ตอนที่ 895 สภาเทพอมตะ

“ดูสิ มันคือรูปปั้นของเทพอมตะ!” “เอ่อ ใช่…” “เงียบ อย่าเอ่ยชื่อเขา มิฉะนั้นจะมีบางอย่างเกิดขึ้น!” “ที่นี่คือเขตดาวทองหรอ?” ”ใช่ นั่นคือประตูโอลอสซึ่งนำไปสู่เวิ้งด้านในของเขตดาวทองคำซึ่งมีกาแล็กซีและดาวเคราะห์ระดับสูงมากมายนับไม่ถ้วน นี่คืจุดกระโดดข้ามดวงดาว” “ดูสิ ยานรบบางลำกำลังต้อนรับเราอยู่!” ภายในยานอวกาศ—ผู้เข้าแข่งขันหลายคนไปที่ดาดฟ้าของยานและสังเกตสภาพแวดล้อมผ่านโล่พลังงานโปร่งใส ถัดจากรูปปั้นทองคำที่ลอยอยู่ในอวกาศมีวงแหวนเรืองแสงขนาดใหญ่มหึมา ด้านหลังวงแหวนมีดวงดาวระยิบระยับซึ่งนำไปสู่โลกที่เจริญรุ่งเรืองอีกโลกหนึ่ง ทั้งสองด้านของวงแหวนมีสถานีอวกาศและดาวเทียมจำนวนมาก ซูผิงได้รับข้อมูลตอนที่มาถึง เขาได้ออกจากห้องฝึกล่วงหน้าและเห็นสถานการณ์ที่น่าประหลาดใจนี้เช่นกัน มิติไร้ขอบเขต ยานอวกาศจำนวนนับไม่ถ้วน และรูปปั้นตระหง่าน… ทุกสิ่งทำให้เขารู้สึกถึงความเวิ้งว้างของจักรวาลและความไม่สำคัญของตัวเขา พวกเขาเข้ามาใกล้ประตูโอลอสมากขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่ยานอวกาศยังบินต่อไป พวกเขาค่อย ๆ ผ่านรูปปั้นทองคำ ยานอวกาศของพวกเขา—ซึ่งสามารถรองรับผู้คนได้หลายหมื่น—กลับกลายเป็นยานธรรมดาเหมือนกับแพลงก์ตอน! ในไม่ช้ายานอวกาศก็เชื่อมต่อกับสถานีอวกาศนอกประตูโอลอสและเคลื่อนที่ไปตามวิถีที่กำหนด มียานอวกาศอีกหลายลำที่เป็นของโจรสลัด นักผจญภัย และนักธุรกิจ จากนั้นไคโรก็บินออกจากยานอวกาศและหายตัวไป ไม่กี่นาทีต่อมา เขากลับมาและปรากฏตัวขึ้นภายในโล่พลังงานของยานอวกาศ การเดินทางที่เหลือของพวกเขาราบรื่น ทีมยานรบเข้ามาหาพวกเขาและนำทางหลังจากที่พวกเขาผ่านประตู Olosแล้ว “นั่นมันยานอวกาศของสภาเทพอมตะ!” “จิ้ จิ้… พวกเขาทั้งหมดเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเทพอมตะ!” บนยานอวกาศ ผู้มีความรู้จำนวนมากประหลาดใจกับกองยานที่กำลังนำทาง พวกเขาค่อนข้างอิจฉา จะไม่มีใครกล้ายุ่งกับพวกเขาถ้าพวกเขาได้ทำงานให้กับเทพอมตะ ซูผิงหันกลับไปมองแหวนด้วยความเป็นห่วง ดวงดาวที่เขาเคยเห็นเมื่อตอนที่เขายังอยู่นอกวงแหวนได้หายไปแล้ว เขาไม่เห็นอะไรนอกจากความมืดที่ด้านหลัง สถานีอวกาศและยานรบนอกวงแหวนก็ไม่อยู่ที่นั่นแล้ว ฉันสงสัยว่าท่านหญิงเขียวจะเข้ามาได้ไหม ซูผิงกังวลว่าเธออาจมีข้อขัดแย้งกับทหารรักษาการณ์ อย่างไรก็ตามจากนั้นเขาก็ตระหนักว่าท่านหญิงเขียวเองก็อยู่ในสภาวะเทพดวงดาว ไม่มีใครจะหยุดเธอได้ตราบใดที่เธอไม่โจมตี แม้ว่าเธอกำลังผลักดาวเคราะห์ อย่างไรก็ตามเขามีรอยยิ้มขมขื่นเมื่อนึกถึงอารมณ์ของท่านหญิงเขียว “เรากำลังถูกนำตัวตรงไปยังลานประลองหรอ?” ราชาศักดิ์สิทธิ์ถาม เขาดูเงียบๆ เขาสูญเสียความมั่นใจนับตั้งแต่การตายของราชินีแห่งท้องทะเล อารมณ์ของเขามีทั้งความเศร้าและความผิดหวังผู้นำเจ้าดวงดาวตอบด้วยรอยยิ้มว่า “ใช่แล้ว ลานประลองสำหรับการแข่งขันคือสภาเทพอมตะของเขตดาวทองคำ คุณจะแข่งขันที่นั่น สภาเทพอมตะเป็นที่ที่ลอร์ดสูงสุดอาศัยอยู่ อย่าพูดหรือคิดอะไรที่ไม่เหมาะสมขณะอยู่ที่นั่น เพราะลอร์ดสูงสุดอาจรู้สึกได้” ทุกคนตกใจเมื่อได้ยินอย่างนั้นแค่คิดก็ไม่ได้?