ตอนที่ 365
ตอนที่ 748 เสน่ห์ของโจแอนนา
October 22, 2026
ตอนที่ 748 เสน่ห์ของโจแอนนา ซูผิงเรียกโจแอนนาและขอให้เธอนำจระเข้เขียวออกไป ผมบลอนด์ของโจแอนนาดึงดูดความสนใจของฟีลัสทันทีที่เธอปรากฏตัว เขามองเธอด้วยดวงตาเบิกกว้าง โจแอนนามีท่าทางไม่แยแส แรงกดดันของเทพที่เธอปล่อยออกไปทำให้จระเข้เขียวกลัวเกินกว่าจะต้านทาน เธอเพียงพยักหน้าให้ซูผิงโดยไม่พูดอะไรสักคำ ฟีลัสสะบัดหัวเพื่อออกจากความหลงใหลหลังจากที่โจแอนนากลับไปที่ห้องอสูร ลูกค้าคนอื่นๆ ในร้านก็ตะลึงจนพูดไม่ออก มหัศจรรย์! ไม่ใช่อสูร แต่เป็นเธอ! พวกเขาไม่เคยเห็นผู้หญิงที่งดงามขนาดนี้มาก่อน ไม่แม้แต่อลิซ—ดาราดังของรีอา— จะมีผู้หญิงแบบนี้บนดาวเคราะห์ดวงนี้ได้ยังไง? ”ให้ตาย!” “ธะ เธอสวยจริงๆ!” “เธอเป็นภรรยาของเจ้าของร้านเหรอ? หรือเธอเป็นเจ้าของร้านตัวจริง?” ลูกค้ากระซิบกันอย่างตกใจ ความคิดที่ว่าเธอเป็นลูกจ้างถูกมองข้ามไป เธอสามารถทำเงินได้มากมายโดยไม่ต้องใช้อะไรนอกจากใบหน้าของเธอ! รูปลักษณ์มีความสำคัญมากไม่ว่าที่ไหน! ทุกคนมองไปที่ซูผิงด้วยความอิจฉาอย่างเห็นได้ชัด ถ้าเธอไม่ใช่เจ้าของร้าน เธอก็คงเป็นภรรยาของเจ้าของร้าน ซึ่งนั่นยิ่งทำให้หัวใจสลาย! เธอสมควรได้รับอะไรที่ดีกว่า! ฟีลัสที่รู้ว่าอสูรของเขาถูกพาตัวไปในที่สุด อดไม่ได้ที่จะถามซูผิงว่า “จะ เจ้าของร้าน เธอเป็นภรรยาของคุณหรอ?” ทันใดนั้นเขาก็อิจฉาจระเข้เขียวของเขา ที่มีโจแอนนาพาไป ”ไม่ใช่” ซูผิงไม่เคยสนใจที่จะพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของเขา เขากล่าวว่า “ค่าฝึกอยู่ที่ร้อยล้านต่อครั้ง ชำระเงินด้วย” “ร้อยล้าน?” ฟีลัสตัวสั่นและสติกระเจิงอย่างรวดเร็ว เขามองไปที่ซูผิงด้วยความตกใจ หนึ่งร้อยล้านนั้นไม่มากเกินไปสำหรับเขา แต่ดูเหมือนว่าจะมีราคาสูงเกินไปสำหรับการฝึกในหนึ่งวัน นั่นคือราคาสำหรับอสูรเพียงตัวเดียว เขาสามารถทำเงินได้หนึ่งพันล้านทุกวันถ้าเขามีลูกค้าสิบราย และสามหมื่นล้านในหนึ่งเดือน! นั่นเป็นรายได้ที่น่ากลัวสำหรับร้านขายอสูร แม้แต่ร้านที่มีชื่อเสียงถ้าจะบรรลุรายได้ที่น่าเหลือเชื่อนี่ก็ต้องรวมรายได้ของสาขาทั้งหมดรวมกัน ไม่มีสาขาไหนสามารถสร้างรายได้หลักแสนล้านในหนึ่งเดือน เว้นแต่จะตั้งอยู่ในทำเลที่ดีที่สุด และดูแลโดยผู้ฝึกสอนระดับสุดยอด+ ”ทำไม? คุณไม่มีเงินเหรอ?” ซูผิงขมวดคิ้วกับปฏิกิริยาของฟีลัส ชายคนนี้อยู่สภาวะสมุทร และจะถูกมองว่าเป็นนักรบในตำนานบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินนักรบในตำนานทุกคนบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินมีเงินนับหมื่นล้าน“ก็… ผมมีเงิน