ตอนที่ 762 กฎเทพสายฟ้า

“ฉันจับได้ตัวหนึ่ง แต่มันมีไหวพริบ C+ เท่านั้น” มีอาพูดอย่างช่วยไม่ได้ เธอจับได้ตัวหนึ่งแล้วทดสอบระหว่างทางกลับ เธอแอบดีใจเมื่อรู้ว่ามันคืออสูร C+ ท้ายที่สุดอสูรป่าที่จับได้ส่วนใหญ่เป็นระดับ C อสูร C+ นั้นดีที่สุดในหมู่พวกมัน พวกมันสามารถไปถึง B- ได้หลังจากการฝึกเล็กน้อย … หากจ้างผู้ฝึกสอน มันจะไม่ยากที่พวกมันจะกลายเป็นอสูร B+! อย่างไรก็ตามเธอได้ยินข่าวเกี่ยวกับมังกรระดับ A 10 ตัว ขณะที่เธอกำลังเดินมาที่ร้านของซูผิงเพื่อฝึกอสูรของเธอ ระดับ A… นั่นคือสิ่งที่เธอทำได้แค่ฝัน การซื้ออสูรระดับ A จะง่ายกว่าและใช้เวลาน้อยกว่าการฝึกอสูรมาก! ซึ่งจะต้องใช้เงินมากกว่าอย่างแน่นอน! “มังกรอัสนีบาตสวรรค์ที่ผมจับได้ทั้งหมดถูกขายหมดแล้ว” ซูผิงกล่าว “ถ้าคุณมีอสูร คุณอาจจะลองฝึกที่นี่ดู ท้ายที่สุดแล้วการพัฒนาเป็นระดับ A นั้นไม่ใช่เรื่องยาก” ฟีลัสพูดไม่ออก นายยังได้ยินสิ่งที่นายพูดอยู่ไหม? การพัฒนาอสูรให้เป็นระดับ A ไม่ยากอย่างนั้นหรอ? เช่นเดียวกับที่คนใหญ่คนโตบางคนบอกว่าการสร้างรายได้หมื่นล้านเป็นเพียงเป้าหมายเล็ก ๆ ? มีอาเองก็ตกใจเหมือนกัน เธออดไม่ได้ที่จะถาม “เจ้าของร้านซู คุณขายมังกรทั้งหมดที่คุณจับได้หมดแล้วเหรอ?” ”ใช่” ”ทั้งหมดนั้น…” ดวงตาของมีอาเบิกกว้าง เธอเคยเห็นมังกรของซูผิงสามตัวเมื่อพบกันครั้งล่าสุด เป็นไปได้ไหมว่าทั้งสามตัวมีไหวพริบระดับ A? เธอไม่สามารถรู้สึกเสียใจมากไปกว่านี้ได้ เธอจะมีโอกาสซื้อมันถ้าเธอกลับมาที่ร้านของเขาทันที แต่เธอพลาดโอกาสนั้นไป เธอค่อนข้างโกรธตัวเอง นั่นเป็นเพราะเธอมั่นใจมากเกินไป เจ้าของร้านขายอสูรจะจับอสูรร้ายเองได้ยังไง? ทำไมฉันไม่คิดเรื่องนี้ก่อนหน้านี้? แต่เสียใจตอนนี้ไปก็ทำอะไรไม่ได้ มีอามองไปที่ซูผิงและถามว่า “เจ้าของร้านคุณจะไปที่ทวีปสายฟ้าคำรนอีกเมื่อไหร่?” เธออยากไปกับเขา การพลาดโอกาสอาจเป็นเพราะความประมาท แต่การพลาดอีกครั้งคือโง่มาก! ซูผิงส่ายหัวและกล่าวว่า “ผมไม่ได้วางแผนที่จะไปที่นั่นในตอนนี้” สิ่งที่ซูผิงพูดทำให้มีอาคิดว่าเขาไม่เต็มใจที่จะเปิดเผยกำหนดการของเขา เธอแอบถอนหายใจ แต่เธอเข้าใจว่ามันอันตรายที่จะเปิดเผยตารางเวลาของตัวเองกับคนแปลกหน้า “คุณมีอสูรระดับ A ตัวอื่นในร้านของคุณไหม เจ้าของร้าน?” ”ไม่ใช่ตอนนี้” ซูผิงไม่รู้จะพูดอะไรถึงความดื้อรั้นของเธอ “คุณไม่มีมังกรอัสนีบาตสวรรค์หรอ? แม้ว่าจะไม่ได้เกิดมาพร้อมกับไหวพริบระดับ A แต่ก็สามารถฝึกให้ไปถึงได้ ทำไมคุณถึงยืนยันที่จะซื้ออสูรระดับ A?”