ตอนที่ 741 ออกเดินทาง

ตอนที่ 741 ออกเดินทาง “ฉันสามารถช่วยเธอได้ถ้าเธอมอบมันให้” ซูผิงกล่าวอย่างเฉยเมย งูเกล็ดขาวตัวสั่นเมื่อรู้ว่าซูผิงหมายถึงลูกของมัน มันเหลียวมองอสูรบนหลังของมันด้วยดวงตากังวลใจ หวืด! เจ้าชายมังกรอัสนีบาตสวรรค์บินมาแต่ไกล มันตกใจและโกรธเมื่อได้ยินสิ่งที่ซูผิงพูด แต่มันไม่กล้าคำรามใส่เขา ทำได้เพียงขอร้องเท่านั้น “มนุษย์ ถ้าจำเป็นก็นำตัวฉันไป แต่โปรดไว้ชีวิตลูกฉันด้วย ฉันยินดีที่จะไปแทน ฉันอยู่ในสภาวะชะตากรรมขั้นสูงสุด และมีความเข้าใจที่คลุมเครือเกี่ยวกับพลังของกฎ บางทีฉันอาจจะไปถึงระดับดวงดาวได้ในไม่ช้า ฉันมีค่าสำหรับนายมากกว่าแน่นอน! ได้โปรดพาฉันไปแทน!” ซูผิงมองไปที่มัน เนื่องจากอสูรร้ายอยู่ใกล้ เขาจึงใช้ทักษะการระบุตัวตน พลังต่อสู้ 49.9 ระดับ สภาวะชะตากรรมขั้นสูงสุด ไหวพริบ ระดับต่ำ-สูง จิ๊จิ๊ ยังไม่ดีพอ ซูผิงส่ายหัว มังกรจะมีไหวพริบระดับกลางถ้ามันสามารถทำลายคอขวดและมีพลังต่อสู้ถึงห้าสิบแต้ม แต่น่าเสียดายที่มันไม่ใช่อย่างนั้น “นายไม่ได้มีค่าเท่ากับลูกของนาย” ซูผิงกล่าวอย่างเฉยเมยหและละสายตาออกไป มังกรไม่มีทักษะการระบุตัวตนหรืออุปกรณ์ขั้นสูง ดังนั้นพวกมันจึงไม่รู้ว่ามังกรอัสนีบาตสวรรค์ลูกผสมมีพรสวรรค์เพียงใด ถ้าเลี้ยงดีๆ ก็มีโอกาสเติบโตเป็นราชาคนใหม่ของมังกรอัสนีบาตสวรรค์! “…” เจ้าชายมังกรตกตะลึง มันไม่รู้ว่าควรมีความสุขหรือขมขื่นดี ลูกของมันเป็นลูกผสมที่มีสายเลือดที่ไม่บริสุทธิ์ พันธุ์ผสมดังกล่าวจะมีฐานะทางสังคมต่ำและมีศักยภาพจำกัดในหมู่เพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ แต่ถึงกระนั้น ซูผิงก็เพิกเฉยต่อมัน ซึ่งเป็นอัจฉริยะในหมู่มังกร และต้องการแค่ลูกของมัน เขาชื่นชมลูกของมันจริงๆหรอ? รู้สึกทั้งดีใจและเสียใจเพราะไม่ต้องการคำตอบแบบนี้! “ส่งมันมา” ซูผิงไม่อยากจะชักช้า เพราะราชามังกรอาจกลับมาได้ทุกเมื่อ เขาพูดอย่างเฉยเมย “อย่างที่ฉันพูดไปแล้วก่อนหน้านี้ ฉันแค่เอามันออกไปฝึก ไม่ใช่ไปฆ่า ฉันจะส่งมันคืนเมื่อมันแข็งแกร่งพอหรือไม่จำเป็นอีกต่อไป” ”นาย…” เจ้าชายมังกรอัสนีบาตสวรรค์กำลังจะกล่าวหาเขาว่าโกหก แต่ก็ลังเล มันตระหนักว่าซูผิงสามารถฆ่าพวกมันทั้งหมดแล้วพาลูกของมันไปได้ เป็นการดีที่สุดที่จะไม่ทำให้มนุษย์นี่โกรธในเวลาเดียวกันก็มีความเชื่อเล็กน้อยในสิ่งที่ซูผิงอ้างมนุษย์คนนี้เชื่อใจได้ไหม?