ตอนที่ 899 ไม่อาจหยุดยั้ง

การต่อสู้อันโหดร้ายได้ปะทุขึ้นในป่าทึบ ห่างออกไปสี่สิบกิโลเมตร—ผู้เข้าแข่งขันสิบสองคนกำลังยืนเงียบอยู่บนต้นไม้ยักษ์เหมือนอีกา ทุกคนดูเย็นชาและไม่แยแส ชายหนุ่มนั่งอยู่บนกิ่งไม้ เฟืองสีทองส่องประกายในดวงตาของเขา เขาตะโกนว่า “พวกเขาอยู่ที่นี่!” หวืด หวืด หวืด หวืด! ทุกคนรอบตัวเขากระจายออกไปและหายตัวไปจากป่า ยกเว้นอีกสองคนและชายหนุ่มนัยน์ตามีเฟืองสีทอง บูม! คลื่นดาบที่น่ากลัวก็พุ่งออกมาจากมิติชั้นสี่เล็งมาที่พวกเขา หนึ่งในสามคนคำรามและลักษณะของอสูรร้ายก็ปรากฏบนร่างกายเพราะพวกเขาผสานเข้ากับอสูร เมื่อผสานแล้ว เขาก็ปลดปล่อยพลังพิเศษออกมาและทำลายคลื่นดาบด้วยค้อนของเขา “แกคงอยากตาย!” หลังจากเสียงคำราม จอมดาบคลั่งก็ก้าวออกจากมิติชั้นสี่ ดวงตาที่เปล่งประกายของเขาเต็มไปด้วยความโหดร้าย ปีกปีศาจได้งอกออกมาจากร่างกายของเขา เร่งการเคลื่อนไหวของเขาให้เร็วขึ้น เขาฟันด้วยดาบของเขาอีกครั้งและฉีกมิติชั้นห้าด้วยรัศมีดาบสีดำหลายอัน ใบหน้าของทั้งสามเปลี่ยนสี พวกเขาไม่คิดมาก่อนว่าผู้มาใหม่จะแข็งแกร่งขนาดนี้ แต่… ก็ยังไม่มากพอ! ”ฮึ!” ชายหนุ่มผู้มีเฟืองสีทองในดวงตายืนขึ้น แล้วก้าวไปข้างหน้าหลังจากแค่นเสียง เขาต่อยหมัดแสงสีทองในฝ่ามือของเขาทำลายคลื่นดาบอย่างโหดเหี้ยม ต้นไม้ที่อยู่ใกล้เคียงก็ได้รับผลกระทบและถูกทำลายเช่นกัน “แช่แข็ง!” ชายหนุ่มร่ายคาถาแล้วพุ่งเข้าปะทะกับจอมดาบคลั่ง เขากำลังจะตบ… มือของเขาแบกพายุที่น่าสะพรึงกลัวไว้ ให้พลังที่ทำให้รู้สึกเหมือนมันเป็นดาวเคราะห์ที่เคลื่อนไหว ต้นไม้โดยรอบก็งอและแตก จอมดาบคลั่งหรี่ตาและเปลี่ยนการแสดงออก ไม่คิดว่าคู่ต่อสู้ของเขาจะน่ากลัวขนาดนี้ การโจมตีนี้เกือบจะทรงพลังเท่ากับหมัดเทพฟีนิกส์ของซูจินเอ๋อ! เขาคำรามและเปิดใช้ทักษะขั้นสูงสุดที่เขารู้ กฎแห่งความรกร้างบินออกไปเหมือนมังกรดำที่กำลังจะผ่ามือทองคำออกจากกัน อย่างไรก็ตามมือนั้นดูเหมือนจะคงกระพัน เพราะมันดับคลื่นดาบได้อย่างง่ายดาย จอมดาบคลั่งไม่ต้องสงสัยเลยว่ากะโหลกของเขาจะระเบิดถ้าเขาถูกโจมตี! ในขณะนั้นเอง เสียงที่เย็นชากว่าก็ดังขึ้น “แกร้องขอความตายเองนะ!” อากาศทรุดตัวลงต่อหน้าจอมดาบคลั่ง จากนั้นชายคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น เขาเตะออกไป ทำให้ชายหนุ่มที่มีเฟืองสีทองในดวงตาเสียการทรงตัว ปัง! เขาถูกกระแทกเข้าที่หน้าอก ทรงตัวไม่ได้และประหลาดใจ เกือบจะอาเจียนอวัยวะภายในออกมา เขาถูกเหวี่ยงกลับไปกระแทกต้นไม้หลายสิบต้นทำให้ต้นไม้หัก เขาถึงกับฉีกเข้าไปยังมิติชั้นสามชั่วขณะหนึ่งแล้วก็กระเด็นออกมา เขายังไม่หยุดจนกระทั่งจะทับต้นไม้ล้มไปอีกสิบสองต้น แม้ว่าเขาจะอยู่ในมิติชั้นสามเพียงวินาทีเดียว เขาก็ลื่นไถลไปในที่ที่ห่างออกไปหลายพันกิโลเมตรซูผิงดึงขากลับ เขาเหลือบมองผู้รอดชีวิตอีกสองคนอย่างเย็นชา เขาเข้าใกล้พวกเขาเหมือนนกอินทรีที่มีคลื่นลมแผดเผา จากนั้นเขาก็ต่อยพวกเขาปัง! ปัง!