ตอนที่ 860 เริ่มบททดสอบ

ซูผิงไม่ได้พูดอะไรในเพราะตอนนี้เขายังไม่สามารถตอบโต้เจ้าดวงดาวได้ มันไร้ประโยชน์สำหรับเขาที่จะตะโกนใส่ผู้ชายคนนี้ จงอย่าเปิดเผยเจตนาที่แท้จริงของคุณต่อคู่ต่อสู้ ซูผิงออกไปกับผู้สอนหลังจากเรียกมังกรเพลิงนรกกลับ ทุกคนบนเนินเขามองซูผิงด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อซูผิงกลับมา “กฎยี่สิบข้อ!” “ตาฉันฝาดหรือเปล่า? นั่นไม่ใช่ขีดจำกัดของระดับดวงดาวหรอกหรอ?” “มังกรตัวนั้นไม่ได้ใช้กำลังเต็มที่ด้วยซ้ำ…” ”บ้าไปแล้ว? แม้แต่อสูรก็ยังรู้วิธีหลอกคนหรอเนี่ย?” ทุกคนได้เห็นแล้วว่ามังกรเพลิงนรกมีปฏิกิริยาอย่างไรต่อการโจมตีของเจ้าดวงดาวก่อนหน้านี้ มันเกินจริงสำหรับพวกเขา มังกรนั้นเป็นอัจฉริยะมากกว่าพวกเขาทั้งหมดเพราะมันเข้าใจกฎ 20 ข้อ! “มังกรตัวนั้นน่าจะมีไหวพริบระดับ SS!” ”SS? ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าควรเป็น SSS มันควรจะเป็นหนึ่งในอัจฉริยะที่ดีที่สุด หากว่ามันอยู่ในสภาวะชะตากรรมจริงๆ…” “เ**้ย. นี่เราไม่สามารถเทียบกับอสูรของเขาได้หรอวะเนี่ย!” “ฉันควรจะอยู่ที่เนินเขา ไม่ใช่ที่นี่…” “เขาแค่พึ่งพาอสูรของเขา นั่นไม่ใช่ความสำเร็จ เขาจะเป็นแค่คนอ่อนแอหากไม่มีมังกร” “คนอ่อนแอ? นายไม่เห็นหรือว่าเขาวิ่งไปที่ที่นั่งบนยอดเขาได้ยังไง เขาอาจจะไม่ดีเท่าอสูรของเขา แต่เขาไม่ใช่คนอ่อนแออย่างแน่นอน!” ซูผิงและมังกรเพลิงนรกเป็นหัวข้อของการสนทนา หลายคนไม่สามารถปกปิดความอิจฉาริษยาได้ พวกเขารู้สึกว่าพวกเขาจะสามารถแข่งขันกับคนที่อยู่บนยอดเขาได้หากพวกเขามีอสูรแบบนี้! บนเกาะ—ปีศาจมังกรกำหมัดด้วยท่าทางที่น่ากลัว “มันเป็นความจริงที่ว่าเธอแพ้แล้ว ถือว่าเป็นบทเรียน เธอจะได้พบกับอัจฉริยะมากขึ้นในการแข่งขันสุดยอดอัจฉริยะระดับจักรวาลที่กำลังจะมาถึง ฝึกฝนให้มากกว่านี้”ผู้สอนระดับเจ้าดวงดาวกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม ปีศาจมังกรกัดฟันและรับมือกับความอัปยศ เขารู้ว่าจะมีอัจฉริยะจำนวนนับไม่ถ้วนในการแข่งขันสุดยอดอัจฉริยะระดับจักรวาล โดยเฉพาะผู้ที่อยู่ในเขตดวงดาวและรอบชิงชนะเลิศ แต่เขาไม่คาดคิดว่าจะเจอ**เร็วขนาดนี้ นอกจากนี้ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ยังทำให้เขาขายหน้าอีกด้วย ผู้ชายคนนี้ได้บดขยี้เขาด้วยอสูรเพียงตัวเดียว! “ถ้าเธอแสดงความสามารถอย่างดี