ตอนที่ 693 -694

ตอนที่ 693 ไปทำสงคราม “มาลุยกันเลย!”เซียงเฟิงหรานปลุกจิตวิญญาณ เขายืนขึ้นและกล่าวอำลา”เราจะไปแล้ว ขอฝากทวีปนี้ด้วยนะ!” “ได้” “ระวังด้วย” เย่อู่ซิวกับเสวี่ยอวิ๋นเซินยืนขึ้น ตั้งใจจะไป เซียเงฟิงหรานโบกมือ”อา ไม่จำเป็น เราจัดการกับเรื่องแบบนี้มาก่อน นายจะได้เห็นทุกอย่างตอนอยู่ในถ้ำลึก ผลลัพธ์เลวร้ายสุดคือความตายและเราก็เตรียมใจกันไว้หมด ฮ่าๆ” เขาออกประตูไปหลังพูด และหัวเราะ สมาชิกทีมทั้งสามของเขาตามเขาออกไป ทั้งสี่บินไปทางจุดหมาย ฉินตู้หวงกับโจวเทียนหลินแปลกใจขณะมองหน้ากัน นักรบอสูรในตำนานเหล่านี้อยู่ในถ้ำลึก?!พวกเขาไม่เหมือนนักรบอสูรในตำนานคนอื่นที่พวกเขาเห็น! เวียงเฟิงหรานไม่เคยอ้อมค้อมและตรงไปตรงมา! นั่นคือต้นแบบที่นักรบอสูรในตำนานควรจะเป็น! ทั้งสองนั่งตัวตรงตามสัญชาตญาณ พวกเขาก็คือนักรบอสูรในตำนาน พวกเขาควรเอาแบบอย่างเขา! เซียงเฟิงหรานไปแล้ว ซูผิงยังเตรียมตรอง เขาถ้ำลึกและเจอกับเย่อู่ซิวกับหลี่หยวนเฟิง กลุ่มคนเหล่านั้นไม่ได้พิจารณาเรื่องการเสียสละตัวเองเลย’เตรียมตัวให้พร้อม”ซูผิงพูด เย่อู่ซิวกับคนอื่นมองซูผิง จิงเซินพูด”น้องวู นายอยู่ที่นี่และรู้สถานการณ์ดีกว่าเรา บอกเรา แผนของนายคืออะไร?” “เรามีกำลังคนพอที่นี่ ผมขอเสนอให้เราเริ่มการค้นหารอบแนวป้องกันทั้งสาม แจ้งเตือนคนอื่นถ้าคุณพบอสูรซ่อนตัว เราจะเก็บกวาดพวกมันไปพร้อมกัน!” หลังพิจารณาสักพัก เสวี่ยอวิ๋นเซินก็เสนอ”นี่ได้ผลแต่ฉันไม่คิดว่ามันมีประสิทธิภาพพอ ฉันคิดว่าเราสามารถแบ่งเป็นสี่กลุ่ม แต่ละกลุ่มจะรับผิดชอบพื้นที่หนึ่งและจัดการกับกลุ่มอสูรป่าด้วยตัวเองถ้ามันอยู่ภายในขอบเขต ถ้ากลุ่มอสูรป่ามากไป ก็ให้แจ้งคนอื่นและเราจะจัดการด้วยกัน” “ดี”จิงเซินเห็นด้วย เย่อู่ซิวพูดกับซูผิงด้วยรอยยิ้ม”น้องซู ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรามาก เรามีประสบการณ์เรื่องความตายมาพอ ภาพรวมสำคัญสุด เราพร้อมเสียสละตัวเอง อย่างที่เราทำมาตลอด!” “จริง”หลี่หยวนเฟิงพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม ซูผิงฝืนยิ้มขมขื่น”ถ้าพูดแบบนั้น เราก็จะปรับใช้วิธีของคุณเสวี่ย” “ดี”เสวี่ยอวิ๋นเซินยิ้ม