ตอนที่ 844 ต้นไม้โบราณ

“ใช่ พวกเขาทั้งหมดเป็นเพื่อนของผม” ซูผิงตอบสั้นๆ คำตอบดังกล่าวทำให้ฉินตู้หวง,เซี่ยจินชุ่ยและคนอื่นๆ ตกตะลึง ผู้คนรอบๆ ซูผิงรู้สึกน่ากลัวและประเมินไม่ได้เหมือนกับผู้บุกรุกจากต่างดาวที่พวกเขาเจอมา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกเขาทั้งหมดเป็นคนใหญ่คนโตระดับดวงดาว! ซูผิงออกไปเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ แต่เขากลับเป็นเพื่อนกับยอดฝีมือระดับดวงดาวตั้งมากมาย? เป็นเพราะยอดฝีมือมักจะดึงดูดซึ่งกันและกันใช่ไหม? หวืด! จู่ๆ ก็มีชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาใกล้และหายวับไป ก่อนที่เขาจะปรากฏตัวขึ้นข้างๆ พวกเขาอีกครั้ง เขาคือเนี่ยฮั่วเฟิงที่เพิ่งฟื้นตัวในโรงพยาบาลพิเศษ ตอนนี้เขายังไม่หายจากอาการบาดเจ็บ แต่เขายืนตัวตรงไม่แสดงอาการอ่อนแรงใดๆ “เจ้าของร้านซู…” เนี่ยฮั่วเฟิงมีท่าทางที่ซับซ้อนเมื่อเห็นซูผิง เขายังไตร่ตรองว่าจะเรียกเขาว่า “น้องซู” หรือ “ท่านลอร์ด”ในที่สุด เขาก็เลือกฉายาที่ซูผิงถูกเรียกมากที่สุด หลังจากทักทายซูผิง เนี่ยฮั่วเฟิงห็สังเกตเห็นซิงเยวี่ยเซินเอ๋อร์ซึ่งอยู่ถัดจากซูผิงและโค้งคำนับอย่างรวดเร็ว “ผมชื่อเนี่ยฮัวเฟิง เป็นเกียรติที่ได้พบท่านผู้อาวุโส” ”อือ” ซิงเยวี่ยเซินเอ๋อร์พยักหน้า เธอสามารถบอกได้อย่างง่ายดายว่าพลังดวงดาวของผู้ชายคนนี้ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของระดับดวงดาวขั้นต้น อาจเป็นเพราะบนดาวเคราะห์ดวงนี้ขาดพลังดวงดาว และการขาดพรสวรรค์ของเขาด้วย เนี่ยฮั่วเฟิงไม่ทราบว่าเขาได้ทิ้งความประทับใจเรื่อง “ไร้ความสามารถ” ไว้กับเจ้าดวงดาว เขาอาจจะอาเจียนเป็นเลือดก็ได้ถ้าเขารู้ เขาไม่ได้ไร้ความสามารถอย่างแน่นอน ความหนาแน่นของพลังดวงดาวเพิ่มสูงขึ้นตั้งแต่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินถูกเปิดผนึก เมื่อก่อนมันต่ำจริงๆ! เขาไปถึงระดับดวงดาวในยุคที่ขาดแคลน ซึ่งบ่งบอกถึงความสามารถของเขา เขาจะไปถึงระดับการบ่มเพาะที่สูงขึ้นได้หากเขาเกิดบนดาวดวงอื่นในสหพันธ์ฯ โดยพิจารณาจากความสามารถและไม่ยอมลดละของเขา “คุณบาดเจ็บ”ซูผิงมองไปที่เนี่ยฮั่วเฟิงและสังเกตอาการของเขาได้อย่างง่ายดาย เนี่ยฮั่วเฟิงตกใจเล็กน้อย รู้สึกถึงความแข็งแกร่งของซูผิงชัดเจนยิ่งขึ้น เขานึกขึ้นมาได้ว่าซูผิงฆ่าผู้บุกรุกอย่างไร เขาพูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น “คุณมีดวงตาเฉียบแหลมเจ้าของร้านซูผมได้รับบาดเจ็บจริง ๆ ตอนที่ผมพยายามหยุดผู้ที่ต้องการเอาต้นไม้ไป” เขาไม่ได้พูดเกินจริง