อาจารย์ใหญ่จะขอให้ผู้ฝึกสอนพิเศษกับจักรพรรดิมังกรฝึกอสูรของนาย สิ่งที่เธอต้องทำคือพัฒนาตัวเอง” ผู้สอนกล่าวต่อ ปีศาจมังกรตกตะลึงเมื่อได้ยิน “ผู้ฝึกสอนพิเศษ” เขารีบถาม “จริงหรอครับ?” “ใช่ แต่ในเงื่อนไขคือเธอต้องทำผลงานให้เป็นที่น่าพอใจเท่านั้น” ผู้สอนพยักหน้า เขาต้องเอาของมาล่อ เขาไม่ได้แค่แต่งเรื่องขึ้นมา ถ้านักเรียนประสบความสำเร็จในอาณาจักรลับอนุสรณ์เทพลวงตา อาจารย์ใหญ่จะให้ความช่วยเหลืออย่างแน่นอน ท้ายที่สุดสถาบันของเขาจะมีชื่อเสียงหากพวกเขาได้รับการจัดอันดับที่สูงในการแข่งขันสุดยอดอัจฉริยะระดับจักรวาล! ”เข้าใจแล้ว” ปีศาจมังกรสูดหายใจเข้าลึก ๆ และสงบลง แต่เขากำหมัดแน่นขึ้น เขาจดจำความอัปยศในวันนี้ไว้ในใจ อีกด้านหนึ่ง—ซูผิงกลับมานั่งบนยอดเขาแล้ว คนอื่นๆ อีกหลายคนที่ยังไม่ได้นั่งมองมาที่เขา แต่ไม่ได้แสดงเจตนาที่จะท้าทายเขา ซูผิงใช้แค่อสูรในการต่อสู้ครั้งก่อน ไม่มีใครแน่ใจว่าอสูรนั้นเป็นไพ่ตายของซูผิงหรือปล่า นอกจากนี้ กฎ 20 ข้อที่อสูรได้ปลดปล่อยใส่ผู้สอนเจ้าดวงดาวทำให้พวกเขาไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะมันได้ “อสูรของนายอยู่ในสภาวะชะตากรรมจริงหรอ?” ทางซ้ายของซูผิง—ธิดาศักดิ์สิทธิ์พันใบไม้เปลี่ยนทัศนคติของเธอที่มีต่อซูผิง เมื่อพิจารณาถึงความแข็งแกร่งของอสูรของเขาแล้ว ชายคนนี้คงขี้เกียจเกินกว่าจะโจมตี เขาไม่ได้ขี้ขลาดเธอก็เหมือนกัน แม้ว่าปีศาจมังกรจะหยาบคาย แต่เธอก็ไม่ได้ทำอะไรเขา เพราะคิดว่ามันเสียเวลา ไม่ใช่เพราะเธอกลัว”จริง”ซูผิงพยักหน้าโดยไม่ได้ตั้งใจที่จะเก็บเป็นความลับ คนปกติจะไม่เปิดเผยระดับอสูรของพวกเขา แต่เขาไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ มันไม่ใช่ไพ่ตายของเขาอยู่ดี“…” ธิดาศักดิ์สิทธิ์พันใบไม้เงียบไปครู่หนึ่ง แม้ว่าเธอจะสัมผัสได้จริงๆ แต่เธอก็ยังตกใจเมื่อซูผิงยืนยันความจริงเธอไม่คิดว่าซูผิงโกหก ท้ายที่สุดอัจฉริยะเหล่านี้จะหุบปากหรือเยาะเย้ยใครก็ตามที่ถามคำถาม พวกเขาภูมิใจเกินกว่าจะโกหกทางด้านขวาของซูผิง ผู้หญิงที่สวมชุดคลุมยาวสีขาวก็ได้ยินการสนทนาเช่นกัน การแสดงออกของเธอเปลี่ยนไป เธอรู้สึกอึดอัดอสูรอยู่ในสภาวะชะตากรรมเท่านั้น… ดูเหมือนว่าจะเป็นอัจฉริยะเสียยิ่งกว่าเธอเธอฝึกฝนอย่างหนักมาหลายปีแล้ว และได้รับการยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะเพียงหนึ่งในล้านล้าน แต่ดันมีอสูรที่แซงหน้าเธออีกเนี่ยนะ?