ตอนที่ 973 การปะทะ

”อะไร?!” เทพอีกคนตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ เขาไม่ได้ช่วยเพื่อนของเขาเพราะเขาคิดว่ามันเป็นการดูถูกตัวเองหากพวกเขาร่วมกันฆ่าทาส อย่างไรก็ตาม เพื่อนของเขากลับถูกทาสโต้กลับ! เป็นไปได้ยังไง? พวกเขาเป็นเทพสูงสุด ทาสมนุษย์สามารถเปรียบเทียบกับพวกเขาได้ยังไง? “บัดซบ !” เทพถูกเหวี่ยงกลับไปร้อยเมตรก่อนที่เขาจะทรงตัวได้ในที่สุด ใบหน้าของเขาแดง เลือดของเขากำลังไหลรินและแขนของเขาสั่นเพราะการโจมตีของซูผิง มันเป็นความอัปยศที่ทนไม่ได้สำหรับเขา! ทำไมมนุษย์ถึงกล้าทำอย่างนั้น? ”ตาย! เจ้าต้องตาย!” เทพคำราม ภาพลวงตาที่ด้านหลังของเขาผสานเข้ากับร่างกายของเขาในทันใด แสงสีทองระยิบระยับจากร่างกายของเขาดูเหมือนดวงอาทิตย์ เขาคำรามและพุ่งเข้าใส่พร้อมหอกของเขาอีกครั้ง หยุดเวลาและมิติ อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาและมิติหยุดนิ่ง แสงสีแดงที่เจิดจ้ายิ่งกว่าก็ทำลายภาพที่รวมเข้าด้วยกันและฉายแสงบนใบหน้าของเทพ แสงสีทองเรืองรองลงมาเหมือนกระแสน้ำ และบาดแผลสีทองปรากฏบนใบหน้าที่หล่อเหลาของเทพ ดวงตาของเขาเบิกกว้างเขาไม่อยากจะเชื่อ เขาไม่เชื่อว่าซูผิงจะทำร้ายเขาได้ ไม่คิดว่าจะกล้าด้วยซ้ำซ้ำ! มนุษย์คนนี้เป็นแค่ทาส! การไม่เชื่อฟังเช่นนี้ก็เพียงพอแล้วที่ทั้งครอบครัวของเขาจะถูกประหารชีวิต! เทพอีกคนที่อยู่ใกล้ๆ ได้เปลี่ยนท่าทางของเขาเช่นกันและพูดอย่างเย็นชาว่า “เจ้ากล้าดีเกินไปแล้ว!” ซูผิงยังคงถือดาบของเขาจ้องมองพวกเขาอย่างเย็นชาและกล่าวว่า “เทพทั้งหมดเป็นเหมือนแกหมดเลยรอ?” “เจ้ากำลังทำให้ตัวเองถูกฆ่า!” เทพรูปงามคำรามและลงมือทันที ภาพลวงตาอันน่าเกรงขามปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของเขาและหลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขา จากนั้นเขาก็เข้าร่วมกับเพื่อนของเขาและโจมตีซูผิง พวกเขาต้องฆ่าทาสคนนี้เพื่อปกป้องเกียรติของพวกเขา ดวงตาของซูผิงเปลี่ยนเป็นเย็นชา โจแอนนายังคงตกตะลึง ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าเขาไม่สามารถพึ่งพาความช่วยเหลือจากเธอได้ เขาขอให้ถังยู่หรานถอยไป เนื่องจากผลกระทบจากการต่อสู้รุนแรงพอที่จะฆ่าเธอได้ “ฉันเคยฆ่าอสูรร้ายมามากแล้ว