ตอนที่ 701 -702

ตอนที่ 701 การรุกราน – ไปทำสงคราม ซูผิงเรียกโครงกระดูกน้อย สุนัขมังกรดำ และอสรพิษม่วง คงจะดีถ้าพวกมันสามารถได้รับทักษะใหม่ ๆ เมื่ออยู่ในคอกเลี้ยงดูที่ได้รับการเลื่อนขั้น ผู้บริโภคทั่วไปจะต้องจ่ายเงินแสนเหรียญดวงดาวต่อชั่วโมง การปล่อยคอกเลี้ยงดูว่างจะทำให้สิ้นเปลืองทรัพยากรจำนวนมาก หลังจากนั้นซูผิงเดินไปรอบ ๆ ร้าน เขาเห็นสถานที่ต่อสู้เสมือนจริงแห่งใหม่สำหรับอสูร สถานที่แห่งนี้เป็นห้องโถงที่ค่อนข้างล้ำสมัย ภายในมีอุปกรณ์มากมาย ลูกค้าสามารถเลือกอสูรประเภทต่าง ๆ ได้โดยการกำหนดค่าอุปกรณ์เหล่านั้น ป้อนข้อมูลอสูรของพวกเขา และทำให้ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันแบบเสมือนจริง ลูกค้าจะมีโอกาสค้นหาจุดอ่อนของอสูร และเพิ่มทักษะการสั่งการของตนเอง ซูผิงรู้สึกว่านี่เป็นสถานต่อสู้ที่ล้ำที่สุดในดาวเคราะห์สีน้ำเงิน อย่างไรก็ตาม ณ เวลานี้ไม่มีใครสนใจที่จะใช้สถานที่นี้ เนื่องจากอสูรป่าจะมาถึงได้ทุกเมื่อ นี่คงต้องรอไปก่อน ซูผิงออกจากห้องนั้น ส่วนโอกาสในการย้ายร้านนั้นจะเป็นฟังก์ชั่นสำหรับใช้งานในภายหลัง ซูผิงค่อนข้างพอใจกับผู้ฝึกสอนที่สามารถจัดการกับอสูรขั้นสูงได้จำนวนมาก เขาจะสามารถฝึกอสูรได้เร็วขึ้นในอนาคต เขาสามารถมอบหมายงานให้กับผู้ฝึกสอนหุ่นได้ตราบใดที่ไม่ใช่บริการฝึกมืออาชีพ อย่างไรก็ตามซูผิงไม่ได้ตั้งใจจะฝึกอสูรใดๆ ในขณะนี้ นักรบอสูรจะสูญเสียความนึกคิดหากอสูรติดอยู่ในการฝึกฝนเมื่ออสูรร้ายโจมตีในที่สุด ในเวลาเดียวกัน ไกลออกไปทางตะวันตก ทันใดนั้นมหาสมุทรก็เริ่มแปรปรวนเมื่อแสงเช้าวันแรกมาถึงขอบทวีป วันนี้ไม่มีลม อย่างไรก็ตามกระแสน้ำสูงหลายร้อยเมตรก่อตัวขึ้น ร่างที่ดุร้ายจำนวนมากกำลังว่ายน้ำอยู่ภายใน อสูรทะเลเหล่านั้นกำลังเคลื่อนที่มาพร้อมกับกระแสน้ำ ด้านหลังกระแสน้ำเป็นฝูงอสูรหนาแน่น ทุกตัวดูเต็มไปด้วยกำลัง ในระหว่างนี้เกาะหนึ่งกำลังเคลื่อนตัวไปทางเหนือของทวีป เมื่อมองดูใกล้ๆ จะพบว่ามันเต็มไปด้วยอสูรร้าย เกาะหยุดอยู่ที่ขอบทวีป อสูรร้ายได้รับคำสั่งของพวกมัน พวกมันกระโดดออกจากเกาะอย่างมีความสุข และพุ่งเข้าสู่แผ่นดินใหญ่ เกาะก็ถอยกลับมาทันทีที่อสูรร้ายลงไปแล้ว ถ้าคนที่มองจากอากาศ พวกเขาจะได้เห็นแขนขาหนาๆ ใต้น้ำหลายสิบตัว มันเป็นที่ราบรกร้าง ทันใดนั้นพื้นดินก็เริ่มสั่นสะเทือน มีอสูรร้ายมาพร้อมกับอุ้งเท้าที่สามารถทำให้รถถังแบนเรียบได้ มันเป็นสิงโตที่มีขนสีเงิน อสูรร้ายมีเขาคดเคี้ยวสามเขาอยู่บนหัว และดวงตาของมันเป็นสีทอง “ดังนั้น นี่เป็นที่ซ่อนสุดท้ายของพวกขยะ” “ในที่สุด ถึงเวลาที่เราจะอ้างสิทธิ์ว่าโลกเป็นของเรา!” งูที่ยาวหลายร้อยเมตรขยับเข้ามาใกล้ เกล็ดของมันริบหรี่ด้วยแสงสีทองสลัวภายใต้ดวงอาทิตย์ บนเกล็ดของงูมีเงาใบหน้ามนุษย์จำนวนมากที่ดูเหมือนกำลังกรีดร้อง สิ่งมีชีวิตนี่พูดภาษามนุษย์ บูม-! พื้นดินสั่นสะเทือนด้านหลังอสูรประหลาดสองตัวและฝุ่นก็ปกคลุมทั่วท้องฟ้า อสูรร้ายอีกมากมายกำลังใกล้เข้ามา บี๊บ บี๊บ บี๊บ! ติ้ด ติ้ด!! อสูรก่อสร้างบางตัวยังคงทำงานร่วมกับมนุษย์เพื่อเสริมสร้างกำแพงทั้งสอง สัญญาณเตือนดังขึ้นที่ศูนย์บัญชาการ เสียงนั้นดังมาก ในขณะเดียวกัน สัญญาณเตือนภัยในเมืองฐานทั้งหมดก็ดังขึ้นเช่นกัน ทุกคนที่ยุ่งอยู่ในแนวป้องกันหยุดสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่ พวกเขาจ้องมองไปไกล อสูรร้ายกำลังมา การต่อสู้ครั้งสุดท้ายกำลังจะเริ่มขึ้น! ประชาชนทั่วไปที่ยังอยู่ในบ้านเดินเข้ามาใกล้หน้าต่างด้วยความกังวล ไม่มีที่พักพิงอีกต่อไป หากมนุษย์ไม่สามารถชนะการต่อสู้ได้ ดาวเคราะห์สีน้ำเงินจะกลายเป็นดาวเคราะห์ที่ถูกครอบงำโดยอสูรร้าย! ผู้คนยังคงสงบอยู่ในขณะนี้ พวกเขาอยู่ในบ้านเพื่อรอผลตัดสินสุดท้าย บางคนจมอยู่กับความเครียด พวกเขาทำร้ายคนอื่น และทำลายสถานที่สาธารณะ นักรบอสูรขอให้คนเหล่านั้นออกไปนอกกำแพง บางคนถูกฆ่าทันที! มีคราบเลือดกลุ่มคนร้ายที่สร้างปัญหาอยู่ตามท้องถนนทั้งเมืองฐาน ทั้งในตอนบนและตอนล่าง ยานพาหนะเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วบนถนน ประชาชนทั่วไปถูกจำกัดเวลา ซึ่งทำให้ถนนว่างเปล่า บุคลากรที่ร่วมต่อสู้ทั้งหมดรีบไปที่จุดชุมนุมทันทีที่สัญญาณเตือนภัยดังขึ้น ยานพาหนะบรรทุกนักรบอสูรไปยังจุดหมายปลายทาง นักรบอสูรบางคนยังเป็นวัยรุ่น พวกเขายังคงมีท่าทางเหมือนเด็ก และกลัวการต่อสู้ที่จะเกิดขึ้น ผู้คนต่างเฝ้ามองด้วยความขุ่นเคืองใจขณะที่รถแล่นผ่านไป พวกเขาเริ่มอธิษฐานขอพร ”พวกมันกำลังมา!” “ท่านครับ สถานีด่าน 003 ทางทิศใต้ตรวจพบอสูรร้ายจำนวนมาก ระบุว่าเป็นการโจมตีระดับ 5!” “ท่านครับ สถานีด่าน 029 ทางทิศเหนือตรวจพบอสูรร้ายจำนวนมากโดยมีราชาอสูรร้าย 28 ตัว ระบุว่าเป็นการโจมตีระดับ 8 !” ”ท่าน…” เจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองรีบรายงานอย่างเร่งรีบ วิ่งวุ่นไปทั่วสถานี พวกเขาส่งข้อมูลทั้งหมดไปยังศูนย์บัญชาการ การตั้งระดับของการโจมตีได้รับการแก้ไข ในอดีตระดับจะมีระดับเล็ก กลาง และใหญ่ แต่ตอนนี้มันขยายการวัดเป็นเก้าระดับ การโจมตีอสูรร้ายระดับ 9 จะมีราชาอสูรร้ายห้าสิบตัว! สำหรับการโจมตีอสูรระดับ 10… นั่นหมายถึงจำนวนราชาอสูรเกินร้อยตัว มันจะเป็นตัวบ่งชี้ที่ชัดเจนว่ากำลังหลักของอสูรป่าคือระดับไหน! กู่ซือผิงอยู่ที่ศูนย์บัญชาการโดยมีนักรบอสูรในตำนานสองคนมากับเขา คนอื่น ๆ ในปัจจุบันเป็นที่ปรึกษาทางทหารที่ดีที่สุดซึ่งมาจากเมืองฐานต่างๆ นักรบอสูรในตำนานบางคนเก่งในการต่อสู้แต่ไม่ใช่ในเชิงกลยุทธ์ ผู้เชี่ยวชาญต้องดูแลจัดการอย่างมืออาชีพ “พวกมันจะไปถึงฝั่งไหนก่อน?”กู่ซือผิงรู้สึกอัดแน่นไปด้วยข้อมูล เขาแทบจะไม่ได้ยินข้อความแรกข้อความถัดไปก็รายงานมา เขามีเวลาน้อยในการประมวลผลข้อมูล มีข้อมูลส่วนอื่นๆ ด้วยเช่นกัน ตัวอย่างเช่น สถานีด่านบางแห่งถูกทำลาย และนักรบอสูรหายตัวไป นอกจากนั้นสถานีสื่อสารขนาดเล็กของสถานที่บางแห่งถูกทำลาย พวกเขาไม่ได้รับการตอบกลับจากพวกเขาอีก อสูรร้าย…อยู่ที่นั่น พวกมันมาถึงแล้ว! กู่ซือผิงประหม่า อย่างไรก็ตาม เมื่อสัญญาณเตือนภัยดับลง เขาก็ส่งนักรบอสูรในตำนานที่เขาไว้วางใจกลับไปที่หอคอยทันที “มันควรจะเป็น… ทางใต้!” ที่ปรึกษาทางทหารถือแล็ปท็อปอัจฉริยะในมือ เขากำลังคำนวณวิถีของอสูรป่าและความเร็วของพวกมัน “มีอสูรร้ายเจ็ดกลุ่มมาจากทางใต้ กลุ่มแรกอยู่ที่ระดับ 6 มีราชาอสูรเก้าตัว!” “ ระยะเวลาเฉลี่ยของกลุ่มแรกคือ… 53 นาที!” “ท่านครับ พวกมันอาจหยุดก่อนที่จะมาถึงที่นี่ เพื่อรอกลุ่มอื่น ถ้าเป็นเช่นนั้น…” ที่ปรึกษาทางทหารพูดอย่างรวดเร็วและเหงื่อออกด้วยความประหม่า กู่ซือผิงกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้เช่นกัน เขาสามารถหาวิธีหยุดพวกมันได้หากอสูรร้ายแยกกันมา อย่างไรก็ตามสถานการณ์จะสิ้นหวังหากอสูรร้ายอยู่ด้วยกันและเริ่มการโจมตีแบบกลุ่ม! เห็นได้ชัดว่าอสูรร้ายมาพร้อมกับแผน กล่าวคือพวกมันจะไม่โจมตีแยกกันเพราะพวกมันรู้ว่าสิ่งนี้จะไม่ได้ผล! กู่ซือผิงเปิดกลุ่มแชทของนักรบอสูรในตำนาน “ผมต้องการคนไปหยุดอสูรร้ายทางใต้ ใครจะไป? “มีราชาอสูรร้าย 9 ตัวในกลุ่มแรกมาจากทางใต้ หนึ่งในเก้าอยู่ในสภาวะว่างเปล่า ผมต้องการให้จัดการพวกมันโดยเร็วที่สุด!” นักรบอสูรในตำนานทุกคนเห็นข้อความนี้ ทุกคนตื่นตัวและตรวจสอบแชทกลุ่มทันทีที่ได้ยินเสียงเตือนดังขึ้น พวกเขารอคำสั่งอยู่ “ผมไปเองครับ ผมจะจัดการทางใต้!”