เขาแค่พูดถึงผลงานของเขา ซูผิงพยักหน้า “ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักของคุณ เมื่อคุณมีเวลาให้นำอสูรของคุณมาให้ผม ผมจะช่วยคุณฝึกมัน” เนี่ยฮั่วเฟิงได้เรียนรู้แล้วว่าซูผิงไม่ได้บ่มเพาะได้ดีกว่าคนส่วนใหญ่บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินเท่านั้น เขาโดดเด่นแม้กระทั่งในสหพันธ์ “ขอบคุณครับเจ้าของร้านซู”เนี่ยฮั่วเฟิงกล่าวอย่างรวดเร็ว ซูผิงยื่นเม็ดยาศักดิ์สิทธิ์ให้เขา มันเป็นหนึ่งในเม็ดยาที่เขาไม่สามารถนำไปใช้ในการรักษาได้ “รับมันไป” เนี่ยฮั่วเฟิงงงเล็กน้อย เขารับยามาและพยักหน้า มีคนจากพันธมิตรดวงดาวถามด้วยความสงสัยในตอนนั้นว่า “น้องทำลายสวรรค์ ทำไมพวกเขาถึงเรียกคุณว่าเจ้าของร้านซู? คุณเป็นผู้ฝึกสอนด้วยหรอ?” ซูผิงพยักหน้าและกล่าวว่า “ระดับหนึ่งนะ” เขาไม่ได้แสร้งทำเป็นเจียมเนื้อเจียมตัว แต่เขาได้เห็นความสุดยอดของระบบ เขารู้ว่าเขาเป็นแค่มือใหม่ในสายตาของระบบ แค่มือใหม่… “ระดับหนึ่ง…” โอนีลซึ่งอยู่ด้านหลังฝูงชนพูดกับตัวเอง ถ้าผู้ฝึกระดับเทพปรมาจารย์ยังเจียมเนื้อเจียมตัวขนาดนี้ ผู้ฝึกระดับปรมาจารย์จะทนความอับอายนี้ได้อย่างไร? “น้องทำลายสวรรค์คุณมีทักษะที่หลากหลายจริงๆ…” “ผมไม่รู้เลยว่าน้องทำลายสวรรค์ไม่เพียงแต่เป็นนักรบที่มีความสามารถ แต่ยังเป็นผู้ฝึกอสูรด้วย ทั้งสองต้องใช้เวลานานในการประสบความสำเร็จ” “ถ้าอย่างนั้น น้องทำลายสวรรค์จะไม่แข็งแกร่งกว่านี้หรอกหรือ ถ้าเขามุ่งแต่เพียงการบ่มเพาะเท่านั้น?”สมาชิกพันธมิตรดวงดาวของเขาตั้งข้อสังเกตแ ละพยายามหาโอกาสที่จะยกย่องเขาไม่มีใครกล้าดูถูกซูผิง แม้ว่าเขาจะอ้างว่าเขาอยู่ในสภาวะว่างเปล่าก็ตาม คนในสภาวะว่างเปล่าจะไม่อยู่ในสายตาของพวกเขาแต่ซูผิงไม่เหมือนกับคนที่อยู่ในสภาวะว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง!อย่างไรก็ตามโอนีล ไม่ได้เข้าร่วมการเยินยอ เขาแค่หัวเราะเบาๆ เพราะพวกเขาไม่รู้อย่างหนึ่งเกี่ยวกับความสามารถในการฝึกอสูรของผู้ชายคนนี้!อย่างไรก็ตาม… ยังดีที่พวกเขาไม่รู้!ซิงเยวี่ยเซินเอ๋อร์มองซูผิงด้วยความประหลาดใจ แต่ไม่ได้คิดมากเกินไปนัก อัจฉริยะหลายคนที่เธอรู้มีนิสัยของตัวเอง บางคนชอบเล่นการพนัน ท่องเที่ยว ดูหนัง ในขณะที่บางคนชอบมีเพศสัมพันธ์อัจฉริยะเหล่านั้นมักจะใช้เวลาส่วนมากไปกับสิ่งที่พวกเขาสนใจการต่อสู้และการบ่มเพาะดูเหมือนจะเป็นงานอดิเรกของพวกเขา แต่ไม่ได้มีผลกระทบใดๆกับความแข็งแกร่งของพวกเขาเลย อัจฉริยะไม่เคยเข้าใจง่าย ไม่ต้องพูดถึงว่าซูผิงเป็นอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะ!