ตอนที่ 858 แค่หนึ่ง

การต่อสู้บนเกาะสิ้นสุดลงขณะที่ทุกคนกำลังคุยกัน มันกินเวลาเพียงเสี้ยวเดียว แต่ทุกวินาทีมันช่างงดงาม ภัยพิบัติใช้เทคนิคลับที่รวมกฎสี่ข้อเข้าด้วยกันซึ่งต่อมากลายเป็นพายุแห่งธาตุ ดูเหมือนว่าเธอกำลังจะฉีกจักรวาลออกจากกัน รัศมีการทำลายล้างของเธอทำให้ผู้ชมอ้าปากค้าง แม้แต่ผู้ที่อยู่บนยอดเขาก็ยังเคร่งขรึม อย่างไรก็ตามราชาศักดิ์สิทธิ์ดูเหมือนจะครอบครองทักษะโบราณบางประเภท เงาอันงดงามที่ดูเหมือนการฉายภาพของพระเจ้าได้ปิดกั้นการโจมตีของภัยพิบัติ เสียงระเบิดดังกึกก้องหลังจากการปะทะกัน ภัยพิบัติและอสูรของเธอถูกผลักไปที่รอบนอกของเกาะ พวกเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส อีกด้านหนึ่ง—ราชาศักดิ์สิทธิ์ก้าวออกมาและพุ่งเข้าใส่คู่ต่อสู้ของเขา เขาไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลยยกเว้นเสื้อคลุมที่ขาดแหว่งของเขา ภัยพิบัติตกตะลึงเมื่อเห็นว่าทางเลือกเดียวของเธอคือการยอมรับความพ่ายแพ้ การโจมตีครั้งก่อนเป็นหนึ่งในทักษะขั้นสูงสุดของเธอแล้ว เธอได้เก็บไว้สำหรับการต่อสู้ที่แท้จริงในภายหลัง เธอแทบไม่คิดเลยว่าเธอจะต้องใช้มันที่นี่ แต่นี่เธอใช้มันแล้ว แถมยังล้มเหลวด้วยซ้ำ! ”ฮึ!” ราชาศักดิ์สิทธิ์หยุด และดวงตาเป็นประกายเมื่อได้ยินสิ่งที่ภัยพิบัติพูด ชายคนหนึ่งบินไปที่เกาะเมื่อเขาหยุด แท้จริงแล้วเขาคือผู้สอนที่เป็นตัวแทนของสถาบันราชวงศ์อามิลล์ เขากลัวว่าราชาศักดิ์สิทธิ์จะลงมือต่อจนฆ่าภัยพิบัติ นั่นอาจเป็นผลลัพธ์ที่น่ารังเกียจ! การฆ่าได้รับอนุญาตในอาณาจักรลับอนุสรณ์เทพลวงตา แต่ไม่สามารถละเมิดกฎของเจ้าของได้! “โอ้ ให้ตาย!” “เขาเป็นหนึ่งในสองยอดฝีมือชั้นนำจากมีอาหลักใช่ไหม? เขาน่ากลัวมาก!” “ภัยพิบัติก็เป็นอัจฉริยะเช่นกัน ไม่น่าแปลกใจที่เธอได้อันดับสองในอันดับราชวงศ์ ฉันสงสัยว่าคนที่ได้อันดับแรกจะแข็งแกร่งขนาดไหน?” “บัดซบฉันต้องยอมรับว่าพวกเขาเก่ง เราทุกคนล้วนเป็นอัจฉริยะ แต่พวกเขาเป็นอัจฉริยะตัวจริง ไม่เหมือนพวกเรา!” “ทั้งหมดที่ฉันอยากจะพูดก็คือทุกคนที่ไม่ใช่ฉัน เป็นอัจฉริยะ!” ผู้ชมบนเนินเขาถอนหายใจด้วยความตกใจ พวกเขาทั้งหมดได้รับการยอมรับว่าเป็นอัจฉริยะ แต่ละคนได้รับการรับรอง แต่แล้วพวกเขาก็ตระหนักถึงช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างพวกเขา เมื่อพวกเขามาถึงที่นี่ หวืด! จากนั้นราชาศักดิ์สิทธิ์ก็บินออกจากเกาะและไปที่วงพลังงานของภัยพิบัติ เขาก้าวเข้าไป และนั่งลงท่ามกลางสายตาของคนอื่นๆ บนยอดเขายังมีผู้ชายอีกสองสามคนที่ยังไม่มีที่นั่ง ดวงตาของพวกเขาเป็นประกาย แต่ไม่มีใครลงมือทำอะไร เป็นโอกาสที่ดีที่จะได้ที่นั่งของราชาศักดิ์สิทธิ์หากพวกเขาท้าทายเขาในตอนนี้ แต่พวกเขาก็ภูมิใจเกินกว่าจะฉวยโอกาสจากจุดอ่อนของเขา แม้ว่าพวกเขาจะเอาชนะได้ แต่มันก็ไม่น่ายกย่อง ผู้หญิงในวงพลังงานอื่น—ถือคทาสีน้ำเงิน สวมชุดและมงกุฏมรกต—เอียงหัวและหัวเราะเบาๆ “ฉันรู้ว่านายทำได้”เธอแต่งตัวเหมือนราชินีผู้สง่างาม แม้ว่าเธอจะเป็นแค่นักเรียนก็ตามรูปลักษณ์ของเธอดูน่าเกรงขามและงดงาม ไม่มีใครสามารถปิดบังความคิดของตัวเองได้เมื่อมองเธอ “แน่นอน” ราชาศักดิ์สิทธิ์ตอบอย่างไม่ใส่ใจพวกเขาไม่ได้สื่อสารทางกระแสจิต ผู้สมัครทุกคนจากสถาบันราชวงศ์อามิลล์ได้ยินที่พวกเขาพูด และไม่พอใจ“อวดดี!”