บทที่ 246 วางแผน (2)

บทที่ 246 วางแผน (2)

“ก็ได้ ก็ได้, ฉิงเทียนเจ้าว่าแผนการของเจ้ามาซิ” องค์เง็กเซียนพูดอย่างหมดความอดทน

เซียนไท่ชิงก็ได้กะพริบตาให้ฉิงเทียนให้เขาพูดแผนการของเขาออกมาได้

ฉิงเทียนจึงลุกขึ้นยืนและมองไปที่องค์เง็กเซียนที่มีสีหน้าไม่ดีแล้วพูดขึ้น “แผนการของผมก็คือให้ผมแต่งงานกับเฉียงเวย!” เมื่อพูดประโยคนี้จบ ฉิงเทียนก็ได้ชำเลืองไปมององค์เง็กเซียนและพบว่าองค์เง็กเซียนนั้นไม่พอใจมาก แต่เขาก็ไม่ได้แสดงอาการหรือพูดอะไรออกมาเขาจึงได้โล่งอกแล้วพูดต่อ “ความสัมพันธ์ของเฉียงเวยและฝ่าบาทในภายนอกนั้นไม่สู้ดีนักเพราะเธอได้หนีการแต่งงานไป ซึ่งเหล่าผู้นำระดับสูงในโลกนี้ต่างก็น่าจะรู้เรื่องนี้ดี!”

“ใช่แล้ว พวกเราต่างก็รู้ว่า เด็กที่ชื่อเฉียงเวยได้หนีออกจากบ้านไปเมื่อ 3 ปีก่อนเพื่อที่จะหนีจากการแต่งงาน!” เซียนซั่งชิงได้พูดหยอกล้อไปทางองค์เง็กเซียนที่มีสีหน้าผิดปกติเล็กน้อย

“ถ้าเช่นนั้นแล้วเรื่องนี้เจ้าปีศาจเองก็จะต้องรู้ด้วยเช่นกัน แล้วถ้าผมกับเฉียงเวยนั้นจัดงานแต่งงานใหญ่โตขึ้นมา และถ้ายึดตามสามัญสำนึกแล้วตระกูลจางกับตระกูลซื่อก็ย่อมจะต้องไม่พอใจ และทั้งคู่ก็จะต้องพยายามมาจัดการกับพวกผม ซึ่งมีหรือที่เจ้าปีศาจจะยอมพลาดโอกาสดีๆเช่นนี้ไป?” แล้วฉิงเทียนก็ยักคิ้วและลูบจมูกของตัวเองแล้วพูดต่อ “เพราะนี่อาจจะเป็นโอกาสเดียวในชีวิตของเจ้าปีศาจจิตใจก็ได้ เพราะเจ้าปีศาจจิตใจเองย่อมต้องรู้ว่ามันสามารถควบคุมโลกจินตนาการนี้ได้แค่ครึ่งเดียวเท่านั้น ไม่อย่างนั้นมันคงจะไม่ตามจับผมเพียงแค่หนเดียวแน่ๆ เจ้าปีศาจคงจะกลัวว่าถ้าเกิดมันลงมือมากเกินไป ตัวมันอาจจะตกอยู่ในความเสี่ยงได้”

“แล้วถ้าพวกคุณตามจับผม และบังคับให้ผมสู้อย่างสุดความสามารถแล้วล่ะก็ เมื่อนั้นก็ให้สู้กับผมราวกับจะฆ่าผม ซึ่งนี่จะถือว่าเป็นโอกาสดีที่สุดของพวกปีศาจจิตใจเลย เขาจะต้องไม่ยอมพลาดโอกาสนี้แน่ แล้วจากนั้นพวกเราก็จะเริ่มดำเนินการตามแผนกัน” ฉิงเทียนบอกแผนของเขาทั้งหมดในรอบเดียว

พวกขององค์เง็กเซียนทั้ง 5 คนยิ่งได้ฟังมากขึ้นเท่าไร พวกเขาก็ยิ่งสนใจมากขึ้นเท่านั้น แผนการของฉิงเทียนนั้นสมบูรณ์แบบมาก แกล้งทำเป็นทะเลาะกันเอง แล้วปล่อยให้เจ้าปีศาจคิดว่าตัวเองเป็นชาวประมงที่ได้เปรียบ จนกระทั่งเขาคิดว่ามีโอกาสที่จะชนะได้แล้วก็ปรากฏตัวออกมาโดยที่ไม่คิดว่าทางฝั่งนี้แค่เล่นละครตบตาเท่านั้น!