“น้องทำลายสวรรค์?”ฉินตู้หวง หลิวเทียนจงและคนอื่น ๆ มองซูผิงอย่างสับสนพวกเขารู้ภาษาสามัญแล้ว และรู้สึกงุนงงกับวิธีการเรียกซูผิงของผู้มาใหม่ พวกเขาไม่รู้ว่าซูผิงได้ชื่อเล่นนั้นมาเมื่อไหร่หรืออย่างไรเมื่อสังเกตเห็นความสับสนบนใบหน้าของพวกเขา ซูผิงก็หน้าแดงและไอ “เรากลับกันเถอะ พ่อแม่ กลับบ้านกัน ผมอยากกินเกี๊ยว”“ได้สิ แม่จะทำเกี๊ยวให้ลูกเอง” แม่ของเขายิ้มและเหลือบมองซิงเยวี่ยเซินเอ๋อร์ตอนนี้ราวกับว่ากำลังประเมินเธอซูหยวนชานค่อนข้างคุ้นเคยกับการสังเกตแบบนั้น ภรรยาของเขากำลังประเมินลูกสะใภ้ที่มีศักยภาพ …อย่างไรก็ตามเขาเป็นนักรบอสูรในตำนานและสามารถบอกได้อย่างง่ายดายว่าเธอเป็นผู้บ่มเพาะระดับดวงดาวแล้ว และอาจแข็งแกร่งกว่าพวกเขาทั้งหมด โดยไม่คำนึงถึงอายุของเธอบรรดาผู้ที่อยู่นอกเหนือระดับดวงดาวเป็นผู้มีอำนาจเหนือภูมิภาคของตนแน่นอน ไม่มีทางที่ผู้หญิงคนนี้จะสนใจลูกชายของเขา เขารู้ว่าลูกชายของเขาเก่ง แต่มันคงยากจริงๆ สำหรับเขาที่จะพิชิตใจเธอได้อย่างไรก็ตาม… ลูกชาย สู้ต่อไป!ซูหยวนชานแอบเชียร์เขาและยิ้มซูผิงตกใจมากกับรอยยิ้มแปลกๆ ของพ่อกับแม่ซิงเยวี่ยเซินเอ๋อร์และคนอื่น ๆ ตามไปด้วย พวกเขาได้สแกนเมืองฐานทั้งหมดแล้ว แต่พวกเขาไม่ได้ทำอย่างเปิดเผยเนื่องจากเป็นบ้านเกิดของซูผิง พวกเขาเพียงแค่สแกนลับๆ และพบว่าเมืองนี้ใหม่มากดูเหมือนว่าบ้านเกิดของน้องทำลายสวรรค์จะพัฒนาอย่างรวดเร็ว……เมื่อพวกเขากลับมาที่หลงเจียง ซูผิงได้จัดงานเลี้ยงฉลองชัยชนะกับเนี่ยฮั่วเฟิงฉินตู้หวงและคนอื่นๆนอกจากนี้ยังหมายถึงการแสดงความขอบคุณต่อพวกเขามีโต๊ะสองชั้นที่งานเลี้ยง ผู้ที่อยู่ใต้ระดับดวงดาวอย่างฉินตู้ฮวงนั่งอยู่ในโต๊ะหนึ่ง ในขณะที่กลุ่มจากพันธมิตรดวงดาวอยู่ในโต๊ะสองตัว แม้ว่าซูผิงต้องการให้ฉินตู้หวงและคนอื่นๆ เป็นเพื่อนกับยอดฝีมือจากพันธมิตร แต่เขาก็ไม่ได้ทำถึงขนาดขั้นให้พวกเขาทานอาหารที่โต๊ะเดียวกัน ซึ่งจะทำให้พวกเขารู้สึกอึดอัดทั้งเมืองฐานและแม้แต่ทั้งดาวเคราะห์สีน้ำเงินกำลังเฉลิมฉลองอยู่ในขณะนี้ขุมกำลังต่างดาวที่บุกรุกดาวถูกบดขยี้ ลอร์ดของพวกเขากลับมาอย่างราชาผู้ยิ่งใหญ่และปราบปรามภัยพิบัติทั้งหมด!เมืองฐานทั้งหมดทั่วดาบต่างส่งเสียงเชียร์และเฉลิมฉลองในวันนี้แม้ว่าคนธรรมดาบางคนจะต้องทำงานในวันรุ่งขึ้น แต่จริงๆ แล้วพวกเขารู้สึกมีกำลังใจในการทำงานในเช้าวันรุ่งขึ้นมากขึ้น และยังคงพูดคุยเรื่องการต่อสู้กับเพื่อนร่วมงานต่อไปมีการอภิปรายอย่างดุเดือดบนอินเทอร์เน็ตของดาวเคราะห์สีน้ำเงินหัวข้อที่ร้อนแรงและเป็นที่สนใจมากที่สุดคือดาวเคราะห์สีน้ำเงินกำลังเติบโตขึ้น!