ตอนที่ 589-590

ตอนที่ 589 การลงทันฑ์ “ตรงนี้แหละ แต่…” อวิ๋นว่านหลี่มองไปรอบ ๆ ผนังเรียบและไม่มีใครอื่นอยู่ที่นี่ เขาไม่เข้าใจ หากความทรงจำของเขาถูกต้อง น่าจะมีนักรบอสูรในตำนานคอยปกป้องเส้นทางนั้นอยู่ ทางเข้าถ้ำลึกในสถาบันผู้กล้าตั้งอยู่ใจกลางเมืองฐานที่สำคัญที่สุดของเขตอนุทวีป! เส้นทางหลักนั้นมีความสำคัญ หากอสูรร้ายออกไปได้ ผลที่ตามมาก็น่ากลัวเกินกว่าจะคิดได้ ทำไมไม่มีนักรบอสูรในตำนานอยู่ตรงนี้? ซูผิงหลับตาลงสักครู่ก่อนจะพูดออกมาว่า “ผมไม่รู้สึกถึงสิ่งมีชีวิตอื่นๆที่อยู่แถวนี้” ”มันเป็นไปไม่ได้ ไม่ใช่เรื่องตลก ผมไม่คิดว่าหอคอยจะเพิกเฉยต่อสถานที่แห่งนี้!”อวิ๋นว่านหลี่ไม่เห็นด้วย ซูผิงมองเขา “คุณยังไม่รู้ว่าหอคอยเป็นยังไง” ซูผิงไม่สนใจหอคอยตั้งแต่ที่เขาไปที่นั่นและเห็นว่านักรบอสูรในตำนานที่อาศัยอยู่นั้นมักจะสร้างความบันเทิงให้ตัวเองได้แค่นั้น หอคอยมีนักรบอสูรในตำนานคอยเฝ้า ทำให้ไม่มีใครกล้าสร้างปัญหา อย่างไรก็ตามไม่มีนักรบอสูรในตำนานในถ้ำลึกที่เต็มไปด้วยอันตราย ยิ่งเขาคิดถึงหอคอยมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกรังเกียจมากขึ้นเท่านั้น อวิ๋นว่านหลี่สัมผัสได้ถึงการถากถางในคำตอบของซูผิง ขณะที่มองไปรอบๆอวิ๋นว่านหลี่ก็บ่นว่า “ไม่ ไม่มีทาง ผมรู้ว่าหอคอยเน่าเฟะ แต่ผมไม่คิดว่าพวกเขาจะเพิกเฉยต่อสถานที่แห่งนี้ โลกทั้งใบจะถึงวาระถ้าอสูรร้ายออกไป มนุษย์จะต้องเผขิญกับจุดจบของโลก! “มันต้องมี… เหตุผลอื่น” อวิ๋นว่านหลี่คิดถึงอสูรร้ายที่โจมตีพวกเขา ทุกอย่างเกี่ยวกับสถานที่นั้นไม่ธรรมดา สิ่งมีชีวิตทั้งหมดอยู่ในระดับราชาอสูรร้าย แต่พวกมันยังซุ่มซ่อนอยู่ในทางเดิน หากไม่มีนักรบอสูรในตำนานคอยปกป้อง ทำไมราชาอสูรร้ายถึงไม่พยายามขึ้นไปบนพื้นดิน? หากราชาอสูรเหล่านั้นเคยถูกปล่อยปละละเลย สถาบันผู้กล้าคงจะหายไปแล้ว เมืองฐานหลงหยางทั้งหมดจะถูกกวาดล้างอย่างรวดเร็ว! ท้ายที่สุดราชาอสูรร้ายจะทำลายเมืองฐานหลงหยางทั้งหมดได้อย่างง่ายดายหากพวกมันพุ่งออกไปจากถ้ำโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า! ซูผิงขมวดคิ้วขณะไตร่ตรองถึงสถานการณ์ของพวกเขา “ผมจะเข้ามาหาน้องสาวของผม ถ้าคุณพบว่ามันอันตรายเกินไป คุณกลับไปได้ ผมจะไม่บังคับให้คุณต้องมาเจอเรื่องร้ายแรงแบบนี้” อวิ๋นว่านหลี่กลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง เป็นเรื่องแปลกที่นักรบอสูรกิตติมศักดิ์จะพูดเตือนกับนักรบอสูรในตำนาน แต่พลังของซูผิงทำให้ทุกอย่างสมเหตุสมผล อันที่จริงเขาต้องพึ่งพาความช่วยเหลือของซูผิงในสถานการณ์ที่อันตราย “ผมจะไปกับคุณเพราะผมอยู่ที่นี่แล้ว ผู้ท้าทายโชคชะตาซู ผมเองก็แก่แล้ว คุณยังไม่มีอะไรต้องกลัวเลย แล้วผมจะกลัวทำไม?” อวิ๋นว่านหลี่ยิ้ม ซูผิงแสดงความคิดเห็นว่า “ผมเห็นแล้วว่าหอคอยยังมีสมาชิกเพียงที่ซื่อสัตย์อยู่” ”ฮะ”อวิ๋นว่านหลี่หัวเราะแห้งๆ เขาเข้าใจว่าซูผิงไม่ชอบหอคอยเลยแม้แต่น้อย ซูผิงจึงบอกให้มังกรเพลิงนรกนำพวกเขาไปข้างหน้า ซูผิงรู้สึกแตกต่างออกไปทันทีที่พวกเขาก้าวเข้ามาในอุโมงค์ เขาไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้ แต่สิ่งต่างๆ ได้เปลี่ยนไปแล้ว ราวกับว่าเขาอยู่ในถ้ำของสิ่งมีชีวิตที่อันตราย ซูผิงกังวล แม้แต่หอคอยก็กลัวถ้ำลึก ยังคงเป็นปัญหาที่แก้ไม่ตกตั้งแต่เริ่มยุคอสูรดวงดาว อวิ๋นว่านหลี่ก็กังวลเช่นกัน เขาบอกให้มังกรหินแตกเพิ่มชั้นผลึกให้เขาและซูผิงมากขึ้น มังกรเพลิงนรกดูไม่พอใจที่ผลึกมาสัมผัสร่างกายของมัน ซูผิงทำให้มังกรเพลิงสงบลงเพื่อให้มังกรหินแตกทำหน้าที่ของมัน ”ระวัง ผมรู้สึกแปลกๆ” ซูผิงเตือนอวิ๋นว่านหลี่ เขาได้เดินทางในสนามบ่มเพาะหลายแห่ง เขาได้พบกับราชาอสูรร้ายมาหลายหมื่นตัว เขาคุ้นเคยกับทักษะที่หายากมากมาย มีบางอย่างซ่อนอยู่ มันเงียบเกินไป ไม่มีแม้แต่ลม เขาไม่รู้สึกถึงอะไรเลย แม้แต่มดตัวที่เล็กที่สุด! ผู้ฟังสายลมติดปีกเตือนอวิ๋นว่านหลี่ “เฒ่าว่าน ระวัง!” นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะเตือนอวิ๋นว่านหลี่ เขารวมเข้ากับมังกรหินแตกโดยไม่ลังเล ในไม่ช้าเขาก็กลายเป็นมนุษย์กึ่งมังกรที่มีความสูงหลายเมตร มีหางหนา มีมือคล้ายกรงเล็บ และมีผิวหนังคล้ายเกล็ด พื้นดินสั่นสะเทือนทันทีที่อวิ๋นว่านหลี่เสร็จสิ้นการรวมเข้ากับอสูร โซ่เหล็กสีเข้มหลายอันงอกออกมาจากพื้นดิน โซ่เหล็กนั้นหนาและเข้าไปพัวพันกับตาผีทันที ตาผีกรีดร้องและกลายเป็นหมอกพยายามที่จะหลุดพ้น อย่างไรก็ตามตาผียังคงติดอยู่แม้ในร่างหมอก! ”อันตราย!” ผู้ฟังสายลมติดปีกส่งเสียงร้องโหยหวนและบินออกไป แบ่งออกเป็นเก้าร่าง อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมา โซ่เหล็กสีดำได้ทำลายร่างทั้งเก้า และหนึ่งในนั้นก็ถูกมัดไว้ โซ่เหล็กนั้นเร็วมากจนหายไปทันทีที่ปรากฏและโผล่ออกมาใส่เป้าหมายอีกครั้ง โซ่เหล็กสามารถเคลื่อนย้ายได้! อวิ๋นว่านหลี่ตกตะลึง เขาประสานมือและยกโล่ผลึกสีดำขึ้นรอบตัวเขา พยายามปิดกั้นโซ่เหล็ก อย่างไรก็ตาม โซ่เหล็กหายไปนอกโล่ผลึกและโผล่ออกมาด้านในพันอวิ๋นว่านหลี่ขึ้น ภายในเวลาไม่กี่วินาทีอวิ๋นว่านหลี่และอสูรสองตัวของเขาต่างก็พันเข้าด้วยกัน