ตอนที่ 790 มาเยือน

“พี่ พี่จะเข้าร่วมการแข่งขันอสูรไหม?” ฝั่งตรงข้ามถนน—บนชั้นสองของร้านประเมิน—ผู้หญิงสวยสองคนยืนอยู่ข้างหน้าต่าง คลีโอมองไปที่ร้านขายอสูรที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถนน ตาของเธอเป็นประกายเมื่อเห็นคิวยาว เธอกล่าวว่า “ใช่ พี่สมัครประเภทสภาวะสมุทรและสภาวะชะตากรรมแล้ว เธอเข้าร่วมด้วยใช่ไหม?” “ใช่ ฉันลงทะเบียนประเภทสภาวะสมุทรและสภาวะว่างเปล่า” “เธอลงทะเบียนในเมืองวอฟเฟ็ตหรือเปล่า? พี่เชื่อว่าการแข่งขันในท้องถิ่นจะต้องรุนแรงแน่ พราะ…” “พี่นี่ ฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้น มังกรอสนีบาตระดับA ทั้งสองของฉันอาจจะไม่ชนะแม้แต่แชมป์เมืองถ้าฉันสมัครที่นี่” “…” คลีโอยิ้มอย่างขมขื่นให้กับเธอ นั่นเป็นความจริง มังกรชั้นสูงเช่นนี้สามารถคว้าแชมป์ระดับเมืองได้อย่างง่ายดายถ้าเป็นแต่ก่อน ท้ายที่สุดคู่ต่อสู้จะอยู่ในระดับใกล้เคียงกัน ความได้เปรียบตามธรรมชาติของมังกรอสนีบาตและไหวพริบระดับ A ของพวกมันจะทำให้ง่ายต่อการบดขยี้คู่ต่อสู้ ทว่าในขณะนี้… ดูเหมือนจะมีอสูรที่มีไหวพริบระดับ A อยู่เต็มถนน แม้พวกมันจะยังหายากในเมืองอื่น ๆ แต่ไม่ใช่ในวอฟเฟ็ตตอนนี้ ร้านขายอสูรพิกซี่มีส่วนช่วยยกระดับการแข่งขันอสูรของเมืองวอฟเฟ็ต “เป็นสิ่งที่ดีที่เราสามารถลงทะเบียนในเมืองอื่น ๆ ได้ด้วยสิทธิพิเศษของตระกูลของเรา มิฉะนั้นเราจะพ่ายแพ้อย่างแน่นอนถ้าเราลองเสี่ยงโชคที่นี่” ลิลลี่ตั้งข้อสังเกตด้วยความรู้สึกหลากหลาย เธอดูเหมือนวัยรุ่นไร้เดียงสา แต่จริงๆ แล้วเธอค่อนข้างฉลาด คลีโอพยักหน้าด้วยความเข้าอกเข้าใจในดวงตาของเธอ ในขณะที่พวกเธอสามารถใช้ประโยชน์จากสิทธิพิเศษของตระกูลได้ แต่พลเมืองทั่วไปของวอฟเฟ็ตไม่ได้โชคดีเหมือนพวกเธอ และลงทะเบียนได้แค่ที่นี่เท่านั้น ทุกคนมั่นใจว่าผู้ชนะจะต้องพึ่งโชคและมีโอกาสที่จะได้ฝึกอสูรของพวกเขาที่ร้านพิกซี่ การแข่งขันอสูรที่กำลังจะเกิดขึ้นทำให้คิวด้านนอกร้านเพิ่มมากขึ้น และราคาสำหรับตำแหน่งก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ว่ากันว่ามีคนจ่ายหมื่นล้านสำหรับที่ในแถวหนึ่งในห้าสิบคนแรก! สำหรับคิว 20 ถูกขายไปในราคาสองหมื่นล้าน แต่มีเพียงไม่กี่คนที่ยินดีจะแลก ท้ายที่สุดพวกเขาไม่ได้โง่ พวกเขาสามารถทำเงินได้มากพอ ๆ กันหากพวกเขาได้รับอสูรระดับ A “การแข่งขันในปีนี้น่าจะเข้มข้นเป็นพิเศษ” ลิลลี่กล่าวด้วยดวงตาเป็นประกาย “ฉันคิดว่าอสูรสองตัวของฉันสามารถชนะได้เพียงแชมป์เมืองเท่านั้น ไม่มีใครบอกได้ว่าการแข่งขันระดับดาวเคราะห์จะดุเดือดแค่ไหน…” คลีโอคิดเหมือนกันทุกประการ มีความกระตือรือร้นในสายตาของเธออสูรที่มีไหวพริบถระดับ A จะได้รับความสนใจจากทุกคนถ้าเป็นเมื่อก่อนแต่ปีนี้…ทุกคนมีอสูรระดับ A!คลีโอคาดว่ารอบสุดท้ายน่าจะเป็นอสูรหายากระดับ A+ เท่านั้น!…นอกร้าน—ในที่สุดซูผิงก็เปิดร้านตอนสิบโมงเช้าเขาเดินออกจากร้าน ตามปกติ คนที่มารับอสูรจะเข้าไปก่อนลูกค้าใหม่จะได้เข้าไปหลังจากอสูรทุกตัวถูกรับไปแล้วไม่นานร้านก็เต็มร้านอีกครั้งเสียงอุทานดังขึ้นพร้อมกันทั่วถนน บรรดาผู้ที่มารับอสูรคืนได้รับผลการประเมินในร้านค้าฝั่งตรงข้ามถนนแล้วอสูรที่ทดสอบทั้งหมดเป็นอสูรระดับ A ไม่มีข้อยกเว้นแม้แต่ไหวพริบที่ต่ำที่สุดก็ยังเป็น A- มีอสูรระดับ A+ เป็นครั้งคราวซึ่งทำให้ทุกคนรู้สึกอิจฉาเสียงเชียร์ดังออกไปและถึงหูของทุกคนที่รอเข้าแถว บรรดาผู้ที่รอคอยด้วยความเบื่อหน่ายต่างตกตะลึงกับผลลัพธ์ที่ได้ ความตื่นเต้นของพวกเขากลับมาอีกครั้งข่าวลือเป็นเรื่องจริง!อสูรทุกตัวที่ได้รับการฝึกฝนในร้านนี้มีไหวพริบระดับ A!อสูรทุกตัวเป็นระดับ A!”สวัสดีครับ”เมื่อถึงเวลาที่ซูผิงจะขอโทษเนื่องจากร้านเต็มและเตรียมปิดร้าน ชายวัยกลางคนก็ปรากฏตัวขึ้นที่ทางเข้า เป็นนักปราชญ์ที่มองซูผิงด้วยความตกตะลึง เขาพูดว่า “เจ้าของร้าน สวัสดี อาจารย์ของผมอยากพบคุณ””ผม?” ซูผิงขมวดคิ้วและส่ายหัว “ผมไม่ใช่คนดัง ไม่ต้องมาหาผมหรอก”มีหลายคนพยายามจะพบเขา บางคนถึงกับเสนอของกำนัล ทั้งหมดหวังว่าจะแซงคิวและได้ฝึกอสูรล่วงหน้าอย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถละเมิดกฎของระบบได้ สำหรับการขายตำแหน่งนอกร้าน ซูผิงไม่สนใจพวกเขาอีกต่อไป ทุกอย่างจะเรียบร้อยดีตราบใดที่พวกเขาไม่ทำต่อหน้าเขาท้ายที่สุดมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะห้ามไม่ให้คนใดคนหนึ่งแซงคิวในกรณีที่ยอดฝีมือระดับดวงดาวมาถึง ผู้คนที่รอต่อแถวจะต้องตกตะลึงและยอมแลกอย่างแน่นอน ดังนั้นยอดฝีมือระดับดวงดาวจะอยู่ที่แถวหน้าโดยธรรมชาติ