ตอนที่ 864 บดบัง

ระลอกคลื่นกระจายไปทั่วอนุสรณ์ดาบ และชายหนุ่มถือดาบไม้ก็ก้าวออกมา ดาบไม้อยู่บนหลังของเขา เขาดูค่อนข้างผ่อนคลายและไม่ได้รับบาดเจ็บ เขาได้รับความสนใจจากเจ้าดวงดาวทั้งเจ็ดทันทีที่เขาออกมา เขายังคงทำตัวสบายๆ ราวกับว่าการเป็นศูนย์กลางของความสนใจเป็นเรื่องปกติ ราวกับว่าเขาได้รับแบบนี้มาตั้งแต่เกิด เขาเคยชินกับมันแล้ว หวืด! ชายอีกคนหนึ่งก้าวออกจากอนุสรณ์ในตอนนั้น เขาสูงและสง่างาม ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากจักรพรรดิมังกร ดวงตาของเขาเหนื่อยล้า แต่เขาซ่อนมันไว้อย่างรวดเร็ว เพราะจักรพรรดิไม่เคยแสดงความอ่อนแอ เขาเหลือบมองไปรอบๆ อย่างเฉยเมย และเห็นชายหนุ่มถือดาบไม้อยู่หน้าอนุสรณ์ดาบจากนั้นเขาก็รู้สึกผ่อนคลาย ผู้ชายคนนั้นออกมาพร้อมฉันหรอ? ถ้างั้นเราอาจจะปีนขึ้นไปสูงพอๆกัน อย่างไรก็ตามอนุสรณ์มังกรนั้นยากกว่า และมีอัตราแต้มสูงกว่า! หมายความว่าเขาสะสมแต้มได้มากกว่าผู้ชายคนนั้น! ชายหนุ่มถือดาบไม้ขมวดคิ้วเมื่อเห็นจักรพรรดิมังกร เขามีความคิดแบบเดียวกัน และเริ่มตั้งคำถามกับตัวเอง ฉันอ่อนแอกว่าผู้ชายคนนั้นจริงๆหรอ? เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อที่จะผ่านความท้าทายของอนุสรณ์ ท้ายที่สุดเขาจะไม่เปิดเผยแม้ว่าเขาจะใช้ไพ่ตายที่นั่นก็ตาม เขาไม่เต็มใจที่จะเชื่อว่าผลจะเป็นแบบนี้ คนอื่นๆ อีกหลายคนก้าวออกจากอนุสรณ์และจ้องหน้ากัน พวกเขาคือราชาศักดิ์สิทธิ์ ธิดาศักดิ์สิทธิ์พันใบไม้ ราชินีแห่งท้องทะเล และคนอื่นๆ เสียงที่เย็นชาและไม่แยแสดังมาจากด้านหลังของจักรพรรดิมังกร “ออกไป” พื้นผิวของอนุสรณ์มังกรกระเพื่อมและราชามังกรแห่งโอเอซิสก็ก้าวออกมา ผมของเขาตกลงมาปิดหน้า เขามองลงมาที่คนอื่นอย่างสง่าผ่าเผยเหมือนกับจักรพรรดิมังกร ทุกคนจ้องมองเขาขณะที่เขาก้าวออกมา ไม่มีใครดูถูกนักเรียนที่เก่งกาจสุดของสถาบันราชวงศ์อามิลล์ จักรพรรดิมังกรหรี่ตาและมองเขาอย่างอันตรายหลังจากได้ยินคำพูดที่เย็นชานั้น คนที่อยู่ด้านหน้าคะแนนสังเกตเห็นพวกเขาทันทีเมื่อออกจากอนุสรณ์ อย่างไรก็ตามพวกเขาดูไม่ตื่นเต้น แต่ดูผิดหวังแทน ชายหนุ่มถือดาบไม้ จักรพรรดิมังกร และคนอื่นๆ สัมผัสได้ถึงสายตาของพวกเขา มันทำให้พวกเขาค่อนข้างงง ไม่ต้องถามอะไร พวกเขาเพียงบินไปที่คะแนน ทุกคนต่างกระตือรือร้นที่จะค้นหาว่าใครคือผู้ชนะอันดับหนึ่ง ไม่มีอัจฉริยะคนใดจากทั้งห้าสถาบันที่จะยอมจนนนให้คนอื่น เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่ในอนุสรณ์ เป้าหมายของพวกเขาจริงๆคือการแข่งขันสุดยอดอัจฉริยะระดับจักรวาลที่กำลังจะมาถึง อย่างไรก็ตามพวกเขาสามารถวัดช่องว่างความแข็งแกร่งระหว่างพวกเขาจากการทดสอบในอนุสรณ์ได้ “ฉันต้องได้อันดับสูงสุดแน่!” ราชาศักดิ์สิทธิ์หัวเราะและบินออกไปอย่างภาคภูมิใจ ชายหนุ่มถือดาบไม้ก็บินไปอย่างสงบ จักรพรรดิมังกรหัวเราะเมื่อเขาได้ยินคำกล่าวอ้างของราชาศักดิ์สิทธิ์ เขาไม่ได้พูดอะไร แต่การดูหมิ่นและดูถูกบนใบหน้าของเขาปรากฏชัดเจน“พวกเขาออกมาหมดแล้ว” “ช่างน่าเสียดาย มันน่าสิ้นหวังจริงๆ”“เราไม่สามารถเทียบกับสัตว์ประหลาดเหล่านั่นได้ แต่เราจะต้องได้ที่อย่าง 2 แน่นอน!”