ลอร์ดสูงสุดจะต้องน่ากลัวขนาดไหน?เจ้าดวงดาวยิ้มหลังจากเห็นว่าอัจฉริยะเหล่านี้ว่าง่ายเพียงใด แม้แต่อัจฉริยะที่น่าภาคภูมิใจที่สุดก็ยังต้องก้มหัวให้ลอร์ดสูงสุดไม่มีใครฝึกฝนในระหว่างการเดินทางที่เหลือ พวกเขามองออกไปข้างนอกจากดาดฟ้าหรือห้องโดยสารซูผิงก็นั่งบนดาดฟ้าเช่นกัน เขายังมองออกไปข้างนอกขณะพยายามจับใจความกฎ เขาเห็นกาแล็กซีและดาวเคราะห์จำนวนมากขณะเดินทาง บางครั้งเขาสามารถมองเห็นอาคารและอสูรร้ายเมื่อเข้าใกล้ดาวเคราะห์ยักษ์บางดวงอย่างไรก็ตามน่าประหลาดใจที่ดาวเคราะห์เหล่านั้นเต็มไปด้วยผู้คน ผสมกับอสูรร้ายมากมาย เป็นการยากที่จะบอกว่าพวกมันเป็นอสูรป่าหรืออสูรเลี้ยง เวลาผ่านไปในไม่ช้ายานอวกาศก็มาถึงประตูมิติ พวกเขากระโดดตามกองยานนำทางอีกครั้งกลุ่มกระโดดไปยังกาแล็กซีอื่น แล้วกระโดดอีกครั้งหลังจากเดินทางได้ระยะหนึ่ง ไปถึงจุดหมายปลายทางหลังจากกระโดดอีกเจ็ดครั้งสภาเทพอมตะ!ทุกคนบนยานต่างตกใจเมื่อเห็นสภาเทพอมตะ แม้แต่เจ้าดวงดาวก็ยังมีแสงประหลาดในดวงตา พวกเขารู้สึกทั้งเกรงขามและเคารพมันเป็นสภาขนาดมหึมาที่ตั้งอยู่ในอวกาศและเปล่งแสงสีทอง!มีบันไดมากมายนับไม่ถ้วนอยู่นอกสภาซึ่งทอดยาวไปหลายพันล้านกิโลเมตร วิหารในสภานั้นใหญ่กว่าดวงดาว ฟีนิกซ์และมังกรบินอยู่รอบนอก ดูเหมือนดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เต็มไปด้วยความหนาวเย็นแห่งอนาคต!ด้านนอกสภาเทพอมตะ ทุกคนเห็นรูปปั้นทองคำอันยิ่งใหญ่อีกครั้ง นั้นคือที่ซึ่งลอร์ดสูงสุดอาศัยอยู่หนึ่งในเจ้าดวงดาวกระซิบด้วยความเคารพ “พวกเรามาถึงแล้ว”ทุกคนต่างกลั้นหายใจขณะสังเกต พวกเขาเคยเห็นแต่รูปถ่ายของลอร์ดสูงสุดบนอินเทอร์เน็ต มีข้อมูลน้อยมากเกี่ยวกับเขา เขาเป็นหนึ่งในบุคคลที่มีอำนาจมากที่สุดในสหพันธ์ การพบเขาในความเป็นจริงยากกว่าการพบประธานาธิบดี!ไคโรเดินออกมาจากห้องโดยสารในขณะนั้น จากนั้นยืนอยู่หน้าฝูงชนบนดาดฟ้าโดยเอามือไว้ข้างหลัง ใบหน้าที่เย็นชาของเขาสะท้อนแสงสีทอง และแม้แต่ดวงตาที่เย็นชาของเขาก็ยังดูเปล่งประกายจากนั้นกองยานนำทางก็เข้าไปใกล้สภาเทพอมตะพร้อมกับยานอวกาศ ซึ่งค่อย ๆ หยุดที่พื้นกว้างหลังบันไดพื้นที่เปิดโล่งกว้างใหญ่ยิ่งกว่าทวีปว่างเปล่าที่พวกเขาเคยต่อสู้กันก่อนหน้านี้! มันกว้างใหญ่มากจนสามารถบรรจุดาวเคราะห์สีน้ำเงินได้ร้อยดวง!ขณะนี้มียานอวกาศและคนจำนวนมากรวมตัวกันที่ยาน“นั่นมันกาแล็กซี่เนส!”“นั่นมันกาแล็กซี่คาร์ลอส!”“พวกเขาคือผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ หรือเปล่า…”ทุกคนจับตาดูมนุษย์ตัวเล็กราวกับมดที่อยู่นอกยานอวกาศ พวกเขาดูแตกต่างเนื่องจากพวกเขามาจากเผ่าพันธุ์ที่แตกต่างกัน บางคนมีผิวสีเขียว บางคนมีผิวสีฟ้า และบางคนมีผิวขาวราวกับหิมะ