“เยี่ยม แผนการนี้จะต้องล่อให้เจ้าปีศาจออกมาได้อย่างแน่นอน” พระยูไลก็พูดชมออกมา ถ้าแผนการนี้ทำได้สำเร็จผลล่ะก็ แผนการร้ายของเจ้าปีศาจก็จะพังทลายแน่!

หลังจากที่ทุกคนเห็นด้วยกับแผนการของฉิงเทียนแล้ว พวกเขาต่างก็หารือถึงวิธีการจัดงานแต่งงานและทำเป็นทะเลาะกัน เพื่อให้เจ้าปีศาจเชื่อว่าเป็นความจริง

มีเพียงเซียนไท่ชิงที่คิ้วขมวดขึ้นมา แผนการนี้ดูเหมือนจะสมบูรณ์แบบก็จริง แต่ก็ยังมีข้อบกพร่องอยู่ เพียงแต่ข้อบกพร่องที่ว่านั้นคืออะไรกันนะ? เซียนไท่ชิงครุ่นคิดมากเท่าใดก็คิดไม่ออก

“ขอเพียงแค่ฉิงเทียนสามารถควบคุมสถานการณ์โดยรอบได้ เจ้าปีศาจจิตใจก็จะไม่สามารถหนีรอดได้ จากนั้นพวกเราก็จะได้จับเจ้าปีศาจจิตใจกัน” เซียนซั่งชิงพูดอย่างยินดี ทั้งห้าคนนั้นต่างก็เป็นเซียนในระดับจุ่นเชิ่งที่เป็นจุดสุดยอดของเหล่าเซียนแต่กลับถูกควบคุมโดยเจ้าปีศาจจิตใจจนกระทั่งถึงตอนนี้ ถ้าเรื่องนี้ถูกรู้โดยคนอื่นในโลกเซียนเขา เขาก็ไม่รู้ว่าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเลย

“ใช่แล้ว การควบคุมสถานการณ์ มีเพียงฉิงเทียนเท่านั้นที่สามารถควบคุมสถานการณ์ให้จับเจ้าปีศาจได้ แล้วถ้าฉิงเทียนไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ได้ล่ะ แผนการพวกนี้จะไม่สูญเปล่ารึ?” เซียนไท่ชิงที่จู่ๆก็นึกขึ้นได้ว่าเขาพลาดอะไรไป

“ฉิงเทียน เจ้าได้คิดถึงส่วนที่สำคัญของแผนการนี้แล้วหรือยัง?” ไท่ชิงได้พูดขัดทั้ง 5 คนที่กำลังหารือกันอย่างจริงจัง

เมื่อได้ยินที่ไท่ชิงพูดขึ้นมาว่ายังมีส่วนที่สำคัญของแผนการนี้อยู่ ซึ่งเขาเองก็ยังไม่ได้คิดให้ถี่ถ้วน แล้วทั้ง 4 คนที่เหลือต่างก็มีสีหน้างงๆ และสงสัยว่าส่วนที่สำคัญของแผนการนี้คืออะไร แล้วก็ได้หันมามองที่ฉิงเทียนอย่างสงสัย

ฉิงเทียนนั้นไม่ได้ตกใจกับสายตาของคนใหญ่คนโตทั้ง 5 คน แล้วเขาก็ได้ตอบเซียนไท่ชิงอย่างมั่นใจ “ท่านเซียนกำลังสงสัยว่าผมจะสามารถควบคุมโลกจินตนาการนี้ได้มากน้อยแค่ไหนใช่ไหมครับ?”