“ฮึ่ม ไม่ใช่อัจฉริยะสองอันดับแรกของสถาบันมีอาหลักที่หยิ่งผยองหรอกใช่ไหม? นายเห็นอันดับของตัวเองหรือยัง?”อัจฉริยะที่อยู่หน้าจอแสดงผลการจัดอันดับมีการแสดงออกที่ซับซ้อน แม้ว่าพวกเขาจะเสียใจที่สูญเสียโอกาสในการขึ้นสู่อันดับสูงสุด แต่พวกเขายังคงโต้เถียงกันเองเกี่ยวกับอันดับของพวกเขา”ฮะ?”ชายหนุ่มถือดาบไม้ตกใจกับเสียงกระซิบที่เขาได้ยินจากนั้นเขาก็มองไปที่ด้านบนสุดของคะแนนและพบว่าชื่อของเขาไม่ได้อยู่ที่นั่น จักรพรรดิมังกรก็ไม่อยู่ที่นั่นเช่นกัน หรือแม้แต่ราชามังกรแห่งโอเอซิสก็ไม่อยู่ กลับกลายเป็นบุคคลที่ไม่น่าเป็นไปได้ เขา?ชายหนุ่มตกตะลึงราวกับถูกฟ้าผ่า ความไม่เชื่อและความหวาดกลัวปรากฏขึ้นในสายตาของเขา95 ชั้น?เขามึนงง หัวของเขาว่างเปล่าเมื่อเห็นอัตราแต้มที่น่ากลัวและประเภทของอนุสรณ์ที่ชายคนนี้ท้าทาย95 ชั้นในอนุสรณ์ทุกสาย!มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า?จักรพรรดิมังกร, ราชามังกรแห่งโอเอซิส, ธิดาศักดิ์สิทธิ์พันใบไม้และคนอื่นๆ ได้เห็นคะแนนแล้ว ทุกคนมองไปที่ตำแหน่งสูงสุดแต่ละคนต่างก็หวังในอันดับสูงสุด แต่แล้วพวกเขาก็ตกใจเหมือนกันเมื่อเห็นคนที่อยู่ด้านบนจริงๆจำนวนชั้นและแต้มที่ซูผิงทำได้นั้นไม่น่าเชื่อตัวเลขเหล่านั้นเกินจินตนาการ! พวกเขาอาจมีโอกาสที่จะบรรลุผลที่คล้ายกันหากพวกเขาฝึกในอาณาจักรลับอนุสรณ์เทพลวงตาเป็นเวลาหลายเดือน แต่นี่กลับมีคนไปถึงชั้นที่ 95 ในการลองครั้งแรก?ยิ่งไปกว่านั้น เขาได้ท้าทายอนุสรณ์ทุกสายซึ่งยากที่สุด!“ขะ— เขา… ?”ราชามังกรแห่งโอเอซิสตกตะลึงเมื่อเห็นว่าเป็นใคร เขาสูญเสียการควบคุมสีหน้าและแสดงความตกใจออกมาคนที่อ้างสิทธิ์ด้านบนสุดคือซูผิง ชายผู้เดินทางมาด้วยยานอวกาศเดียวกันกับเขาเขาแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยหรอ?ทันใดนั้นเขาก็จำตอนที่เขาท้าทายซูผิง และซูผิงปฏิเสธได้…ริมฝีปากของเขากระตุก เดิมทีเขามองว่าซูผิงเป็นคนขี้ขลาด แต่ผลลัพธ์ก็ชัดเจนแล้วว่าผู้ชายคนนั้นคิดว่าเขาเหมือนกับโคโระ ซึ่งอ่อนแอเกินกว่าจะแข่งขันกับเขาได้ แต่โคโระเทียบกับเขาได้หรอ?เขาสามารถเอาชนะโคโระได้อย่างง่ายดายด้วยมือเดียว!อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าพวกเขาจะเหมือนกันในสายตาของซูผิง น่าอายชะมัด!โคโระ: ???จู่ๆ ก็มีเสียงอุทานออกมาอย่างโกรธจัด “ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย!”