แต่ฉันยังไม่เคยฆ่าเทพมาก่อนเลย วันนี้ฉันจะกลายเป็นผู้สังหารเทพ!” ความกระหายเลือดเปรากฏในดวงตาของเขา ดาบเมฆเลือดของเขาเป็นดาบปีศาจโบราณที่สามารถจุดชนวนความโหดร้ายในหัวใจของเขาได้ นอกจากนี้ ดาบยังสามารถส่งผลกระทบและมีอิทธิพลต่อคู่ต่อสู้ บูม! ดาบปล่อยกระแสเลือดที่สะสมมานานนับพันปี ความหนาวเย็นของมันเพียงพอที่จะกำจัดคนอ่อนแอในภาพลวงตา %เห็นได้ชัดว่าเทพทั้งสองได้รับผลกระทบ แม้ว่าอิทธิพลจะเบาบางก็ตาม ถึงกระนั้น อิทธิพลเพียงเล็กน้อยก็เพียงพอที่จะเปลี่ยนผลลัพธ์ของการต่อสู้ระดับสูงเช่นนี้ ”ตาย!!” ซูผิงไม่ลังเลที่จะโจมตี เขาจะไม่ปล่อยคู่ต่อสู้ที่ตั้งใจจะฆ่าเขาปง่ายๆแล้วผลที่ตามมาล่ะ? เขาคงจะกังวลถ้าเขาอยู่ในโลกภายนอก แต่เขากล้าเมื่ออยู่ในสนามบ่มเพาะ!บูม!สนามแห่งความมืดและพลังแห่งโลกใบเล็กของเขาแผ่ขยายออกไป ในเวลาเดียวกัน ดาบ—ที่ปกคลุมไปด้วยพลังแห่งศรัทธา—ฟันที่เทพทั้งสองในไม่ช้าแสงสีทองจากเทพทั้งสองก็จมหายไปในสนามของซูผิง ทันใดนั้นแสงสีทองก็สว่างขึ้นเมื่อเข้าใกล้พวกเขา ขับไล่ความมืดออกไป เทพรูปงามลุกโชนด้วยพลังเทพ “ตายซะ!”หอกของเขาเต็มไปด้วยพลังก้าวร้าว และมาถึงซูผิงในชั่วพริบตา—แต่ซูผิงตอบสนองเร็วกว่า แสงสีแดงส่องประกายในมือของเขา เขาเปิดใช้งานภาพร่างดวงดาวภาพแรก เรียกพลังที่จะกระแทกหอกออกไป จากนั้นเขาก็แทงเร็วเกินกว่าที่เทพทั้งสองจะโต้ตอบได้ และสร้างบาดแผลขนาดใหญ่บนหน้าอกของเทพรูปงามจนเลือดไหลพุ่งออกมา เทพอีกคนตัวสั่นด้วยความโกรธเมื่อเห็นเช่นนั้น เขาพุ่งเข้าใส่ซูผิงราวกับอินทรีทองคำซูผิงแผ่แสงและปกคลุมร่างกายของเขาด้วยพลังของภาพร่าง89ดวงดาว การเคลื่อนไหวของเขาคาดเดาไม่ได้ราวกับผี เขาพุ่งไปที่หลังของเทพแล้วต่อย ความแข็งแกร่งของเขาทำให้กระดูกของเทพแตกในทันที เทพทั้งสองได้รับบาดเจ็บสาหัสขณะตกลงจากภูเขามันเป็นช่วงเวลาที่เสียงคำรามดังก้องไปทั่วโลก “ใครกล้าสร้างปัญหาให้กับตระกูลสายฝน?”เทพที่ร่วงหล่นทั้งสองถูกรับด้วยเมฆที่ส่องแสง ในเวลาเดียวกัน แม่ทัพในชุดเกราะก็ปรากฏตัวขึ้นในอากาศธาตุพร้อมกับหอกยาวในมือ เขาจ้องไปที่ซูผิงและโจแอนนาอย่างเย็นชาโจแอนนาตัวสั่น ก้มหน้าลงโดยไม่รู้ตัวอย่างไรก็ตาม ซูผิงก้าวขึ้นและมองกลับไป “ใครสร้างปัญหา? พวกเขาโจมตีเราก่อนข้าแค่ต่อสู้กลับ!””