ไม่ช้า พวกเขาก็นำแผนที่ออกมาเพื่อตัดสินว่าจะรับผิดชอบพื้นที่ไหน เย่อู่ซิว รวมถึงอีกสองหัวหน้านำกลุ่มเดิม บางกลุ่มเสียหายหนักในทุ่งสายลม เสวี่ยวอวิ๋นเซินยังเหลือคนแค่คนเดียวจากกลุ่มเดิม เช่นนั้น ซูผิงจึงมอบหมายให้โจวเทียนหลินไปอยู่กับเธอ เธอไม่แสดงความคิดเห็น โจวเทียนหลินแค่สภาวะสมุทรและเธอก็ไม่ได้หวังกับเขาไว้มาก แต่เธอชอบซูผิงที่ช่วยเหลือเธอ “ฉิน คุณจะเข้าร่วมกลุ่มของพี่ชายเย่” ฉินตู้หวงพยักหน้า เขาจะทำทุกอย่างที่ซูผิงพูด เย่อู่ซิวถาม”แล้วนายละ?” “ผมตัวคนเดียว”ซูผิงพูด เย่อู่ซิวค้าน”ไม่มีทาง!ฉันรู้ว่านายทรงพลัง บางทีอาจทรงพลังกว่าฉัน แต่นายคนเดียว มันอันตรายไป นายจะไม่มีโอกาสเรียกขอความช่วยเหลือถ้าเกิดเจออสูรกลุ่มใหญ่ที่สภาวะชะตากรรม!” “ไม่เป็นไร อสูรสภาวะชะตากรรมทำอะไรผมไม่ได้หรอก”ซูผิงพูดอย่างสงบเขาไม่ต้องปิดบังพลังแท้จริงออีก คนอื่นมองเขา พวกเขาไม่คิดว่าซูผิงจะเป็นคนพูดเล่น หรือว่าซูผิงจะปิดบังความจริงที่เขาเป็นนักรบสภาวะชะตากรรม? เย่อู่ซิว เสวี่ยวอวิ๋นเซินกับจินเซินจำได้ว่าหมัดของซูผิงหนักแค่ไหนตอนดวลกับคนบ้า พวกเขาจึงเชื่อ มันดีแล้ว! โจวเทียนหลินหัวเราะ”ไม่ต้องห่วง คุณซูจะไม่เป็นอะไร เขาเข่นฆ่าอสูรสภาวะชะตากรรมไปไม่นานมานี้ ด้วยตัวเขาเอง!” “ผมจะกังวลทุกคนยกเว้นคุณซู”ฉินตู้หวงพูดเสริม เขากับโจวเทียนหลินศรัทธาซูผิงแบบหลับหูหลับตา ซูผิงไปแนวป้องกันซินจิง เขาจัดการอสูรป่าในเมืองฐาน จากนั้นก็เข่นฆ่าราชาอสูรสภาวะชะตากรรม นอกจากนี้ เขาเพิ่งขายอสูรสภาวะว่างเปล่าสี่สิบตัว พวกเขายังคิดว่าซูผิงซ่อนอสูรสภาวะชะตากรรมไว้! “เขาฆ่าราชาอสูรสภาวะชะตากรรม?” “อะไรนะ?” ข้อมูลของโจวเทียนหลินน่าตกใจ เย่อู่ซิวกับคนอื่นมองหน้ากัน แม้พวกเขาจะเป็นบุคคลทรงพลังในสภาวะว่างเปล่าและสามารถเลี่ยงการโดนสิ่งมีชีวิตสภาวะชะตากรรมฆ่าได้ พวกเขาก็ไม่สามารถฆ่าได้สักตัว! ช่องว่างระหว่างพลังนั้นมากกว่าระหว่างสภาวะว่างเปล่ากับสภาวะสมุทร!ซูผิงจะเมินความแตกต่างนั้นได้ไง?! อืม..ซูผิงอาจเป็นนักรบสภาวะชะตากรรม.