ตอนที่ 729 -730

ตอนที่ 729 การต่อสู้ มันเป็นโลกที่เต็มไปด้วยหิน ไม่มีวัชพืชหรือพืชชนิดใดๆ มีแค่ก้อนหิน จู่ๆ ก็มีผู้มาใหม่สองสามคนปรากฏขึ้นในพื้นที่เปิดโล่ง ขยายอย่างรวดเร็วทันทีที่พวกเขามาถึง พวกเขาสามคนกลายเป็นอสูรร้ายสูงร้อยเมตรในพริบตา ซูผิงและโครงกระดูกน้อยยังคงเหมือนเดิม ซูผิงสัมผัสได้ถึงธาตุหินที่หนาแน่นในอากาศ ขณะที่เขามองโลกหินลอยตรงหน้า อสูรธาตุหินสามารถบ่มเพาะที่นี่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ธาตุนั้นหนาแน่นกว่าในเขตที่เขาเพิ่งย้ายเข้าไปอยู่ แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเขตนี้เป็นเศรษฐกิจระดับ 1 หรือระดับ 3 ทั้งมังกรเพลิงนรกและสุนัขมังกรดำต่างมองไปรอบๆ เสือน้อยน่ารักยังเผยให้เห็นรูปร่างที่น่าเกรงขามของมัน มันมองรอบๆ จากนั้นก็คำรามใส่ซูผิงราวกับถามว่าพวกเขาอยู่ที่ไหนกัน สัญญาชั่วคราวทำให้อสูรเลิกไม่ชอบซูผิง แต่มันก็ไม่เชื่อฟังอย่างสมบูรณ์เช่นกัน ซูผิงเพิกเฉยและมองไปที่สุนัขมังกรดำ “ฉันเลือกที่นี่สำหรับแก แกควรฝึกที่นี่เพราะแกชอบทักษะการป้องกันตัวมาก พยายามเรียนรู้ทักษะสายเลือดของทีเร็กหินให้ได้ละ; มันป้องกันได้ยอดเยี่ยมเลยล่ะ” เขาควรจะเดินทางมาเพื่อดูแลอสูรของมีอา แต่เขาไม่จำเป็นต้องเลือกสนามบ่มเพาะที่เหมาะสมที่สุดสำหรับมัน เพราะมันเป็นเพียงการฝึกปกติ ความจริงเขาจะต้องฝึกเสือ แต่อสูรที่เขาตั้งใจจะฝึกจริงๆ คือสุนัขมังกรดำและโครงกระดูกน้อย “โฮ่งงง?” สุนัขมังกรดำตกตะลึงครู่หนึ่ง แต่ก็รู้สึกตื่นเต้น เมื่อได้รับอนุญาตจากซูผิง ในที่สุดก็สามารถศึกษาทักษะการป้องกันได้มากเท่าที่ต้องการ! ”ไปกันเถอะ!” ซูผิงกล่าว นี่คือสนามบ่มเพาะขั้นกลางที่เต็มไปด้วยราชาอสูร อสูรระดับดวงดาว และแม้แต่เจ้าดวงดาวมากมาย ซูผิงไม่กล้าที่จะประมาท เพื่อเริ่มการฝึก ซูผิงผสานกับโครงกระดูกน้อยและปลดปล่อยกลิ่นอายดุร้ายออกมาอย่างโจ่งแจ้ง ในไม่ช้าอสูรจำนวนมากก็ถูกดึงดูดจากกลิ่นอายของเขา ซูผิงเคร่งขรึมในทันทีเมื่อรู้สึกว่ามีศัตรูที่ทรงพลังจำนวนมากกำลังเข้ามาใกล้ ในไม่ช้าทีเร็กหินก็อยู่ในสายตาของซูผิงมันเป็นสิ่งมีชีวิตยาวกว่าสามร้อยเมตร มีเกล็ดหินและผลึกมืดที่กระดูกสันหลัง ทีเร็กหินที่วิวัฒนาการแล้วจะแข็งแกร่งมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งมันมีกลิ่นอายระดับดวงดาว! ”ไปกันเถอะ!” ซูผิงคำรามและบอกให้สุนัขมังกรดำ มังกรเพลิงนรก และเสือต่อสู้กับศัตรูด้วยกัน! สุนัขมังกรดำและมังกรเพลิงนรกเตรียมพร้อมแล้ว พวกมันคำรามและพุ่งออกไปโดยไม่คิดขัเขืน เสือ: “???” แกล้อเล่นหรือเปล่า เสือตัวสั่นเมื่อเห็น ทีเร็กหินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จากนั้นมองไปที่ซูผิงด้วยความไม่เชื่อและโกรธ แกต้องการให้ฉันโจมตีหรอ? แกไม่เห็นช่องว่างระหว่างความแข็งแกร่งระหว่างฉันกับมันหรือยังไง? ”ไป!” ซูผิงมองอย่างเย็นชา เขาจะไม่แสดงความเมตตาต่อเสืออีกต่อไปเมื่อพวกเขาเข้ามาในสนามบ่มเพาะ โฮกกก! เสือคำราม คิดจะหักหลังและกลืนเจ้านายของมัน! มันค่อนข้างอยากจะต่อสู้กับซูผิงมากกว่าทีเร็กระดับดวงดาว ที่น่าสะพรึงกลัว มันอาจคิดว่าพอใจซูผิงเนื่องจากสัญญา แต่ความจงรักภักดีและความเป็นมิตรที่มีต่อซูผิงได้ลดลงอย่างมากหลังจากได้รับคำสั่งให้ไปปฏิบัติภารกิจฆ่าตัวตาย ฉันจะกินแกก่อน! แกคิดว่าฉันเป็นแมวหรือยังไง? ซูผิงก็พุ่งประชิดมันและกระทืบหัวอย่างไร้ความปราณี หลังจากเสียงดัง เสือก็ถูกกดลงกับพื้นไม่สามารถตอบสนองได้อย่างสมบูรณ์! หูของมันส่งเสียงดัง วิญญาณที่น่าสงสารนั้นค่อนข้างจะท่วมท้น มันโกรธมากเมื่อมันได้สติ ตัดสินใจที่จะโจมตีซูผิงด้วยทักษะทั้งหมดที่มี ซูผิงยกนิ้วของเขาเป็นเหมือนดาบฟันไปที่เสือ ทำให้เกิดร่องรอยของดาบแห่งความว่างเปล่าซึ่งฉีกทักษะทั้งหมดออกจากกันและหยุดอยู่ตรงหน้าหน้าผากของเสือ! ดวงตาของเสือเปิดกว้างเท่าที่จะทำได้ ความกลัวถูกเขียนอยู่ทั่วใบหน้า มันเป็นไปได้ยังไงกัน? มันตรวจพบว่าซูผิงอยู่ในสภาวะสมุทร ระดับของเขาต่ำกว่าของมันด้วยซ้ำ! อย่างไรก็ตามพลังที่เขาปลดปล่อยออกมานั้นช่างน่ากลัว จู่ ๆ มันก็รู้สึกว่าซูผิงนั้นร้ายกาจพอ ๆ กับทีเร็กหินที่กำลังใกล้เข้ามา! “ไป!” ซูผิงปล่อยพลังดวงดาวและหมุนมิติรอบตัวเขา เสือที่กลัวเกินกว่าจะขยับไปข้างหน้าซูผิงได้หายตัวไปในทันทีและปรากฏขึ้นอีกครั้งต่อหน้าทีเร็กหินในวินาทีถัดมา เคลื่อนย้ายมิติ! มันเป็นวิธีการที่มีเพียงสภาวะชะตากรรมเท่านั้นถึงสามารถทำได้ แต่ซูผิงทำได้ ฟ่อ!! เสือร้องด้วยความกลัวเมื่อเห็นศัตรูตัวฉกาจอย่างใกล้ชิด ขนของมันเหมือนหนามของเม่น มันกำลังจะหมอบและขอความเมตตา มันไม่สามารถเรียกความกล้ามาเผชิญหน้ากับศัตรูระดับดวงดาวได้ ช่องว่างนั้นใหญ่เกินไป! “ทักษะอสูร: เจตนาฆ่า!” ซูผิงยืนอยู่ในระยะไกล และจู่ ๆ ก็ปล่อยพลังด้วยนิ้วของเขา ทักษะอสูรตัวแรกที่เขาได้รับจากระบบถูกยิงเข้าไปในร่างของเสืออย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นเสือก็สั่นสะท้านและสัมผัสได้ถึงความดุร้ายรุนแรงออกมาจากหัวใจของมัน ดวงตาที่เคยกระตุกและสั่นเทาของมันก็แดงก่ำในทันใด ทักษะนี้น่าจะไปกระตุ้นทักษะการต่อสู้ของอสูร และกระตุ้นให้มันต่อสู้อย่างดุเดือด อย่างไรก็ตามซูผิงปรับเปลี่ยนทักษะเมื่อเขากลายเป็นนักรบในตำนานและเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับกฎ ผลกระทบไม่เพียงแต่จะกระตุ้นจิตวิญญาณการต่อสู้ของอสูรเท่านั้น แต่ยังถ่ายโอนเจตนาฆ่าของเขาไปยังอสูรได้อีกด้วย สำหรับว่าจะโอนไปเท่าไหร่นั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา เขาเพิ่งโอนเจตนาฆ่าของเขาไปครึ่งหนึ่งเมื่อเสือได้ปลดปล่อยกลิ่นอายดุร้ายและควบคุมไม่ได้แล้ว ทันใดนั้นมันก็เงยหน้าขึ้นและคำรามไปที่ทีเร็กเหนือตัวมันเอง! เสียงคำรามอย่างฉับพลันดังมากจนแม้แต่ศัตรูตัวโตก็ยังตกใจเล็กน้อย จากนั้นมันก็โกรธเมื่อสังเกตเห็นว่าศัตรูเป็นเพียงเสือสภาวะว่างเปล่า มันไม่ใช่อสูรที่เป็นมิตรตั้งแต่แรก จะปล่อยให้อาหารคำรามกลับมาได้ยังไง? มีเสียงดังขึ้น ดินกลิ้งและมิติสั่นสะเทือนเนื่องจากอำนาจของกฎ เสือเริ่มมีเลือดออก พลังมิติบีบรัดมากเกินกว่าจะรับไหว เสือพยายามอย่างสุดกำลังที่จะต้านทาน อย่างไรก็ตามกระดูกของมันก็แตกและถูกบีบจนกลายเป็นหมอกเลือดในที่สุด! คืนชีพ! ซูผิงสั่งการในระยะไกล เสือที่ตายแล้วคืนชีพทันที ผลของทักษะเจตนาฆ่าได้หมดลงแล้ว และอสูรไม่รู้ว่าเพิ่งเกิดอะไรขึ้น เมื่อเห็นทีเร็กหิน เสือก็ตัวสั่นและหมอบลงกับพื้นอีกครั้งด้วยความกลัว “เจตนาฆ่า!” ซูผิงดีดนิ้วและปล่อยทักษะอีกครั้ง ครั้งนี้เขาทำการปรับเปลี่ยนและโอนไปเพียงหนึ่งในสิบของเจตนาฆ่าของเขาเพื่อให้เสือได้รับรู้ว่าต้องต่อสู้ ไม่นานหลังจากนั้น เสือที่ตัวสั่นก็คำราม มันกลับมากระหายเลือดอีกครั้ง พร้อมกับพุ่งกระโจนใส่ทีเร็กตัวโต ทีเร็กหินค่อนข้างตกใจ คืนชีพ? ไม่น่าเชื่อว่าอสูรสภาวะว่างเปล่าจะรู้จักทักษะที่ซับซ้อนแบบนี้ ซึ่งเกี่ยวข้องกับกฎแห่งเวลาและชีวิตขั้นสูงสุด!