ตอนที่ 890 โด่งดัง

คลื่นหมัดแผดเผามาจากฟากฟ้า! เปลวไฟสีน้ำเงินเหมือนอุกกาบาต เผาทุกสิ่งที่ขวางหน้าและฉีกมิติลึกที่เปิดกว้างทิ้งร่องรอยสีดำไว้ข้างหลัง พลังกระจายที่ขอบของรัศมีหมัดเปิดมิติชั้นห้าแล้ว! “วิชาหมัดนั่นน่ากลัวอะไรขนาดนี้!” ”เหลือเชื่อ! ฉันรู้สึกเหมือนตาฉันกำลังจะไหม้” “ทวีปนั้นจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม?” บางคนถึงกับวิตกเมื่อคิดว่าภูมิภาคอันกว้างใหญ่อาจไม่สามารถทนต่อหมัดนั้นได้ หมัดนั้นน่ากลัวเกินไป มันให้ความรู้สึกเหมือนกับหมัดที่ไม่มีใครหยุดยั้งได้ของเทพผู้ยิ่งใหญ่ที่จะทำลายท้องฟ้า! ”คุณซู!” “ท่านลอร์ด!” “เขาไม่อาจต้านทานได้ มันจบแล้ว…” บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินมีเสียงอุทานทั่วทุกที่ ผู้คนนับไม่ถ้วนหน้าซีด ชาวโลกทุกคนในเมืองฐานลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ พวกเขารู้ว่าซูผิงมีพลังวิเศษ แต่หมัดที่เขาเผชิญอยู่นั้นน่ากลัวมากจนดูเหมือนว่ามันกำลังจะกวาดล้างทุกชีวิตในโลก พวกเขาไม่รู้ว่าสภาวะเทพดวงดาวจะดำเนินการอะไรหรือไม่ ถ้าไม่ ซูผิงก็จะตายในการแข่งขันนี้ เหมือนกับราชินีแห่งท้องทะเล! ซูผิงเป็นกระดูกสันหลังของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน เมื่อเขาจากไปแล้ว ดาวเคราะห์ดวงนี้อาจลอยไปได้ทุกเมื่อ เหมือนเรือลำเล็กที่แล่นฝ่าพายุ! ”พี่!” บนยอดเขา—ซูหลิงเยวี่ยสูญเสียความเยือกเย็นและใบหน้าของเธอก็ซีด แม้แต่เธอก็สามารถบอกได้ว่าหมัดนั้นน่ากลัวแค่ไหน แม้ว่าเธอจะดูมันจากบนหน้าจอเท่านั้น แต่เธอก็รู้สึกเหมือนร่างกายของเธอถูกไฟไหม้ ไม่ยากเลยที่จะอนุมานว่าหมัดนั้นมีวิถีที่สมบูรณ์อยู่แล้ว! … คลื่นหมัดนั่นอยู่ตกลงมาจากท้องฟ้าและดันอากาศทั้งหมดออกไป ช่องว่างที่มองไม่เห็นแตกเป็นชั้นๆ ซูผิงเงยหัวขึ้น กฎที่กระจายออกไปในสายลมที่แผดเผาก็เพียงพอที่จะฆ่าใครบางคนในสภาวะชะตากรรมได้มากกว่าพันครั้ง สิ่งที่เขาเห็นคือหมัดขนาดมหึมาที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนดูเหมือนท้องฟ้าจะถล่มลงมา! น่ากลัวมาก! รูขุมขนของซูผิงเปิดออกทั้งหมด เขาไม่เคยอยู่ในวิกฤตเช่นนี้มาก่อน แต่เขาไม่ได้ตื่นตระหนก เขากลับรู้สึกว่าเลือดกำลังเดือด “ขอยืมดาบกระดูกของนายหน่อย” ซูผิงพูดเบา ๆ ดาบกระดูกแหลมยื่นออกมาจากมือของโครงกระดูกทันที ซูผิงยืนอยู่บนที่สูง จ้องมองขึ้นไปด้วยดวงตาที่เจิดจ้าราวกับกำลังเจาะทะลุท้องฟ้า! ”ทำลาย… ”เดี๋ยวนี้!!!” ซูผิงก้าวออกไป เซลล์หลายพันล้านเซลล์ในร่างกายของเขาสั่นสะเทือนขณะที่พวกมันปล่อยพลังที่น่าตกใจ ซึ่งรุนแรงมากจนดูเหมือนว่าสามารถทำลายดาวเคราะห์ได้อากาศสั่นสะเทือนเมื่อซูผิงเคลื่อนไหว และมิติชั้นห้าก็ถูกเปิดออก ขณะที่เขายืนอยู่กลางช่องว่างที่แตกร้าว ซูผิงแหงนมองหมัดเทพฟีนิกส์ที่ใกล้เข้ามา ราวกับว่าเขาเป็นเทพที่กำลังจะถูกทำลายแต่ซูผิงกลับโจมตีกลับ พลังแห่งกฎพุ่งออกมาจากแขนของเขา และถูกรวบรวมไว้บนดาบกระดูกดาบกระดูกนั้นแข็งแกร่งมากจนสามารถทนต่อแรงกดดันของกฎทั้งหมดได้ ในชั่วพริบตา แปดสิบ เก้าสิบ ร้อย… และมันก็ดำเนินต่อไป จนกระทั่งถึงกฎข้อที่ 110 ดาบกระดูกสั่น และราชาโครงกระดูกผู้ยิ่งใหญ่ก็ปรากฏขึ้นข้างหลังของซูผิงราชาโครงกระดูกยกดาบกระดูกยักษ์ขึ้น เลียนแบบการเคลื่อนไหวของซูผิงและฟันดาบพร้อมกัน!