พวกเขายังไม่สามารถบอกพลังแท้จริงของเขาได้ สัมผัสบอกพวกเขาว่าซูผิงเป็นระดับกิตติมศักดิ์ขั้นสูงสุด แต่ระดับจริงอาจสูงกว่านั้น เขาอาจอยู่ที่สภาวะชะตากรรม เหมือนเจ้าหอคอย! มีเพียงนักรบอสูรสภาวะชะตากรรมถึงขายอสูรสภาวะว่างเปล่าระยะหลังได้ บางคนที่ระดับนั้นทำได้แค่ตั้งเป้าว่าจะได้รับอสูรสภาวะชะตากรรม พวกเขามีเหตุผล พวกเขามองซูผิงด้วยความเคารพ หลี่หยวนเฟิงถอนหายใจ เขาเชื่อว่าซูผิงยังไม่ไปถึงขั้นนั้นครั้งก่อนที่เขาออกจากถ้ำลึก เหนือสิ่งอื่นใด พวกเขาตกอยู่ในอันตรายร้ายแรงตอนนั้นและซูผิงก็ไม่มีวิธีการของสภาวะชะตากรรม มันเป็นแค่เวลาสั้นๆ แต่ความคืบหน้าของซูผิงน่าทึ่งมาก! ช่างเป็นคนที่แปลก! “เราอาจตอแยนายมาก่อน ขอโทษด้วย”จิงเซินยืนขึ้นและขอโทษด้วยรอยยิ้มขมขื่น เย่อู่ซิวกับเสวี่ยอวิ๋นเซินเองก็ขอโทษ ถ้าซูผิงอยู่สภาวะเดียวกับพวกเขาก็ยังดี แต่ตอนนี้ที่เขามีสภาวะสูงกว่า เขาจึงเป็น’ผู้อาวุโส’ในสายตาพวกเขา! ซูผิงโบกมือ’โปรดนั่งลงก่อน ผมเป็นแค่ระดับกิตติมศักดิ์” ไม่ใช่อีกแล้ว! โจวเทียนหลินกับฉินตู้หวงกลอกตา ซูผิงชอบแกล้งโง่! ระดับกิตติมศักดิ์? เย่อู่ซิวกับคนอื่นเม้มปาก พวกเขาไม่เชื่อ พวกเขาไม่ได้เพิ่งเกิดเมื่อวาน!ซูผิงสังเกตเห็นความเข้าใจผิดอีกครั้ง ช่างมัน ประเด็นคือการจัดการกับวิกฤต “เราไม่มีเวลามาก มาคุยถึงที่ที่เราควรไปกัน ผมจะดูแลพื้นที่นี้และพวกคุณสามารถเลือกพื้นที่ของพวกคุณ”ซูผิงชี้ตะวันออก พื้นที่ที่ใหญ่สุด มีดินแดนร้างระดับAกว่าสิบแห่งตั้งอยู่ สภาพแวดล้อมรุนแรง เต็มไปด้วยป่ากับบึง นั่นเป็นสถานที่ที่เหมาะให้อสูรป่าซ่อน พวกเขาไม่ค้านในครั้งนี้ เนื่องจากพวกเขา’รู้’สภาวะแท้จริงของซูผิง พวกเขาจากไปกับกลุ่มตัวเอง กลับไปเมืองฐานหลงเจียง ฉินตู้หวงผู้รับผิดชอบการสื่อสารได้ลงทุนอย่างหนักกับโทรศัพท์ดาวเทียมและทั้งสี่กลุ่มก็ได้รับไปหนึ่ง ซูผิงเองก็ได้รับหนึ่งด้วย โทรศัพท์ช่วยให้พวกเขาโทรหากันได้ภายในเขตทวีป แต่สัญญาณจะขาดหายด้านอกทวีป นั่นทำให้เซียงเฟิงหรานไม่ได้สักอันตอนไป “โทรหากันถ้าลำบาก!ไปกัน!” “มาเลย! “เรามาแล้ว!’ ทั้งสามกลุ่มออกเดินทางทีละกลุ่ม ในขณะเดียวกัน ซูผิงไปร้านเขาและบอกกับถังยู่หรานที่นั่งบนพื้นอย่างเบื่อๆ”อยู่ในหลงเจียงและจับตาดู ฉันจะไปค้นหาอสูรป่า” “นายกำลังจะไป?