ตอนที่ 549 เห็นแจ้ง

ซูผิงไม่ได้อธิบาย เขาพูดง่ายๆว่า“ มากับฉัน”

เขาเรียกอสูรสามตัว ได้แก่ มังกรเพลิงนรก สุนัขมังกรดำ และอสรพิษม่วง

ส่วนโครงกระดูกน้อยเขาจะเรียกมันเมื่อจำเป็นจริงๆเท่านั้น

“ อสูรของเธอ…”ซูผิงกำลังจะบอกถังยู่หรานให้เรียกอสูรของเธอออกมาแต่เขาคิดอะไรขึ้นมาได้ก่อน “ อสูรของเธอจะฟื้นขึ้นมาได้เหมือนเธอไหม?”

“ ไม่” ระบบตอบทันทีว่า“ การตายของพวกมันจะเป็นเรื่องจริง สัญญาของนายทำแค่กับเธอไม่ใช่อสูรของเธอ”

ซูผิงไม่แปลกใจกับเรื่องนี้มากนัก

หากอสูรของถังยู่หรานได้รับการฝึกฝนที่นี่ เขาจะขอให้เธอใช้มันเป็นพาหนะ เพื่อให้มันนำอสูรไปด้วยเพิ่มในอนาคต

เขาจำได้ว่าอสูรของโจแอนนาไม่สามารถคืนชีพในสนามบ่มเพาะได้เช่นกัน

“ไปกันเถอะ!” ซูผิงกล่าว

พวกเขาอยู่ในป่าทึบกว้าง นอกเหนือจากพลังเทพที่แพร่กระจายอยู่ทั่วทุกที่แล้ว เขายังได้กลิ่นเลือดในอากาศ ต้องมีอสูรร้าย หรือสมาชิกของเผ่าพันธุ์เทพอยู่ที่นี่!

“อะไร?”

ถังยู่หรานยังไม่ทันหายตกใจ ซูผิงก็ไปแล้ว เธอรีบถามอีกครั้งว่า“ ที่นี่คือที่ไหน? เรามาที่นี่ได้ยังไง?”

“ สิ่งที่เธอต้องรู้ก็คือมันเป็นสถานที่สำหรับการต่อสู้” ซูผิงตอบโดยไม่หันกลับไปมอง

ในไม่ช้าเขาก็ได้เห็นร่องรอยของอสูรร้ายขนาดใหญ่บนพื้นดิน

“ไปกันเถอะ” ซูผิงเดินตามรอย

ถังยู่หรานรู้สึกมึนงง คำพูดของซูผิงไม่เหมือนคำสั่ง แต่เธอรู้สึกว่าเธอจะทำตามคำพูดของเขาโดยสัญชาตญาณ

หวืด!

เธอติดตามเขาในขณะที่ปลดปล่อยพลังของเธอ และใช้ทักษะลับอีกอย่างหนึ่งนั่นคือ แกะตามเงาเธอสามารถเดินทางด้วยความเร็วสูง และยังสามารถหนีจากอสูรร้ายระดับแปดได้อีกด้วย

ในไม่ช้าเธอก็ตระหนักว่าซูผิงกำลังห่างจากเธอไปมากขึ้นเรื่อย ๆ

“ เดี๋ยวก่อน” เธอตะโกน และรีบตามไป

ซูผิงไม่หยุด เขาเดินทางในฐานะนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ โดยมีเป้าหมายเพื่อฝึกฝนถังยู่หราน

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ทันใดนั้นซูผิงก็รู้สึกว่าเขากลายเป็นเป้าหมายของบางสิ่ง เมื่อได้รับการแจ้ง และจากประสบการณ์ ซูผิงจำได้อย่างรวดเร็วว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับราชาอสูรร้ายในสภาวะสมุทร

มีพลังมากไปหน่อย แต่ก็ใช้ได้ ซูผิงไม่หยุด

จากนั้นไม่นานเขาก็เดินตามทาง และไปถึงจุดสิ้นสุดของถนนที่ถูกทำลาย อสูรร้ายยืนอยู่ตรงนั้นและจ้องมองมาที่เขา อสูรร้ายรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างกำลังตามเขามา มันไม่แข็งแกร่ง ดังนั้นอสูรร้ายจึงหยุดเพื่อรอ “ นักล่า? ไปลงนรกซะ!”

อสูรร้ายมองเห็นมนุษย์ และพูดภาษาเทพ

ซูผิงได้เรียนรู้ภาษาเทพจากโจแอนนาเพื่อที่เขาจะได้เข้าใจ ถึงกระนั้นสำเนียงของเจ้าตัวโตนั้นก็ฟังดูแปลก ๆ

“ฆ่ามัน!”

ซูผิงบอกให้อสูรของลูกค้า และอสรพิษม่วงสู้กับราชาอสูรร้ายก่อน

ส่วนมังกรเพลิงนรกและสุนัขมังกรดำนั้นซูผิงไม่ได้ปล่อยพวกมันออกไป ราชาอสูรร้ายจะไม่รอดชีวิตจากการโจมตีร่วมกันของทั้งสองตัวนั้น

“ เธอก็ไปด้วย” ซูผิงพูดกับถังยู่หรานที่กำลังหอบหายใจ

เธอเพิ่งมาถึง เธอวางมือบนหัวเข่า หอบหายใจแรง เธอได้ยินคำพูดของซูผิง และจ้องมองไปที่อสูรร้าย “ ราชาอสูรร้าย?” “ใช่ ไปฆ่ามัน!” ซูผิงกล่าว ถังยู่หรานจ้องหน้างเขา เธอสงสัยว่าเธอได้ยินผิดหรือเปล่า เขาบอกให้ฉันไปฆ่าราชาอสูรร้ายอย่างงั้นเหรอ?