เซียงเฟิงหรั่นกล่าวก่อน เกือบจะในเวลาเดียวกัน ข้อความของเย่อู่ซิวก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน “ผมจะไป พวกมันอยู่ที่ไหน?” ”ผม!” ”ผมจะทำ!” “ให้ผม…” คนที่เสนอตัวส่วนใหญ่มาจากถ้ำลึก คนที่มาจากหอคอยก็เริ่มเสนอตัว แต่กู่ซือผิงได้เลือกก่อนที่พวกเขาจะพูดอะไร “ผมจะให้พี่เซียงดูแลเรื่องนี้ เลือกสามคนที่สภาวะสมุทรเพื่อไปกับคุณ”เซียงเฟิงหรั่นกล่าว “ไม่มีปัญหา ผมจะจัดการพวกมันให้หมด!” เขาเรียกชื่อนักรบสภาวะสมุทรสามคน โม่ จากทีมของเย่อู่ซิวและอีกสองคนจากทีมของจิ่งเสิ่น“ฉันจะยืมสมาชิกในทีมของนาย และจะพาพวกเขากลับมาคืนทีหลัง!”เซียงเฟิงหรั่นเพิ่มอิโมจิยิ้ม เย่อู่ซิวตอบว่า “ไม่ต้องพูด ดูแลตัวเองด้วย” “ไม่ต้องห่วง” ทั้งสองตอบ เซียงเฟิงหรั่นบอกสถานที่นัดเจอ และกล่าวเสริมว่า “ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อนำพวกเขากลับมาด้วย!” “หัวหน้าเซียง เราไม่ต้องการให้คุณพาเรากลับมา เรากลับเองได้!” “ใช่แล้ว หัวหน้าเซียง คุณดูถูกพวกเราหรอ? คุณจะจัดการราชาอสูรร้ายสภาวะว่างเปล่า และเราจะจัดการส่วนที่เหลือเอง!”จิ่งเสิ่นกล่าวเสริมว่า “พวกเขารู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ อัศวินดำคลั่งไม่ต้องกังวล ทำทุกอย่างที่ต้องทำ!” เซียงเฟิงหรั่นสูดหายใจเข้าลึก ๆ เขาออกมาจากถ้ำลึกพร้อมกับสมาชิกในทีมบางคน แต่พวกเขาถูกอสูรพันตาฆ่าที่ทวีปบึงมังกร เขารอดชีวิตมาได้จากการเสียสละของสมาชิกในทีม ปัจจุบันเขาเป็นคนที่ไม่มีคนติดตาม “ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะไม่กังวลเกี่ยวกับพวกเขาอีก!”เซียงเฟิงหรั่นพูดติดตลก เย่อู่ซิวกล่าวว่า “ใครอยากให้นายเป็นห่วงพวกเขา? โม่ของเราเก่งมาก อย่าประมาทเขา นายควรดูแลตัวเอง พยายามอย่าทำให้ทุกอย่างช้าลง! ฉันไม่ต้องการเห็นพวกเขามีปัญหาเพราะนายไม่สามารถจัดการอสูรสภาวะว่างเปล่าได้!” เซียงเฟิงหรั่นยิ้ม เขาไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม “ระวังตัวด้วย” เย่อู่ซิวพูดกับโม่ โม่อยู่มาหลายร้อยปีแล้ว เขายิ้มปากจะถึงหูให้เย่อู่ซิว“อย่ากังวลไปเลยหัวหน้า ผมจะกลับมา!” ”ไม่ต้องพูดเยอะ!” เมื่อเซียงเฟิงหรั่นออกไปพร้อมกับทีมของเขา กู่ซือผิงก็ดำเนินการต่อและแต่งตั้งทีมที่สอง