แล้วถ้าอสูรมาละ?”ถังยู่หรานเข้าใจสถานการณ์ที่พวกเธอเผชิญ นั่นทำให้เธอเปล่งเสียงกังวล เธอเชื่อว่าหลงเจียงคือสถานที่ที่ปลอดภัยสุดในโลก ทั้งหมดต้องขอบคุณซูผิง ถ้าเขาไปที่อื่น เมืองฐานหลงเจียงคงพินาศแล้ว! “ไม่ต้องห่วง นักรบอสูรในตำนานที่เธอเพิ่งเห็นกำลังเริ่มการกวาดล้างพื้นที่รอบหลงเจียง พวกเขากำลังทำงานหาและจัดการกับอสูรป่า”ซูผิงยิ้ม เดิมเขาไม่กล้าออกเมืองฐานเพราะเขามีความกังวลเหมือนถังยู่หราน แต่ตอนนี้ขมั่นใจแล้ว “ก็ได้ ถ้านายพูดงั้น”ถังยู่หรานเตือนเขา”นายต้องระวังตัวด้วยนะ อยากให้ฉันไปกับนายไหม?” “ไม่ เธอมีแต่จะถ่วง” “ช่วยพูดอ้อมๆหน่อยจะได้ไหม?” “เธออาจไม่เข้าใจฉัน”ซูผิงลูบหัวเธอจนกระทั่งมันยุ่ง จากนั้นก็จากไปอย่างมีความสุข ซวบ! ขณะบินขึ้นฟ้า ซูผิงก็เรียกสุนัขมังกรดำออกมาและให้มันเปลี่ยนร่างเป็นมังกร อสูรเปลี่ยนเป็นมังกรร้ายแต่หัวมันยังเหมือนหมาป่า ซูผิงยืนบนหัลงมันและบินออกจากเมืองฐาน เขากำลังมุ่งหน้าไปตะวันออก! เขาบินผ่านทะเลสาบ ที่ราบกับบึง วัชพืชสีเหลืองแห้งมีอยู่ทั่ว เขาเห็นอสูรจำนวนน้อยใหญ่ที่ระดับเจ็ดกับแปด เขาเมินพวกอสูรระดับต่ำ พวกมันไม่มีอันตราย เขาตรวจสอบสภาพแวดล้อมและสัมผัสก็สามารถเจาะเข้าไปพื้นได้เป็นร้อยเมตร เขาบอกสุนัขมังกรดำให้บินใกล้พื้นเพื่อให้สัมผัสได้ชัดขึ้นอสูรมักวิ่งกันอย่างตื่นตระหนกเพราะสุนัขมังกรดำ มันน่าข่มขู่มากกว่าราชาอสูรร้ายซะอีก เหนือสิ่งอื่นใด มันได้รับมรดกจากราชามังกรเฒ่า!“รอเดี๋ยว!”ทันใดนั้น ซูผิงก็สังเกตเห็นบางสิ่งในภูเขาสุนัขมังกรดำหยุดชะงักและหยุดห่างจากภูเขาไม่กี่ร้อยเมตร“พวกมันกำลังซ่อนตัวตรงนั้น ราชาอสูรหกตัว”ซูผิงหรี่ตา ภูเขายิ่งใหญ่ มีอสูรระดับแปดกับเก้า ขณะที่ราชาอสูรทั้งหกปกปิดตัวเองได้ดีพวกมันสามารถถล่มเมืองฐานแห่งหนึ่งได้ในพริบตา เขาไม่เชื่อว่าพวกมันฉลาดพอจะซ่อนตัวที่นี่ อสูรเหล่านั้นคงโดนสั่งการ..