บทที่ 315 ที่ปรึกษาพิเศษ

บทที่ 315 ที่ปรึกษาพิเศษ

“ยิ่งไปกว่านั้น ทางสำนักงานรักษาความมั่นคงแห่งชาติของเรานั้นก็ยังความสัมพันธ์อันดีกับสมาคมผู้บำเพ็ญเพียรของจีนอีกด้วย หากว่าเจ้ามาเป็นที่ปรึกษาพิเศษของเรา พวกเราก็จะเปิดเผยข้อมูลเหล่านี้ให้กับเจ้าด้วย!” เฟิงอี้ได้พูดหว่านล้อมต่อ

“ก็ได้ ผมตกลง” ฉิงเทียนยอมตกลงแบบตรงไปตรงมา ในเมื่อการเป็นที่ปรึกษาพิเศษนั้นไม่มีพันธะอะไรมากเกินไป และเขาเองก็พลังพอที่จะทำได้แล้วทำไมเขาจะไม่ทำล่ะ?

เมื่อได้ยินฉิงเทียนตอบตกลง เฟิงอี้ก็ได้กล่าวอย่างยินดี “ดี!” จากนั้นเขาก็หยิบเอาเอกสารออกมาจากกระเป๋าของเขาแล้วส่งให้กับฉิงเทียนแล้วกล่าว “นี่คือหนังสือสัญญา ขอเพียงแค่เจ้าเซ็นต์ เจ้าก็จะเป็นที่ปรึกษาพิเศษของสมช.เรา”

ฉิงเทียนไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษรับหนังสือสัญญามาจากเฟิงอี้ เพียงแค่ปราดเดียวเนื้อหาทั้งหมดในหนังสือสัญญานั้นเขาก็อ่านเรียบร้อยแล้ว

หนังสือเล่มนี้ได้บอกถึงสิทธิ์และสวัสดิการจากการเป็นที่ปรึกษาพิเศษของทางสมช.ที่น่าพึงพอใจ และรวมถึงกฎและข้อผูกมัดต่างๆ แต่ทว่าข้อผูกมัดเหล่านั้นก็ไม่ใช่ปัญหาเท่าไร เพราะส่วนใหญ่นั้นสามารถจ่ายเป็นเงินค่าชดเชยแทนได้!

ฉิงเทียนได้วางหนังสือสัญญาลงบนโต๊ะแล้วหยิบเอาปากกามาเขียนชื่อของเขาลงไปแล้วส่งให้กับเฟิงอี้

เฟิงอี้มองดูเอกสารทั้งที่ฉิงเทียนเซ็นชื่อแล้วก็ผงกหัวด้วยความพึงพอใจ แล้วเขาก็หยิบเอาหยกแดงออกมาและหนังสือรับรองของทางสมช.ออกมาจากกระเป๋าของเขาแล้วส่งให้กับฉิงเทียนแล้วกล่าว “ตั้งแต่นี้ต่อไป สิ่งนี้จะเป็นสิ่งที่ใช้แสดงตัวตนของเจ้า และนี่คือหนังสือรับรองของทางสมช.ซึ่งเชื่อว่ามันจะสามารถช่วยเจ้าหลีกเลี่ยงกับปัญหาต่างๆได้ในอนาคต”

ฉิงเทียนรับเอาของทั้งสองอย่างนี้มาอย่างไม่เกรงใจ ฉิงเทียนสามารถรู้สึกได้ถึงพลังวิญญาณที่อยู่ภายในหยกนี้

แล้วทันใดนั้นเอง ไป๋กงหยางที่อยู่ที่นิ้วของฉิงเทียนก็ตกใจแล้วพูดขึ้น “มีอาคมพลังวิญญาณอยู่ในหยกนี่”