ในเวลาเดียวกัน มีโซ่มากขึ้นมาถึงมังกรเพลิงนรกและซูผิง โซ่เหล็กดักจับมังกรเพลิงนรกก่อนที่มันจะทันได้ทำอะไร อย่างไรก็ตามมังกรเพลิงนรกปล่อยเปลวเพลิงรุนแรง และเปลวไฟสีม่วงก็เผาผลาญโซ่ทั้งหมดที่พันมันไว้ โซ่บางเส้นกำลังละลาย ซูผิงยืนนิ่งเมื่อโซ่เหล็กมาถึงเขา ถัดจากเขาโครงกระดูกน้อยกวัดแกว่งดาบกระดูกของมัน และตัดโซ่เหล็กเหล่านั้นออก พื้นดินสั่นสะเทือนขณะที่มังกรเพลิงนรกหลุดออกจากโซ่นั่น ในไม่ช้าอสูรร้ายที่น่าเกลียดก็ออกมาจากพื้นดิน โซ่เหล็กเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายจริงๆ ของมัน อาวุธอสูรร้ายนั้นประกอบด้วยเนื้อหลายชิ้นซึ่งมีหนามงอกขึ้นมา “ผีโซ่!”ซูผิงจำอสูรร้ายได้ในทันทีผีโซ่เป็นราชาอสูรร้ายหายากของตระกูลปีศาจ มันจะกินสิ่งมีชีวิตอันเดธขั้นสูง และเป็นศัตรูตัวฉกาจของอสูรอันเดธ โซ่ของมันสามารถจับอสูรได้หลายชนิดอย่างไรก็ตาม โซ่เหล่านั้นไม่ได้ผลเมื่อเป้าหมายเป็นเหมือนมังกรเพลิงนรกผีโซ่มีสายเลือดสภาวะชะตากรรม และว่ากันว่ามีโอกาสเล็กน้อยที่ ผีโซ่สามารถพัฒนาเป็นเจ้าแห่งผีในระดับดวงดาวและแม้แต่… จักรพรรดิพลูโตที่มีอยู่ในตำนานเท่านั้น!ตัวนี้ควรอยู่ที่สภาวะว่างเปล่าหรือใกล้เคียงซูผิงได้พบกับอสูรร้ายที่คล้ายกันในอาณาจักรโกลาหลแห่งอันเดธ เมื่อตรวจสอบขนาดและพลังงานแล้ว เขาสามารถบอกได้ว่าผีโซ่ไม่ได้อยู่ในสภาะสูงสุดราชาอสูรร้ายเช่นนั้นต้องการเวลานานมากที่จะเติบโตไปสู่สภาะสูงสุดของพวกมัน ราชาอสูรร้ายต้องการสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม และทรัพยากรมีค่า มันจะไม่สามารถตระหนักถึงศักยภาพสูงสุดของสายเลือดของมันได้หากไม่มีสิ่งเหล่านั้น“นี่คือทางเข้าและเราก็เจอราชาอสูรร้ายที่หายากเช่นนี้แล้ว” ซูผิงกังวลมากขึ้นเกี่ยวกับถ้ำลึก ในเวลาเดียวกัน เขาต้องการจับผีโซ่ให้ได้มันเป็นอสูรร้ายที่ควรค่าแก่การฝึกฝนผีโซ่หายาก แม้แต่ในหมู่ราชาอสูรร้าย!“แหวนจับอสูรร้าย!”หวืด!ซูผิงหยิบแหวนสีดำสองวงออกมา แทนที่จะโยนแหวนออกไปเลย เขาสั่งให้โครงกระดูกน้อยโจมตีโอกาสที่จะประสบความสำเร็จจะมากขึ้นเมื่อราชาอสูรร้ายได้รับบาดเจ็บสาหัสโครงกระดูกน้อยรู้ว่าต้องทำอะไร มันพุ่งออกไปด้วยความมุ่งมั่นและแข็งแกร่ง ความมืดผุดขึ้นมาจากดาบกระดูกของมัน ทำให้ปกคลุมมันอย่างสมบูรณ์อาจมีคนเข้าใจผิดว่าโครงกระดูกน้อยเป็นปีศาจที่ออกมาจากนรก!ปัง!