บทที่ 155 ท่านมหาเซียนที่กำลังก้าวข้ามวิบัติ

หลังจากที่เอาเพลงหงอคงให้กับเขา สายตาของซุนหงอคงก็ชุ่มไปด้วยน้ำตา และเหม่อลอยมองยังที่ไกลๆ ซุนหงอคงนั้นอดไม่ได้ที่จะคิดถึงเรื่องของเขาตั้งแต่ตอนที่เกิดจนกลับมาจากการอัญเชิญพระไตรปิฎก เหตุการณ์ต่างๆลอยเข้ามาในหัวของเขา ราวกับว่ามันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้

เกิดมาอย่างพิเศษ แล้วร่ำเรียนวิชาในพุทธศาสนา จนไม่เห็นคนธรรมดาในสายตาอีก จากนั้นก็ไปยังพระราชวังมังกรเพื่อไปเอาเสาทองคำมาเพิ่มพลังตัวเอง

ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่เขามีความสุขมากที่สุด ไม่ต้องกังวลอะไร ทุกๆวันในเขาฮัวกั่วซานกับลูกศิษย์ลูกหาและลูกหลานของพวกเขา กิน, ดื่มและเฮฮา ปราศจากปัญหาใดๆ

แต่ช่วงเวลานั้นไม่อาจอยู่ได้ยืนยาวนัก ทางสวรรค์ต้องการที่จะเอาเขาไปเข้าร่วม ถ้าเขาต้องการที่จะเป็นเจ้าหน้าที่บนสวรรค์ พวกเขาก็จะยินดียกตำแหน่งปี้หม่าเวินให้ ในใจของเขานั้นถือว่าเป็นการดูถูกมาก

ในความโกรธนั้นเขาจึงได้ไปปั่นป่วนงานเลี้ยงบนสวรรค์ และทำให้เง็กเซียนฮ่องเต้ต้องขายหน้าต่อหน้าเหล่าเซียน ตอนนั้นเขารู้สึกมีความสุขมาก!

เง็กเซียนฮ่องเต้รู้สึกเหมือนดูถูกอย่างมาก จึงได้รวบรวมทหารสวรรค์ 100,000 นายและขุนพลเข้าโจมตีเขาฮัวกั่วซานของเขา

สงครามในครั้งนั้น ไม่รู้เลยว่าลูกศิษย์ลูกหลานของเขาต้องบาดเจ็บล้มตายไปมากเพียงใด เลือดของพวกเขาไหลไปตามแม่น้ำ จนทำให้เขาฮัวกั่วซานต้องเต็มไปด้วยวิญญาณชั่วร้าย

ในเวลานั้น เขาจึงได้กำจัดปีศาจตาแดงนั้นด้วยตัวเขาเอง แล้วก็ไปทำลายสวรรค์ต่อ ผลคือเพราะความแข็งแกร่งของเขาที่ไม่เพียงพอ ทำให้เขาต้องถูกขังอยู่ในเขาห้านิ้วเป็นเวลา 500 ปี!

ในช่วงเวลา 500 ปีนั้น เขาจึงได้เรียนรู้ถึงความแข็งแกร่งของทั้งโลกเซียนอย่างช้าๆ พลังเซียนของเขานั้นไม่ต่างอะไรไปจากเด็กน้อยเมื่อต้องเจอกับทั่วทั้งสวรรค์ ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนแล้วราวกับเขากำลังวิ่งเต้นอยู่ในฝ่ามือของพระโพธิสัตว์เท่านั้น เขาเป็นได้เพียงเบี้ยหมากตัวสำคัญตัวหนึ่ง ถึงแม้ว่าเขาอยากที่จะต่อต้านในเวลานั้น แต่ด้วยการฝึกวิชาของเขาที่ฝึกมาไม่เพียงพอที่จะต่อกรกับองค์ยูไลและเง็กเซียนฮ่องเต้ได้เลย เขาจำแต่ต้องยอมรับอย่างเงียบๆในเวลานั้นเองที่เขารู้ว่าสิ่งที่สำคัญในโลกนี้คือความแข็งแกร่ง

ฉิงเทียนที่อยู่ใกล้ๆมองดูซุนหงอคงอยู่เป็นเวลานานและยังไม่ฟื้นสติกลับมา เขารู้ดีว่าเพลงนี้คงส่งผลกระทบอย่างมากกับซุนหงอคง ขนาดเขาที่เป็นคนธรรมดาๆยังรู้สึกซาบซึ้งไปกับมันเลย ยิ่งคนที่เกี่ยวข้องกับเพลงนี้อย่างเขาแล้วไม่ต้องพูดถึงเลย

ฉิงเทียนจึงเงียบและเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อเล่นเพลงนี้อีกครั้ง

เมื่อได้ยินเสียงเพลง ซุนหงอคงก็อดไม่ได้ที่จะร้องตาม

ดวงจันทร์ที่แตกสลายในอวกาศ ระยะทางที่ไกลแสนไกล

สายลมและควันที่หมดไป และเงาก็เริ่มจางหาย

…………….