มีคนจำเป็นต้องไปทางตะวันออก! ”ฉันจะไป!” เสวี่ยอวิ๋นเจินเป็นคนแรกที่ตอบ “แปดราชาอสูรร้ายใช่ไหม? ฉันพอจะจัดการพวกมันได้ถ้าไม่มีตัวไหนอยู่ในสภาวะว่างเปล่า” เย่อู่ซิวเตือนเธอว่า “ระวัง อย่าประมาทศัตรู ฉันสังเกตได้ว่าอุปกรณ์ปัจจุบันไม่แม่นยำนักเมื่อพูดถึงสิ่งมีชีวิตในสภาวะว่างเปล่า ราชาอสูรร้ายบางตัวอาจซ่อนความแข็งแกร่งและอุปกรณ์จะไม่สามารถตรวจจับสิ่งนั้น” “ก็ได้ ไม่เป็นไร ฉันจะหนีถ้าเจอกลุ่มอสูรสภาวะว่างเปล่า ฉันไม่กลัวที่จะต่อสู้เช่นกันถ้าฉันมีโอกาสต่อสู้กับอสูรร้ายสภาวะว่างเปล่าตัวต่อต่อด้วยอสูรที่คุณซูขายให้ฉัน!” เสวี่ยอวิ๋นเจินดูเหมือนจะไม่กังวล ไม่มีใครพูดอะไรอีก พวกเขารู้ว่าทุกคนจะเข้าสู่สมรภูมิในไม่ช้า มันเป็นการต่อสู้ที่สำคัญสำหรับดาวเคราะห์สีน้ำเงินพวกเขาทั้งหมดจะตายหากพวกเขาไม่สามารถเอาชนะอสูรร้ายได้! ดังนั้น… ไม่จำเป็นต้องปลอบใคร ไม่จำเป็น! เย่อู่ซิวและคนอื่น ๆ พร้อมที่จะเสียสละตัวเอง พวกเขาค่อนข้างสงบในขณะนี้ นอกจากนี้เมื่อเห็นพวกเขามุ่งมั่นที่จะเป็นคนแรกที่ไปที่แนวหน้าก็ทำให้คนที่มาจากหอคอยแปลกใจ พวกเขายังพยายามชะลอการมีส่วนร่วม! ภายในร้านซูผิงกำลังติดตามข้อความกลุ่มสนทนา เขาไม่ได้พูดอะไร เขาไม่ได้ไปด้วยครั้งนี้เย่อู่ซิวและคนอื่นๆ สามารถจัดการกลุ่มอสูรร้ายเหล่านั้นได้ถังยู่หรานและซูหลิงเยวี่ยก็อยู่ที่ร้านเช่นกัน พวกเธอได้เห็นการสนทนา สองสาวยังคงเงียบ ในยามสงคราม มักจะมีกลุ่มฮีโร่ที่กล้าแสดงออกโดยไม่สนใจการเสียสละส่วนตัว! ถังยู่หรานมองไปที่ซูหลิงเยวี่ยที่กำลังแตะแขนของเธอด้วยนิ้วเดียว นั่นคือสิ่งที่เธอจะทำเมื่อประหม่า ถังยู่หรานจึงถาม“เธอคิดว่าเราจะทำสำเร็จไหม?” ซูหลิงเยวี่ยมองถังยู่หราน และจากนั้นก็มองไปที่ซูผิง ซูหลิงเยวี่ยส่ายหัว “การคิดเกี่ยวกับเรื่องนีนตอนนี้นั้นไร้ประโยชน์” ถังยู่หรานไม่คิดว่าซูหลิงเยวี่ยจะตอบแบบนี้ ถังยู่หรานจ้องมองซูหลิงเยวี่ยและพยักหน้า “เธอพูดถูก”“แต่ถึงยังไงนั้น ฉันยังหวังว่า… เราจะอยู่รอด” ซูหลิงเยวี่ยกัดริมฝีปากของเธอถังยู่หรานตอบด้วยความเงียบในเวลาเดียวกัน กลับไปที่ศูนย์บัญชาการกู่ซือผิงกำลังอ่านข้อมูลที่เขาได้รับ เขากำลังพูดคุยกับที่ปรึกษาทางทหารเพื่อหาทางออกที่ดีที่สุด “ทำไมอสูรร้ายเหล่านั้นถึงมาจากทิศต่างๆ? พวกมันสามารถบดขยี้เราได้อย่างแน่นอนหากพวกมันรวมกองกำลังไปทางทิศตะวันออกหรือทิศตะวันตก”ที่ปรึกษาทางทหารบางคนพูดคำถามของพวกเขาที่ปรึกษาชราคนหนึ่งพูดด้วยความโกรธและเยือกเย็นว่า “ไอ้สารเลวพวกนั้น… พยายามจะจับพวกเราให้หมดในคราวเดียว!” ที่ปรึกษาคนอื่นๆ หน้าซีดเมื่อคิด อสูรร้ายมาจากทุกทิศทุกทางเพียงเพื่อล้อมรอบพวกเขา? พวกมันไม่ต้องการไว้ชีวิตใคร พวกมันต้องการฆ่ามนุษย์ทั้งหมด! โหดร้ายจริงๆ!