ซูผิงค่อยๆชักดาบออกมาเขาวางดาบไว้ตรงหน้สายตา มันราวกับเขากำลังใช้ดาบเป็นไม้บรรทัดวัดภูเขาต่อมา เขาก็เทพลังงานอาชูร่ารวมถึงพลังงานเทพลงในดาบ คลื่นดาบสว่างพลันก่อตัว ซึ่งขยายใหญ่อย่างรวดเร็ว รังสีดาบสับลงใส่ภูเขาปัง ภูเขาถูกผ่าออกและพังถล่มซูผิงได้ยินเสียงร้องของอสูรนับไม่ถ้วน เลือดไหลย้อมภูเขาที่โดนผ่าครึ่งซูผิงกระโจนเข้าภูเขาที่โดนผ่าเปิดเขาได้ยินเสียงมังกรร่อนหลง ทุกอย่างเงียบลงหลังจากนั้น หลงเหลือแค่ฝุ่นที่ลอยคลุ้งภูเขาทั้งสองส่วนถล่มและสั่นสะเทือนซูผิงมีเลือดติดเสื้อเล็กน้อย เขายืนบนหลังสุนัขมังกรดำและบอกให้มันเป่าสุดท้ายฝุ่นก็สลาย เผยให้เห็นเลือดกับศพ มันเหมือนนรกขณะที่ซูผิง เย่อู่ซิวกับคนอื่นกำลังพยายามกวาดล้างอสูร คลื่นก็ก่อตัวในมหาสมุทรใกล้กับทวีปบึงมังกรอสูรป่าในมหาสมุทรสร้างคลื่น คลื่นกินป่ากับดิน อสูรป่าหลายตัวเปิดตัวตอนคลื่นลด อสูรป่าพุ่งกระโจนโดยใช้แขนขาแปลกๆมีเมืองฐานขนาดใหญ่ตรงหน้าพวกเขา ไฟแห่งสงครามกำลังโหมหลายคนกำลังหนีบนถนน กรูกันไปลานกลางเมืองนั่นคือสถานที่ที่อุโมงค์เคลื่อนย้ายเปิด เพื่อช่วยให้ทุกคนรอดทันใดนั้น วังวนก็เปิดในอากาศทางเหนือของอุโมงค์และอสูรร้ายก็กรูกันออกมาอสูรเป็นสีแดง มันมีดวงตาแดงก่ำกว่าพันดวง ถ้าซูผิงอยู่ที่นี่ เขาคงจำได้ว่ามันคือปีศาจพันตา“หึ โง่เขลายิ่งนัก”อสูรปีศาจพันตาจ้องไปไกล แสยะยิ้มเย็น“ตัดมัน!”อสูรคำราม ตาหนึ่งบนหน้าผากมันเปิดกว้างและยิงรังสีแสงสีแดงออกมาปัง มิติแยกเปิด หลายคนล้มลงจากรอยแยก ราวกับถังขยะได้ถูกพลิกคว่ำ คนเหล่านั้นร่วงตกจากฟ้า ส่วนคนที่อยู่บนพื้นโดนบี้จนเละตอนที่ 694 แนวป้องกันสุดท้าย”อา…!”“อ้ากก มันเจ็บ!”ผู้คนกำลังกรีดร้อง คนอื่นๆ เริ่มสังเกตเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อมีผู้คนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ตกลงมาจากฟากฟ้า สิ่งที่พวกเขาเห็นทำให้พวกสติแตกอสูรร้ายที่น่ากลัวอยู่ตรงนั้น จ้องมองมาที่พวกเขา พวกเขาอยู่เหนือพื้นดินหลายร้อยเมตร ตกจากที่สูงขนาดนั้นคงแตกเป็นเสี่ยงๆ!