ขณะที่พิจารณา งูเกล็ดขาวมองลูกของมัน ไม่มีอะไรบ่งบอกว่ามันเชื่อสิ่งที่ซูผิงพูดหรือไม่ แต่มันหันกลับมาและพูดกับซูผิงว่า “มนุษย์ โปรดดูแลลูกของฉันด้วย เขาเป็นเด็กขี้อายและมักจะกลัวคนแปลกหน้า นายอาจคิดผิดเกี่ยวกับศักยภาพของมัน… โปรดอย่าฆ่ามันหรือขายมันเมื่อนายไม่ต้องการมันอีกต่อไป ฉันขอเสนอตัวเองเป็นการแลกเปลี่ยนหากนายเต็มใจจะปล่อยให้เขากลับมาที่นี่…”Aileen-novelมีความเศร้าโศกและความอ่อนโยนอยู่ในเสียงของมัน มันฟังดูเหมือนแม่ที่เศร้าโศกดวงตาของซูผิงสั่นเล็กน้อยเมื่อเขาได้ยินอารมณ์ในเสียงของอสูรร้ายเขาได้เห็นอสูรร้ายนับไม่ถ้วนในสนามบ่มเพาะ บ้างก็ดุร้าย บ้างก็ใจดี บ้างก็กินมนุษย์แต่ก็อ่อนโยนต่อพวกพ้องมากการจำแนกความดีหรือความชั่วนั้นง่ายเกินไปสำหรับอสูรเหล่านี้คุณธรรมนั้นไม่มีนัยสำคัญอย่างยิ่งเมื่อเปรียบเทียบกับการอยู่รอดของเผ่าพันธุ์ มันไม่คุ้มด้วยซ้ำ!“ฉันมองไม่ผิด” ซูผิงพูดขณะมองงูเกล็ดสีขาว “ลูกของเธอแข็งแกร่งกว่าที่เธอจะจินตนาการได้มาก มีพรสวรรค์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมา ในที่สุดเธอจะรู้ว่าฉันพูดถูกถ้าเธอได้เจอมันอีกครั้ง”งูเกล็ดขาวตกตะลึงเล็กน้อยหลังจากเห็นว่าซูผิงสงบและมั่นใจเพียงใด มันไม่รู้ว่าทำไมมนุษย์คนนี้ถึงมั่นใจในลูกของมันมากขนาดนี้มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับลูกของฉันหรอ?แต่เด็กคนนี้เป็นเพียงลูกผสมและไม่มีสายเลือดมังกรบริสุทธิ์…“ให้มันไปกับฉัน” ซูผิงกล่าวโดยไม่เต็มใจที่จะเสียเวลาอีกต่อไปงูเกล็ดขาวมองไปที่เจ้าชายมังกรซึ่งตัวสั่นเล็กน้อย มันเจ็บปวดมากที่เห็นว่าลูกของมันกำลังจะถูกมนุษย์พาตัวไปอย่างไรก็ตามพลังที่ซูผิงแสดงออกมาเป็นสิ่งที่ไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่พ่อของมันก็ไม่ใช่คู่มือซูผิง หากพวกมันจบเรื่องนี้ด้วยการทำให้มนุษย์นี่โกรธ ไม่เพียงแต่เด็กเท่านั้น แต่งูเกล็ดขาวอันเป็นที่รักของมันก็จะถูกฆ่าด้วย!“ลูก พ่อขอโทษ…” เจ้าชายมังกรผู้เจ็บปวดพูดกับมังกรน้อยมังกรน้อยดูตื่นตระหนกแต่ไม่สามารถพูดอะไรได้งูเกล็ดขาวก็หันกลับมามองลูกของมันด้วยสายตาอ่อนโยน “ลูกแม่ เจ้าต้องอยู่ต่อไป…”…เมื่อเขากล่าวลาแล้ว ซูผิงก็ทำสัญญากับมังกรเกล็ดขาวเพื่อเก็บมันไว้ในพื้นที่สัญญาในขณะเดียวกัน ระบบก็แจ้งเตือนเขาถึงภารกิจที่สำเร็จ!หนังสือไหวพริบอสูรปรากฏในพื้นที่ระบบ แต่ซูผิงไม่รีบร้อนที่จะใช้มัน เขาต้องพิจารณาว่าควรใช้หนังสือกับอสูรตัวไหนและควรใช้เมื่อใดซูผิงสังเกตเห็นว่ามังกรกำลังมองย้อนกลับไป เขาพูดด้วยรอยยิ้มขณะนั่งบนไหล่ของมังกรเพลิงนรก“จงเข้มแข็งขึ้นถ้าแกต้องการพบพ่อกับแม่ของแกอีกครั้ง”