พวกเขาหายจากอาการตกใจและคำรามขณะที่พยายามต่อต้าน อย่างไรก็ตาม หมัดของซูผิงนั้นทรงพลังเกินไป มันล้อมรอบด้วยกฎนับร้อย ชายสองคนตกใจเมื่อเขาปลดปล่อยพลังออกมาเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ รู้สึกราวกับว่าพวกเขากำลังเห็นความพินาศของโลกทันทีที่พวกเขากำลังจะถูกโจมตี—พวกเขาก็หายตัวไปในทันใดในเวลาเดียวกัน ซูผิงได้ยินเสียงแจ้งเตือนสองครั้งในหัว เขารู้ว่าพวกเขาพ่ายแพ้และถูกย้ายออกไปแล้วซูผิงไม่รอช้า เขามองไปรอบ ๆ และคำรามใส่จอมดาบคลั่ง “นี่คือการซุ่มโจมตี! ไปกันเถอะ!”ปากของจอมดาบคลั่งยังคงเปิดกว้างเมื่อเขาเห็นซูผิงเอาชนะคู่ต่อสู้สองคนที่แข็งแกร่งเท่าเขา เขาได้สติขึ้นเมื่อเขาได้ยินสิ่งที่ซูผิงพูด เขารีบวิ่งออกไปฮึ่ม! ทันใดนั้น ค่ายกลที่ดูเหมือนใยแมงมุมยักษ์ก็โผล่ขึ้นมาจากทุกทิศทุกทางและปิดกั้นมิติชั้นห้า มันกำลังจะตรึงซูผิงและจับเขาทั้งเป็น!“วิถีดาบศักดิ์สิทธิ์!”จู่ๆ ซูผิงก็กางนิ้วออกและปลดปล่อยคลื่นดาบที่มองไม่เห็นซึ่งเป็นการผสมผสานของกฎที่เขาเข้าใจ คลื่นดาบส่งเสียงดังสนั่น และพลังแฝงก็ได้ฉีกมิติเปิดออก เขาฟันปล่อยคลื่นดาบซึ่งทะลุผ่านใยแมงมุมและทำให้มันกลายเป็นหมอกละเอียดหลังจากการระเบิด”มันเป็นไปได้ยังไง?”“เขาเป็นสัตว์ประหลาดแบบไหนกัน?”ในป่า—ผู้คนนับสิบที่แยกย้ายกันไปก่อนหน้านี้กำลังตัวสั่นและอาเจียนเป็นเลือด แม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขาก็หน้าซีดด้วยบาดแผลภายในที่ร้ายแรงพวกเขามองชายในป่าผู้นั้นอย่างตกใจ สัตว์ประหลาดที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์นั่นคืออะไร?พวกเขาประเมินจำนวนของอีกฝ่ายแล้ว และโจมตีเพื่อล่อให้พวกเขาโจมตีตอบโต้ อย่างไรก็ตามกับดักที่พวกเขาตั้งไว้ล่วงหน้ากลับถูกคนๆ เดียวทำลาย?ชายหนุ่มยังเตะผู้นำของพวกเขาออกไปทันทีที่เขาปรากฏตัว มันน่ากลัวมาก!พวกเขาตระหนักดีว่าชายผู้ถูกเตะออกไปเป็นอันดับสองในกาแลคซี่ของพวกเขา!“อ๊ากกก…!”ทันใดนั้น เสียงคำรามโกรธเกรี้ยวก็ดังขึ้นจากป่าและพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า จากนั้นก็เพิ่มระดับเสียงขึ้นเมื่อแหล่งกำเนิดดูเหมือนใกล้เข้ามา มันเป็นเสียงของชายหนุ่มที่ถูกเตะออกไปเขาไม่สบายเหมือนเดิมอีกต่อไป ผมที่เคยเรียบร้อยตอนนี้รุงรัง ปนด้วยกิ่งก้านและใบไม้ มีตะไคร่น้ำและโคลนบนหลังของเขาด้วย เขาไม่สามารถดูแย่ไปได้มากกว่านี้แล้ว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ ตอนนี้เขาผสานเข้ากับอสูร ดูเหมือนเตาหลอมที่ส่องสว่างบนท้องฟ้าภายในพื้นที่หลายพันตารางกิโลเมตรซูผิงหันกลับไปมอง เขายังคงสงบและไม่แปลกใจแม้ว่าชายคนนั้นจะเข้าใกล้อย่างก้าวร้าวบูม~!