หุบปาก!” แม่ทัพคำรามขึ้นมาทันที “เจ้าเป็นแค่สายพันธุ์ที่ด้อยกว่า ไม่มีสิทธิ์พูดกับข้า!”ซูผิงหรี่ตาแต่ไม่ได้ใส่ใจที่จะพูดอะไรอีกแม่ทัพหันไปมองเทพทั้งสองที่ได้รับบาดเจ็บและชักสีหน้า พร้อมกับรักษาพวกเขาด้วยพลังเทพ เขาพูด “เจ้าทำร้ายผู้พิทักษ์สองคนของตระกูลสายฝน บอกข้ามาว่าเจ้ามาจากตระกูลไหน เจ้ากล้ามาก!”เขาพูดกับโจแอนนาด้วยเจตนาฆ่าในสายตาของเขา ราวกับว่าเขากำลังจะลงโทษไม่ใช่แค่โจแอนนา แต่ยังรวมถึงทั้งตระกูลของเธอด้วย!ด้วยตำแหน่งระดับสูง ตระกูลสายฝนจึงไม่เป็นสองรองใครนอกจากเทพโบราณ แม้แต่ตระกูลระดับสูงอื่น ๆ ก็ไม่กล้าที่จะดูหมิ่น เว้นแต่พวกเขาจะอยู่ท่ามกลางศัตรูของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ศัตรูไม่เคยมาคนเดียว ไม่เช่นนั้นจะเท่ากับฆ่าตัวตายโจแอนนาหน้าซีด เธอได้ยินสิ่งที่เทพบอกเป็นนัย ทั้งตระกูลของเธอจะต้องเผชิญกับการตอบโต้ของตระกูลสายฝนหากเธอเปิดเผยชื่อ เทพไม่ใช่พวกที่ชอบความสงบสุข พวกเขามีระบบที่เข้มงวด ชนชั้นสูงถือว่าอสูรชั้นต่ำเป็นวัชพืช และถือว่าสายพันธุ์อื่นเป็นทาส อคติอยู่ฝังลึกในกระดูกของพวกเขา“ข้า ข้า…”เสียงของโจแอนนาสั่น เธอรู้ว่าตระกูลสายฝนเป็นตระกูลระดับสูงที่มีเทพโบราณ แม้ว่าตัวตนดั้งเดิมของเธอจะเป็นเทพผู้ปกครอง แต่เธอก็ไม่สามารถเทียบกับพวกเขาได้เลย”เธอกลัวอะไร?”เมื่อเห็นว่าโจแอนนาหวาดกลัวเพียงใด—แตกต่างอย่างมากจากตัวตนปกติของเธอ—ซูผิงก็ขมวดคิ้วและพูดว่า “ฉันจะยกท้องฟ้าให้เธอถ้ามันตกลงมา นอกจากนี้เธอไม่มีทางถูกฆ่าตายที่นี่ ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร เราไม่จำเป็นต้องให้เหตุผลกับเขาถ้าเขาทำกับเราแบบนี้!”โจแอนนามึนงงเล็กน้อยขณะมองซูผิงและแม่ทัพ ดวงตาของเธอดูลังเล ขณะที่เธอกำลังมีปัญหาในการตัดสินใจ“ตัวตนดั้งเดิมของเธอคือสภาวะเทพดวงดาว เทพทั้งสองไม่สามารถแม้แต่จะเอาชนะฉันได้ ทำไมเธอถึงปล่อยให้พวกมันตะโกนใส่หน้าเธอ? ฉันอยากจะดูว่าพวกมันจะทำอะไรเราได้!”ซูผิงเยาะเย้ยและพูดกับแม่ทัพว่า “เจ้าเรียกข้าว่าสายพันธุ์ที่ด้อยกว่า ข้าสงสัยว่าทำไมเจ้าถึงมั่นใจและหยิ่งผยองแบบนั้น เจ้าก็ไม่มีอะไรโดดเด่น พวกเจ้าสองคนอยู่ในอาณาจักรที่สูงกว่าข้าและโจมตีข้าพร้อมกัน แต่ก็ล้มเหลว เจ้าคิดว่าเจ้ามีความสามารถอะไร”