บทที่ 211 พี่เขย

บทที่ 211 พี่เขย

มองไปที่ทั้งสองคนที่ไม่มีใครยอมให้กันแล้ว หลิวตันก็รู้ได้ทันทีว่าการต่อสู้นี้คงเลี่ยงไม่ได้แล้ว พี่ชายของเธอนั้นเป็นคนที่มีความหยิ่งทะนงในตัวเองสูงมาก ส่วนฉิงเทียนก็เป็นเหมือนเพื่อนร่วมห้องที่หยิ่งทะนงในตัวเองสูงพอกัน

แต่ทว่าหากนึกถึงตอนที่ฉิงเทียนสู้เมื่อสักครู่แล้ว วิทยายุทธ์ของเขาก็น่าจะไม่แพ้พี่ชายของเธอเลย รวมกับตัวเธอที่อยู่ที่นี่ด้วยแล้ว หลิวเอี้ยนก็ไม่น่าจะทำอะไรรุนแรงเช่นกัน

หลิวตันได้ขับรถไปยังที่ห่างไกลผู้คนแห่งหนึ่ง จากนั้นก็เหยียบเบรกทันที แล้วพูดกับทั้งสองคน “เอ้า ทั้งสองคนฉันจอดให้ที่นี่นะ!”

อีกทางด้านหนึ่ง เซียะเกาเทียนได้รีบกลับไปยังที่ทำการปกครองอำเภอพร้อมกับผู้ติดตามท่ามกลางความคิดหนัก ยิ่งเขาคิดมากขึ้นเท่าไร เขาก็ยิ่งรู้สึกขายหน้ามากขึ้นเท่านั้น เขาไม่เคยถูกข่มขู่และทำให้ขายหน้าเช่นนี้มาก่อนเลย!

แต่พอเขานึกถึงสายตาของชายคนนั้นแล้ว มันก็ทำให้เหงื่อของเขาไหลออกมาทันใด “ไม่ได้ ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว จะต้องรู้ให้ได้ว่าเขาเป็นใคร?” เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าแล้วกดเบอร์โทรลงไป

ไม่นานนัก ก็มีเสียงที่ออกขี้เกียจดังมาจากอีกสายของโทรศัพท์ “มีอะไรรึเกาเทียนโทรมาเอาป่านนี้?”

ทันทีที่เซียะเกาเทียนได้ยินเสียงของผู้ชายตอบโทรศัพท์กลับมา เขาก็ได้ลุกขึ้นยืนขึ้นมาและพูดอย่างประจบ “พี่เขยครับ มันอาจจะดึกไปเสียหน่อยคุณกับพี่สาวคงกำลังจะพักผ่อนอยู่ แต่วันนี้ผมมีเรื่องที่จะต้องมารายงานคุณครับ”

“มีเรื่องอะไรรึ?” ชายคนนั้นตอบอย่างไม่ใส่ใจมากนัก

“วันนี้มีทหารมาอำเภอของเราที่ชื่อแซ่ว่าหลิว เขารู้แม้กระทั่งตระกูลที่หนุนหลังผมอยู่หรือก็คือตระกูลของพี่เขยนั่นแหละครับ ผมเลยอยากจะถามว่าชายคนนี้เป็นมิตรหรือศัตรูของพวกเราเหรอครับ?”

“หืม รู้จักตระกูลของพวกเรางั้นเหรอ?” เมื่อชายคนนั้นถามกลับไปเมื่อได้ยินที่ถามมา น้ำเสียงของเขาดูไม่ขี้เกียจเหมือนเมื่อสักครู่แล้ว มีคนมากมายในมณฑลเจียงเจ้อที่รู้จักตระกูลของเขา! แต่มีน้อยคนนักที่รู้ว่าเซียะเกาเทียนเป็นคนของเขา

“นายช่วยเล่าเรื่องในวันนี้โดยละเอียดมาทีซิ” แล้วชายคนนั้นก็พูดเชิงสั่ง

“ได้ครับพี่เขย” เซียะเกาเทียนได้ตอบอย่างเชื่อฟัง แล้วเขาก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันโดยไม่มีตกหล่น แม้แต่เรื่องที่เขาไปพบกับกิ๊กมา เพราะเขารู้ดีว่าพี่เขยนั้นเกลียดการโกหกมากที่สุด

“แต่ปัญหาในวันนี้หลักๆมาจากชายที่ชื่อว่าฉิงเทียนนี่แหละครับ” เซียะเกาเทียนได้เล่าให้ชายในโทรศัพท์ฟังด้วยความสัตย์จริง

ทันทีที่เขาได้ยินที่เซียะเกาเทียนเอ่ยชื่อของฉิงเทียนออกมา ก็ได้มีเสียงที่ตกใจดังมาจากในโทรศัพท์ “เมื่อกี๊นายบอกว่าชื่ออะไรนะ?”

