บทที่ 102 เงื่อนไข

บทที่ 102 เงื่อนไข

“ท่านหมอ มีอะไรต้องการให้ผมช่วยงั้นเหรอครับ?” ฉิงเทียนถามอย่างมีเจตนาแอบแฝง

จางจ้งจิ่งที่อยู่ในโลกสวรรค์มองดูคำถามของฉิงเทียนแล้วก็ตอบเขาไป “สหายเสี่ยวฉิง ถ้าข้าจะบอกให้เจ้าช่วยข้าเผยแพร่วิชาของข้าบนโลกเจ้าจะว่าอย่างไร?”

เมื่อได้เห็นคำขอร้องบนหน้าจอแล้ว ฉิงเทียนก็รู้ได้ทันทีว่าหมอกขาวอันนั้นจะต้องเป็นของที่สำคัญมากกับจางจ้งจิ่งแน่ๆ “ท่านหมอครับ แบบนั้นไม่ดีหรอกครับ ผมเป็นพ่อค้านะครับจะใช้ผมมาช่วยคุณเผยแพร่วิชามันก็ยังไงๆอยู่นะครับ” ฉิงเทียนตอบกลับไป

นั่งอยู่ที่ม้านั่งหิน แล้วมองไปที่ข้อความที่ฉิงเทียนตอบจึงได้เขียนข้อความตอบกลับไป: “เจ้าไม่ต้องทำอะไรมาก ขอเพียงเจ้าช่วยข้าหาลูกศิษย์บนโลกมาให้ข้าอีก ข้ายินดีจะยกขวดยาลูกกลอนให้เจ้าหนึ่งขวดทุกเดือน”

เมื่อเห็นข้อความที่ส่งมาจากจางจ้งจิ่งแล้ว ฉิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะหายใจออกมาแรงๆ หาลูกศิษย์เพียงแค่ไม่กี่คนเขาก็จะได้ขวดยาลูกกลอนทองคำทุกเดือนแล้ว

ยาลูกกลอนขั้นแรกนี้สำคัญกับฉิงเทียนในเวลานี้มาก ฉิงเทียนจึงแทบจะอดใจไม่ได้ที่จะตอบตกลง

แต่ทันใดนั้นเขาก็เปลี่ยนใจ เขาคิดว่าการที่ท่านหมอนักบุญนั้นเสนอเงื่อนไขที่ดีขนาดนี้มาให้เขานั้น แสดงหมอกขาวนั้นจะต้องส่งผลใหญ่มากต่อให้ได้มาแค่เพียงแค่จำนวนน้อยนิดก็ตาม และมันจะต้องสำคัญกับท่านหมอนักบุญมากแน่ๆ

ดังนั้นฉิงเทียนจึงได้ส่งข้อความไปถามเขา “ท่านหมอครับไม่ทราบว่าท่านได้รับอะไรที่เหมือนกับหมอกสีขาวๆบ้างรึเปล่าครับ?”

เมื่อถูกถามโดยฉิงเทียนท่านหมอนักบุญจางจ้งจิ่งก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มแบบแห้งๆออกมาแล้วจึงส่ายหัว “เดิมทีข้าคิดจะเก็บเงียบเรื่องนี้เอาไว้ แต่ไม่คิดว่าเขาจะชิงถามก่อนเช่นนี้”

ท่านหมอนักบุญจางจ้งจิ่งเองก็เกลียดการโกหกเขาจึงได้บอกฉิงเทียนเรื่องของพลังแห่งความศรัทธาทั้งหมดไป

ด้วยการอธิบายเรื่องพลังแห่งความศรัทธาจากจางจ้งจิ่งแล้ว ฉิงเทียนก็รู้สึกได้ว่าพลังแห่งศรัทธานั้นเป็นของดีจริงๆ

“ท่านหมอครับ ถ้าอย่างนั้นการที่โจวซวี่ศรัทธาในตัวคุณเมื่อสักครู่นั้น ทำไมผมถึงได้รับด้วยงั้นเหรอครับ?” ฉิงเทียนถามอย่างสงสัย

ถ้าจากที่เล่ามา พลังศรัทธาของโจวซวี่ควรที่จะส่งต่อไปยังจางจ้งจิ่งสิ ไม่ใช่พุ่งมาหาเขาแบบนั้น

ที่เป็นแบบนั้นเพราะว่าตอนที่โจวซวี่นั้นได้ศรัทธาในตัวของฉิงเทียนด้วย เพราะตัวเขานั้นมีอิทธิพลอย่างมากในเรื่องนี้ ดังนั้นทางสวรรค์จึงได้แบ่งส่วนหนึ่งมาให้คุณด้วย ท่านหมอนักบุญอธิบาย

“เป็นอย่างนี้นี่เอง” ฉิงเทียนพูดอย่างตื่นเต้น “ดังนั้นถ้าเราช่วยเขาเพื่อให้ได้รับพลังศรัทธาล่ะก็ เราเองก็จะได้ส่วนนั้นมาด้วย แต่ถ้าเราต้องการให้คนมาศรัทธาในตัวของเรา ไม่ใช่ว่ามันจะเป็นการไวกว่าเหรอถ้าเขาจะหาพลังศรัทธามาให้ตัวเอง?”

ทันทีที่เขามีความคิดเช่นนั้นขึ้นมา ใจของฉิงเทียนนั้นกำลังเร่าร้อน ดังนั้นเขาจึงได้บอกความคิดนี้กับท่านหมอนักบุญอย่างตื่นเต้น

แต่ทว่า โดยไม่ทันได้รอช้าก็เหมือนกับมีน้ำในหม้อใบใหญ่สาดลงมาดับหัวใจที่เร่าร้อนของฉิงเทียนทันที

ซึ่งปรากฏว่าพลังศรัทธาที่ออกมาจากมนุษย์ธรรมดานั้นมีเพียงเซียนเท่านั้นที่รับได้

“เฮ้อ ดูเหมือนว่าเราคงจะสามารถทำงานช่วยเหลือคนอื่นได้อย่างเดียวเท่านั้นสินะ” ฉิงเทียนถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

จึงได้ส่งข้อความไปหาท่านหมอนักบุญจางจ้งจิ่งว่า “ผมจะช่วยคุณเผยแพร่วิชาการแพทย์แผนโบราณของคุณให้ก็ได้ แต่ผมขอยาลูกกลอนทองคำสองขวดต่อเดือนนะครับ”

หลังจากที่ฉิงเทียนส่งข้อความออกไป เขาก็ได้รับข้อความตอบตกลงมาจากจางจ้งจิ่งในแทบจะทันที

ฉิงเทียนจึงได้นึกเสียใจขึ้นมาว่าเมื่อสักครู่เขาน่าจะเรียกร้องมากกว่านี้ อย่างไรก็ตามเมื่อเขาคิดว่าเขาเองก็ได้พลังศรัทธามาด้วยบางส่วนแล้ว ฉิงเทียนก็ได้อารมณ์ดีขึ้นมา

ส่วนจางจ้งจิ่งที่อยู่ในสวรรค์นั้นหลังจากที่เห็นคำขอของฉิงเทียนมาเขาก็รีบตกลงทันที สำหรับยาชั้นต้นนี้ เป็นยาในระดับต่ำซึ่งไม่ใช่แม้แต่ยาของเซียนด้วยซ้ำ เขาสามารถที่จะปรุงยานี้ได้ 2 ขวดในเวลาแค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นค่าใช้จ่ายที่คุ้มค่ามากในการแลกกับพลังศรัทธา