ตอนที่ 514
ตอนที่ 897 ลอบสังหาร
October 22, 2026
ยอดฝีมือสภาวะเทพดวงดาวไปที่ทวีปในมิติลึกและยกมือขึ้นเพื่อปูช่องทาง แม้ว่าทวีปจะอยู่สูงเหนือพวกเขา แต่ช่องมิติมีอยู่ตลอดทาง ทำให้ผู้เข้าแข่งขันสามารถเคลื่อนย้ายไปมาได้ ”ไป” ไคโรมองไปที่ช่องต่างๆ เหลือบมองซูผิงและซูจินเอ๋อก่อนที่เขาจะเตือนพวกเขาว่า “อย่าลืมที่จะช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แต่อย่าลังเลที่จะละทิ้งหากจำเป็น!” บรรดาผู้ที่พึ่งพาความช่วยเหลือของพวกเขารู้สึกตื่นตระหนกเมื่อได้ยินเช่นนั้น ซูผิงและซูจินเอ๋อพยักหน้า พวกเขาจะทำอย่างนั้นอยู่แล้วแม้ไคโรจะไม่ได้เตือน ไคโรจะไม่ถือว่าพวกเขาเพิกเฉยต่อคำสั่งของเขา ตราบเท่าที่พวกเขาไปถึงร้อยอันดับแรกได้ แม้แต่สภาวะเทพดวงดาวก็ไม่สามารถลงโทษอัจฉริยะ 100 อันดับแรกในการจัดอันดับเขตดาวทองคำ เว้นแต่พวกเขาจะก่ออาชญากรรมร้ายแรง! “เจ้าของร้านซู!” “พี่ซู!” ”พี่!” “พี่ซู” ที่หน้าประตูมิติ ทุกคนมองซูผิงและซูจินเอ๋อด้วยความรัก ทั้งสองยังคงสงบนิ่ง ทุกคนยืนอยู่ข้างหลังราวกับพวกเขาเป็นผู้นำ พวกเขาเข้าไปในช่องทันที ไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาก็พบว่าตัวเองอยู่ตรงหน้าทวีปในมิติลึก ไม่ไกลจากพวกเขามียอดฝีมือสภาวะเทพดวงดาวที่มีรัศมีน่ากลัวราวกับขุมนรก การมองเพียงอย่างเดียวก็ทำให้เกิดความเกรงกลัวและถูกข่มขู่ ราวกับว่าเขาเป็นดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงระยิบระยับ “รู้กฎแล้วใช่ไหม? เข้าไปข้างใน” สภาวะเทพดวงดาวเหลือบมองพวกเขา เขาไม่ได้พูดดัง แต่เสียงของเขาก้องอยู่ในหัวของพวกเขา ซูผิงมองไปยังทวีปตรงหน้า พวกเขาอยู่ใกล้เกินไป ดังนั้นพวกเขาจึงมองเห็นเพียงส่วนเล็ก ๆ เท่านั้น จากนั้นเขาก็หายใจเข้าลึก และก็บินไปก่อน อัจฉริยะของกาแล็กซี่อื่นๆ ก็มารวมตัวกันที่หน้าช่องมิติของกาแล็กซี่นั้นๆ เมื่อมองพวกเขาจากระยะไกล พวกเขาดูเหมือนฝูงแมลงเม่าที่พุ่งเข้าหาทวีป คนอื่นๆ รีบตามหลังซูผิงไปอย่างรวดเร็ว พวกเขาจะได้ทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมมากขึ้นหากพวกเขาเข้าไปเร็ว พวกเขาอาจโดนโจมตีทันทีที่พวกเขาเข้าไปหากเข้าไปช้า มีเนื้อเยื่อที่มองไม่เห็นอยู่นอกทวีป เมื่อเขาผ่านเนื้อเยื่อ ซูผิงรู้สึกเหมือนกำลังตกลงสู่ก้นบึ้งที่ไร้ที่ ในที่สุดความรู้สึกนั้นก็หายไปหลังจากผ่านไปหลายวินาที ความมืดถูกแทนที่ด้วยป่าเขียวขจี ดวงตาของซูผิงเปลี่ยนไปจากความสงบ สบายๆ เป็นความเย็นชา ราวกับว่าเขาได้เปลี่ยนจากแกะที่แสนเชื่องกลายเป็นนักล่ามากประสบการณ์ ใบไม้เน่า โคลนชื้น กลิ่นเหม็นคาวเลือดในอากาศ และกลิ่นหนังอสูรผสมกับน้ำฝน องค์ประกอบทั้งหมดเหล่านี้ทำให้ซูผิงรู้สึกว่าเขาได้กลับมายังสนามบ่มเพาะ มีอสูรปีศาจอยู่ที่นี่ แผนที่ถูกสร้างขึ้นอย่างรวดเร็วในหัวของซูผิง เขาวาดมันจากกลิ่นในสิ่งแวดล้อม ซึ่งต้องใช้ประสบการณ์มากมายในการเอาชีวิตรอดในสถานที่ทุรกันดาร จากนั้นเขาก็มองไปที่ต้นไม้ต้นหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร มันดูปกติ แต่เมื่อมองเข้าไปใกล้ ๆ จะเห็นงูที่มีผิวสีเดียวกับต้นไม้เกาะอยู่อสูรเลื้อยคลานเขี้ยวแหลมนั้นยาวหลายสิบเมตร มันมีพิษอย่างแน่นอนซูผิงเตะหินเพื่อให้มันตกลงมาบนฝ่ามือของเขาแล้วโยนมันทิ้งไปอย่างรวดเร็ว