ปัง!!!ทั่วทั้งทวีปสั่นสะเทือน!พลังอันน่าสะพรึงกลัวถูกพัดออกไป อากาศลดฮวบ และเงาของมิติชั้นหกก็เริ่มปรากฏขึ้น เสียงกระซิบที่คลุมเครือดูเหมือนจะกระจายออกไป แต่จู่ๆ พวกมันก็หายไป ราวกับถูกตัดขาดจากบางสิ่งเปลวไฟสีน้ำเงินที่ลุกโชนพุ่งออกมาราวกับผีเสื้อกางปีก คลื่นดาบที่ควบแน่นอย่างล้ำลึกได้ตัดคลื่นหมัดไร้เทียมทานที่อยู่ตรงกลางออก!เปลวไฟถูกแบ่งออก และซูผิงก้าวไปข้างหน้าด้วยแสงสีทองส่องออกมาจากดวงตาของเขา เกราะของเขาแตกและร่างกายส่วนบนของเขาถูกเปิดเผย เผยให้เห็นร่างกายกำยำ“เป็นไปไม่ได้!”ข้างบน—ซูจินเอ๋อหรี่ตาลงอย่างไม่เชื่อ เธอไม่คาดคิดว่าซูผิงจะสามารถทนต่อการโจมตีซึ่งมีพลังสูงสุดที่เธอสามารถปลดปล่อยได้โดยไม่ต้องใช้ไพ่ตายของเธอ!ซูผิงกำลังเข้าใกล้เปลวไฟ เพราะพวกมันไปไม่ถึงเขา และไม่สามารถทำร้ายเขาได้ ดาบที่ปกคลุมร่างกายของเขาได้ปล่อยพลังแห่งความมืดออกมาเพื่อชดเชยและกลืนกินพลังงานที่อยู่ใกล้เคียง เขาโผล่ออกมาโดยไม่ได้รับบาดเจ็บ!“สองคนนั่นเป็นสัตว์ประหลาดแบบไหน!””ให้ตาย!”นอกสนามรบ—จักรพรรดิมังกร, โอเอซิส เกรย์ และคนอื่นๆ ตกใจกับการโจมตีนั้น พวกเขาต่างหวาดกลัวจากใจจริง! พลังที่ทั้งสองปลดปล่อยออกมานั้นไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับของพวกเขาเลย พวกเขาอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าพวกเขาเป็นนักรบสภาวะชะตากรรมจริงหรือเปล่าพวกเขาทั้งหมดคิดว่าพวกเขามาถึงขอบเขตของสภาวะชะตากรรมแล้ว แต่กลับเป็นว่าพวกเขายังห่างไกลจากมัน ตัดสินจากความสามารถของสองคนนั้น!หลิงหู่เจี้ยนและฮายาลิมก็ตกใจเช่นกัน พวกเขารู้ว่าผู้เข้าแข่งขันสองคนนั้นแข็งแกร่ง แต่ก็ไม่คิดว่าจะแข็งแกร่งขนาดนั้น โดยเฉพาะซูจินเอ๋อ—ผู้ไม่เคยทิ้งความประทับใจอันยิ่งใหญ่อะไรไว้—แต่กลับปลดปล่อยพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ไม่มีใครต้านทานได้!พวกเขาคงจะเป็นเหมือนเค้กชิ้นหนึ่งสำหรับเธอ!หลังจากที่พวกเขาคิดว่าซูผิงจะแพ้อย่างแน่นอน แต่หลับยิ่งไม่น่าเชื่อมากกว่าเดิม ไม่เพียงแต่เขาเข้าใจกฎร้อยข้อเท่านั้น เขายังรวมกฎเหล่านั้นเข้าด้วยกันอีกด้วย ซึ่งจำเป็นต้องมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับกฎ การควบคุมที่แม่นยำ และพลังดวงดาวจำนวนมหาศาลเป็นเชื้อเพลิงทว่าซูผิงได้ครอบคลุมปัจจัยเหล่านั้นทั้งหมดแล้ว!สัตว์ประหลาดสองตัวนั่นโคตรจะน่ากลัว!ทั้งคู่รู้สึกโชคดีที่อยู่นอกสนามรบ และได้รับการคุ้มครองจากม่านพลัง มิฉะนั้นพวกเขาอาจถูกฆ่าโดยไม่ได้ตั้งใจ!”ฉันยอมแพ้!”ในสนามรบ—ซูจินเอ๋อกลับมารู้สึกตัวอีกครั้งเมื่อเห็นซูผิงเคลื่อนไหวในมิติชั้นห้าซูผิงช้าลงและหยุดรอเมื่อได้ยินเช่นนั้นเขาจะไม่หยุดถ้าเขาอยู่ในป่า เพราะเขาไม่รู้ว่ามันเป็นอุบายหรือเปล่า แต่พวกเขากำลังอยู่ในการแข่งขัน และเธอไม่สามารถกลับคำพูดของเธอได้“มีสภาวะเทพอมตะสนับสนุนนายหรือเปล่า?” ซูจินเอ๋อพูดขึ้นทันที เธอมองไปที่ซูผิงอย่างสงสัย เธอไม่คิดว่าจะมีเด็กคนไหนที่สูสีกับเธอ เว้นแต่พวกเขาจะมีสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกับเธอ แต่ซูผิงดูไม่เหมือนจะเป็นหนึ่งในนั้น