แคลซาเบซึ่งอยู่กลางเนินเขา กัดฟันด้วยความโกรธ ภัยพิบัติอยู่อันดับสองในอันดับราชวงศ์ ในขณะที่เขาอยู่ในอันดับที่สาม ถ้าผู้ชายคนนั้นดูถูกภัยพิบัติ เขาก็เหมือนโดนดูถูกมากกว่าหลายเท่าราชามังกรแห่งโอเอซิสซึ่งนั่งอยู่บนยอดเขากล่าวด้วยสายตาเย็นชาว่า “มันเป็นชัยชนะเพียงเล็กน้อย อย่าเพิ่งย่ามใจ!””ฮะ?”ราชาศักดิ์สิทธิ์จ้องไปที่ราชามังกรแห่งโอเอซิสและหัวเราะ “อะไร? ไม่เต็มใจที่จะยอมรับความพ่ายแพ้? พูดกับฉันด้วยหมัดของนาย ถ้านายกล้า!”ความหนาวเย็นส่องประกายในดวงตาของราชามังกรแห่งโอเอซิส “ฉันไม่ต้องการใช้ประโยชน์จากบาดแผลของนาย มิฉะนั้นนายจะต้องคุกเข่าพูดกับฉัน!”“เฮอะ อาการบาดเจ็บเล็กน้อยแค่นี้เกิดจากความประมาทของฉันเท่านั้นแหละ ฉันสามารถจัดการกับนายได้สบายๆ!” ราชาศักดิ์สิทธิ์กล่าวพร้อมกับเยาะเย้ย“อย่างนั้นหรอ? นายอยากจะลองไหมล่ะ?” ราชามังกรแห่งโอเอซิสหรี่ตาลงอย่างดุดัน”ทำไมจะไม่ล่ะ?” ราชาศักดิ์สิทธิ์ยิ้มด้วยความรังเกียจหญิงสาวที่แต่งตัวเหมือนราชินีปิดปากและหัวเราะ “คนจากสถาบันราชวงศ์อามิลล์ชอบต่อสู้กับคนๆ เดียวกันหรือยังไง? มาต่อสู้กันถ้าเรามีโอกาส”เธอมาจากสถาบันมีอาหลัก หนึ่งในสองยอดฝีมือชั้นนำ!”ฉันเป็นผู้ชาย ฉันไม่สู้กับผู้หญิง” ราชามังกรแห่งโอเอซิสพูดและพ่นลมหายใจ เมื่อตระหนักถึงการเยาะเย้ยของเขา ราชาศักดิ์สิทธิ์ก็หัวเราะคิกคักและกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นไม่ช้าก็เร็วนายจะต้องตายในอ้อมแขนของผู้หญิง”ราชามังกรแห่งโอเอซิสเหลือบมองเขาอย่างเย็นชาแต่ก็เงียบผู้สอนได้นำภัยพิบัติกลับมาและให้ยาแก่เธอแล้ว ใบหน้าของเธอไม่ซีดอีกต่อไป และดูเคร่งขรึม เธอเหลือบมองราชาศักดิ์สิทธิ์เงียบๆ จากนั้นเธอก็พยักหน้าให้ราชามังกรแห่งโอเอซิสเพื่อขอบคุณที่ปกป้องเธอหลังจากนั้นเธอก็บินลงไปที่กลางเนินเขาเธออยู่ในสถานะที่ไม่ได้ดีที่สุด และเป็นการยากที่จะแข่งขันเพื่อชิงที่นั่งบนยอดเขาซูผิงกำลังเฝ้าดูทุกอย่างคลี่คลาย จากนั้นชายร่างสูงมีกล้ามผิวเข้มก็บินมาหาเขาและพูดอย่างประชดประชันว่า “ฉันไม่ต้องการสู้กับผู้หญิงเหล่านั้น งั้นต้องเป็นนายแล้วล่ะ ที่ของนายเป็นของฉัน!” ซูผิงมองไปรอบ ๆ และพบว่ามีผู้หญิงสองคนมาขนาบข้างเขา ทั้งสองคนสวยมาก“นายควรไปหาคนอื่นดีกว่า” ซูผิงพยายามเกลี้ยกล่อมเขาขี้เกียจเกินกว่าจะลุกจากที่นั่ง“หุบปาก นายมาจากสถาบันราชวงศ์อามิลล์ใช่ไหม? ฉันไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน นายไปเข้าร่วมกับคนจากสถาบันของนายที่กลางเนินเขาไป!” คนกล้ามโตตะคอกอย่างหมดความอดทนชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งนั่งอยู่อีกที่นั่งหนึ่งพูดอย่างเป็นกันเองว่า “ฉันบอกนายเป็นล้านครั้งแล้ว ให้เกียรติผู้หญิงด้วย!”ชายหนุ่มนั่งอยู่บนบัลลังก์เหมือนจักรพรรดิ“จักรพรรดิมังกร!”หลายคนตกตะลึงเมื่อสังเกตเห็นชายหนุ่ม เขาเป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงจากสถาบันสุสานมังกร; ทุกคนในซิลวี่เคยได้ยินเรื่องเขา