ที่ปรึกษารู้สึกถึงความโหดร้ายที่แท้จริงของอสูรป่าอสูรร้ายต้องการให้มนุษย์สูญพันธุ์! “ให้ตายเถอะไอ้พวกเวร!” ที่ปรึกษาคนหนึ่งพูดด้วยความโกรธ ที่ปรึกษาชราหน้านิ่งแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาว่า “อย่าปล่อยให้จิตใจของเราโกรธ เราต้องใจเย็น นั่นคือสิ่งที่เราต้องการ”ที่ปรึกษาคนอื่นๆ กลับมามีสติอีกครั้ง พวกเขามองที่ปรึกษาชราเพื่อแสดงความเคารพและชื่นชม พวกเขาจดจ่ออยู่กับข้อมูลและแผนที่ “พวกมันจะต้องชดใช้…”กู่ซือผิงกล่าว “พวกมันมาจากคนละด้าน จากนั้นเราจะมีโอกาสที่จะบดขยี้พวกมันทีละตัว!”“โอ้ เวร อสูรกลุ่มที่สองที่มาจากตะวันออกกำลังจะรวมเข้ากับกลุ่มแรก นักรบในตำนานที่ไปที่นั่นจะตกอยู่ในอันตราย!” ที่ปรึกษาเตือน กู่ซือผิงดูแผนที่และเปิดการสนทนากลุ่มอีกครั้ง “เราต้องการกำลังเสริมในทิศตะวันออก ใครจะไป? อสูรร้ายกลุ่มที่สองกำลังจะรวมกับกลุ่มแรก เราต้องการนักรบสภาวะว่างเปล่าอย่างน้อยสองคน!””ผม!”เย่อู่ซิวตะโกนก่อนจิ่งเสิ่นตามมาติดๆ “ผมจะไป!””ตกลง คุณสองคนรีบไปเถอะ” กู่ซิผิงกล่าว ที่ปรึกษาร้องออกมาด้วยความตื่นตระหนก “กลุ่มแรกทางทิศเหนือหยุดแล้ว… พวกมันกำลังรวมกลุ่มกับกลุ่มที่สอง พวกมันกำลังจะโจมตี!”“พวกมันกำลังรอให้พวกมามากขึ้น! บัดซบ!” “เรากำลังพูดถึงการโจมตีระดับ 9 ทางทิศเหนือ!”ที่ปรึกษาหน้าซีดมือของกู่ซือผิงเหงื่อออก การโจมตีระดับ 9! นั่นคือระดับสูงสุดที่พวกเขาจะต้านได้ กู่ซือผิงรู้ว่าพวกเขามีนักรบอสูรในตำนานกี่คน พวกเขาทั้งหมดจะต้องออกไปเพื่อหยุดการโจมตีระดับ 9! ท้ายที่สุดหัวหน้าทั้งหมดจากถ้ำลึกออกไปแล้ว มีเพียงไม่กี่คนในสภาวะว่างเปล่าที่ยังไม่ถูกส่งไป“ท่านครับ เราจำเป็นต้องปิดกั้นทางหนีในทิศเหนือไหมครับ?”หลี่หยวนเฟิงเป็นคนเสนอ “ผมไปได้ถ้าคุณต้องการคนเพิ่ม” เขาเคยทำงานร่วมกับเสวี่ยอวิ๋นเจินและอยู่ที่สภาวะสมุทรขั้นสูงสุด ใกล้กับสภาวะว่างเปล่า หลังจากลังเลอยู่บ้าง กู่ซือผิงกล่าวว่า “ด้านเหนือมีกลุ่มอสูรที่ใหญ่ที่สุด การประเมินในปัจจุบันคือการโจมตีระดับ 9 ฉันต้องการให้พวกนายทุกคนไปกำจัดอสูรร้ายก่อนที่กลุ่มที่สามจะรวมเข้ากับสองกลุ่มแรก! มิฉะนั้น เราจะต้องถอนตัว!”