“ฉิงเทียนครับ” เซียะเกาเทียนตอบกลับไปทันที ถึงแม้เขาจะรู้สึกสงสัยนิดหน่อยก็เถอะ

จากนั้นในโทรศัพท์ก็เงียบไป เซียะเกาเทียนก็ไม่กล้าที่จะพูดอะไรออกไป และรอให้พี่เขยของเขาตอบกลับมา!

หลังจากนั้นสักพักที่ปลายสายของโทรศัพท์ก็มีเสียงตอบกลับมาด้วยเสียงที่ฟังดูจริงจังมาก “นายบอกว่ามีคนที่ชื่อว่าฉิงเทียนอยู่ด้วยอย่างนั้นรึ?”

“ใช่แล้วครับ เขาชื่อว่าฉิงเทียน วันนี้เขาสามารถจัดการคนของเราทั้งหมดในสถานีตำรวจได้ครับ” เซียะเกาเทียนคิดว่ามีอะไรแปลกๆ ทำไมพี่เขยถึงสนใจคนที่ชื่อว่าฉิงเทียนนัก

ฉิงเทียนก็แค่คนที่มีวิทยายุทธสูงไม่ใช่เหรอ? แต่เขาก็ไม่มีเบื้องหลังอะไร เขาอยากที่จะรายงานเรื่องของทหารคนนั้นมากกว่า แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะขัดพี่เขยของเขา

“บอกรายละเอียดถึงคนที่ชื่อฉิงเทียนมาทีซิ” ชายคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังมาก

ถึงแม้ว่าเซียะเกาเทียนจะรู้สึกว่ามันแปลกๆ แต่เขาก็ยังเล่าอย่างเชื่อฟังอยู่ดี แล้วจากนั้นคอมพิวเตอร์ที่อยู่ตรงหน้าเขาก็ได้เปิดเข้าไปในเว็บไซต์แล้วใส่ที่อยู่กับชื่อของฉิงเทียนลงไป จากนั้นในเว็บนั้นก็แสดงข้อมูลส่วนตัวของฉิงเทียนออกมา แน่นอนว่าข้อมูลเหล่านี้ล้วนพื้นฐานมาก

“ฉิงเทียน ผู้ชาย…….” เซียะเกาเทียนอ่านข้อมูลของฉิงเทียนและรู้สึกคุ้นๆมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเขาอ่านไปเจอชื่อของพ่อแม่ฉิงเทียน เขาก็ตกใจขึ้นมาไม่ใช่ว่าสองสามีภรรยาคู่นี้คือคนที่ทำให้เขาได้นั่งในตำแหน่งในปัจจุบันหรอกเหรอ สองสามีภรรยาที่คิดจะรายงานต่อเบื้องบน

ฉิงเทียนนั้นเป็นลูกชายของพวกเขานั่นเอง ถ้าฉิงเทียนรู้เรื่องที่พ่อแม่ของเขาถูกฆ่าโดยคนของพวกเขาเข้า เขาจะไม่มาตามฆ่าพวกเขาด้วยวิทยายุทธของเขาเหรอ? แต่หลังจากที่ลองคิดดูยังไงก็ไม่มีหลักฐานหลงเหลืออยู่แล้ว และคดีก็ถูกตัดสินไปแล้วว่าเป็นรถชน ซึ่งเป็นเขาเองที่เป็นคนรายงานแบบนั้นเอง ซึ่งทำให้เขาได้ตระกูลเฉินคอยหนุนหลังและขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งที่เขาไม่สามารถขึ้นมาได้

“เซียะเกาเทียน ทำไมนายถึงเงียบไป?” มีเสียงที่ดุดันมาจากในโทรศัพท์ ทำให้เซียะเกาเทียนกลับมาสู่โลกความเป็นจริง

“พี่เขยครับ ฉิงเทียนเป็นลูกของสองผัวเมียคู่นั้นครับ”

“เป็นลูกของสองผัวเมียไหน?” เสียงของอีกทางด้านของโทรศัพท์พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ

ได้ยินเสียงของพี่เขยที่ไม่พอใจ เซียะเกาเทียนจึงได้อธิบาย “เป็นลูกชายของสองผัวเมียที่อยู่ในอำเภอของเราในตอนนั้นครับ!”