ตอนที่ 956 ฝึก

ซูผิงรู้ว่าผู้ฝึกสอนระดับสองดาวพิเศษได้รับการพิจารณาให้อยู่ในระดับเดียวกับยอดฝีมือสภาวะเทพดวงดาว พวกเขาสามารถฝึกอสูรของเจ้าดวงดาวและเป็นที่รู้จักในการพัฒนาความสัมพันธ์ที่หลากหลาย แม้แต่สภาวะเทพดวงดาวก็จะต้องคิดให้ดีก่อนที่จะดูถูกพวกเขา ท้ายที่สุดเพื่อนและองค์กรของพวกเขาอาจต้องการความช่วยเหลือในสักวันหนึ่ง “พวกเขายินดีที่จะช่วย? ผมต้องการยืมวัตถุดิบบางอย่างจากพวกเขา” ซูผิงกล่าว ผู้เฒ่าหยานไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับคำถามของซูผิง เขาพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เธอทำได้อย่างแน่นอน สถานะของเธอเท่ากับสภาวะเทพดวงดาวแล้วแค่เป็นศิษย์ของนายท่าน แม้แต่สภาวะเทพดวงดาวธรรมดาก็ยังจะช่วยเหลือถ้าเธอต้องการทรัพยากรใด ๆ ในระหว่างการบ่มเพาะของเธอ” ซูผิงรู้สึกประหลาดใจกับสิ่งที่ผู้เฒ่าหยานพูด เขารู้ว่าเขาได้รับความสนใจอย่างมาก แต่เขาไม่รู้ว่าเขาจะโด่งดังขนาดนี้ “สักวันผมจะตอบแทนความเมตตาของอาจารย์อย่างแน่นอน” ซูผิงกล่าวกับผู้เฒ่าหยาน ผู้เฒ่าหยานหัวเราะโดยไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ “เธออยากไปที่นั่นตอนนี้เลยไหม?” ”ครัล” ผู้เฒ่าหยานคว้าไหล่ซูผิง จากนั้นพวกเขาก็หายตัวและปรากฏขึ้นอีกครั้งเหนือวิหาร สถานที่แห่งนี้ถูกสร้างขึ้นมาเหมือนวัด มีรูปปั้นตระหง่านอยู่ตรงประตู ภาพเขียนสีน้ำมันแขวนอยู่ที่โถงทางเดิน มีชายวัยกลางคนที่สวมชุดขาวกำลังให้อาหารกระต่ายตัวหนึ่งซึ่งตัวใหญ่พอๆ กับช้างอยู่บนสนามหญ้า “เบอร์นี่” ผู้เฒ่าหยานเรียกเขา ชายวัยกลางคนหันมามองและประหลาดใจเมื่อเห็นว่าผู้มาเยี่ยมเป็นใคร เขาหายตัวมาหาอย่างรวดเร็วเพื่อทักทาย “ท่านหยาน” เบอร์นี่รีบทำความเคารพผู้เฒ่าหยาน ในฐานะอสูรของลอร์ดสูงสุด ผู้เฒ่าหยานเป็นที่รู้จักของทุกคนในสภาเทพอมตะ “ตอนนี้นายมีเวลาฝึกอสูรไหม?” ผู้เฒ่าหยานถามอย่างไม่เป็นทางการ เห็นได้ชัดว่าเบอร์นี่ฉลาด เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ถ้าท่านต้องการความช่วยเหลือจากผม ผมต้องมีเวลาอย่างแน่นอน” ผู้เฒ่าหยานยิ้มและตอบว่า “นี่คือศิษย์ใหม่ของลอร์ดสูงสุด เขามีอสูรสองสามตัวที่ต้องการการฝึกจากนาย ขอให้นายช่วยพยายามอย่างเต็มที่ด้วย!” เบอร์นี่ตกตะลึงกับการประกาศดังกล่าว เขามองไปที่ซูผิงและถามว่า “เขาเป็นอัจฉริยะที่เก่งที่สุดที่อยู่ต่ำกว่าระดับดวงดาวในจักรวาลใช่ไหม” ข่าวที่เซินฮวงรับซูผิงเป็นศิษย์ทำให้เกิดเกิดความไม่พอใจในสภาเทพอมตะ ท้ายที่สุดอัจฉริยะรุ่นเยาว์จะกลายเป็นนักรบที่แข็งแกร่ง อย่างน้อยก็จะเป็นลอร์ดสวรรค์เมื่อเขาโตขึ้น! ซูผิงมองไปที่ผู้ฝึกสอน จากนั้นจึงแก้ไขสิ่งที่ผู้เฒ่าหยานพูด “ท่านครับ ผมหวังว่าผมจะสามารถขอยืมสถานที่ฝึกของคุณ เช่นเดียวกับอาหารอสูรและวัตถุดิบพิเศษ พอจะเป็นไปได้ไหมครับ?” เบอร์นี่พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “ไม่มีปัญหา ฉันเห็นการแข่งขันของเธอและสังเกตอสูรของเธออย่างตั้งใจ ความจริงแล้ว อสูรของเธอมีพรสวรรค์อย่างมาก ที่สามารถได้ปลดปล่อยพลังขนาดนั้นออกมาในตอนที่พวกมันเป็นแค่อสูรสภาวะชะตากรรม! นอกจากนั้นฉันไม่พบข้อมูลของพวกมันในสารานุกรมที่รวบรวมจากดาวเคราะห์หลายดวง แต่ฉันแน่ใจว่าพวกมันไม่ใช่อสูรที่มีสายเลือดหายาก ฉันเข้าใจถูกไหม?” ซูผิงตกตะลึง ไม่คิดว่าจะมีบุคคลพิเศษเช่นนี้มาสนใจการแข่งขันของเขา เขารู้ว่าเขามีชื่อเสียง แต่เขาไม่รู้แน่ชัดว่าเขาโด่งดังแค่ไหนจนกระทั่งตอนนี้ อย่างไรก็ตาม ซูผิงไม่ได้ปลื้มใจอะไรมากนัก ท้ายที่สุดเขาเคยได้เห็นสิ่งมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่มามากเกินไปจนรู้สึกตกใจ และด้วยความช่วยเหลือจากระบบเขาไม่คิดว่าเขาจะอ่อนแอกว่าใครๆ”จริงครับ สายเลือดของพวกมันถือว่าธรรมดาเมื่อเทียบกับอสูรตัวอื่น” ซูผิงพยักหน้าตอบแม้แต่สายเลือดของโครงกระดูกน้อยก็ยังอยู่ในขั้นกลางสายเลือดของมันนั้นด้อยกว่ามากเมื่อเทียบกับอสูรตัวอื่นๆ ในการแข่งขันครั้งก่อนสำหรับสุนัขมังกรดำและมังกรเพลิงนรก สายเลือดของพวกมันกลายพันธุ์แล้วก็จริง แต่ก็ยังต่ำกว่าค่าเฉลี่ยพวกมันไม่สามารถแข่งขันกับอสูรตัวอื่นได้หากปราศจากการฝึกอย่างโหดร้ายของซูผิง“เป็นอย่างที่ฉันคาดจริงด้วย…” เบอร์นี่พยักหน้า ดีใจที่ข้อสรุปของเขาได้รับการยืนยัน จากนั้นเขาก็ถามด้วยความสงสัย “พวกมันเป็นอสูรหลักของเธอหรือเปล่า?””ฮึ!”จู่ๆผู้เฒ่าหยานก็ขัดขึ้นมาทันทีคำถามนี่ถือเป็นการละเมิดความเป็นส่วนตัวของซูผิง อัจฉริยะที่กำลังเติบโตอย่างซูผิงจะต้องเก็บไพ่เด็ดของเขาไว้เป็นความลับเบอร์นี่รู้สึกงุนงงเล็กน้อยกับปฏิกิริยาดังกล่าว เขาส่ายหัวและพูดว่า “ขอโทษที่ถามมากไป ลืมมันไปเถอะ เธอต้องการฝึกอสูรของเธอตอนนี้เลยไหม?””