ตอนที่ 879 หมดเวลา

แคลซาเบตกใจเมื่อเห็นซูผิงกลับมา ทีมที่มีมากกว่าสามสิบคนถูกทำลายโดยซูผิงคนเดียวในเวลาไม่กี่นาที? ซูผิงก็ใช้ดาบด้วย ไม่ใช่แค่หมัดที่ทุกคนคิดว่านั่นเป็นจุดแข็งของเขา… ใครจะพูดอีกว่าเทคนิคที่ดีที่สุดของซูผิงนั้นเกี่ยวข้องกับหมัด? แคลซาเบคิดและรู้สึกขมขื่น เป็นไปได้ไหมที่เขาใช้หมัดเพียงเพราะคู่ต่อสู้ของเขาอ่อนแอเกินไป?พวกเขาเป็นอัจฉริยะที่มีระดับการบ่มเพาะเท่ากัน ช่องว่างระหว่างเรานั้นใหญ่มากจริงหรอ? ผู้ชมที่ดูการถ่ายทอดสดก็คิดเช่นเดียวกัน ความสามารถของซูผิงดึงดูดความสนใจของผู้คนอีกมากมายเมื่อการต่อสู้เริ่มต้นขึ้น จากนั้นเขาก็ขึ้นสู่จุดสูงสุดของการทำนายแชมป์อย่างรวดเร็ว! แข็งแกร่งมาก! เขาทำลายทีมที่มีสามสิบคน ทุกคนสามารถบอกได้เลยว่าเขาไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่ที่สุดด้วยซ้ำ! “เจ้าของร้านซูน่ากลัวไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ!” “ลอร์ดของเราอยู่ยงคงกระพัน!” ผู้ชมทั้งหมดบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินรู้สึกตื่นเต้นที่ได้เห็นสิ่งนี้ แม้แต่จี้หยวนเฟิงและฉินตู้หวงเองก็ตื่นเต้น ดวงตาของพวกเขาแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น “ราชาหมัด? ฉันคิดว่าเขาควรถูกเรียกว่าราชาดาบ!” “ราชาดาบอะไร? นายไม่เห็นหรอว่าดาบของเขาทำจากพลังดาว? หมายความว่าเขาไม่ได้ถือดาบด้วยซ้ำ!” “ให้ตาย ใครจะไปรู้ล่ะว่าเขาเก่งอะไร?” บรรดาผู้ที่สังเกตเห็นการกระทำของซูผิงกำลังพูดคุยกันอย่างดุเดือดมากกว่าเคย เจ้าดวงดาวก้าวขึ้นมาและกล่าวในระหว่างการสนทนาของพวกเขาว่า “การโจมตีของเขามีพลังของกฎ 20 ข้อ แต่กฎทั้ง 20 ข้อก็ถูกรวมเข้าด้วยกันอย่างประณีต หมายความว่าเขายังไม่ถึงขีดจำกัดของเขา ฉันเชื่อว่าเขาจะกลายเป็นเจ้าดวงดาวไม่นานหลังจากที่เขาไปถึงระดับดวงดาว!” ทุกคนตกใจที่ได้ยินอย่างนั้น พวกเขารู้ว่าอัจฉริยะที่ได้ชัยชนะสิบครั้งส่วนใหญ่ถึงขีดจำกัดของสภาวะชะตากรรม— พวกเขาจะใช้แค่ความคิดเดียวเพื่อบุกทะลวงสู่ระดับดวงดาว แต่พวกเขาก็ต้องถอยเพื่อหลีกเลี่ยงการไปสู่ระดับที่สูงขึ้น เจ้าดวงดาวกำลังบอกเป็นนัยว่าซูผิงสามารถไปถึงขอบเขตของระดับดวงดาวได้ทันทีที่เขาหยุดควบคุมตัวเองและจะกลายเป็นเจ้าดวงดาวในไม่ช้า! แม้แต่ระดับดวงดาวก็ยังห่างไกลจากนักรบสภาวะชะตากรรมคนอื่นๆ ไม่ต้องพูดถึงเจ้าดวงดาว ช่องว่างระหว่างพวกเขากว้างเกินไป! “อัจฉริยะทั้งหมดที่โผล่ออกมาจากดาวเคราะห์จำนวนนับไม่ถ้วนเหมือนเขาหรือเปล่า” “ฉันไม่ได้อาศัยอยู่ในจักรวาลเดียวกับสัตว์ประหลาดเหล่านั้นจริงๆ” “ฉันเป็นยอดฝีมือระดับดวงดาว ฉันต้องยอมรับว่าฉันไม่สามารถเอาชนะเขาได้…” ซูผิงได้รับความสนใจอย่างมากจากความแข็งแกร่งของเขา และมีแฟนๆ ใหม่มากมาย ความแข็งแกร่งเป็นที่เคารพนับถือบนดาวเคราะห์ทุกดวงในสหพันธ์ ความโดดเด่นของซูผิงได้รับความชื่นชมจากผู้คนมากมาย ถ้าซูผิงจะโฆษณาผลิตภัณฑ์ใด ๆ มันจะขายหมดในทันที! บนยอดเขาแคลซาเบกลืนน้ำลายและพูดอย่างระมัดระวัง “พะ พี่ซูทำไมคุณถึงโยนตราประจำตัวพวกนั้นล่ะ?” ซูผิงกล่าวอย่างไม่เป็นทางการว่า “เราไม่ต้องการพวกมัน หากใครผ่านไปมาและต้องการ ก็ให้ถือซะว่ามันเป็นของขวัญจากเรา” แคลซาเบพูดไม่ออก เขาจะเก็บตราประจำตัวไว้ทั้งหมด เพื่อที่เขาจะได้ทำให้ทุกคนช็อคเมื่อสิ้นสุดการท้าทาย ”มาเร็ว ไปดื่มกันต่อเถอะ” ซูผิงตอบด้วยรอยยิ้มแคลซาเบและอิเบตาลูน่ามองหน้ากันและนั่งลงอย่างเชื่องช้า สถานที่นี้เปิดกว้างและอันตราย พวกเขาจะค่อนข้างปลอดภัยเมื่ออยู่กับซูผิง ตราบใดก็ตามที่พวกที่มีชื่อเสียงจะไม่ร่วมมือกันโจมตีพวกเขาแคลซาเบจิบไวน์และกล่าวว่า “พี่ซู คุณแข็งแกร่งกว่าพวกเรามากจริงๆ”อิเบตาลูน่าจ้องมองที่ซูผิงด้วยแสงแปลก ๆ ในดวงตาของเธอ เธอภาคภูมิใจมาโดยตลอดในฐานะผู้สืบสกุลของตระกูล ราชาดาบและไม่เคยก้มหัวลง แม้แต่ต่อหน้าราชามังกรแห่งโอเอซิส อย่างไรก็ตามเธอประทับใจในความแข็งแกร่งของซูผิงอย่างมาก“แค่บ่มเพาะให้หนักขึ้น คุณก็จะแข็งแกร่งเหมือนผม” ซูผิงให้กำลังใจเขา แคลซาเบยิ้มขมขื่นและเลือกที่จะไม่พูดต่อ หากการบ่มเพาะคือทั้งหมด ทุกคนคงจะเป็นอัจฉริยะได้เขาเป็นคนที่ปลอบโยนคนอื่นเสมอ แต่ถึงกระนั้น เขาก็เป็นคนที่ได้รับการปลอบโยนในวันนี้เวลาผ่านไปในไม่ช้า อีกคนก็เคลื่อนตัวข้ามภูเขา จากนั้นสังเกตเห็นพวกซูผิงมีคนวิ่งหนีไปด้วยความกลัวหลังจากเห็นราชาหมัด ถึงกระนั้น บางคนตั้งใจที่จะห้อมล้อมเขาด้วยความได้เปรียบด้านจำนวนคนตราประจำตัวจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ถูกกองอยู่ที่เนินเขาเหมือนตะปูผู้เข้าแข่งขันในทวีปนี้ไม่สามารถเข้าอินเทอร์เน็ตและไม่สามารถสื่อสารกันเองได้ ความประทับใจของฉันที่มีต่อซูผิงไม่มีการอัปเดตอย่างไรก็ตามผู้คนที่ดูถ่ายทอดสดต่างตกตะลึงเนินเขา ตราประจำตัวถูกกองอยู่ใต้ซูผิงมีมากกว่าห้าร้อยอัน!