ตอนที่ 782 พันธมิตรดวงดาว

“ได้ ฉันรอได้หนึ่งสัปดาห์!”มีอาพูดอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้น เธอมองที่ซูผิงด้วยความกังวล “เจ้าของร้าน… หนึ่งสัปดาห์น้อยเกินไปไหม? คุณสามารถฝึกฝนพวกมันได้เร็วขนาดนั้นจริงเหรอ?” ”เร็ว?” ซูผิงเลิกคิ้วขึ้น เมื่อสักครู่เธอดูหมดหวัง และตอนนี้เธอมาคิดว่ามันเร็วเกินไป? ผู้หญิงเป็นสิ่งมีชีวิตที่เข้าใจยากจริงๆ ”แน่นอน ถ้าคุณรีบจริงๆ ผมสามารถเสร็จสิ้นการฝึกที่นี่ตอนนี้ได้เลย” ซูผิงกล่าวอย่างเฉยเมย มีอาพูดไม่ออก ที่นี่ตอนนี้? นายต้องล้อเล่นแน่ แม้แต่ผู้ฝึกสอนระดับเทพปรมาจารย์ก็ไม่กล้าสัญญาแบบนี้… แต่แน่นอนว่าเธอจะไม่พูดออกมาดังๆ เธอค่อยๆยิ้มเมื่อเห็นว่าซูผิงไม่พอใจกับความสงสัยของเธอ และเห็นได้ชัดว่าเขาโกรธ “ฉันไม่ได้รีบร้อนขนาดนั้น ฉันสามารถรอเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ได้ หนึ่งสัปดาห์กำลังดีเลย” “งั้นก็หนึ่งสัปดาห์ เรียกพวกมันมาสิ” ซูผิงพูดอย่างเฉยเมย ”เรียก?” “เรียกอสูรของคุณไง” ”อ้อ” มีอาหน้าแดงเล็กน้อย จากนั้นเธอก็เรียกอสูรสองตัวของเธอออกมาอย่างรวดเร็ว อสูรหลักและรองของเธอ ตัวแรกเป็นอสูรปีศาจขณะที่อีกตัวเป็นมังกร ไม่ใช่มังกรอสนีบาต แต่เป็นมังกรผลึกคลื่นไฟซึ่งหายากพอๆ กัน สำหรับเสือและมังกรดวงดาวเลือดเหมันต์ที่เธอให้ซูผิงฝึกให้ก่อนหน้านี้ ทั้งคู่เป็นอสูรรอง การปรากฏตัวของอสูรสองตัวนี้ทำให้เกิดเสียงอุทานดังขึ้นทันที หลายคนในแถวนั้นค่อนข้างอิจฉาเพราะพวกเขารู้ว่าอสูรนี้มีค่าและหายากเพียงใด หญิงสาวจากตระกูลไลเยฟานั้นร่ำรวยและมีทรัพยากรมากมายจริง ๆ โจแอนนาเดินเข้าไปหาเธอ ดึงดูดความสนใจของทุกคนอีกครั้ง และนำอสูรตัวสองตัวออกไป “คุณต้องการอะไรอีกไหม?” ซูผิงถาม มีอาหน้าแดงและถามเบาๆว่า “เอ่อ เจ้าของร้าน คุณมีผลผลึกน้ำแข็งสวรรค์อีกไหม?” เธอรู้สึกว่าเธอโลภเกินไป ผลผลึกน้ำแข็งสวรรค์ก่อนหน้านี้ถูกขายให้กับเธอเกือบฟรี เธอสงสัยว่าผลไม้นั้นเป็นของจริงหรือไม่ แต่เธอได้ตระหนักแล้วว่ายอดฝีมือระดับดวงดาวอย่างซูผิงจะไม่มีวันโกงเธอด้วยเงินจำนวนเล็กน้อยแบบนั้น เธอจะดูไร้ยางอายถ้าเธอขอผลไม้เพิ่ม อย่างไรก็ตามเธอตัดสินใจที่จะแบกรับความอับอายเพื่ออสูรของเธอ “คุณต้องการอีกหรอ? มันไม่มีตอนนี้ แต่ผมสามารถหามาให้ได้เมื่อผมว่าง อีกสองสามวันคุณค่อยมาใหม่นะ” ซูผิงกล่าว เขาสามารถเก็บผลไม้ได้ในขณะฝึกอสูร ไม่ได้เสียเวลาอะไร ”จริงหรอ? ขอบคุณมากค่ะเจ้าของร้านขอบคุณมาก!” มีอารู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่เห็นว่าซูผิงตอบแบบสบายๆ ไม่ได้ไม่พอใจอะไร ดูเหมือนว่าเจ้าของร้านจะไม่โกรธกับการกระทำในอดีตของเธอ ”ด้วยความยินดี นี่เป็นแค่การทำธุรกรรมตามปกติ”“ฉันจะจำความกรุณาของคุณเจ้าของร้าน”“อย่างที่บอก มันเป็นแค่ธุรกรรมปกติ”“เจ้าของร้านคุณใจดีมาก ฉันไม่เคยมีโอกาสขอบคุณสำหรับความใจดีของคุณ ขอบคุณมาก”“…ธุรกรรมปกติ”“ขอบคุณค่ะเจ้าของร้าน!”