“อะไรคืออาคมพลังวิญญาณ?” ฉิงเทียนถามกลับอย่างสงสัย

“อาคมพลังวิญญาณคืออาคมสำหรับใช้สำรองพลังของเหล่าผู้บำเพ็ญเพียร หากว่าท่านหยดเลือดลงไปที่หยกนี่ พลังของท่านก็จะถูกกักเก็บอยู่ในตัวมันแล้วจะส่งคืนกลับมายังเจ้าของเมื่อต้องการ อาคมพลังวิญญาณนี้แม้จะไม่มีประสิทธิภาพมากนักแต่ก็เป็นอาคมที่ยุ่งยากมาก ทำให้น้อยคนในโลกเซียนที่จะเรียนอาคมนี้ ไม่คิดว่าจะมีคนในโลกมนุษย์ที่สามารถใช้อาคมนี้ได้” ไป๋กงหยางถอนหายใจออกมา

“เข้าใจล่ะ!” เมื่อฉิงเทียนเข้าใจที่ไป๋กงหยางอธิบาย ก็ได้ทำการหยดเลือดที่เค้นออกมาจากนิ้วของเขาลงไปที่หยก แล้วจากนั้นก็มีแสงสีแดงสว่างขึ้นมาจากหยกนั้น

“ฮิๆ ทีนี้พวกเราก็เป็นเพื่อนร่วมงานกันแล้วนะฉิงเทียน!” หลิวตันพูดอย่างยินดีกับฉิงเทียน “ถ้าฉันตกอยู่ในอันตราย คุณจะต้องมาช่วยปกป้องฉันนะ!”

“น้องรัก พี่ก็สามารถปกป้องน้องได้นะ!” หลิวเอี้ยนที่เห็นน้องสาวของเขาขอให้ฉิงเทียนปกป้องเธอ เขาก็ได้ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วทุบอกของเขา

หลิวตันจ้องไปที่หลิวเอี้ยนอย่างดูถูกแล้วกล่าว “พี่คะ พลังวัตรของพี่ยังได้ไม่ถึงครึ่งของฉิงเทียนเลย”

“น้อง!” หลิวเอี้ยนรู้สึกเหมือนถูกทำร้ายเสียหายไป 10,000 แต้มที่โดนดูถูกเช่นนี้

“จริงด้วยสิ, หลิวตันเธอช่วยติดตั้งแอปภายในของสมช.เราให้ฉิงเทียนหน่อยสิ” เฟิงอี้กล่าวกับหลิวตันด้วยรอยยิ้ม

“ได้ค่ะ!” หลิวตันพูดอย่างยินดี จากนั้นเธอก็ได้แบมือทั้งสองข้างตรงหน้าฉิงเทียนแล้วพูด “ส่งโทรศัพท์มาให้ฉันทีค่ะ!”

ฉิงเทียนจึงได้เอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋าอย่างระวังๆ แล้วจากนั้นก็หยิบเอาโทรศัพท์เครื่องธรรมดาๆออกมาจากแหวนเก็บของแล้วส่งให้กับหลิวตัน

แล้วเขาก็ถามด้วยความสงสัย “แอปภายในของสมช.คืออะไรเหรอครับ?”

เมื่อเห็นท่าทีที่สงสัยของฉิงเทียนแล้ว เฟิงอี้จึงได้อธิบายด้วยรอยยิ้ม “เดี๋ยวนี้เทคโนโลยีนั้นล้ำหน้าไปไกลมาก พวกเราเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรเองก็ต้องตามยุคตามเวลาให้ทัน ดังนั้นทางสมช.ของเราจึงได้พัฒนาแอปใช้ในสมช.ขึ้นมา สำหรับใช้แลกเปลี่ยนข้อมูลภายในสมช.ของเรา เมื่อนายทำการติดตั้งแอปของสมช.เสร็จแล้ว ฉันก็จะสามารถส่งข้อมูลของสำนักอัคคีให้นายได้ผ่านทางโทรศัพท์” จู่ๆก็มีโทรศัพท์แอปเปิ้ลโผล่ขึ้นมาในมือของเขา