ตอนที่ 993 ราชินีเซียนเมฆฟ้า

หวืด! หวืด! บนท้องฟ้า—มีคลื่นดาบหลายสายพุ่งด้วยความเร็วสูง บางคลื่นมีมนุษย์ขี่อยู่ และบางคลื่นมีกลิ่นอายบริสุทธิ์ แต่ทั้งหมดล้วนแหลมคม ทั้งหมดกำลังบินเข้าหาแมลงเกล็ดทองยาวหลายสิบเมตร สิ่งมีชีวิตนั้นมีเกล็ดสีทองอยู่เต็มตัวและมีปากที่ดูน่ากลัว ชายหญิงสองคนกำลังบินไปมา พยายามฆ่ามันให้ได้ แต่สถานการณ์ไม่เอื้ออำนวย ขณะที่มนุษย์และแมลงกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด วังวนก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศใกล้ ๆ ซึ่งมีชายและหญิงปรากฏขึ้น ผู้ชายคนนั้นสูงหล่อ ส่วนผู้หญิงหน้าตาสะสวยและสวมชุดสีเขียว เธอดูสง่างามราวกับนางฟ้า พวกเขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากซูผิงและท่านหญิงเขียวที่เดินทางเยี่ยมชมอาณาจักรแห่งเซียนหลัวฟู มีใครบางคนกำลังต่อสู้? ทันทีที่ซูผิงมาถึง เขาก็สังเกตเห็นการต่อสู้ เขาตรวจสอบทันที และพบว่าทุกคนที่อยู่ในนั้นคือเจ้าดวงดาว รวมถึงสิ่งมีชีวิตนั้นด้วย อย่างไรก็ตามสิ่งมีชีวิตนั่นมีรัศมีลึกล้ำและมีพลังลึกลับภายในร่างกายของมัน ท่านหญิงเขียวดูเหมือนจะไม่สังเกตเห็นพวกเขาเลย เธอมองไปรอบๆ ด้วยความสงสัยและสับสน เธอรู้สึกว่าสถานที่นี้คุ้นเคยมาก รอบตัวเธอมีกลิ่นอายเซียนหนาแน่น เช่นเดียวกับพลังงานหลากหลายชนิด อย่างไรก็ตามประเภทของพลังงานและความรู้สึกของพวกมันทำให้เธอคุ้นเคย ใบไม้ที่ร่วงหล่นสามารถนำใครบางคนกลับไปสู่ฤดูใบไม้ร่วงได้ กบร้องครวญครางสามารถนำใครบางคนกลับไปสู่วัยเด็กได้ พลังงานนานาชนิดที่แผ่กระจายไปทั่วทำให้เธอนึกถึงการเดินทางของเธอกับราชาเซียนไวไลท์ในทันที “ที่นี่ ใช่ที่นี่จริง ๆ หรือ?”ท่านหญิงเขียวรู้สึกว่ามันค่อนข้างเหนือจริง ก่อนหน้านี้เธออยู่ที่ร้านค้าของซูผิง และเราก็มาถึงอาณาจักรแห่งเซียนหลัวฟูแล้วภายในพริบตา? อย่างไรก็ตามความรู้สึกที่คุ้นเคยค่อยๆ คลายข้อสงสัยทั้งหมดเกี่ยวกับตำแหน่งในปัจจุบันของเธอ แม้ว่ามันจะยากแค่มากที่จะเชื่อ ตอนนั้นเองที่เธอสังเกตเห็นการต่อสู้ในระยะไกลและจ้องไปที่แมลง “แมลงปีศาจเซียน?” เธอตกตะลึง จากนั้นดวงตาของเธอก็เปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น เธอพุ่งออกไปและปรากฏตัวที่ใจกลางของการต่อสู้ที่ดุเดือดนั้น การปรากฏตัวที่ไม่คาดคิดของเธอทำให้ทุกคนที่อยู่ในการต่อสู้ตกใจ จากนั้นรัศมีที่ท่วมท้นก็ปกคลุมสนามรบ ทำให้ทั้งกลุ่มมนุษย์และอสูรร้ายนิ่งอึ้ง ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างด้วยความกลัว ไม่คิดว่าคนแปลกหน้าจะเป็นเซียนทองคำ เซียนทองคำในอาณาจักรแห่งเซียนหลัวฟูนั้นเทียบเท่าสภาวะเทพดวงดาวระดับเหนือกว่านั้นคือราชาเซียน“มันคือแมลงปีศาจจริง ๆ …” ท่านหญิงเขียวพึมพำขณะที่เธอสังเกตเห็นสิ่งมีชีวิต ซูผิงพุ่งไปที่จุดนั้น เธอหันกลับมามองเขา “นี่คืออาณาจักรแห่งเซียนหลัวฟูจริงหรือ?”ซูผิงหงายมือสองข้างอย่างรู้สึกหมดหนทาง “แน่นอน.แค่ถามพวกเขาถ้าคุณไม่เชื่อผม พวกเขาต้องรู้ว่าที่แห่งนี้คือที่ไหน?”ท่านหญิงเขียวหันไปพูดกับมนุษย์ “นี่คืออาณาจักรแห่งเซียนหลัวฟูหรือเปล่า?”“ผะ-ผู้อาวุโส”ทั้งสามคนสับสนกับคำถามของเธอ แต่แล้วพวกเขาก็คิดถึงความเป็นไปได้ที่น่าสะพรึงกลัว ที่สภาวะเทพดวงดาวหญิงมาจากอีกโลกหนึ่ง“นี่คืออาณาจักรแห่งเซียน” ชายหนุ่มที่อยู่ตรงกลางกล่าวด้วยอย่างระมัดระวังและให้เกียรติ “ท่านผู้อาวุโส เราพร้อมรับใช้ท่าน”ท่านหญิงเขียวอยู่ในภวังค์จริงๆ แล้วเธอไม่เคยสงสัยซูผิงเลย แต่ทุกอย่างมันเหนือจริงเกินไปเธอไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งเธอจะได้มาเยี่ยมหลัวฟูอีกครั้ง สถานที่ที่ราชาเซียนไวไลท์เคยปกป้องถ้าอย่างงั้นก็หมายความว่าเขาทำภารกิจของเขาสำเร็จหรอ?เขาปกป้องหลัวฟูไว้ได้ แต่เขาไม่อยู่แล้วขณะที่ท่านหญิงเขียวพยายามที่จะเอาชนะความตกใจของเธอ ซูผิงมองไปที่มนุษย์สามคนและถามว่า “เราอยู่ที่ไหนในหลัวฟู? เจ้ามีแผนที่ของอาณาจักรหรือไหม?”ทั้งสามคนมองมาที่ซูผิง ทุกคนสังเกตเห็นว่าซูผิงมีระดับที่ต่ำกว่าพวกเขา อย่างไรก็ตามพวกเขารู้สึกได้ถึงแรงกดดันจากชายหนุ่ม ซึ่งทำให้พวกเขารู้สึกแปลกใจ แต่พวกเขามองว่ามันเป็นภาพลวงตาที่เกิดจากเซียนทองคำที่อยู่ใกล้ๆ จึงไม่ถือว่ามันเป็นเรื่องใหญ่