ตอนที่ 516 มุ่งหน้าสู่หอคอย

“คุณแน่ใจนะ?”

ซูผิงได้รับกำลังใจจากการตอบกลับของเซี่ยจินชุ่ย”งั้นดีเลย ไปกันตอนนี้เลย” เขาพยายามขยับขา แต่แทบทรุด

ใบหน้าของเขากลับไร้สีมากขึ้น ซูผิงดูเหมือนจะกังวลมากกว่าที่เขาคาดไว้ เซี่ยจินชุ่ยจับที่แขนซูผิงเบา ๆ “คุณซูคุณโอเคไหม? ผมคิดว่าคุณต้องพักผ่อนบ้าง”

“ผมสบายดี…”

ซูผิงหอบ แทบจะไม่มีเสียงออกมา เขาเห็นเงาปีศาจและอสูรมากมายในดวงตา และความเหนื่อยล้าก็ทำร้ายเขา

“คุณซู!”

สภาพของเขาทำให้เซี่ยจินชุ่ยและฉินตู้หวงกลัว พวกเขารีบเข้ามาช่วย ทั้งสองคนไม่รู้เลยว่าซูผิงจะทรุดโทรมมากขนาดนี้

สิ่งนี้ทำให้พวกเขารู้ว่าซูผิงต้องใช้ความพยายามมากแค่ไหนในการตามล่าราชาสวรรค์ต่างโลก

ฉินตู้หวงพยุงซูผิงขึ้นมาและพูดกับเซี่ยจินชุ่ยว่า“ ผมจะพาคุณซูกลับไปที่ร้านของเขา และโทรเรียกผู้รักษา ผมจะปล่อยให้คุณจัดการที่นี่”

เซี่ยจินชุ่ยพยักหน้า ต้องขอบคุณซูผิงที่ราชาสวรรค์ถูกขับไล่ออกไป และเมืองฐานหลงเจียงก็ปลอดภัย ลำดับความสำคัญตอนนี้คือการดูแลซูผิง และทำให้แน่ใจว่าเขาไม่เป็นอะไร

“ไปเถอะ”

“โอเค “

ฉินตู้หวงออกไปทันที

หลังจากฉินตู้หวงจากไป เซี่ยจินชุ่ยก็หายใจเข้าลึก และฟังคำรายงานของด้านต่างๆ

ด้านทิศเหนือและทิศตะวันตกปลอดภัยซึ่งทำให้เขาโล่งใจ เขารู้สึกขอบคุณซูผิงมากยิ่งขึ้น ด้านเหนือได้รับความปลอดภัยเนื่องจากมังกรของซูผิง มิฉะนั้นด้านเหนือจะเป็นด่านแรกที่ถูกโจมตีเพราะแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ตระกูลเย่และนักรบที่นั่นจะหยุดยั้งราชาอสูรร้ายทั้งสามตัวได้

“ เข้ามาเลย !!”

เซี่ยจินชุ่ยดึงดาบของเขา และพุ่งเข้าหาอสูรป่า

นักรบอสูรคนอื่น ๆ รับคำสั่งของเขา และกลับเข้าสู่สนามรบ

ขวัญกำลังใจเพิ่มขึ้นที่ด้านเหนือและตะวันตกเมื่อรู้ว่าราชาสวรรค์ถูกไล่ออกไปแล้ว ทุกคนเต็มไปด้วยความกระปรี้กระเปร่า นักรบอสูรกิตติมศักดิ์บางคนเรียกความแข็งแกร่งบางส่วนกลับมาได้เพราะมีแรงบันดาลใจ พวกเขากลับไปที่สนามรบ และในไม่ช้าก็บดขยี้อสูรป่า

อสูรป่าที่มาเพื่อทำลายเมืองฐานหลงเจียงถูกส่งกลับไป นักรบอสูรวิ่งไล่ตามอย่างดุเดือดท่ามกลางอสูรป่า

นักรบอสูรบางคนสามารถรวมทีมกันได้ พวกเขามีส่วนร่วมอย่างมากจากการร่วมพลังกัน

อสูรป่าส่งเสียงร้อง และมนุษย์ก็ร้องเสียงหลง มีแอ่งเลือดและภูเขาของซากศพรอบ ๆ เมืองฐาน

เมื่อราชาสวรรค์จากไป การต่อสู้ดำเนินไปอีกสามชั่วโมง มีอสูรป่าตายหรือบาดเจ็บทุกวินาที ในที่สุดการโจมตีของศัตรูก็ถูกขับไล่!