ความมืดปกคลุมดาบกระดูกและแสงดาบที่เจิดจ้าพุ่งไปถึงหัวของผีโซ่ผีโซ่ตะโกน อากาศกดทับลงมาเหนือหัวของมัน ผีโซ่กำลังจะบดขยี้โครงกระดูกน้อยอย่างไรก็ตาม เกลียวหมุนหยุดนิ่งในวินาทีถัดมา แม้แต่ผีโซ่ก็ถูกแช่แข็งไว้ราวกับถูกมิติกักขังเล่นงาน ในทางกลับกันโครงกระดูกน้อยเคลื่อนไหวตามปกติ รอยฟันปรากฏบนตัวผีโซ่การลงทัณฑ์แห่งบาป!นั่นเป็นหนึ่งในทักษะของราชาอสูรร้ายของโครงกระดูกน้อยคลื่นดาบไม่ได้ตัดหัวผีโซ่ ในทางกลับกันผีโซ่ถูกผลักลงไปที่พื้นราวกับว่ามีภูเขาทับอยู่บนหัวของมัน โครงกระดูกเป็นเหมือนผู้พิพากษา ประณามผีโซ่สำหรับบาปของมันผีโซ่หยุดเคลื่อนไหว โครงกระดูกน้อยแยกจิตสำนึกของผีโซ่ ผีโซ่กับโครงกระดูกน้อยเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงสองชนิดที่มีอยู่ในโลกแห่งจิตสำนึกเสมือนจริงนี้ พวกมันยืนหันหน้าเข้าหากัน โครงกระดูกน้อยโตขึ้นอย่างกะทันหันและในไม่ช้าก็กลายเป็นราชาโครงกระดูกที่เป็นเจ้าโลกมันนั่งอยู่บนพื้น พื้นดินและภูเขาเป็นบัลลังก์ของมันมันคือเจ้าโลก!ผีโซ่กลัว มันตะโกน มือโครงกระดูกขนาดใหญ่ของโครงกระดูกน้อยคว้าผีโซ่ไว้ผีโซ่เป็นอัมพาตด้วยความหวาดกลัวในความเป็นจริงโครงกระดูกน้อยได้เก็บดาบกระดูกของมันแล้ว เปลวเพลิงในเบ้าตาของมันหายไป จากนั้นมองผีโซ่ที่นิ่งและกลับมาหาซูผิงแม้แต่ซูผิงก็ยังแปลกใจที่เห็นว่าโครงกระดูกน้อยสามารถกักขัง ผีโซ่ได้ในการเคลื่อนไหวเดียว เขายังไม่ได้ตรวจสอบพลังต่อสู้ของโครงกระดูกน้อยในความเป็นจริง ซูผิงเห็นตัวเลขหลังจากที่โครงกระดูกน้อยดูดซับสายเลือดของราชาโครงกระดูกแต่นั่นเป็นเพียงตัวเลข ในที่สุดเขาก็รู้ว่าตัวเลขนั้นหมายถึงอะไร”ไป!”ซูผิงโยนแหวนจับอสูรร้ายออกไปแหวนจับอสูรร้ายตกลงบนวิญญาณที่ถูกล่ามโซ่ หลุมปรากฏขึ้นในอากาศ ดูดผีโซ่เข้าไปหลุมหายไปหลังจากที่ผีโซ่หายไป แหวนกลับมาเป็นปกติ แต่มีบางอย่างแตกต่างไปซูผิงรับแหวนคืนตอนที่ 590 ทุ่งน้ำแข็งอวิ๋นว่านหลี่ ผู้ฟังสายลมติดปีก และตาผีได้รับอิสรภาพอีกครั้ง”เมื่อกี้คืออะไร??”อวิ๋นว่านหลี่จ้องที่ซูผิงด้วยความงุนงง อวิ๋นว่านหลี่รู้สึกถึงแรงกดดันในอากาศตอนที่เขาถูกขัง เขาคิดว่าเขากำลังจะถึงวาระสุดท้ายในชีวิตของเขา อย่างไรก็ตามซูผิงเอาชนะอสูรร้ายนั้นได้ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียวหรูที่ปรากฎในอวกาศทำให้หัวใจของอวิ๋นว่านหลี่สั่นไหวด้วยความกลัว เขารู้สึกว่าภายในรูนั้นเป็นพื้นที่ที่น่ากลัวที่สุดในโลกซูผิงเก็บแหวน เขาสังเกตเห็นความกลัวบนใบหน้าของอวิ๋นว่านหลี่ แต่เขาไม่สนใจแหวนจับอสูรร้ายนั้นสามารถจับได้ทั้งอสูรและมนุษย์เขาซื้อแหวนจากร้านค้าของระบบสำหรับระบบทุกอย่างเป็นอสูร แม้แต่โจแอนนาก็เป็นอสูร แน่นอนมนุษย์สามารถกลายเป็นอสูรได้