บทที่ 131 ไม่ให้ความร่วมมือ

บทที่ 131 ไม่ให้ความร่วมมือ

ตระกูลจ้าว

“พี่ครับ ตระกูลของลูกพี่ของพี่ไม่ใช่คนธรรมดาหรอกเหรอครับ?” ฉิงหยูมองดูคฤหาสน์ที่มีขนาดหลายร้อยตารางเมตร

คฤหาสน์ตระกูลจ้าวนั้นเลียนแบบปราสาทในยุโรป มีขนาดสูงใหญ่และมียอดแหลมซึ่งแตกต่างจากอาคารอื่นๆในเมืองโม๋ตู

ในขณะที่รถของฉิงเทียนเข้ามาในปราสาท ก็พบว่ามีคนรออยู่ที่หน้าปราสาทแล้ว

“นี่คงจะเป็นหลานฉิงเทียนสินะ!” ฉิงเทียนที่เพิ่งจะลงจากรถก็พบกับชายใส่สูทที่หน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่จากสายตาที่ดูกลัวเกรงของจ้าวก่างแล้ว ฉิงเทียนก็รู้สึกได้ถึงความน่ากลัวของเขาทันที

“คุณคงจะเป็นลุงจ้าวสินะครับ!” ฉิงเทียนเองก็พูดด้วยรอยยิ้ม

“เข้ามาสิ เข้ามาข้างในก่อน”

ด้วยรอยยิ้มของจ้าวเลี่ยงบนใบหน้าของเขา ก็ได้พาฉิงเทียนและฉิงหยูเดินดูห้องต่างๆในปราสาทด้วยท่าทางที่ถ่อมตัวมาก ซึ่งทำให้คนของจ้าวเลี่ยงรู้สึกประหลาดใจขึ้นมา

เพราะจากที่พวกเขารู้ ผู้นำตระกูลของพวกเขานั้นมีสีหน้าที่จริงจังอยู่เสมอและไม่เคยหัวเราะง่ายๆ อย่าว่าแต่จะเห็นพูดถ่อมตัวกับใครเลย ยิ่งเป็นคนหนุ่มด้วยแล้วไม่ต้องพูดถึง!

ในช่วงเวลานั้นเอง พวกเขาจึงได้สงสัยอย่างมากถึงตัวตนของฉิงเทียน

ห้องประชุมของตระกูลจ้าว

หวงเห่าและชายคนหนึ่งที่มีหน้าตาเหมือนกับหวงเห่ามากก็ได้นั่งรออยู่ที่นี่แล้ว จะแตกต่างก็แค่เขาอ้วนกว่าหวงเห่านิดหน่อยเท่านั้น แต่ฉิงเทียนก็รู้ได้ทันทีว่าเขานั้นน่าจะเป็นพ่อของหวงเห่าแน่ๆ

“น้องสี่ นายมาแล้ว!” เมื่อเข้ามาในห้อง หวงเห่าก็ได้เดินเข้ามาหาแล้วพูดขึ้น “น้องสี่ คนคนนี้คือพ่อของพี่”

“ท่านพ่อครับ, นี่คือคนที่ผมคุยกับพ่อบ่อยๆ น้องร่วมสาบานของผมฉิงเทียนครับ”

หลังจากที่ได้ยินการแนะนำตัวจากหวงเห่า ฉิงเทียนก็พูดขึ้น “สวัสดีครับคุณลุงหวง!”

หวงหยุนหลงได้ทำการมองดูฉิงเทียนตั้งแต่ตอนที่เขาได้เข้ามา จากร่างกายของฉิงเทียนนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงบรรยากาศแปลกๆ แล้วเขาก็ได้พูดในใจขึ้นมาทันที “บรรยากาศของฉิงเทียนนั้นมีอะไรที่แปลกๆอยู่ การที่เห่าเอ๋อเปลี่ยนไปนั้นจะต้องเกี่ยวข้องกับเขาแน่ๆ ดูเหมือนว่าแผนการที่เขาได้ว่าเอาไว้นั้นอาจจะมีโอกาสทำให้เป็นจริงก็ได้!”

หลังจากที่แนะนำตัวกันเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็นั่งลงที่โซฟาหนังสีดำขนาดใหญ่ในห้องประชุมนั้น

“พวกแกออกไปก่อน แล้วห้ามใครเข้ามาถ้าไม่ได้รับคำสั่งจากฉัน” จ้าวเลี่ยงพูดบอกกับลูกน้องของเขาด้วยสีหน้าที่จริงจัง

“ครับ, เฮีย”

หลังจากที่แต่ละคนออกไปแล้วในห้องประชุมนั้น นอกจากฉิงเทียน ก็เหลือเพียงฉิงหยู พ่อลูกตระกูลจ้าว และพ่อลูกตระกูลหวงเพียง 5 คนอยู่

“ฉันได้ยินมาว่าหลานฉิงเทียนนั้นต้องการที่จะร่วมลงธุรกิจกับพวกเรา” จ้าวเลี่ยงพูดเข้าเนื้อหาหลักทันที

หวงหยุนหลงกำลังนั่งดื่มชา แต่สีหน้าของเขาแสดงให้เห็นว่ากำลังตั้งใจฟังการสนทนาของพวกเขาอยู่

“ใช่แล้วครับ ผมอยากที่จะร่วมทำธุรกิจกับพวกคุณ” ฉิงเทียนดื่มชาอย่างใจเย็นแล้วพูดขึ้น “ผมเชื่อว่าพี่ใหญ่และพี่สามของผมน่าจะได้บอกเรื่องนี้ให้พวกคุณลุงฟังกันบ้างแล้ว แต่ผมยังไม่ทราบเลยว่าทางพวกคุณลุงนั้นว่าอย่างไรกันบ้าง”

เมื่อเห็นฉิงเทียนถามมาอย่างตรงๆเช่นนี้ ทำให้หวงหยุนหลงและจ้าวเลี่ยงไม่รู้ว่าจะตอบเช่นไร

หวงเห่าและจ้าวก่างมองมาที่พ่อของพวกเขาที่มีสีหน้าไม่ดีและรู้ว่าคงไม่ใช่เรื่องดีแน่หากพูดออกไป แต่จ้าวก่างก็ยังพูดออกไป “น้องสี่ เมื่อคืนนายได้ตกลงกับพวกเราจะแบ่งกันสามต่อเจ็ด โดยที่นายจะขอแค่ สามส่วนเท่านั้นใช่ไหม?”