บทที่ 30 การเปลี่ยนแปลงของจ้าวก่างและหวงเห่า

บทที่ 30 การเปลี่ยนแปลงของจ้าวก่างและหวงเห่า

ตอนกลางคืน

“พี่ใหญ่รู้ไหมว่าน้องสี่นั้นทำตัวลึกลับเรียกให้พวกเรามาหาเขาที่คอนโดของเขาทำไมกัน?” หวงเห่าถามอย่างสงสัย!

“ฮ่าๆ มันจะต้องเป็นเรื่องดีแน่ๆน่า! นายอยากรู้เหรอก็ลองขอร้องฉันสิ?” จ้าวก่างพูดขึ้นมาอย่างนายเล่ห์

หวงเห่ามองดูท่าทีของจ้าวก่าง ก็ขยับแว่นของเขาแล้วพูดขึ้น “ยังไงก็จะไปที่คอนโดของน้องสี่อยู่แล้ว ยังไงเดี๋ยวผมก็รู้อยู่แล้วต่อให้พี่ใหญ่ไม่พูดออกมา!”

แต่เขาก็ก้าวเท้ายาวขึ้นด้วยท่าที่ที่ต่างไปจากเดิม

“น้องสามนี่น่าเบื่อจริงๆ ช่างเป็นคนที่ไม่มีอารมณ์ขันหรือความอยากรู้อยากเห็นเลยจริงๆ นายไม่อยากจะรู้จริงๆเหรอว่าน้องสี่อยากจะเล่าอะไรให้พวกเราฟัง!” จ้าวก่างเดินตามหวงเห่าที่นำหน้าเขาไป!

แน่นอนว่าหวงเห่านั้นเดินนำหน้าไปโดยที่ไม่สนใจท่าทีของจ้าวก่างเลยแม้แต่น้อย

ณ ห้องของฉิงเทียน

หวงเห่าก็ได้ถามขึ้นมา “น้องสี่ นายต้องการที่จะบอกอะไรพวกเราอย่างนั้นรึ?”

ฉิงเทียนมองไปที่จ้าวก่างแล้วถามขึ้น “พี่ใหญ่ พี่ไม่ได้เล่าอะไรให้พี่สามฟังบ้างเลยเหรอ?”

จ้าวก่างที่นั่งอยู่ที่โซฟาก็ทำท่ายักไหล่แล้วพูดขึ้น “ก็น้องสามน่าเบื่อจะตาย ฉันแค่หยอกเขาหน่อยแล้วเขาก็ทำเป็นไม่สนใจอีกเลย”

ฉิงเทียนมองไปที่จ้าวก่างอย่างเงียบๆ

“พี่ใหญ่กับพี่สามอย่าเพิ่งถามอะไร ลองดื่มน้ำในแก้วนี้ดูก่อน” ฉิงเทียนชี้ไปที่แก้วน้ำสองใบที่วางอยู่บนโต๊ะ

“น้องสี่ นายต้องการที่จะขายอะไรอีกแล้วรึ ถึงได้ให้ดื่มน้ำแก้วนี้?” จ้าวก่างพูดบ่นแล้วหยิบน้ำบนโต๊ะขึ้นมาดื่มอึกๆก่อนใคร

หวงเห่าเองก็ได้ดื่มน้ำในแก้วด้วยน้ำที่เต็มปาก ขณะที่มองมาที่ฉิงเทียนราวกับว่าเขาต้องการคำอธิบายจากเขา

หลังจากนั้นสักพัก! ทั้งคู่ก็ไม่ได้ตอบสนองอะไรกลับมา

ฉิงเทียนจึงอดไม่ได้ที่จะถามกลับไป “พวกคุณไม่คิดว่ามีอะไรผิดปกติบ้างเลยเหรอ?”

“มันจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงได้ยังไงล่ะน้องสี่ นายคิดว่าน้ำแค่แก้วเดียวจะทำให้ฉันกลายเป็นยอดคนได้งั้นเหรอ!” จ้าวก่างส่ายหัวและพูดอย่างไม่พอใจ

“ทำไมถึงได้มีกลิ่นแปลกๆ” หวงเห่าที่จู่ๆก็พูดขึ้นมาหลังจากที่ฟังที่ฉิงเทียนพูด

ฉิงเทียนมองดูท่าทีของพวกเขาทั้งคู่แล้วก็ยิ้มพร้อมกับพูดออกมา “พวกคุณลองถอดเสื้อของพวกคุณออกแล้วมองดูที่ร่างกายของพวกคุณเอง!”

“นี่มันอะไรกัน? ทำไมถึงได้เหม็นแบบนี้? น้องสี่หาเสื้อผ้าให้ฉันหน่อยสิ ฉันอยากจะอาบน้ำแล้ว” จ้างก่างมองดูร่างกายของตัวเองที่มีของเหลวสีดำออกมาจากร่างกายของเขา ก่อนจะกระโดดโลดเต้นแล้ววิ่งไปที่ห้องน้ำ แต่หวงเห่านั้นกลับเข้าไปก่อนแล้ว!

“น้องสาม เปิดประตูให้ฉันเฉันไปด้วยสิ! ฉันขยะแขยงตัวเองมาก” จ้าวก่างยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องน้ำแล้วใช้มืออุดจมูกของเขา

“ผมไม่ชอบที่จะอาบน้ำร่วมกับผู้ชายหรอกนะ!” เมื่อหวงเห่าพูดประโยคนี้จบ ไม่ว่าจ้าวก่างจะพูดอะไรก็ตาม ก็มีแต่เสียงของน้ำตอบกลับมาจากในห้องอาบน้ำ

ฉิงเทียนมองดูท่าทีที่หมดเรี่ยวแรงของจ้าวก่าง เขาก็อุดจมูกของเขาแล้วหัวเราะขณะที่กำลังนอนอยู่ที่โซฟา

“ว้าว รู้สึกสบายอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน!” จ้าวก่างที่เดินออกมาจากห้องน้ำก็มานั่งลงที่โซฟา

“น้องสี่ นายเอาอะไรให้พวกเราดื่มกันแน่! แล้วสิ่งดำๆที่ออกมาจากตัวพวกเรานั่นคืออะไร?” หวงเห่าพูดถามอย่างสงสัย

“ใช่แล้วน้องสี่ นั่นมันไม่ใช่ยาปรับปรุงยีนหรอกใช่ไหม?” จ้าวก่างก็ได้พูดถามอย่างสงสัย

ทั้งสองคนมองมาทางเขาอย่างสงสัยและฉิงเทียนจึงได้ตอบกลับไป “พี่ใหญ่ พี่คงไม่คิดหรอกนะว่ามันจะมียาปรับปรุงยีนจริงๆน่ะ แต่ผลของมันก็ใกล้เคียงกับยานั้นในนิยายอยู่นะ”

“ไอ้ของเหลวสีดำที่ออกมาจากตัวของพวกพี่นั้นคือสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ทั้งหมดที่อยู่ในร่างกายพวกพี่เอง”

“ในตอนนี้พวกพี่รู้สึกโรคบางอย่างในตัวของพวกพี่กันบ้างไหม?”

เมื่อฉิงเทียนพูดขึ้นมาพวกเขาก็เริ่มสำรวจร่างกายของตัวเอง!