“มันสามารถฝึกได้ถึงระดับนั้นหรอ?”มีอาตกตะลึง“ตราบใดที่คุณมีเงินมากพอ” ซูผิงกล่าว “ร้านนี้เพิ่งเริ่มเสนอบริการการฝึกฝนมืออาชีพระดับราชาในวันนี้ การฝึกหนึ่งครั้งจะมีค่าใช้จ่ายหมื่นล้าน ไหวพริบของอสูรจะได้รับประกันว่าจะไปถึงระดับ A คุณมีเงินไหมล่ะ?”“จริงหรอ?”มีอามองเขาและอุทานด้วยความยินดีทันที “ฉันอยากฝึกมัน! สำหรับหมื่นล้าน… ฉันมีเงิน!”เธอไม่มีเงินสดในมือมากนัก แต่เธอสามารถยืมได้เธอนึกถึงใครบางคนซูผิงพยักหน้าและกล่าวว่า “ทุกอย่างจะไม่มีปัญหาตราบใดที่คุณมีเงิน เตรียมตัวให้พร้อมแล้วค่อยกลับมาพรุ่งนี้เช้า วันนี้ไม่มีคิวว่างแล้ว”มีอากำลังจะนำมังกรอัสนีบาตสวรรค์ของเธอออกมา แต่แล้วก็ตกตะลึงกับสิ่งที่ซูผิงเพิ่งพูดก่อนหน้านี้เธอสามารถฝึกอสูรได้มากแค่ไหนก็ได้ในร้านของซูผิง แต่ตอนนี้เธอต้องรอร้านเปิดในวันถัดไป?ฟีลัสค่อนข้างโล่งใจ เขามองมีอาอย่างเห็นอกเห็นใจเมื่อสังเกตเห็นว่าซูผิงปฏิบัติต่อผู้หญิงที่สง่างามเช่นนี้เหมือนกับที่ปฏิบัติต่อเขา“พรุ่งนี้ผมจะมาแต่เช้า” ฟีลัสกล่าวมีอาสังเกตเห็นฟีลัสและได้ยินสิ่งที่เขาพูด เธอไม่รู้ว่าจะพูดอะไร ดูเหมือนว่าเธอไม่ใช่คนเดียวที่ต้องการให้ซูผิงฝึกอสูรให้ร้านนี้กลายเป็นร้านดังภายในวันเดียว?มันก็สมเหตุสมผลแล้วเมื่อพิจารณาจากผลการฝึกของร้าน และเนื่องจากร้านได้ขายมังกรอัสนีบาตสวรรค์ระดับ A มากถึงสิบตัวในวันเดียว จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่ร้านค้าจะได้รับความนิยมเธอรู้สึกหงุดหงิด เธอจะกลับมาเร็วกว่านี้ถ้าเธอรู้เรื่องนี้“โอเค เจอกันพรุ่งนี้เช้า”มีอาถอนหายใจภายในและส่งรอยยิ้มสง่างามให้กับซูผิงซูผิงพยักหน้าเมื่อเขาเห็นลูกค้าสองคนออกไป ซูผิงก็ปิดร้าน จากนั้นก็ไปหาถังยู่หรานและจงหลิงถงในโรงเรียนสอนภาษา“เป็นยังไงบ้าง? เข้าใจหมดหรือยัง?”“เราเรียนรู้ภาษาทั่วไปประมาณแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ยกเว้นคำแปลก”ทั้งถังยู่หรานและจงหลิงถงมีความสุขที่ได้พบซูผิงซูผิงพยักหน้า เขาพูดด้วยภาษาสามัญเพื่อทดสอบพวกเขา เมื่อเห็นพวกเขาตอบอย่างคล่องแคล่ว เขาจึงพูดว่า “เรียนรู้ต่อไป และกลับมาที่ร้านเพื่อช่วยฉันในวันพรุ่งนี้”ลูกค้าจำนวนเยอะ เขาต้องการผู้ช่วย