เซียนไท่ชิงผงกหัวของเขาแล้วตอบกลับไป “ใช่แล้ว ส่วนที่สำคัญที่สุดของแผนการนี้คือการที่เจ้าจะสามารถควบคุมโลกจินตนาการนี้ได้มากแค่ไหนที่จะสามารถทำให้เจ้าปีศาจจิตใจไม่สามารถหนีไปได้”

ในเวลานี้องค์เง็กเซียนและคนอื่นๆก็ได้รู้สึกถึงความสำคัญของแผนการนี้ขึ้นมา และองค์เง็กเซียนก็ได้ถามฉิงเทียนอย่างจริงจัง “ฉิงเทียน เจ้าสามารถควบคุมโลกนี้ได้อย่างนั้นรึ?”

ฉิงเทียนก็ได้มองไปที่ผู้ที่อยู่จุดสูงสุดของโลกเซียนทั้ง 5 ที่กำลังมองมาที่เขาด้วยสีหน้าที่จริงจังในเวลานี้ และคิดว่าไม่ควรที่จะเล่นตัวไปมากกว่านี้และได้ตอบไปอย่างรวดเร็ว “ใช่ครับ ผมพบวิธีที่ผมสามารถใช้ควบคุมโลกนี้ได้ในระหว่างที่ผมกำลังหลบหนีในคราวนี้” เมื่อพูดจบ ฉิงเทียนก็ได้จ้องไปที่โต๊ะที่อยู่ตรงหน้าเขาและคนอื่นๆ

แล้วทันใดนั้นเอง โต๊ะที่อยู่ตรงหน้าฉิงเทียนก็ได้เปลี่ยนรูปร่างอย่างช้าๆ จนในที่สุดก็ได้เปลี่ยนเป็นรถแลนด์โรเวอร์ของฉิงเทียนที่อยู่ที่โลก

แล้วองค์เง็กเซียนและคนอื่นๆต่างก็ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงที่อยู่ตรงหน้าแล้ว แล้วซั่งชิงก็ได้พูดขึ้นมาอย่างตื่นเต้น “ฮ่าๆ ในคราวนี้พวกเราจะต้องสามารถจับเจ้าปีศาจจิตใจได้แน่นอน”

“ใช่แล้ว คราวนี้มันจะต้องสำเร็จแน่ๆ” พระยูไลเองก็พูดอย่างยินดี

“แต่ข้าก็ยังสงสัยอยู่ดีว่าทำไมเจ้าถึงได้สามารถควบคุมโลกได้ง่ายเช่นนี้ ในความเป็นจริงแล้วเจ้าปีศาจจิตใจก็จะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้เจ้าจากการควบคุมโลกจินตนาการนี้ได้ในตอนที่มันสร้างโลกนี้ขึ้นมาสิ แต่ทำไมเขาถึงได้ปล่อยให้เจ้าทำได้ง่ายๆเช่นนี้” องค์เง็กเซียนก็ได้พูดในสิ่งที่ทุกคนสงสัยออกมา อย่างไรเสียเจ้าปีศาจจิตใจเองก็ไม่ใช่คนโง่!

ฉิงเทียนจึงได้ลูบจมูกของเขาและพูดอย่างภาคภูมิใจ “เจ้าปีศาจนั้นได้สร้างโลกนี้ขึ้นมาจากระดับวิชาของผมน่ะสิ!”

“อา แน่นอนว่าเจ้าปีศาจจิตใจจะต้องเข้าไปสิงอยู่ในจิตใจของเจ้าของร่างก่อนแล้วจึงสร้างโลกจินตนาการของคนคนนั้นขึ้นมา จากนั้นโลกที่สร้างขึ้นมานั้นจะต้องมีระดับที่สูงกว่าระดับวิชาของเจ้าของร่างเล็กน้อย” เซียนไท่ชิงตอบอย่างมั่นใจ

“หึๆ และนั่นคือสิ่งที่เจ้าปีศาจจิตใจคำนวณพลาดไปครับ ถึงแม้ว่าพลังของผมจะอยู่ในระดับหยวนยิง แต่จิตศักดิ์สิทธิ์ของผมนั้นอยู่ในระดับตู้เจี๋ยแล้ว” ฉิงเทียนพูดพร้อมกับแสยะยิ้ม