เธอกำลังจะปฏิเสธเขาแต่มีบางอย่างในใจบอกเธอว่าเธอไม่ควรลังเล และบางทีซูผิงอาจพูดถูก เธอควรจะลองดู

แต่นั่นคือราชาอสูรร้าย!

เจตจำนงในการเอาชีวิตรอดเริ่มเข้ามา เธอปลดปล่อยตัวเองจากสภาวะแปลกประหลาดนั้น และพูดว่า“ ฉัน ฉันอยู่แค่แค่ระดับเจ็ด ฉันจะทำให้อสูรเหล่านั้นลำบากกว่าเดิม”

“ อย่ากลัวเลย แค่ไป ไม่ต้องกังวลเรื่องความตาย” ซูผิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเลือดเย็น

เขามักจะโหดร้ายเสมอเมื่อพูดถึงการฝึกอสูร

ถังยู่หรานกำลังจะปฏิเสธอีกครั้ง แต่เธออยู่ดีๆก็รู้สึกแสบร้อน เธอตระหนักว่าเธอจะตายถ้าเธอไม่ทำตามคำสั่งของเขา!

เขาจะฆ่าฉันเหรอ?

ถังยู่หรานแทบไม่อยากจะเชื่อเลย แต่ซูผิงดูแตกต่างจากตอนที่เขาอยู่ที่ร้านมาก นี่ไม่ใช่ผู้ชายที่จะล้อเล่นด้วยได้

เธอตัดสินใจและเตรียมที่จะเรียกอสูรเพื่อต่อสู้ในการต่อสู้ที่สิ้นหวังนี้

ช่วงเวลาที่วังวนกำลังจะเปิดด้านหลังเธอ ซูผิงก็พูดว่า“ เธอจะต้องพึ่งพาตัวเอง อย่าใช้อสูร พึ่งพาทักษะที่เธอเรียนรู้มาจากตระกูลถัง ฉันเชื่อใจเธอ”

ถังยู่หรานโกรธมาก ตระกูลถังได้รวบรวมทักษะมากมายก็จริง แต่ต่อให้มีมากเท่าไหร่ก็ไม่เพียงพอเมื่อเผชิญหน้ากับราชาอสูรร้าย!

ซูผิงไม่ลดละ เธอเม้มปาก ทันใดนั้นเธอรู้สึกราวกับว่าเธอกำลังตัดสินใจอย่างบุ่มบ่าม “ ถ้านายต้องการให้ฉันตายก็ได้!”

เธอละทิ้งความกลัว และด้วยแกะรอยเงา เธอพุ่งเข้าหาราชาอสูรร้าย

อสูรกำลังล้อมราชาอสูรร้าย ความจริงที่ว่าสิ่งมีชีวิตที่ต่ำกว่าเหล่านี้พยายามที่จะโจมตีมัน ทำให้ราชาอสูรร้ายโกรธ ราชาอสูรร้ายแผดเสียงคำราม “ จงเน่าสลายไปซะ!”

ราชาอสูรร้ายพูดภาษาเทพ พลังงานสีทองหลั่งไหลออกมา อสูรทั้งสามของลูกค้าซูผิงบินถอยหลัง อสูรทั้งสามตัวจะต้องตายหากไม่ได้รับการฝึกในรอบที่แล้วมาก่อน

อสรพิษม่วงเป็นอสูรเพียงตัวเดียวที่ยังคงยืนอยู่ต่อหน้าราชาอสูรร้าย

เกล็ดของงูตั้งขึ้น อสรพิษม่วงโจมตีโล่ของราชาอสูรร้ายขณะที่มันปลดปล่อยพลังงานออกมา อสรพิษส่ายหัว และเข้าหาราชาอสูรร้ายอย่างรวดเร็วพร้อมกับห่อตัว

ด้วยประสบการณ์การต่อสู้ที่ช่ำชองทำให้อสรพิษม่วงมีความว่องไว ราชาอสูรร้ายพยายามจะจับและฉีกมัน แต่เกล็ดนั้นมันลื่นเกินไป

ถังยู่หรานไปถึงตัวราชาอสูรร้ายด้วยเช่นกัน ความมุ่งมั่นของเธอสั่นคลอนขณะที่เธอมองไปที่ร่างอันโอ่อ่านี้ เธอนึกถึงคำพูดของซูผิง จากนั้นเธอก็ตะโกน ขณะที่พุ่งเข้าหาราชาอสูรร้าย

ปัง!

ราชาอสูรร้ายร้องเสียงหลง ผลกระทบทางคลื่นเสียงทำลายโล่พลังดวงดาวของถังยู่หราน และแม้แต่กายเคลือบเงาก็ล้มเหลวไม่ได้ผล

วินาทีต่อมาเธออยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร แทบไม่หายใจ

ซูผิงขมวดคิ้ว เขาไปหาเธอ