นักรบอสูรซึ่งอยู่ท่ามกลางฝูงชนที่หลบหนีก็ตื่นตระหนกกับสิ่งนั้น สมองของพวกเขาหยุดทำงานทันทีที่เห็นอสูรร้ายตัวนั้นบางคนที่มีจิตใจเข้มแข็งก็ดึงสติกลับมาอย่างรวดเร็ว และเรียกอสูรของพวกเขาออกมาอสูรบินบางตัวได้พาเจ้านายของพวกมันหนีจากความโกลาหลนั้น ชาวบ้านทั่วไปเกาะปีกของอสูรดังกล่าว เนื่องจากเป็นความหวังสุดท้ายของพวกเขามีอสูรที่บินไม่ได้ แต่พวกมันสามารถใช้ทักษะในการรับมือกับการตกได้“อาหารชั้นต่ำ…”อสูรพันตาหัวเราะคิกคัก ราวกับว่าการได้ยินเสียงร้องและเสียงกรีดร้องเป็นเรื่องสนุก คล้ายกับเสียงเพลงที่ไพเราะที่สุดอสูรร้ายหันกลับมาและจ้องไปที่เมืองฐานในระยะไกลอสูรร้ายเห็นบางคนกำลังมุ่งหน้ามา ทั้งหมดอยู่ในระดับตำนานในไม่ช้าความโกลาหลก็ถูกนักรบอสูรในตำนานที่เฝ้าประตูมิติสัมผัสได้ แม้ว่าพวกเขาจะตัวสั่น แต่พวกเขาก็ต้องมาที่นี่ หากพวกเขาไม่สามารถซ่อมแซมเส้นทางได้ทันเวลา ก็ไม่มีใคร… ไม่มีใครในเมืองฐานทั้งหมดจะสามารถออกไปได้อย่างแน่นอน!พวกเขาไม่รู้ว่าอสูรร้ายคืออะไร เพราะมันมีวิธีหยุดทักษะของอีแร้ง สิ่งหนึ่งที่พวกเขารู้ก็คืออสูรร้ายนั้นน่ากลัวความตายจะหลีกเลี่ยงไม่ได้หากพวกเขาไม่ไปเผชิญหน้ากับอสูรร้าย“อาหารอร่อย…” อสูรพันตาเลียปากที่มีกลิ่นเหม็นและเมือกของมัน เขี้ยวของมันแหลมคม แทบนึกไม่ออกว่าแรงกัดของมันแรงแค่ไหน “โอ้ มานี่เลย…” อสูรพันตาพึมพำอากาศกำลังสั่นไหวต่อหน้ามัน นักรบอสูรในตำนานทั้งสามหายสาบสูญไปในอากาศ พวกเขาปรากฏขึ้นอีกครั้งในวินาทีต่อมา ห่างจากอสูรพันตาหลายสิบเมตร พวกเขาอยู่ในระยะโจมตีของอสูรร้าย!และอสูรพันตาก็โจมตีราวกับว่าสิ่งมีชีวิตรู้ว่าทั้งสามคนจะอยู่ที่ไหน มันทำการโจมตีด้วยกรงเล็บที่แหลมคมในตำแหน่งนั้นทันที”ยังไง…”“สภาวะชะตากรรม…”นักรบอสูรในตำนานทั้งสามไม่เคยกลัวขนาดนี้มาก่อนในชีวิต ใบหน้าของพวกเขาบิดเบี้ยวและแข็งตัวเมื่อจ้องมองที่กรงเล็บที่แหลมคม พวกเขายังคงนิ่งเฉยพวกเขาต้องการจะวิ่ง อย่างไรก็ตามมิติหยุดพวกเขาไม่ให้วิ่งหนี!เรื่องง่ายๆ!การฆ่าทั้งสามเป้นเรื่องง่ายๆของอสูรพันตา ง่ายกว่านักรบอสูรสภาวะสมุทรฆ่านักรบกิตติมศักดิ์!หวืด!กรงเล็บบีบนักรบอสูรในตำนานสามคน ตาของพวกเขาถลนออกมาและเลือดไหลออกมาจากตาและปาก อวัยวะภายในของพวกเขา รวมทั้งหัวใจ ถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆนักรบอสูรที่ขี่อสูรบินของพวกเขาเพื่อหนีไปตกตะลึงกับสิ่งที่เห็นทั้งสามอยู่ในระดับตำนาน!แต่พวกเขาไม่มีโอกาสได้โต้กลับด้วยซ้ำ!สิ้นหวัง!