ครับ” ซูผิงพยักหน้า“เรียกพวกมันออกมา อีกครึ่งปีนับจากนี้เธอมารับพวกมันได้เลย ฉันรับประกันว่าเธอจะพอใจ” เบอร์นี่กล่าวด้วยรอยยิ้ม ซูผิงคิด ทำไมถึงใช้เวลานานจังเขากล่าวว่า “ผู้เฒ่า ผมวางแผนที่จะฝึกพวกมันด้วยตัวเอง ผมขอแค่ยืมวัตถุดิบบางอย่างเท่านั้น”“เธอจะฝึกพวกมันด้วยตัวเองหรอ?”ทั้งเบอร์นี่และผู้เฒ่าหยานต่างตกตะลึง ผู้เฒ่าจำบางสิ่งได้ในไม่ช้าและพูดกับซูผิงทันทีว่า “การฝึกอสูรเป็นเรื่องสำคัญ ฉันไม่รู้ว่าปกติเธอฝึกที่ไหน แต่เบอร์นี่ค่อนข้างมีทักษะ แม้กระทั่งในหมู่ผู้ฝึกสอนพิเศษ“เขาเป็นตัวเลือกที่สมบูรณ์แบบหากเธอต้องการฝึกอสูรของเธอ”เบอร์นี่มองซูผิงอย่างงุนงงหลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง ซูผิงก็ทำได้เพียงพูดความจริงเท่านั้น “ไม่ใช่ว่าผมไม่ไว้ใจคุณ ผู้เฒ่า แต่ผมเคยฝึกอสูรของผมด้วยตัวเอง พวกมันติดตามผมตลอดและไม่เคยทิ้งผม ผมไม่สามารถปล่อยให้พวกมันไปจากผมได้เช่นกัน ขอโทษจริงๆ” เบอร์นี่มองเขาด้วยความตกใจและถามว่า “เธอเป็นผู้ฝึกสอนด้วยหรอ? เธอฝึกอสูรทั้งหมดของเธอเองหรอ? เป็นไปได้ยังไง? เห็นได้ชัดว่าอสูรของเธอมีความพิเศษ ทักษะบางอย่างไม่มีใครฝึกได้ เว้นแต่มันจะเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์พิเศษ…”เขาสังเกตอสูรของซูผิงอย่างละเอียดในระหว่างการแข่งขัน สายตาของผู้ฝึกสอนทำให้เขาค้นพบหลายสิ่งหลายอย่างที่คนปกติไม่สามารถมองเห็นได้ เขารู้ว่าพวกมันได้รับการฝึกฝนที่ไม่ธรรมดามาอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นพวกมันคงไม่น่าเกรงขามถึงขนาดนั้น ในทำนองเดียวกัน ซูผิงก็คงไม่มีความมั่นใจพอที่จะใช้พวกมันเมื่อพิจารณาถึงชื่อเสียงของซูผิงก่อนรอบชิงชนะเลิศ เขาสามารถจับอสูรระดับดวงดาวที่หายากและยอดเยี่ยมสองสามตัวได้อย่างง่ายดายหากเขาต้องการตราบใดที่เขาเอ่ยถึง หลายองค์กรที่ต้องการตีสนิทกับเขาคงเสนออสูรให้เขา ผู้เฒ่าหยานก็ตกตะลึงเช่นกัน เขารู้ว่าซูผิงมีร้านขายอสูร และคิดว่ามันเป็นแค่งานอดิเรกของเขา อย่างไรก็ตามเห็นได้ชัดว่าเบอร์นี่บอกเป็นนัยว่ามีบางอย่างมากกว่านั้นเบอร์นี่คิดอะไรบางอย่างและถามซูผิงว่า “เธอเป็นผู้ฝึกสอนที่ผ่านการรับรองไหม? เธอมีกี่ดาว?”