ไม่เป็นไร เราไม่ได้พูดเรื่องเดียวกัน ซูผิงขี้เกียจเกินกว่าจะพูดต่อ เขามองออกไปนอกร้านด้วยรอยยิ้ม บอกเป็นนัยว่าเธอควรไปได้แล้วมีอาจากไป จากนั้นซูผิงก็ทักทายลูกค้าคนที่สองลูกค้าคนที่สองเลือกการฝึกปกติหลังจากบทสนทนาที่น่าตื่นเต้น แต่เขาฝึกอสูรห้าตัวในคราวเดียวมันจะสร้างรายได้ห้าร้อยล้านหรือห้าล้านแต้มพลังงานแม้ว่าจะไม่ได้กำไรเท่าการฝึกฝนมืออาชีพ แต่ก็ง่ายกว่ามากและสามารถสะสมรายได้ได้จากนั้นลูกค้าคนที่สามก็เข้ามา คนที่สี่…“เจ้าของร้าน ผะ—ผมต้องการฝึกอสูรเจ็ดตัว ได้ไหม?” ฟีลัสก้าวมาข้างหน้า เขาตื่นเต้นมากเพราะในที่สุดก็ถึงตาของเขาแตกต่างจากคนอื่นๆ เขายืนยันผลการฝึกในร้านของซูผิงแล้วจระเข้เขียวของเขาเป็นอสูรระดับ A ที่สามารถต่อสู้กับอสูรบางตัวที่เกินระดับของมันได้ ซึ่งน่าทึ่งมากแล้วน่าเสียดายที่จระเข้เขียวไม่เป็นที่นิยม ราคาของพวกมันจะไม่สูงเกินไปมากแม้ว่าไหวพริบของพวกมันจะถูกยกระดับเป็นระดับ Aอย่างไรก็ตามฟีลัสต้องการฝึกอสูรทั้งหมดของเขาในครั้งนี้”แน่นอน” ซูผิงพยักหน้าเล็กน้อยฟีลัสรู้สึกกังวลเมื่อเห็นว่าซูผิงยอมรับภารกิจนี้อย่างง่ายดาย ทันใดนั้นเขาก็กัดฟันและพูดว่า“เจ้าของร้านผมขอโทษสำหรับสิ่งที่ผมเคยทำไปก่อนหน้านี้ ผมไม่ควรจะสงสัยคุณ…”.ไอลีนโนเวล.ซูผิงตกตะลึงครู่หนึ่ง แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าเขาหมายถึงอะไร เขาพูดอย่างไม่เป็นทางการว่า “ไม่เป็นไร ผมไม่ได้เป็นอะไร ผมฝึกอสูรทุกตัวเหมือนๆกัน”ฟีลัสโล่งใจอย่างมากเมื่อเห็นว่าซูผิงไม่ได้ติดใจอะไร เขารู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นและตอบอย่างซาบซึ้งว่า “ขอบคุณสำหรับความเมตตาของคุณ!”เขาประทับใจมาก คนใหญ่คนโตระดับดวงดาวยินดีที่จะให้อภัยเขา“นำอสูรของคุณออกมา” ซูผิงกล่าว มีลูกค้าในแถวมากขึ้น และเขาไม่มีเวลาพูดคุยมากนักนอกจากนี้การฝึกอสูรก็ต้องใช้เวลา เขาค่อนข้างยุ่ง”ตกลง” ฟีลัสพยักหน้า จู่ๆ เขาก็นึกถึงบางสิ่งและตัดสินใจหลังจากสูดหายใจเข้าลึกๆ “เจ้าของร้าน ผมขอเลือกการฝึกฝนมืออาชีพได้ไหม?”“มีเงินพอก็ฝึกได้”ฟีลัสตอบอย่างตื่นเต้นว่า “ถ้าอย่างนั้น ฉันผมให้อสูรหลักของผมฝึกฝนมืออาชีพ””ตกลง”ซูผิงพยักหน้า