ท้ายที่สุดแล้ว มีเกือบแปดกลุ่มปรากฏตัวขึ้นเพื่อโจมตีซูผิง ที่ใหญ่ที่สุดมีมากกว่าแปดสิบคน ซึ่งรวมอัจฉริยะที่น่าทึ่งสองสามคนและมีสามคนที่ติดยี่สิบอันดับแรกในอันดับความนิยมอย่างไรก็ตามในไม่ช้าพวกเขาก็พ่ายแพ้ต่อซูผิงเช่นเดิม เขาทำลายล้างทั้งหมดด้วยดาบ มังกร และสุนัขบนเนินเขา—ซูผิงยังคงกิน ดื่ม และพูดคุยกับเพื่อนร่วมทีมของเขา เหตุการณ์ที่น่าสนใจที่พวกเขาพูดถึงทำให้ซูผิงเข้าใจสหพันธ์ในระดับที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น“เหลือเวลาอีก 120 ชั่วโมง เราเพิ่งผ่านมาได้หนึ่งในสามของทั้งหมด”แคลซาเบดูนาฬิกาของเขาและพูดว่า “มีคนมาทางนี้น้อยลง พวกเขาคงเรียนรู้ที่จะซ่อน” ”จริงด้วย ห้าชั่วโมงแล้วที่ไม่มีใครมา”อิเบตาลูน่าพยักหน้า; หลายคนเคยเจอพวกเขา ส่วนใหญ่เลือกที่จะถอยกลับหลังจากเห็นซูผิง ที่เหลือใช้ประโยชน์จากจำนวนและโจมตี พวกเขาทั้งหมดชดใช้การตัดสินใจของพวกเขาด้วยเลือดหลายคนแข็งแกร่งพอที่จะไปถึงร้อยอันดับแรก แต่พวกเขาก็ถูกซูผิงจัดการ“พวกเขาสามารถหยิบตราประจำตัวที่เชิงเขาได้ แต่กลับมาพยายามปล้นเรา” ซูผิงส่ายหัว เขาบอกให้คนเหล่านั้นไปหยิบตราที่เชิงเขา แต่พวกเขาคิดว่ามันเป็นกับดักจึงเลือกที่จะโจมตีเขา ซึ่งเขาก็ต้องตอบโต้แคลซาเบยิ้มอย่างขมขื่น ผู้เข้าแข่งขันเหล่านั้นไม่รู้ว่าซูผิงไม่สนใจเหรียญตราเหล่านั้น บางคนต้องการจะมีชื่อเสียงด้วยการเอาชนะซูผิง ส่งผลให้พวกเขาสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างระหว่างที่พวกเขาคุยกัน ชายหนุ่มสวมชุดคลุมสีม่วงกำลังเดินมาพร้อมกับอีกสามคน พวกเขาเป็นทีมที่มีสมาชิกเพียงสี่คนเท่านั้น แต่พวกเขาก็ทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างไม่เกรงกลัว“ช่างน่าเสียดาย ฉันยังไม่เห็นเขาเลย”ชายหนุ่มมองไปรอบๆ อย่างเสียดาย เขาพยายามตามหาโอเอซิส เกรย์เขาเคยเอาชนะผู้ชายคนนั้นมาก่อน เขากำลังวางแผนที่จะกำจัดเขาออกอีกครั้งในระหว่างการแข่งขันนี้