ตอนที่ 988 แก่นแท้

ที่ปรึกษาหนุ่มสอนพวกเขาถึงวิธีย่อโลกใบที่สอง ซูผิงได้เรียนรู้มากมายจากเขา ที่ปรึกษาหนุ่มรู้สึกว่าเขาพูดคุยกันเพียงพอแล้วสำหรับวันนี้ เมื่อเขาเห็นว่าทุกคนดูสับสนหลังจากการสอนสองชั่วโมง เขาเลยพูดว่า “ไปลองไตร่ตรองสิ่งที่เราได้สอนไป พยายามวางรากฐานสำหรับโลกใบที่สองของเจ้าให้เร็วที่สุด” เขามองไปที่ซูผิงและกล่าวว่า “เจ้าอยู่นี่ ข้าจะสอนคุณเกี่ยวกับการบ่มเพาะสำหรับอาณาจักรเทพสวรรค์” คนอื่นๆ มองไปที่ซูผิง เจ้าชายและเจ้าหญิงเพียงแต่มองเขาโดยไม่ได้คิดอะไรมาก พวกเขาบอกลาที่ปรึกษาหนุ่มและบินกลับไปที่วังของตัวเอง ศิษย์อีกสองคนพยักหน้าให้ซูผิงและออกไปด้วย “เทพสวรรค์มีขีดจำกัดของตัวเอง” ที่ปรึกษาหนุ่มเริ่มโดยไม่เสียเวลา “เทพสวรรค์ควรเน้นที่ความเข้าใจกฎ เจ้าอาจจะกลายเป็นเทพนักรบหากเจ้าเข้าใจกฎจนถึงจุดที่เจ้าเชี่ยวชาญในการใช้มัน อย่างไรก็ตามนั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นสำหรับเทพสวรรค์ อัจฉริยะที่เก่งกาจบางคนอาจเชี่ยวชาญกฎหลายข้อ และอาจถึงขั้นเชี่ยวชาญในการควบคุมกฎสูงสุดทั้งสี่! “อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ใช่ขีดจำกัดสำหรับเทพสวรรค์ “เมื่อเจ้าเข้าใจกฎนับพัน เจ้าจะเชื่อมโยงและรวมกฎทั้งหมดที่เจ้ารู้จักและค้นหาแก่นแท้เบื้องหลังกฎเหล่านั้น นั่นคือขีดจำกัดที่แท้จริงสำหรับเทพสวรรค์” ที่ปรึกษาหนุ่มมองมาที่ซูผิงและเสริมว่า “แน่นอน มันจะยากมาก ในบรรดาศิษย์จำนวนนับไม่ถ้วนของสถาบันนี้ มีเพียงไม่กี่คนที่แตะไปถึงแก่นแท้” “เจ้าอาจคิดว่ามันเป็นเป้าหมายของเจ้า และพยายามไล่ตามหากเจ้ามีความสามารถ แต่เจ้าไม่จำเป็นต้องหมกมุ่นอยู่กับมันและทำให้ความก้าวหน้าของเจ้าเลื่อนออกไปถ้าเจ้าคิดว่ามันอยู่ไกลเกินไป เราอาจอยู่ใกล้ความเป็นอมตะเมื่อเรากลายเป็นเทพหลัก แต่การไปถึงขีดจำกัดของทุกระดับแทบจะเป็นไปไม่ได้ แม้ว่าเจ้าจะมีอายุยืนยาวเป็นอนันต์ก็ตาม “ในขณะที่คนที่เคยอยู่ในระดับของเจ้ามีระดับสูงขึ้น เจ้าจะยังคงติดอยู่กับการสำรวจเรื่องเดิมๆ นั่นจะเสียเวลาอย่างมาก” ซูผิงตระหนักดีว่าเขาหมายถึงอะไรและพยักหน้า“มีแผ่นจารึกสีดำอยู่ภายในสำนักสวรรค์สามัคคีว่ากันว่าเป็นอุกกาบาตจากอวกาศซึ่งมีกฎขั้นสูงมากมาย แม้ว่าจะไม่สมบูรณ์ แต่ก็เพียงพอที่จะช่วยให้เจ้าเข้าใจกฎได้มากมาย”สุดท้าย ที่ปรึกษาหนุ่มกล่าวว่า “เจ้าไม่จำเป็นต้องเข้าใจกฎมากเกินไปเพื่อค้นหาแก่นแท้ของพวกมัน อาจารย์ของข้าบอกข้าว่าอัจฉริยะที่หาตัวจับยากบางคนจะเข้าถึงความเข้าใจที่คลุมเครือเกี่ยวกับแก่นแท้โดยการเรียนรู้กฎร้อยข้อเท่านั้น มีกฎและวิถีที่แตกต่างกันมากมายในโลก แต่จุดหมายปลายทางของพวกมันเหมือนกัน”ซูผิงถามด้วยความสงสัย “จะมีผลลัพธ์พิเศษอะไรไหมถ้าข้าเชี่ยวชาญถึงแก่นแท้?”“ผลลัพธ์พิเศษ? พูดง่ายๆ ก็คือ เทพสวรรค์ผู้แข็งแกร่งเท่ากับเจ้าจะไม่สามารถทำร้ายเจ้าได้ ไม่ว่าพวกเขาจะใช้กฎอะไรก็ตาม” ที่ปรึกษาหนุ่มตอบด้วยรอยยิ้มแค่นี้เหรอ?ซูผิงรู้สึกสนใจน้อยลง เขากล่าวว่า “ถ้าข้าเชี่ยวชาญแก่นแท้ มันจะเป็นประโยชน์ไหมถ้าข้าเป็นเทพนักรบและรวมโลกใบเล็กได้”การพยายามทำความเข้าใจแก่นแท้จะเสียเวลาเปล่าหากทำได้เพียงป้องกันไม่ให้เขาได้รับบาดเจ็บจากผู้คนในระดับเดียวกับเขา เนื่องจากเขาสามารถต้านทานฝ่ายตรงข้ามได้อยู่แล้ว“แน่นอนว่ามันจะมีประโยชน์” ที่ปรึกษาหนุ่มกล่าว “ถ้าเจ้าเชี่ยวชาญแก่นแท้ โลกใบแรกที่เจ้าสร้างจะสมบูรณ์แบบและไร้ขอบเขต!“โลกใบเล็กที่สมบูรณ์แบบเท่ากับโลกใบเล็กสองหรือสามใบ หากเจ้าบ่มเพาะเทคนิคทวีคูณโลก ในฐานะเทพนักรบและรวมโลกใบเล็กที่สมบูรณ์แบบสองใบ เจ้าจะสามารถปราบปรามศัตรูด้วยโลกใบเล็กสี่ใบ มีเทพนักรบเพียงไม่กี่คนทั่วทั้งอาณาจักรแห่งเทพที่รวมโลกใบเล็กได้สี่ใบ”ซูผิงถามว่า “ข้าสามารถไปเยี่ยมชมแผ่นจารึกสีดำได้ตลอดเวลาหรือไม่?”“การเยี่ยมชมแต่ละครั้งต้องใช้แต้มสะสมสิบแต้ม ซึ่งเจ้าอาจได้รับจากการบรรลุภารกิจศิษย์ที่ออกโดยสถาบัน การแข่งขันชิงแชมป์ประจำปีจะให้แต้มมากมายแก่เจ้าหากเจ้าทำได้ดี หรือเจ้าอาจทำงานเป็นผู้ช่วยปรมาจารย์ แต่การจะมีโอกาสได้นั้น ก่อนอื่นต้องแสดงทักษะเฉพาะตัว”เมื่อตระหนักถึงสิ่งที่อยู่ในหัวของซูผิง ที่ปรึกษาหนุ่มก็กล่าวว่า “ข้าสามารถให้ภารกิจศิษย์แก่เจ้าได้ เนื่องจากเจ้าเป็นศิษย์ใหม่ และข้าต้องการอสูรเขาปลาสองสามตัวพอดี ค้นหาพวกมันให้ข้าแล้วเจ้าจะได้รับแต้มสะสมสิบแต้ม”ซูผิงตกตะลึง เขาส่ายหัวเพราะเวลาของเขาในแดนเทพมีจำกัด วิธีแลกเปลี่ยนเวลาและแรงงานเป็นแต้มสะสมไม่เหมาะกับเขา เขาถามว่า “มีวิธีอื่นอีกไหม?”