บทที่ 332 ทะนุถนอม

บทที่ 332 ทะนุถนอม

“เสวี่ยเอ๋อ คุณหลอกผมนี่!” ฉิงเทียนหันกลับมาและเข้าสวมกอดเอวของซูเสวี่ย แล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งจับคางของซูเสวี่ย

ซูเสวี่ยก็ได้ทำจมูกย่นและพูดอย่างไม่พอใจ “หึ ใครหลอกใครกันแน่ ใครใช้ให้คุณแต่งงานกับเฉียงเวยก่อนล่ะ คิดที่จะแต่งงานกับคนอื่นลับหลังฉันงั้นเหรอ?”

ฉิงเทียนจึงได้รีบอธิบายอย่างเจ็บปวด “นั่นเป็นแค่โลกจินตนาการเองนะ แล้วอีกอย่างเฉียงเวยก็คือคุณเองด้วยนะ”

“ฉันไม่สน อย่างไรเสียคุณก็ไปแต่งงานคนอื่นอยู่ดี” ซูเสวี่ยแกล้งทำเป็นส่ายหัวและไม่สนใจฟังอะไรทั้งสิ้น

ฉิงเทียนจึงได้อุ้มซูเสวี่ยขึ้นมาในท่าอุ้มเจ้าหญิงด้วยมือทั้งสองข้าง!

“อ๊ะ คุณคิดจะทำอะไรน่ะฉิงเทียน?” แล้วกำปั้นของซูเสวี่ยก็ได้กระหน่ำรัวเข้าไปที่อกของฉิงเทียน

ฉิงเทียนก้มหัวลงมาแล้วยิ้มอย่างชั่วร้ายก่อนจะพูด “แกล้งผมอย่างนั้นเหรอ ต้องโดนลงโทษตามกฎของครอบครัวแล้ว” พูดจบ เขาก็วางซูเสวี่ยลงบนเตียง

ซูเสวี่ยจึงได้แกล้งทำมองมาที่ฉิงเทียนด้วยแววตาที่น่าสงสาร “นายท่านเจ้าขา ได้โปรดอย่างลงโทษเค้าเลยนะคะ!”

“หึ ไม่มีทาง!” ฉิงเทียนยิ้มตอบและรุกใส่ซูเสวี่ย

หลังจากนั้นสักพัก ในห้องนั้นก็เต็มไปด้วยเสียงที่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้

หลังจากที่ช่วงเวลาที่อบอุ่นผ่านไป

“หึ คนไม่ดีชอบแกล้งคนอื่น” ซูเสวี่ยหยิกจมูกฉิงเทียนด้วยมือเล็กๆของเธอแล้วพูดอย่างไม่พอใจ

“ฮะๆ แต่ผมก็ไม่นึกเลยว่าเมื่อสักครู่คุณจะเร่าร้อนได้ถึงขนาดนั้น” ฉิงเทียนมองไปที่ซูเสวี่ยพร้อมกับแสยะยิ้ม

“อย่าพูดออกมานะ อย่าพูด!” ซูเสวี่ยหน้าแดงแล้วปิดปากของฉิงเทียนเอาไว้

“ไม่พูดแล้วจ๊ะ แต่ถ้าคุณไม่ปล่อยมือ คุณจะฆ่าสามีตัวเองเอาได้นะ” ฉิงเทียนดึงเอามือของซูเสวี่ยออกพร้อมกับยิ้ม

“อืม มีเหล่าเซียนและองค์เง็กเซียนอยู่ในโลกนี้จริงๆสินะ และยังมีเหล่าเทพที่อยู่ในตำนานต่างๆอยู่อีกด้วย!” ซูเสวี่ยนั้นยังรู้สึกไม่ค่อยอยากจะเชื่อ เธอจะบอกว่าความทรงจำเหล่านั้นเป็นของจริง แต่เธอก็ยังไม่รู้สึกอยากจะเชื่ออยู่ดี

ฉิงเทียนลูบจมูกที่น่ารักของซูเสวี่ยแล้วพูด “มันเป็นความจริง และสามีของคุณเองก็เคยไปที่สวรรค์มาแล้วด้วยนะ”

“จริงเหรอ บนสวรรค์เป็นที่ที่มีแต่ควันเต็มไปหมด แล้วเหล่าเทพก็อาศัยอยู่กันอย่างอิสระอย่างนั้นเหรอ?” ซูเสวี่ยจ้องมองไปที่ฉิงเทียนด้วยสายตาแบบเด็กขี้สงสัย

ฉิงเทียนกอดซูเสวี่ยเอาไว้แล้วตอบ “บนโลกนี้ที่ที่ใดมีผู้คนอยู่รวมกัน ย่อมต้องมีการทะเลาะกันเกิดขึ้น และสวรรค์เองก็มีความขัดแย้งกันมากมาย แต่ก็มีผู้ที่ดูแลความเรียบร้อยบนสวรรค์เช่นกัน จะให้เหมือนกับที่เห็นในละครทีวีได้อย่างไร?”

ซูเสวี่ยก็ได้เอนพิงอกฉิงเทียน แล้วมือเล็กๆของเธอก็ได้วาดวงกลมที่หน้าอกของเขาแล้วพูดขึ้น “ถ้าเช่นนั้นแล้วทำไมผู้คนถึงได้อยากเป็นเซียนกันนัก? ทั้งๆที่ไม่มีอิสรภาพอะไร?”

“เด็กโง่ คุณจะได้มีชีวิตที่เป็นนิรันดร์ในฐานะเซียน และที่โลกเซียนน่ะมีอะไรน่าตื่นเต้นมากกว่าที่โลกนี้อีกนะ!” ฉิงเทียนยิ้ม

“จริงเหรอ? มีอะไรที่น่าตื่นเต้นบนโลกเซียนงั้นเหรอ?” ซูเสวี่ยถามอย่างสงสัย

“นี่ อดใจรอก่อนนะเด็กโง่ เมื่อใดที่คุณสามารถบรรลุขึ้นไปที่โลกเซียนเองได้ คุณก็จะเข้าใจเองแหละ!” ฉิงเทียนพูดอย่างลับลมคมใน ไม่ใช่ว่าฉิงเทียนนั้นไม่อยากที่จะพูดออกมา แต่ด้วยสาเหตุหลักๆคือพลังวัตรของซูเสวี่ยนั้นยังต่ำเกินไป แล้วถ้าตอนนี้เขาเล่าเรื่องบนโลกเซียนให้ฟังก็อาจจะส่งผลกระทบกับอารมณ์ของเธอได้