มันโกรธอีกครั้งเมื่อเสือพยายามจะโจมตีมันอีก มันจึงตอบโต้อย่างรวดเร็วในทางกลับกันมังกรเพลิงนรกและสุนัขมังกรดำไม่ได้แค่ดูเท่านั้น พวกมันเองก็ลงมือเช่นกัน เมื่อพิจารณาถึงพลังต่อสู้สุนัขมังกรดำอยู่ในสภาวะว่างเปล่าขั้นกลาง เหตุผลเดียวที่มันสามารถทนต่อการโจมตีของเจ้าแห่งถ้ำลึกได้หนึ่งวินาทีก็คือมันทุ่มเทให้กับกลยุทธ์การป้องกันซูผิงมองสุนัขมังกรดำที่ใช้ทักษะกับมังกรเพลิงนรก แต่ชั้นป้องกันถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ เหมือนกับกระดาษจากการโจมตีของระดับดวงดาวสุนัขมังกรดำบ้ายิ่งกว่าเดิม และได้ปลดปล่อยทักษะออกมามากขึ้น ทักษะบางอย่างถูกรวมเข้าด้วยกันเพื่อให้การป้องกันที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นซูผิงเงียบ สุนัขมังกรดำไม่ผ่อนปรนเลย ไม่เหมือนปกติในการฝึกซ้อมครั้งก่อนๆ มันขยันพอๆ กับตอนที่ต่อสู้กับเจ้าแห่งถ้ำลึกการต่อสู้ครั้งนั้นทำให้บอบช้ำมากไปหรือเปล่า?ซูผิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ หลังจากเห็นว่าการต่อสู้มันหนักหนาเพียงใด ก็ยิ่งมุ่งมั่นที่จะปกป้องพวกมันมากขึ้นไปอีกอสูรอื่นๆ ส่วนใหญ่ถอยเมื่อทีเร็กหินปล่อยกลิ่นอายออกมา บางตัวถึงกับหันหลังหนีทีเร็กหินเป็นผู้ปกครองที่นี่ และเผ่าพันธุ์ของมันก็ครองโลกนี้!ซูผิงเพียงแค่ยืนและออกคำสั่งกับอสูรในทางกลับกัน เสือก็มีความโดดเด่นมากขึ้นหลังจากที่มันตายอย่างต่อเนื่อง ซูผิงต้องปลูกฝังเจตนาฆ่าของตัวเองในตอนแรกเพื่อเพิ่มความกล้าหาญ แต่ต่อมาเขาเพียงต้องการกระตุ้นความตั้งใจในการฆ่าของอสูรเองเพื่อให้มันต่อสู้อย่างไม่ลดละเสือเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด มันรับรู้ทักษะสามอย่างติดต่อกัน และหนึ่งในนั้นคือทักษะขั้นสูงโบราณ ซึ่งทรงพลังพอๆ กับการโจมตีของสภาวะชะตากรรมในที่สุดก็สามารถสู้ได้สามวินาทีก่อนจะตายแทนที่จะเป็นตายทันทีแบบตอนแรก!ในทางกลับกันซูผิงพบว่าสุนัขมังกรดำเองก็คืบหน้าเช่นกัน นอกเหนือจากทักษะป้องกันแล้ว มันใช้ทักษะยับยั้งเป็นครั้งแรกในการพยายามดักจับทีเร็กหินที่โจมตี โชคไม่ดีที่ทักษะนั้นไม่ทรงพลังพอ และเป้าหมายก็หลุดออกมาได้อย่างง่ายดายอย่างไรก็ตามหากเป้าหมายคือราชาอสูรร้าย มันอาจถูกจับไว้หนึ่งหรือสองวินาทีหนึ่งหรือสองวินาทีอาจน้อยเกินไป แต่มันก็เพียงพอสำหรับที่มังกรเพลิงนรกที่จะฆ่ามัน!