เมื่ออสูรป่าหนีไปอย่างทุลักทุเล เซี่ยจินชุ่ยก็ส่งข่าวออกไปว่าเมืองฐานนั้นปลอดภัยอีกครั้ง

นักรบอสูรทั้งหมดที่อยู่เบื้องหลังเพื่อปกป้องเมืองฐานหลงเจียงต่างพากันน้ำตาไหล รู้สึกอบอุ่น และตื่นเต้น

เลือดไม่ได้หลั่งไปโดยเปล่าประโยชน์!

พวกเขาทำได้!

พวกเขาช่วยเมืองนี้ที่มีราชาสวรรค์ต่างโลก และราชาอสูรร้ายหลายตัวบุกเข้ามาโจมตี!

ทุกคนมีความสุขและภูมิใจในตัวเอง พวกเขาเสียใจในเวลาเดียวกันกับการสูญเสียคู่หูในอ้อมแขน และคนที่พวกเขารัก

ผู้นำตระกูลทั้งห้าตอบรับข่าวดีด้วยความเงียบ

ตระกูลเหล่านี้ได้เสียสละนักรบอสูรจำนวนมากตั้งแต่รุ่นเยาว์ไปจนถึงนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ เหนือสิ่งอื่นใดพวกเขาเป็นสมาชิกในครอบครัว

แม้ว่าจะได้รับชัยชนะในการต่อสู้ แต่ราคาที่จ่ายไปก็สูงมาก จำนวนอสูรป่าที่ตายนั้นเกินจะนับ และจำนวนของนักรบอสูรที่เสียชีวิตก็เกินกว่าจะคำนวณเช่นกัน!

หลังจากหยุดพักหนึ่งเซี่ยจินชุ่ยได้ส่งคนไปติดตามอสูรป่าที่กำลังหลบหนี และบอกให้ผู้คนติดตามสถานการณ์ต่อไปเผื่อว่าราขาสวรรค์จะกลับมาอีกครั้ง

ในขณะเดียวกันเซี่ยจินชุ่ยให้คนระบุตัวตนของนักรบอสูรที่เสียชีวิต และนำศพของพวกเขากลับมา

นักรบอสูรเหล่านั้นล้วนเป็นฮีโร่ พวกเขาเสียชีวิตเพื่อปกป้องเมืองฐานหลงเจียง!

พวกเขาจะไม่ทิ้งซากศพไว้ในป่า

ทีมที่เข้าไปเก็บซากต่างปฏิบัติภารกิจด้วยความเศร้าโศก

พวกเขาระบุนักรบอสูรที่เสียชีวิตไปแล้วหลายคน บางคนยังคงอยู่ในปากของอสูรป่า ร่างกายของพวกเขาหายไปกว่าครึ่ง แต่ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยังคงต่อสู้ดิ้นรนอย่างหนักก่อนที่พวกเขาจะตาย นักรบอสูรบางคนแขนของพวกเขาอยู่ที่หัวของอสูร บางคนยังคงอยู่ในท้องของอสูรป่าซึ่งถูกทำลายอย่างรุนแรง

มีแขนขาฉีกขาดอยู่ที่พื้น มุมมองนั้นน่ากลัวมาก

นักรบอสูรผู้เสียชีวิตแต่ละคนเป็นตัวแทนของตระกูลต่างๆ

ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่ามีกี่ตระกูลที่ต้องเสียใจกับสมาชิกในตระกูลที่สูญเสีย!

เมืองฐานหลงเจียงสร้างประวัติศาสตร์

แต่ต้นทุนสูงเกินไป!