เมื่อพวกเขาเงียบไป จักรพรรดิมังกร—ผู้ดูสง่างามราวกับเป็นจักรพรรดิที่แท้จริง—จ้องไปที่ซูผิงและถามว่า “อสูรของนายเป็นพันธุ์อะไร?”การที่เขาถามได้รับความสนใจจากผู้คนมากมาย คนอื่นมองที่ซูผิงด้วยความสงสัยเช่นกัน ประสิทธิภาพของมันน่าจะเข้าใจได้มากกว่านี้ถ้ามันเป็นหนึ่งในอสูรในตำนานที่พวกเขารู้จัก“?”ซูผิงถามด้วยสีหน้างุนงง “นายรู้จักฉันหรอ?”เขาไม่ลืมการเยาะเย้ยของเขาในตอนนั้น นอกจากนี้เขามาจากสถาบันเดียวกับคนที่ฉันเพิ่งเอาชนะไปไม่ใช่เหรอ?แล้วจะมาชวนคุยทำไม?“…”จักรพรรดิมังกรเงียบ เขากำหมัดโดยไม่รู้ตัว แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำอะไร เพราะมันจะเผยให้เห็นความโกรธของเขา“หึ” จักรพรรดิมังกรแค่นเสียงและไม่พูดอะไรอีกคนอื่น ๆ รู้สึกเสียใจเล็กน้อยเนื่องจากซูผิงไม่ได้พูดอะไร แต่ก็ไม่มีใครแปลกใจมากนัก ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีใครจำเป็นต้องแนะนำอสูรของพวกเขาให้คนอื่นรู้จัก เนื่องจากพวกมันเป็นอาวุธขั้นสูงสุดของพวกเขาทุกคนเก็บความอยากรู้ไว้และคิดถึงเรื่องอื่นๆการต่อสู้ระหว่างราชาศักดิ์สิทธิ์และภัยพิบัติได้สอนบทเรียนเกี่ยวกับอัจฉริยะจากสถาบันอื่น ๆ และซูผิงก็ทำให้พวกเขาเคารพผู้ที่อยู่บนยอดเขาไม่มีใครบนยอดเขาที่อ่อนแอ!“สถาบันราชวงศ์อามิลล์…”ราชาศักดิ์สิทธิ์ซึ่งนั่งอยู่อีกด้านหนึ่งหรี่ตาลงและละสายตาจากซูผิง แม้ว่าจะไม่เต็มใจที่จะยอมรับ แต่เขาก็รู้สึกโชคดีที่เลือกภัยพิบัติแทนซูผิงเขาเคยคิดว่าจะเลือกซูผิงเป็นคู่ต่อสู้ อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาถึงความเร็วและรัศมีอันตรายที่คลุมเครือ เขาก็ตระหนักดีว่าชายคนนี้แข็งแกร่งกว่าภัยพิบัติ ดังนั้นเขาจึงเลือกเธอสิ่งที่เกิดขึ้นภายหลังพิสูจน์ว่าสัญชาตญาณของเขาถูกต้อง ผู้ชายคนนั้นเป็นสัตว์ประหลาดจริงๆ แม้แต่อสูรของเขาก็ยังน่ากลัว!ปีศาจมังกรกลับมาจากเกาะ เขามองไปที่ซูผิงแต่เลือกที่จะเงียบ คราวนี้เขาเดินเข้าไปใกล้หญิงชุดขาวที่อยู่ทางขวามือ“ฉันต้องการที่นั่งของเธอ!”เขาย้ำสิ่งที่เขาพูดก่อนหน้านี้ แต่ไม่เย่อหยิ่งเหมือนเมื่อก่อน เขาเคร่งขรึมเป็นพิเศษหญิงชุดขาวเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจและจ้องไปที่เขา ก่อนที่เธอจะหัวเราะคิกคัก “ฉันชื่นชมความกล้าหาญของนาย”��