ตอนที่ 545 ต้องกลับไป

อย่างไรก็ตามการอยู่ภายใต้การโจมตีของตระกูลซือถูและตระกูลหวังนั้นไม่ดีต่อตระกูลถังอย่างแน่นอน

นอกจากนี้ …

พ่อบาดเจ็บหรอ?

หัวใจของถังยู่หรานเต้นผิดจังหวะ และเธอมีท่าทีจริงจัง เธอสงสัยว่าพ่อของเธอจะยอมรับเธอเด็กผู้หญิงที่ไร้ประโยชน์อย่างลูกสาวของเขาหรือไม่

อย่างไรก็ตามตระกูลถังก็ตกที่นั่งลำบาก… จากตระกูลศัตรูทั้งสอง และพ่อของเธอได้รับบาดเจ็บ!

“ยู่หราน เธอไม่รู้เหรอ?”

เซี่ยอวี่เมิ่ง จ้องไปที่หญิงสาวที่เมื่อครู่ก่อนหน้านี้บอกว่าเธอต้องการพาเธอไปเที่ยวเล่นเมืองฐาน เซี่ยอวี่เมิ่ง แทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าถังยู่หรานไม่รู้เรื่องนี้

เซี่ยอวี่เมิ่ง ไม่เข้าใจว่าทำไมถังยู่หรานถึงไม่รู้ ถังยู่หรานกลับมาได้สติ เธอไม่ได้อธิบายให้เพื่อนสนิทฟัง หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งถังยู่หรานก็หันกลับมมองาซูผิงที่ยังคงจดชื่อลูกค้าของเขา

ถังยู่หรานตัดสินใจ “ เสี่ยวเมิ่ง” เธอกล่าว“ ขอบคุณที่บอกเรื่องนี้กับฉัน ฉันขอโทษด้วย แต่ฉันคงอยู่ต้อนรับเธอไม่ได้แล้ว ฉันต้องกลับไป”

“ ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น แต่เธอต้องระวังถ้าตั้งใจจะกลับไป” เซี่ยอวี่เมิ่งรู้สึกกังวล เธอไม่สามารถหยุดถังยู่หรานไม่ให้กลับไปช่วยเหลือตระกูลของเธอได้

ถังยู่หรานก้าวไปที่เคาน์เตอร์

ซูผิงเพิ่งเขียนอะไรบางอย่างเสร็จ และได้ยินเสียงของถังยู่หราน

“ซู.”

“ว่า?”

ซูผิงมองเธอ

“ ฉันอยากจะขอลาสักสองสามวัน”ถังยู่หรานกระซิบ

ซูผิงรู้สึกประหลาดใจ ทำไมเธอถึงขอลา?

“เพราะอะไร?”

“ ไม่มีอะไร ฉันแค่อยากจะหยุดพักสักสองสามวัน”ถังยู่หรานพึมพำ เธอไม่ต้องการให้ซูผิงเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้

“ เธอคิดว่าที่นี่เป็นอะไร? ฉันจะไม่ยอมรับคำขอนั้นหากเธอไม่มีเหตุผลให้ฉัน!” ซูผิงตอบ

ลูกค้าที่รอเข้าแถวจ้องไปที่ถังยู่หรานด้วยความประหลาดใจ ผู้หญิงคนนี้ทำงานให้กับซูผิง?

เธอบ้าแค่ไหน! เธอขอลาโดยไม่ให้เหตุผลใด ๆ กับนักรบอสูรในตำนาน เธอกล้ามาก!

ถังยู่หรานพูดไม่ออก “ เพื่อนของฉันอยู่ที่นี่ ฉันอยากจะหยุดพักสักวัน และพาเธอไปเที่ยวรอบ ๆ ”

เธอชี้ไปที่ เซี่ยอวี่เมิ่ง

เซี่ยอวี่เมิ่งยิ้มน่ารักทันที และโบกมือให้ซูผิง

ชายชราที่อยู่ในระดับกิตติมศักดิ์ที่ยืนอยู่ด้านหลัง เซี่ยอวี่เมิ่ง รู้สึกประหม่า เขาฝืนยิ้มและพยักหน้าให้ซูผิง

ซูผิงเลิกคิ้ว “คิวใกล้จะเต็มแล้ว เธอสามารถเลิกงานได้ในตอนนั้น เธอไม่จำเป็นต้องขอลา หากต้องการไปดูแลเพื่อน เธอสามารถพาเธอไปเที่ยวเล่นหลังเลิกงานได้ เธอคิดว่าจะไปนานแค่ไหน?”ถังยู่หรานตอบหลังจากเงียบไปหนึ่งวินาที “ ฉันอยากจะหยุดสองถึงสามวัน ฉันอยากอยู่กับเธอนาน ๆ และไม่อยากอยู่ที่นี่ตลอดทั้งวัน”

เธอกำมือแน่นเมื่อพูดประโยคสุดท้าย คนที่คุ้นเคยกับเธอรู้ดีว่านั่นเป็นสัญญาณการโกหก