จากความสุขในตอนแรก ตอนนี้ค่อยๆหายไป ผู้คนต่างตกตะลึงกับจำนวนผู้เสียชีวิต เมืองฐานหลงเจียงทั้งหมดตกอยู่ภายใต้เงามืดแห่งความโศกเศร้า

ตอนแรกเซี่ยจินชุ่ยคิดอยากจะจัดงานเลี้ยงเนื่องจากมีนักรบอสูรเพียงไม่กี่คนที่เสียชีวิตในการบุกรอบแรก และซูผิงก็กลับมาทันเวลา แต่ตอนนี้เขาไม่มีความคิดนั้นแล้ว

หลังจากจัดการแล้วเซี่ยจินชุ่ยได้ไปเยี่ยมนักรบอสูรจากเมืองฐานอื่น ๆ และขอบคุณพวกเขาด้วยความจริงใจ

พวกเขาช่วยพวกเขาได้มาก เมืองฐานอาจถูกบุกไปแล้วหากไม่ได้รับความช่วยเหลือ

เป็นความจริงที่ซูผิงขับไล่ภัยคุกคามที่น่ากลัวที่สุดออกไป แต่อสูรป่าอื่น ๆ ก็ไม่อาจมองข้ามได้ เป็นเพราะความร่วมมือที่ทำให้พวกเขาประสบความสำเร็จ

บางคนออกจากหลงเจียงไปแล้ว และกลับไปที่เมืองฐานของตน

พวกเขาบรรลุเป้าหมายในการให้การสนับสนุนแล้ว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อ

กองกำลังอื่น ๆ ที่ให้ความช่วยเหลือเลือกที่จะออกไปหลังจากที่พวกเขาได้เจอกับเซี่ยจินชุ่ยแล้ว

เมืองฐานหลงเจียงปลอดภัย พวกเขาไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อ เซี่ยจินชุ่ยเปิดคลังและให้ของตอบแทนเป็นของขวัญด้วยเงินสมบัติ สมุนไพร พืช หรือไข่ของอสูรหายาก

หลังจากนั้นเขาก็รีบไปที่ร้านขายอสูรพิกซี่

ความดีความชอบมากที่สุดต้องยกให้ซูผิง

พวกเขาจะต้องเสียทุกสิ่งทุกอย่างหากไม่มีเขา และเมืองฐานก็จะถึงวาระ

ไม่มีใครสามารถหยุดราชาสวรรค์ต่างโลกได้ ไม่มีใครใกล้เคียงกับความแข็งแกร่งของราชาสวรรค์

เซี่ยจินชุ่ยค่อนข้างกังวลเกี่ยวกับซูผิง เขาไปที่ร้านและเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยหลายคน

นอกจากนี้ยังมีปรมาจารย์ดาบ และอู่กวนเฉิง หมอที่มีชื่อเสียง เซี่ยจินชุ่ยจำได้ว่าเขามาเยือนเมืองฐานหลงเจียงครั้งแรกเป็นเพราะหยวนเทียนเฉิน แต่ซูผิงเป็นสาเหตุของการมาในครั้งนี้

เซี่ยจินชุ่ยถามอู่กวนเฉิงทันที“ คุณซูเป็นยังไงบ้าง? เขาฟื้นหรือยัง?”

อู่กวนเฉิงส่ายหัว “ยัง สถานการณ์ของคุณซูนั้น … แปลก เขาเสียเลือดและเพิ่งสร้างเลือดใหม่จากไขกระดูก ผมใช้ทักษะของผมเพื่อช่วยให้เขาสร้างเลือดได้มากขึ้น เขาอาการคงที่แล้ว ตอนนี้เขาควรจะตื่นได้แล้วในทางทฤษฎี แต่เขายังคงอยู่ในอาการโคม่า ผมคิดว่าจิตวิญญาณของเขาได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงเช่นกัน”

“ เขาเสียเลือดเหรอ?”เซี่ยจินชุ่ยไม่อยากจะเชื่อเลย

เขาจำได้ว่าซูผิงหน้าซีดแค่ไหน คนจะอยู่รอดได้ยังไงเมื่อไม่มีเลือด?

นั่นจะไม่เกิดขึ้นกับทุกคนไม่ เว้นแม้แต่นักรบอสูร มันเป็นปาฏิหาริย์ที่ซูผิงสามารถรอดชีวิตมาได้

“คุณซู…”

เซี่ยจินชุ่ยกำหมัดแน่น เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรหลังจากที่ซูผิงพยายามต่อสู้กับราชาสวรรค์ต่างโลก

การปกป้องเมืองฐานเป็นเรื่องของนายกเทศมนตรี แต่เขาแทบไม่ได้ทำอะไรเลย