เกิดเสียงดังแบม งูพิษถูกหินปาใส่ที่หัวและตายอสูรร้ายสภาวะชะตากรรม… จะต้องเป็นเพียงอสูรร้ายระดับต้นในสถานที่แห่งนี้ ดวงตาของซูผิงเป็นประกาย ดูเหมือนว่าฉันจะต้องระวังอสูรดุร้าย รวมถึงอสูรบางชนิดที่อยู่ในระดับดวงดาวขั้นสูง นอกเหนือจากผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ…การทดสอบเป็นอันตรายอย่างยิ่ง ผู้บ่มเพาะสภาวะชะตากรรมปกติจะถูกงูพิษฆ่าตายไปแล้วซูผิงรีบบินไปที่ยอดไม้ที่อยู่ใกล้ๆ เขายืนบนใบไม้ใบหนึ่งอย่างช่ำชองและมองไปไกล สิ่งที่เขาเห็นคือป่าอันไร้ขอบเขต ดูเหมือนจะมีกลุ่มภูเขาอยู่บนขอบฟ้า ซูผิงจำได้ว่าทวีปดูแตกต่างจากตอนมองจากภายนอก เขาเห็นภูเขา แม่น้ำ และป่าไม้ ซึ่งป่าไม้เหมาะที่จะหลบซ่อน ทั้งจากผู้เข้าแข่งขันและอสูรร้ายเมื่อเขาตั้งเป้าแล้ว ซูผิงก็หยิบตราพิเศษของไคโรออกมา ตอนนี้มันเป็นสีดำ แสดงว่าไม่มีตราอื่นอยู่ใกล้ ๆตราสัญลักษณ์ร้อนขึ้นทันทีเมื่อซูผิงตรวจสอบมัน ขอบของมันยังมีสีส้มอยู่ด้วยซูผิงเลิกคิ้ว มีใครมาที่นี่ผ่านประตูมิติหรือเปล่า?เขาจึงตระหนักว่าไคโรเฝ้าดูการต่อสู้จากภายนอกอย่างแน่นอน เขาไม่รังเกียจที่จะช่วยเหลือผู้อื่นถ้าทำได้ กลุ่มใหญ่จะกลายเป็นเป้าหมายที่ชัดเจนมากขึ้น การแข่งขันนี้ดุเดือดเกินไป ผู้เข้าแข่งขันเพียงร้อยคนเท่านั้นที่จะอยู่รอดได้ในท้ายที่สุดยิ่งกลุ่มใหญ่มากเท่าไร ก็ยิ่งมีพลังมากเท่านั้น หวืด!ซูผิงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและส่องประกายในสี่ทิศทางที่แตกต่างกัน ในไม่ช้า เขาตรวจพบว่าเป้าหมายอยู่ทางทิศตะวันออก ตามที่ตราบอกเขาหายวับไปอย่างรวดเร็วทวีปตั้งอยู่ในมิติรอง ผู้เข้าร่วมจะต้องเข้าสู่มิติชั้นสามเมื่อเปิดช่องว่างและเคลื่อนย้ายไปยังตำแหน่งอื่นมิติชั้นสามนั้นอันตรายอย่างยิ่งสำหรับผู้บ่มเพาะสภาวะชะตากรรมปกติ มันสามารถฆ่าพวกเขาได้ทุกเมื่อมีเพียงนักรบระดับดวงดาวเท่านั้นที่กล้าเดินทางในมิติชั้นสาม แต่พวกเขาเองก็กลัวมิติชั้นสี่อย่างไรก็ตาม ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดเป็นอัจฉริยะ เห็นได้ชัดว่าการเข้าสู่มิติชั้นสามไม่ใช่ปัญหาสำหรับพวกเขา… ณ ส่วนหนึ่งของป่า—“ตราเปลี่ยนสี มีคนจากกาแลคซี่ของเราอยู่ใกล้ ๆ!”สาวสวยสองคนกระโดดอย่างรวดเร็ว หญิงสาวที่อยู่ข้างหน้าสวมชุดเกราะอ่อนสีม่วง เธอกำลังถือตราที่ร้อนและแดง ตราสัญลักษณ์กลายเป็นสีแดงมากขึ้นเมื่อพวกเขาก้าวไปข้างหน้า ซึ่งบ่งบอกว่าระยะทางกำลังสั้นลง ทั้งสองคนดีใจมาก“ฉันหวังว่าเราจะสามารถเข้าไปในสิบอันดับแรกได้”ฟางหานเสวี่ยค่อนข้างมีหวังหญิงชุดเกราะเงินที่อยู่ข้างหลังเดินตามมาเงียบๆ และระมัดระวัง เธอหยิบขวดยาสองขวดออกมาแล้วพูดว่า “นี่คือน้ำจากป่าที่สามารถกลบกลิ่นของเธอได้ เป็นผลิตภัณฑ์ที่ดีที่สุดในตลาด”“ช่างเป็นสมบัติล้ำค่าอะไรเช่นนี้!”ฟางหานเสวี่ยค่อนข้างประหลาดใจ แม้ว่ามันจะฟังดูเหมือนเครื่องดื่ม แต่จริงๆ แล้วมันเป็นยาสำหรับนักรบอสูรที่ไปในถิ่นทุรกันดาร ยาสามารถป้องกันพวกเขาจากการถูกตรวจพบโดยสิ่งมีชีวิตปกติทั่วไปได้”ขอบใจนะ” ฟางหานเสวี่ยยอมรับขวดดื่มอย่างรวดเร็วหลังจากดื่มก็มีลูกศรแหลมคมพุ่งเข้าหาพวกเธอในทันใด!ปัง!ลูกศรแหลมคมที่ห่อหุ้มด้วยกฏอันทรงพลังพุ่งมาอย่างรวดเร็ว และมุ่งเป้าไปที่หัวใจของฟางหานเสวี่ย