ตอนที่ 964 สามปี

เวลาดำเนินไป สามปีผ่านไปในพริบตา ผู้เฒ่าหยานเห็นว่าสามปีไม่มีอะไรมากไปกว่าการดีดนิ้ว เขาดื่มชา ทำสวน และสอนอสูรน้อยทุกวัน เขาแทบจะไม่ได้ใช้เวลาไปกับดูแลการบ่มเพาะของซูผิงเลย ซูผิงมีความขยันหมั่นเพียรในขณะที่เขาบ่มเพาะอย่างสันโดษตลอดเวลา และจะออกมาก็ต่อเมื่อเขาต้องการท้าทายนักรบในอันดับราชาเทพ พวกเขาไม่ค่อยพูดถึงเรื่องใดเลย ยกเว้นวิชาดาบพันสายฝนและสิ่งต่างๆ เกี่ยวกับวิถีดั้งเดิม ผู้เฒ่าหยานได้เรียนรู้ว่านอกจากวิถีแห่งเวลาแล้ว ซูผิงยังเข้าใจวิถีแห่งการทำลายล้างด้วยตัวเขาเอง บวกกับวิถีแห่งชีวิตที่อาจารย์ของเขาสอนเขา ซูผิงเรียนรู้กฎสูงสุดสามในสี่ข้อแล้ว นั่นเป็นสิ่งที่น่ากลัว แม้แต่ในหมู่เจ้าดวงดาว ความเข้าใจของซูผิงเกี่ยวกับกฎสูงสุดทั้งสามเพิ่มสูงขึ้นตลอดสามปีที่ผ่านมา เขายังสามารถเรียกตัวตนในอนาคตของเขาได้ เพียงแต่ตัวเขาในอนาคตยังมีการบ่มเพาะระดับเดียวกัน เมื่อกลายเป็นยอดฝีมือแล้ว ซูผิงจึงเข้าใจการเรียกตัวเองในอนาคตได้ดีขึ้น เขาตระหนักว่าเทคนิคนี้มีข้อบกพร่องแม้ว่าจะดูน่ากลัวก็ตาม อย่างแรกตัวตนที่เรียกจะไม่มีอสูร! อย่างที่สองตัวตนในอนาคตจะอ่อนแอลงอย่างมากจากความผิดปกติจากกฎแห่งเวลา ตัวอย่างเช่นพวกเขาไม่สามารถใช้กฎแห่งเวลาในระดับที่ลึกซึ้งกว่านั้นได้เว้นแต่เขาจะโชคดีและสามารถเรียกตัวเองในอนาคตในระดับที่สูงกว่าได้ จะไม่มีโอกาสที่ตัวตนที่เรียกออกมาจะแข็งแกร่งเหมือนตัวจริงพูดได้เลยว่าแม้ว่าตัวตนในอนาคตทั้งสองที่พุทธองค์หกชีวิตเรียกมานั้นอยู่ในระดับดวงดาว แต่พวกเขาไม่ได้แสดงถึงพลังต่อสู้ที่แท้จริงของเขาระดับดวงดาว ตอนนี้เขาก้าวหน้าอย่างแท้จริงและกลายเป็นนักรบระดับดวงดาว เขาแข็งแกร่งกว่าตัวตนในอนาคตทั้งสองที่เขาเรียกออกมาในการต่อสู้ครั้งนั้นอย่างแน่นอน…ความเข้าใจของฉันเกี่ยวกับวิถีแห่งเวลาไม่ลึกเท่าของเขา เขาต้องมีความก้าวหน้าอย่างมากในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ บางทีตอนนี้เขาอาจสามารถเรียกตัวตนในอนาคตที่อยู่ในสภาวะเจ้าดวงดาวออกมาได้แล้วก็ได้… ซูผิงคิดในช่วงสามปี—ซูผิงมีความก้าวหน้าอย่างมากในวิถีแห่งการทำลายล้าง เพราะเขามักจะท้าทายหญิงชุดดำที่อยู่ในอันดับที่สิบของอันดับราชาเทพเขาได้เรียนรู้มากมายจากวิธีที่เธอใช้ในวิถีแห่งการทำลายล้าง สามารถพูดได้เลยว่าเธอเป็นอาจารย์ของซูผิงความก้าวหน้าของฉันในวิถีแห่งชีวิตนั้นยิ่งใหญ่ที่สุด ท้ายที่สุด อาจารย์ของฉันได้สอนความรู้ทั้งหมดที่ฉันต้องการ ฉันจะสามารถฟื้นฟูร่างกายของฉันจากความว่างเปล่าด้วยความเชี่ยวชาญในปัจจุบันของฉัน แม้ว่าร่างกายของฉันจะถูกทำลาย ตราบใดที่พลังจิตของฉันยังคงอยู่ ฉันเกือบจะเป็นอมตะเหมือนกับโครงกระดูกน้อยนอกจากนี้วิถีแห่งชีวิตไม่เพียงแต่เพิ่มความสามารถในการเอาชีวิตรอดของฉันเท่านั้น แต่ยังเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับฉันด้วย มันทำให้แน่ใจได้ว่าพลังดวงดาวของฉันไหลเวียนอยู่ในร่างกายของฉันอย่างไม่สิ้นสุด!เมื่อเขาเข้าใจกฎดีแล้ว ในที่สุดซูผิงก็ตระหนักว่ากฎสูงสุดทั้งสี่นั้นน่ากลัวเพียงใดเนื่องจากกฎดังกล่าวมุ่งเน้นไปที่การป้องกัน วิถีแห่งชีวิตจึงสามารถรักษาเขาได้อย่างรวดเร็วและให้ความแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อแก่เขา พูดง่ายๆ ก็คือ ตราบใดที่ศัตรูของเขาไม่สามารถฆ่าเขาได้ในทันที พวกเขาจะแพ้ในสงครามยืดเยื้อแน่“สามปีแล้วหรอ…”ภายในห้องฝึก—ซูผิงค่อยๆลืมตาขึ้นและมองห้องฝึกด้วยความรู้สึกหลากหลาย เขาอยู่ที่นี่เป็นเวลาหกปี เขาพักอยู่ในสภาเทพอมตะแค่สามปี แต่เขาชะลอการไหลของเวลาในห้องฝึก สองวันภายในห้องเท่ากับหนึ่งวันในโลกภายนอกเขาบ่มเพาะทั้งหมดประมาณห้าปี