เหล่านักรบอสูรอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน ความสยดสยองและความกลัวคืบคลานทั่วใบหน้าของพวกเขา บางคนที่ตอบสนองเร็วสั่งให้อสูรของพวกเขาบินหนีไปทันทีทว่าพวกมันแทบจะยังไม่ขยับเลยแม้แต่นิดก็มีระเบิดขึ้นไปในอากาศ ทิ้งลวดลายดอกไม้เลือดไว้บนท้องฟ้านักรบอสูรคนอื่นๆ กลัวจนลืมวิธีเคลื่อนไหว“แกจะเป็นอาหารเรียกน้ำย่อยของฉัน… “อสูรพันตายิ้มด้วยความปิติยินดีและโหดร้าย อสูรร้ายตัวใหญ่อ้าปาก มันมีกลิ่นราวกับชิ้นส่วนของเนื้อที่ถูกทิ้งให้เน่าเปื่อยเป็นเวลาหลายเดือน!นักรบอสูรในตำนานทั้งสามคนต้องการที่จะร้องขอชีวิต แต่พวกเขาไม่สามารถอ้าปากได้พวกเขาไม่สามารถแม้แต่กระพริบตา!”ฮะ?”ทันใดนั้นอสูรพันตาก็เบือนหน้าหนีสี่คนกำลังพุ่งมา หัวหน้าของทั้งสี่เป็นชายร่างใหญ่ที่มีผมสีดำ ซึ่งทำให้ดูเหมือนหมีเขาคือเซียงเฟิงหรั่น และเขามาเพื่อช่วยที่นี่!“อาหารที่ดีกว่า…”อสูรพันตาฉายรอยยิ้มโหดร้ายเขตป่าในเขตอนุทวีปFVd!!เสียงคำรามทำหน้าที่เป็นสัญญาณให้ร่างที่คลุมด้วยลายเสือพุ่งออกไป อสูรร้ายสามตัววิ่งอย่างดุเดือดข้ามป่าเพื่อไล่ล่าสาวสวยในชุดเสือ “พวกมันอยู่ที่นี่ ฆ่าพวกมัน!”นางเสือเคลื่อนย้ายไปที่ชายป่าแล้วหยุดร่างของผู้หญิงกลายเป็นเสือ แต่ใบหน้าของเธอยังคงเหมือนเดิม เธอคือเสวี่ยอวิ๋นเจิน“สภาวะว่างเปล่าสามตัว…”ชายวัยกลางคนหัวล้านมองราชาอสูรร้ายทั้งสามที่ไล่ตาม เสวี่ยอวิ๋นเจินอย่างจริงจัง เขายังอยู่ในสภาวะว่างเปล่า แม้ว่าเขาจะไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากับ เสวี่ยอวิ๋นเจินที่อยู่ในสภาวะว่างเปล่าระยะหลัง เขาก็สามารถจัดการกับอสูรสภาวะว่างเปล่าที่มีไหวพริบน้อยกว่าได้เมื่อรวมเข้ากับอสูรของเขา“ให้ผมจัดการ เราต้องทำให้เสร็จโดยเร็ว” โจวเทียนหลินแนะนำขณะที่ชายหัวโล้นกำลังสับสน โจวเทียนหลินก็ก้าวไปข้างหน้าและเปิดวังวนห้าวังวนอสูรร้ายห้าตัวออกมาจากวังวนและคำราม อสูรร้ายสภาวะว่างเปล่าทั้งห้าที่เคยถูกคุมขังในสุสานกึ่งเทพได้ปรากฏตัวขึ้นความรุนแรงแผ่ซ่านไปทั่วผืนป่า กรามของชายหัวล้านหุบลงเขามีอสูรสภาวะว่างเปล่าห้าตัว?! ราชาอสูรร้ายทั้งห้า… คือที่สุดของที่สุด!