ทีเร็กหินเริ่มโกรธมากขึ้นเมื่อการต่อสู้ดำเนินไป มันไม่สามารถฆ่าแมลงตัวน้อยสามตัวได้ ในที่สุดมันก็ตัดสินใจว่ามันไม่คุ้มและต้องการหนีการหนีเป็นทางเลือกที่ดีกว่าในเมื่อฉันฆ่าพวกแกไม่ได้ซูผิงฟันอย่างรวดเร็วทีเร็กหินตกใจกับรังสีดาบของซูผิง มันคำรามใส่เขาซูผิงไม่ได้พูดอะไร เขาแค่ยืนขวางทางด้วยดาบในมือความหมายของเขาชัดเจน แกต้องการที่จะหนีหรอ? ไม่มีโอกาสทีเร็กหินคำรามและพุ่งเข้าใส่ซูผิงทันทีซูผิงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า เขาเร็วกว่าการหายตัวเข้ามิติชั้นสอง ทีเร็กหินนั้น—เป็นอสูรร้ายธาตุหินที่โดดเด่นเรื่องความแข็งแกร่ง—มันช้าเกินกว่าจะจับเขาได้ มันถูกซูผิงฟันดาบใส่และทำได้เพียงร้องด้วยความเจ็บปวดซูผิงต้องยอมรับว่ามันแข็งแกร่งกว่าเจ้าแห่งถ้ำลึกอย่างน้อยสามเท่าเขาได้ฆ่าเจ้าแห่งถ้ำลึกด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว แต่การโจมตีแบบเดียวกันนั้นทำได้เพียงทำให้ทีเร็กหินกรีดร้องในที่สุดอสูรร้ายก็ได้รับบาดเจ็บเมื่อซูผิงเข้าร่วมต่อสู้ด้วย มันตกใจและกลัว รู้สึกถึงภัยคุกคามต่อความตายขณะเผชิญหน้ากับซูผิง โดยรู้ว่ามันอาจจะตายในการต่อสู้ครั้งนี้มันเพิกเฉยต่อซูผิงและพยายามวิ่งหนีเนื่องจากไม่สามารถหายตัวได้ซูผิงฟันอย่างต่อเนื่องและพยายามจะหยุดมัน อย่างไรก็ตาม ทีเร็กหินมุ่งมั่นที่จะหลบหนี เขาต้องฆ่ามันหรือไม่ก็ปล่อยมันหนีไปช่างเถอะ ฉันจะมองหาเป้าหมายอื่นซูผิงถอนหายใจและปล่อยมันไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาสังเกตเห็นว่าเสือบาดเจ็บมากแค่ไหนท้ายที่สุดมันเองก็เหน็ดเหนื่อยจากการสู้รบที่ยืดเยื้อเขาเรียกสุนัขมังกรดำและอสูรตัวอื่นๆ มา จากนั้นเดินไปรอบๆ พร้อมกับพวกมัน มองหาคู่ต่อสู้ใหม่เสือมีคุณสมบัติตรงตามข้อกำหนดสำหรับการฝึกธรรมดาแล้ว แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ที่นี่เพียงแค่สามชั่วโมง ซึ่งเท่ากับสิบห้านาทีในโลกภายนอก เขาต้องรอจนกว่าเวลาในโลกภายนอกจะผ่านไปอีกสองชั่วโมงกว่า…เวลาผ่านไปแคร่ก!ประตูห้องอสูรถูกเปิดออก ซูผิงจัดผมหน้าประตูและเช็ดว่าเขาหล่อหรือยังก่อนเดินออกไปในที่สุดเสือดุร้ายอยู่ข้างหลังเขา มันหดกลับกลายเป็นเสือตัวเล็กน่ารักอีกครั้งโครงกระดูกน้อย สุนัขมังกรดำ และมังกรเพลิงนรก ถูกวางไว้ในคอกเลี้ยงดูเมื่อเขามองนาฬิกาในร้าน ซูผิงยืนยันว่าเวลาผ่านไปสามชั่วโมงแล้ว ตามที่เขาคาดไว้เห็นได้ชัดว่าเป็นครั้งแรกที่เสือถูกฝึกแบบนี้ การบริการค่อนข้างมีประสิทธิภาพ ใช้เวลาน้อยกว่าที่ซูผิงคาดไว้ซูผิงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของโจแอนนา มีอา และคนอื่นๆ เขารู้สึกโล่งใจเมื่อพบว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นขณะที่เขาไม่อยู่เขาไปที่เวทีเสมือนจริงและพบว่ามีอา, ถังยู่หราน, โจแอนนา กับเลย์นต่างสวมหมวก ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังต่อสู้อยู่ในขณะนี้ถังยู่หรานดูผ่อนคลาย เธอยิ้มทั้งที่หลับตาในทางกลับกัน มีอาขมวดคิ้ว มีหยาดเหงื่ออยู่บนหน้าผากของเธอซูผิงค่อนข้างตกใจ ถังยู่หรานมีความก้าวหน้าในช่วงสามชั่วโมงที่ผ่านมาและเธอสามารถบดขยี้มีอาได้แล้วหรอ?เขากดปุ่มแจ้งเตือนบนอุปกรณ์ของถังยู่หรานอย่างสงสัยถังยู่หรานออกจากโลกเสมือนจริงและถอดหมวก เธอดีใจที่ได้เห็นซูผิง “นายกลับมาแล้ว ใช้เวลานานแค่ไหนเนี่ย?”เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาและแปลกใจ “สามชั่วโมง? เสร็จแล้วหรอ?”ซูผิงพยักหน้า เขาประหลาดใจที่เห็นว่ามีอายังไม่ออกมา เขาถามว่า “ทำไมมันยังไม่จบ?”ถังยู่หรานสังเกตเห็นเช่นกันและยิ้ม “ฮิฮิ เธอไม่ได้ฝึกกับฉัน แต่อยู่กับเธอ!” เธอพยักหน้าให้โจแอนนาซูผิงตกตะลึงอะไร?เธอกำลังฝึกซ้อมกับโจแอนนา?ซูผิงหมดคำพูด ไม่น่าแปลกใจเลยที่มีอาจะมีสีหน้าไม่ค่อยดีราวกับว่าเธอท้องผูกเธอกำลังต่อสู้กับโจแอนนา เทพธิดาแห่งสงครามจากหลุมศพกึ่งเทพ!ระดับของโจแอนนาสูงกว่ามีอา แม้ว่าจะถูกปรับระดับให้เท่ากันก็ตาม… ซูผิงเองก็ยังไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะโจแอนนาได้ด้วยซ้ำพวกเขาไม่เคยฝึกด้วยกันมาก่อน เนื่องจากพวกเขาเพิ่งมีเวทีเสมือนจริง บางทีเขาอาจจะซ้อมกับโจแอนนาในสักวันหนึ่ง… ซูผิงกระแอมเมื่อเขาคิดถึงเรื่องนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาเห็นว่ามีอาหน้าซีดอยู่ตรงนั้น เขากดปุ่มแจ้งเตือนบนอุปกรณ์ของโจแอนนาไม่นานหลังจากนั้น มีอาลืมตาขึ้นอย่างกะทันหันและยืนนิ่งเหมือนคนหมดแรงโจแอนนาลืมตาขึ้นและมองซูผิงอย่างใจเย็น “แค่สามชั่วโมงเอง ฝึกเสร็จแล้วเหรอ?”ซูผิงประหลาดใจเพราะเขาสังเกตเห็นว่าเธอไม่ได้ตรวจสอบเวลา “รู้ได้ไงว่าสามชั่วโมงแล้ว”“ฉันคำนวณเอง” โจแอนนาพูดพร้อมชี้ไปที่หัวของเธอซูผิงพูดไม่ออก เธอให้ความสนใจกับกระแสเวลาในขณะที่ต่อสู้กับมีอาอย่างงั้นหรอ?มีอาตื่นขึ้นจากการตอบสนองของโจแอนนา ทำหน้าตกใจราวกับแมวที่เพิ่งเหยียบหางตัวเอง เธอยืนขึ้นทันทีและมองเข้าไปในดวงตาของโจแอนนา “เธอคำนวณเวลาตลอดเลยหรอ? เธอไม่ได้เอาจริงในการต่อสู้เลยเหรอ?”