“จากข้อมูลปัจจุบัน นายมีเวลา 40 นาทีในการจัดการอสูร!”นักรบจากหอคอยยังไม่ได้พูดอะไร พวกเขาทั้งหมดหน้าซีด การโจมตีระดับ 9! กล่าวคือมีราชาอสูรร้ายมากกว่าห้าสิบตัว!บางตัวอยู่ในสภาวะว่างเปล่า บางที… อาจมีสภาวะชะตากรรม!ท้ายที่สุดเจ้าหอคอยเคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ว่าน่าจะมีราชาอสูรร้ายสภาวะชะตากรรมประมาณ 20 ตัวทั่วโลก ถึงเวลาแล้วที่หนึ่งในนั้นจะออกมาเป็นผู้นำการโจมตี! ทันใดนั้นชายคนหนึ่งพูดว่า “ผมจะจัดการทิศเหนือ”เขาคือซูผิง และเขาก็กล่าวต่อว่า “ผมจะไปทางเหนือ ที่เหลือสามารถไปสนับสนุนอีกสามด้านได้ ระวังตัวด้วย”หลี่หยวนเฟิงเป็นคนแรกที่ไม่เห็นด้วย “น้องซู แน่ใจหรอ? จะเกิดอะไรขึ้นถ้านายพบอสูรร้ายสภาวะชะตากรรม? และพิจารณาจากจำนวนอสูรแล้ว…””ใช่ ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรา นี่คือการโจมตีระดับ 9 และจะต้องเสร็จสิ้นภายในสี่สิบนาที ต้องใช้เวลาพอสมควรในการไปที่นั่นจากที่ที่คุณอยู่ในหลงเจียง!””ให้ผมไปด้วย ผมสามารถช่วยได้!””ผมด้วย!”พวกเขาทั้งหมดเสนอตัว ซูผิงสูดหายใจลึกและพูดว่า “อย่าเถียง ตัวผมเองก็พอสำหรับทิศเหนือ ผมไม่สนใจว่าพวกมันมีกลุ่มเดียวหรือสิบกลุ่ม ผมจะจัดการพวกมันให้หมด!” คำพูดของเขาเพียงพอที่จะให้ความกระจ่างแก่ทุกคน จัดการทั้งหมด?เขาจะอยู่จนกว่าอสูรร้ายทั้งหมดจะถูกฆ่า?!เขาจะทำทั้งหมดนี้ด้วยตัวเอง? ถังยู่หรานและซูหลิงเยวี่ยตกใจ ซูผิงกำลังเสียสติ! เขาจะจัดการกับอสูรร้ายเหล่านั้นด้วยตัวเองได้ยังไง!นั่นคือเกือบหนึ่งในสี่ของอสูรป่าทั้งหมดในโลก!ไม่มีใครทำได้!“ผิง…” ด้วยความกลัว ซูหลิงเยวี่ยต้องการหยุดซูผิง แต่เขาโบกมือให้เธอหยุดพูด “ผมตัดสินแล้ว บอกทีว่าต้องไปที่ไหน?” ซูผิงกล่าวกู่ซือผิงไม่ได้คิดว่าซูผิงจะกล้าหาญแบบนี้!ที่ปรึกษาคนอื่นๆ มองหน้ากันอย่างตกตะลึง”ดี ฉันจะให้นายจัดการ!”กู่ซือผิงกล่าวว่า “ถ้ามันยากเกินไป ก็หนีไปซะ!””รู้อยู่แล้ว!”ซูผิงวางโทรศัพท์กลับเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโอ่กกก!โฮ่งงง!!ร้านค้าเต็มไปด้วยพลังรุนแรง มังกรเพลิงนรก สุนัขมังกรดำและอสรพิษม่วงออกมาจากคอกเลี้ยงดูของพวกมัน โครงกระดูกน้อยเงียบกว่า อย่างไรก็ตามขณะที่ยืนอยู่ระหว่างมังกรเพลิงนรกและสุนัขมังกรดำ โครงกระดูกน้อยก็เหมือนราชาของพวกมัน! “ไปสู้… กับฉัน!” ซูผิงกล่าว สุนัขมังกรดำเห่า มันไม่ใช่ความตื่นเต้น แต่เป็นความกล้าหาญและเจตนาฆ่า!