แต่ราคานี่มันไม่…”ฟีลัส ค่อนข้างไม่เต็มใจ หนึ่งร้อยล้านต่อวันเป็นค่าใช้จ่ายที่มากเกินไปสำหรับตระกูลโมเรโน เขาเรียนรู้ที่จะประหยัดทุกครั้งที่ทำได้“คุณคิดว่ามันแพงเกินไปหรอ?” ซูผิงเลิกคิ้วและพูดอย่างเฉยเมย “นี่ถูกเกินไปสำหรับการพัฒนาที่จะเกิดจากการฝึก! คุณคิดว่าคุณสามารถไปที่ไหนก็ได้แล้วจ่ายเงินร้อยล้านเพื่อให้อสูรของคุณเรียนรู้ทักษะใหม่ ๆ หรือยังไง?”เขาค่อนข้างตรงไปตรงมาเขายังมั่นใจในคำพูดของเขา ราคาที่กำหนดโดยระบบต่ำเกินไป เขารู้ดีที่สุดว่าการฝึกฝนในร้านของเขานั้นถูกที่สุดสำหรับผลที่ได้ร้านขายอสูรอื่น ๆ ต้องให้ลูกค้าจ่างเงินสามถึงห้าร้อยล้านเพื่อให้ได้ผลแบบเดียวกันในระยะเวลานาน!ฟีลัสตกตะลึง ไม่คิดว่าซูผิงจะพูดอย่างนี้ต่อลูกค้าฉันเป็นลูกค้า!ลูกค้าคือพระเจ้า! นายรู้หรือไม่ว่าพระเจ้าหมายถึงอะไร?ไอรีนโนเวล“เจ้าของร้าน ผมไม่ว่าอะไรที่จะต้องจ่ายหากการฝึกนั้นได้ผลจริงตามที่คุณอ้าง แต่… ขอดูผลการฝึกก่อนได้ไหม ตอนนี้ผมจ่ายเงินมัดจำก่อนได้ไหม?” ฟีลัสเสนอแม้ว่าทัศนคติของซูผิงจะไม่เป็นที่น่าพอใจ แต่เขาก็ยังไม่อยากจบการเจรจาในตอนนี้ท้ายที่สุดแล้วการแข่งขันอสูรก็กำลังจะเริ่มขึ้นสาวผมบลอนด์ที่เขาเห็นในร้านของซูผิงไม่ใช่ภรรยาของซูผิง ดังนั้นเธอจึงน่าจะเป็นเจ้าของร้านที่แท้จริง หรืออาจเป็นน้องสาวของซูผิงถ้าเธอเป็นน้องสาวของซูผิง ในที่สุดซูผิงก็จะกลายเป็นพี่เขยของเขาในที่สุด!ฟีลัสตั้งใจแน่วแน่ที่จะใช้เงินในร้านค้านี้มากขึ้นเพื่อเธอคนเดียว หวังว่าจะได้เป็น VIP เพื่อที่จะได้ไปเที่ยวกับเธอบ่อยขึ้น!“คุณต้องการจะจ่ายส่วนที่เหลือในทีหลังอย่างงั้นหรอ?”ซูผิงมองไปที่ชายหนุ่ม—เขาค่อนข้างหล่อและดูเหมือนว่าเขาจะมีฐานะพอสมควร เขาไม่ได้คิดว่าเขาจะเป็นคนธรรมดา“ร้านนี้รับชำระเงินเต็มจำนวนเท่านั้น อย่ามาถ้าคุณไม่มีเงิน คุณสามารถออกไปพร้อมกับอสูรของคุณได้ในตอนนี้ ถ้าคุณคิดว่ามันแพงเกินไป!” ซูผิงประกาศอย่างเย็นชาตอนแรกซูผิงคิดว่าชายคนนี้รวย—เพราะเขาได้บอกชื่อ สกุลของเขา—แต่กลับกลายเป็นว่าเขาจนแม้ว่าเขาจะไม่ได้จน แต่เขาก็ใจแคบมากนักรบสภาวะสมุทรไม่เต็มใจที่จะจ่ายเงินร้อยล้านสำหรับการฝึกอสูร เขาสมควรที่จะเป็นนักรบอสูรจริงๆหรอ?“อย่านะ” ฟีลัส ร้องอย่างรวดเร็วเมื่อซูผิงกำลังจะเรียกอสูรของเขามันน่าขายหน้าเกินไป!ผู้หญิงสุดสวยคนนั้นพาอสูรของเขาไปเมื่อครู่ก่อนหน้านี้เธอจะคิดยังไงกับเขาถ้าซูผิงบอกให้เธอพาอสูรออกมา?เขารู้สึกอายเมื่อนึกถึง