ระหว่างเพลงผ่านไป เสียงของซุนหงอคงก็จากตอนแรกที่ร้องเบาๆก็ได้เริ่มร้องดังมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วบรรยากาศรอบตัวเขาที่เปลี่ยนจากธรรมดาๆกลายเป็นทรงพลัง และแสงสีทองก็ได้เรืองแสงออกมาจากตัวของเขาราวกับพุทธองค์

ฉิงเทียนรู้สึกตกใจขึ้นมาเมื่อพบว่ามีอะไรแปลกๆเกิดขึ้นตรงมิติที่ซุนหงอคงอยู่ มิติตรงบริเวณนั้นมีสภาพเหมือนกับกระจกที่จู่ๆก็ค่อยๆแตกออกอย่างช้าๆ แล้วมิติก็เริ่มแตกออกดัง “เพล้ง” จนกระทั่งเห็นสีดำโผล่ขึ้นมา แล้วก็เกิดแรงดึงดูดขนาดใหญ่ขึ้น ส่วนฉิงเทียนก็รู้สึกได้ว่าเขากำลังจะถูกดูดเข้าไปยังแรงดึงดูดของเขา และแรงดึงดูดนั้นก็ได้แรงมากขึ้นเรื่อยๆ!

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย เกิดอะไรขึ้นกับท่านมหาเซียน?” ฉิงเทียนพูดอย่างกระวนกระวาย ด้วยแรงดึงดูดนี้เขาเริ่มที่จะต้านทานไม่ไหว และเริ่มที่จะหายใจไม่ออก!

เพ่าฝูที่อยู่ในทะเลความรู้ก็ได้มีการทำท่าทางบางอย่างรวดเร็ว ส่วนฉิงเทียนที่รู้สึกร่างกายของเขาที่หนักอึ้งเพราะแรงดึงดูดจู่ๆก็รู้สึกตัวเบาขึ้นมา แต่ในเวลานี้เพ่าฝูกลับรู้สึกหน้าซีดเผือดแทน

“เพ่าฝู เกิดอะไรขึ้นเธอเนี่ย?” ฉิงเทียนถามอย่างกระวนกระวาย

เพ่าฝูก็ตอบด้วยเสียงอ่อยๆ “ไม่เป็นอะไรเจ้าค่ะนายท่าน ข้าแค่ใช้พลังมากไปเท่านั้น” จากนั้นเธอก็มองไปที่ซุนหงอคงอย่างประหลาดใจและพูดขึ้น “ข้าไม่คิดว่าเลยว่าเจ้าลิงตัวนี้จะสามารถบรรลุชั้นจุ่นเชิ่งได้!

จนกระทั่งทั่วทั้งสวรรค์ก็รู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนครั้งใหญ่นี้! เง็กเซียนฮ่องเต้ที่ประทับอยู่ด้านในของพระราชวังสวรรค์นั้นก็รู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนนี้

“แรงสั่นสะเทือนนี่มันอะไรกัน?” เง็กเซียนฮ่องเต้ถามอย่างประหลาดใจ มันไม่เคยมีการสั่นไหวครั้งใหญ่บนสวรรค์แบบนี้มานาน 10,000 ปีแล้ว

“กราบเรียนองค์เง็กเซียนฮ่องเต้ การสั่นไหวครั้งนี้เกิดขึ้นจากการก้าวข้ามวิบัติมหาเซียนซุนครับ” ทหารสวรรค์คนหนึ่งคุกเข่ารายงาน

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เง็กเซียนฮ่องเต้ก็ตกใจแล้วพูดขึ้น “เจ้าลิงนั่นกำลังจะข้ามวิบัติงั้นรึ เจ้านั่นกำลังจะเข้าสู่ชั้นจุ่นเชิ่งแล้ว!”

ความคิดเห็น