หลังจากที่อยู่กับซูผิงมาเป็นเวลานาน อสูรของเขารู้ดีว่าการต่อสู้นี้สำคัญแค่ไหน!“อยู่ในเมืองฐานและอย่าออกจากร้านไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม” ซูผิงกล่าวกับซูหลิงเยวี่ย ดวงตาของเธอเปียก เขาเดินไปหาเธออยู่ และลูบหัวเธอเบาๆ”เป็นเด็กดี ฉันจะกลับมา”“สัญญานะว่าจะกลับมา!” ซูหลิงเยวี่ยมองเขา เธอหลั่งน้ำตาซูผิงยิ้มให้เธอ “แน่นอน แต่อย่าหนีไปก่อนที่ฉันจะกลับมา อย่าให้ฉันต้องไปหาเธออีก” ซูหลิงเยวี่ยจำชะตากรรมของเธอตอนติดอยู่ในทางเดินได้ เล็บของเธอขุดลงบนฝ่ามือขณะที่เธอก้มหน้าลง “ฉันจะรอนายกลับมา ถ้าไม่อย่างนั้น ฉันจะอยู่ที่นี่ตลอดไปจนกว่านายจะกลับมา!” ซูผิงมองเธอและพยักหน้า “ดูแลน้องสาวฉันด้วย” ซูผิงบอกกับถังยู่หราน ดวงตาของถังยู่หรานก็มีม่านน้ำตาเช่นกัน เธอกัดริมฝีปาก และยังคงเงียบ“อยู่ในร้านถ้าอสูรร้ายมาถึงหลงเจียง โจแอนนาจะปกป้องพวกเธอ” ซูผิงพูดกับทั้งสองคน จากนั้นเขาก็หันไปหาโจแอนนา “ฉันขอฝากให้เธอดูแลพวกเธอด้วย”โจแอนนาพยักหน้าตอนที่ 702 เพียงหนึ่งเดียวซูผิงออกจากร้าน เขามองไปที่ปลายถนน ในที่สุดเขาก็เลือกที่จะไม่ไปบอกลาพ่อแม่ของเขา อย่างแรกเขาไม่ต้องการให้พวกเขากังวล อีกอย่างเขามีเวลาน้อยมาก นอกจากนี้… เขาเชื่อว่าเขาจะกลับมา!เขาไม่ใช่ชายหนุ่มที่อ่อนแออย่างที่เคยเป็น ถ้าเขาต้องต่อสู้กับราชาอสูรร้ายหลายตัว… แม้ว่าเขาจะไม่สามารถเอาชนะพวกมันได้ อย่างน้อยเขาก็สามารถหนีออกมาได้อย่างปลอดภัย!”ไปกันเถอะ”ซูผิงให้มังกรเพลิงนรกและอสรพิษม่วงกลับไปที่พื้นที่สัญญาก่อน เขาขี่สุนัขมังกรดำพร้อมกับโครงกระดูกน้อยและบินไปทิศเหนือซูผิงอยู่ห่างจากเมืองฐานหลงเจียงออกไปเรื่อยๆ“น้องซู กลับมานะ ผมรอดื่มกับคุณอยู่นะ!””น้องซูผมยังเป็นหนี้คุณอยู่ คุณต้องกลับมาอย่างปลอดภัย!”หลี่หยวนเฟิง,ฉินตู้หวงและคนอื่นๆ ส่งข้อความอำลาไปหาซูผิงในการแชทกลุ่ม ถ้าไม่ใช่เพราะทุกคนต้องการกระจายกันไป พวกเขาจะรวมตัวกันไปทิศเหนือพร้อมกับซูผิง ซูผิงเห็นข้อความ เขายิ้มและเก็บโทรศัพท์ จากนั้นเขาก็มองไปไกล เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ และบอกสุนัขมังกรดำให้รีบไปสิบนาทีต่อมาเขามาถึงสถานที่ที่กู่ซือผิงส่งมาให้เขา เขามองเห็นอสูรร้ายมากมายจากระยะไกล มีอสูรร้ายหนาแน่น