บทที่ 181 ยาฟื้นคืนความเยาว์

บทที่ 181 ยาฟื้นคืนความเยาว์

“นี่มันน้ำอะไรทำไมกลิ่นถึงได้หอมเช่นนี้?” คุณปู่ผู้ใหญ่บ้านถามอย่างประหลาดใจ เขามีชีวิตอยู่มานานมากแล้วแต่ยังไม่เคยเจอน้ำผลไม้ที่กลิ่นหอมขนาดนี้มาก่อน ถ้าเขาเจอเขาจะไม่มีวันที่จะลืมกลิ่นของมันไปตลอดชีวิตของเขาแน่นอน

เมื่อเห็นสีหน้าที่ประหลาดใจของคุณปู่ผู้ใหญ่บ้านแล้ว ฉิงเทียนก็ได้หันหน้าไปหาแล้วตอบด้วยรอยยิ้ม “นี่คือน้ำพิเศษที่ผมทำด้วยตัวเอง แต่ว่าได้ผสมตัวยาจีนมากมายลงไปด้วย” ฉิงเทียนได้เอาความดีความชอบเข้าตัวเองหมด เพราะเขาไม่สามารถบอกได้ว่าเขาได้น้ำนี้มาจากมหาเทพซุน แต่เขาก็ทำมาจากลูกท้อในเขาฮัวกั่วซานเองจริงๆ แน่นอนว่าถึงบอกไปคุณปู่ผู้ใหญ่บ้านจะไม่เชื่ออยู่ดี อย่างไรเสียมันก็เป็นที่เรื่องเพ้อฝันมากเกินไปอยู่ดี

พอพูดจบ ฉิงเทียนก็ได้เทน้ำลูกท้อประมาณ1ใน4ส่วนลงไปในชามใส่น้ำ นี่ไม่ใช่เพราะฉิงเทียนขี้เกียจ แต่เป็นเพราะน้ำลูกท้อนี้ทำมาจากลูกท้อเขาฮัวกั่วซานที่เข้มข้น ซึ่งถือเป็นสิ่งของเซียนจึงมีพลังเซียนมหาศาลมาก ถ้าเกิดคุณปู่ผู้ใหญ่บ้านดื่มลงไปทั้งๆแบบนั้น ร่างกายของเขาก็จะรับพลังงานที่บริสุทธิ์จำนวนมากนี้ไม่ไหว ซึ่งเกรงว่าร่างกายของเขาอาจจะระเบิดเพราะพลังบริสุทธิ์นี้ก็ได้ นั่นจึงเป็นเหตุให้ฉิงเทียนต้องให้คุณปู่ผู้ใหญ่บ้านดื่มแบบเจือจางกับน้ำ

คุณปู่ผู้ใหญ่บ้านได้หยิบเอาชามน้ำผลไม้ขึ้นมาและมองน้ำสีอร่ามที่อยู่ข้างใน ท่ามกลางสายตาที่ยุยงของฉิงเทียนและฉิงหยู เขาก็ได้ยกชามน้ำผลไม้นั้นขึ้นมาดื่ม

เมื่อคุณปู่ผู้ใหญ่บ้านได้ดื่มน้ำผลไม้ผสมน้ำในชามจนหมด ก็ได้มีเรื่องที่น่าประหลาดใจเกิดขึ้น จู่ๆผมสีขาวบนหัวของคุณปู่ผู้ใหญ่บ้านนั้นก็ได้กลายเป็นสีดำด้วยความเร็วที่เห็นได้อย่างชัดเจนด้วยตาเปล่า จนกระทั่งผมสีขาวได้เปลี่ยนกลายเป็นสีดำจนหมดหัว ซึ่งยังมีผมหงอกแซมๆอยู่บ้าง และรอยเหี่ยวย่นบนใบหน้าก็ได้ค่อยๆหายไป และผิวของเขาก็ยังนุ่มนวลมากขึ้นเรื่อยๆ สภาพร่างกายของเขาได้กลับไปอยู่ในช่วงอายุ 60 ยาคืนความเยาว์ ยาคืนความเยาว์ของจริง!

มองไปที่การเปลี่ยนแปลงของคุณปู่ผู้ใหญ่บ้านอย่างตกตะลึง ฉิงหยูก็ได้รู้สึกประหลาดใจและพูดขึ้น “พี่ครับ ดูคุณปู่ผู้ใหญ่บ้านสิครับ”

ฉิงเทียนเองก็มองเห็นการเปลี่ยนแปลงของคุณปู่ผู้ใหญ่บ้านอยู่เช่นกัน เขาเองก็ไม่คิดว่าน้ำผลไม้นี้นั้นจะไปฟื้นคืนความเยาว์วัยของคุณปู่ผู้ใหญ่บ้าน เดิมทีเขาแค่ต้องการใช้พลังบริสุทธิ์รักษาโรคเรื้อรังของผู้เฒ่าเท่านั้น เขาไม่คิดว่ามันจะทำให้คุณปู่ผู้ใหญ่บ้านอ่อนเยาว์ลงไปได้สักสิบปี ถ้าเกิดว่าคนภายนอกรู้เรื่องนี้เข้า ผู้คนคงได้ตามหาฉิงเทียนกันให้ควั่กแน่

ยาคืนความเยาว์ที่อยู่ในฝันของผู้คนไม่รู้เท่าไร ดูเหมือนว่าลูกท้อที่ซุนหงอคงให้เขามานั้นมีผลคืนความเยาว์วัยให้กับคนธรรมดาด้วย ต่อไปเราคงเอามาใช้สุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้แล้ว ฉิงเทียนพูดขึ้นในใจของเขา

ยิ่งไปกว่านั้นเจือจางไปแค่เพียงแค่ 1 ใน 4 ส่วน แต่กลับทำให้คุณปู่ผู้ใหญ่บ้านอ่อนเยาว์ลงไป 10 ปี นี่ถ้าเขาเกิดดื่มลงไปทั้งหมด เขาไม่กลับกลายเป็นชายหนุ่มไปเลยรึยังไง

คุณปู่ผู้ใหญ่บ้านนั้นรู้สึกได้ถึงกำลังวังชาขึ้นมา ซึ่งเขาไม่ได้รู้สึกเช่นนี้มานานหลายปีแล้ว เขาลุกขึ้นยืนแล้วลองกำมือแล้วพูดด้วยความสดชื่น “เสี่ยวเทียน, ทำไมข้ารู้สึกเหมือนกับว่าข้าอายุน้อยลงไปสัก 10 ปียังไงอย่างงั้น” แน่นอนว่าเขายังไม่ได้เห็นสภาพของตัวเอง ไม่อย่างนั้นเขาคงได้รู้สึกประหลาดใจมากกว่านี้แน่ เพราะว่ามันไม่ใช่แค่รู้สึกแต่เขานั้นได้อายุน้อยลงไป 10 ปีจริงๆ”

“คุณปู่ผู้ใหญ่บ้านครับ คุณอายุน้อยไปลง 10 ปีจริงๆครับ” ฉิงหยูพูดอย่างตื่นเต้น

เมื่อได้ยินที่ฉิงหยูพูด คุณปู่ผู้ใหญ่บ้านก็ได้ยิ้มและพูดอย่างไม่เชื่อ “เสี่ยวหยูเจ้าพูดอะไรไร้สาระ มันจะไปมียาคืนความเยาว์อยู่จริงได้ยังไงกันเล่า แต่ข้าก็ไม่คิดเลยว่าด้วยความสามารถด้านการแพทย์ของเสี่ยวเทียนนั้นจะสามารถผลิตยาที่ที่ทำให้ร่างกายของข้ามีกำลังวังชาเช่นนี้ได้

คุณปู่ผู้ใหญ่บ้านนั้นคิดว่าฉิงหยูพูดขึ้นมาเพื่อเอาใจเขา แน่นอนว่าถ้าเอาเรื่องไปพูดให้ใครฟังก็ต้องไม่เชื่อทั้งนั้น ฉิงหยูมองดูคุณปู่ผู้ใหญ่บ้านที่ไม่เชื่อเขาแล้วพูดกับฉิงเทียนอย่างเร่งรีบ “พี่ครับ, พี่ช่วยผมบอกคุณปู่ผู้ใหญ่บ้านที่สิครับว่า ผมไม่ได้โกหกเขาน่ะครับ”

ฉิงเทียนจึงได้พูดกับคุณปู่ผู้ใหญ่บ้านด้วยสีหน้าจริงจัง “คุณปู่ผู้ใหญ่บ้านครับ คุณได้ฟื้นคืนความเยาว์วัยจริงๆครับ” แล้วเขาก็ได้หยิบเอากระจกออกมาวางไว้ตรงหน้าเขา

ความตกตะลึง คำคำเดียวที่สามารถใช้บรรยายความรู้สึกของคุณปู่ผู้ใหญ่บ้านได้ในเวลานี้ เขามองดูตัวเองในกระจก คุณปู่ผู้ใหญ่บ้านก็ไม่อยากจะเชื่อว่าเขานั้นได้อ่อนเยาว์ลงไป 10 ปีจริงๆ มือของเขาก็ได้สั่นเทาขึ้นมา เขาได้สัมผัสที่ใบหน้าของเขาและมองดูรอยย่นบนใบหน้าของเขาที่หายไป ผมขาวของเขาก็ได้กลายเป็นผมดำสลับขาว แล้วเขาพูดด้วยความตื่นเต้นและมีน้ำตาไหลออกมา “ข้าอ่อนเยาว์ลงไปจริงๆ ข้าอ่อนเยาว์ลงไปจริงๆ นี่มันไม่อยากจะเชื่อจริงๆ”

คุณปู่ผู้ใหญ่บ้านก็ได้กลับลงมานั่งที่เก้าอี้อย่างตื่นเต้น แล้วจากนั้นก็หันมามองที่ฉิงเทียนด้วยสีหน้าที่ประหลาดใจและบอกเขาอย่างเป็นห่วง “เสี่ยวเทียน ยาของเจ้าจะต้องราคาแพงมากแน่ๆ เอามาให้กับคนชราอย่างข้าทานมันช่างน่าเสียดายของยิ่งนัก!”

หลังจากที่ได้ยินที่คุณปู่ผู้ใหญ่บ้านพูดหลังจากที่เขาตื่นเต้น ฉิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะตอบกลับไป “คุณปู่ครับ ถึงว่ามันจะแพงมากก็จริง แต่ผมก็ยังมีเหลืออยู่เยอะครับ” เพราะคนคนนี้เป็นคนที่ห่วงใยพวกเขาอย่างจริงใจจริงๆ สิ่งที่เขาพูดออกมาเป็นอย่างแรกก็ยังเป็นห่วงพวกเขา