บทที่ 346 เรียบร้อย

บทที่ 346 เรียบร้อย

“ท่านอาจารย์ ร้านของท่านขายของไม่ได้เลยรึ?” ฮ่าวอวิ๋นถามอย่างเร่งรีบ

ฉิงเทียนก็ได้มองไปที่ข้อความที่ฮ่าวอวิ๋นส่งมา แล้วก็พลันมีความคิดขึ้นมา ฮ่าวอวิ๋นนั้นเป็นลูกสาวของเจ้าแม่หวังหมู่ เธอก็น่าจะรู้สัดส่วนของเจ้าแม่บ้างแน่ๆ

“จริงด้วย เราลองถามฮ่าวอวิ๋นดูก็ได้นี่นา” ฉิงเทียนก็ได้ตบหัวของตัวเองแล้วก็พิมพ์ลงไป: ฮ่าวอวิ๋น คุณพอจะรู้สัดส่วนของเจ้าแม่หวังหมู่บ้างหรือเปล่า?

ที่โลกเซียน เหล่าองค์หญิงต่างก็มองดูข้อความที่ปรากฏในศิลาส่งผ่านเสียง แล้วต่างก็พูดด้วยความสงสัย “สัดส่วนคืออะไร?”

แล้วองค์หญิงใหญ่ที่ยังมีสภาพเป็นจิ๊กกี๋อยู่นั้น ก็คิดอยู่สักพักแล้วกล่าว “ก็น่าจะเป็นพวกส่วนสูง, น้ำหนัก รวมถึงหน้าอกรึเปล่า?” จากนั้นเธอก็ได้ยืดเอวของเธอและเชิดหน้าอกที่แสนภูมิใจของเธอออกมา

“พี่ใหญ่คะ พี่คิดมากเกินไปรึเปล่า ทำไมฉิงเทียนถึงต้องการของแบบนั้นด้วยล่ะคะ?” องค์หญิงเจ็ดถามด้วยเสียงค่อยๆ

“ฮึ่ม ใครจะไปรู้ความคิดชั่วร้ายของหมอนั่นกันเล่า” องค์หญิงใหญ่พูดอย่างโมโห

“อย่ามามัวแต่เดาเลย ให้น้องแปดถามฉิงเทียนดีกว่า ว่ามันคืออะไรกันแน่?” องค์หญิงสองกล่าว

“จริงด้วยๆ น้องแปดลองถามดูซิว่า สัดส่วนคืออะไร?”

“ได้ๆ” ฮ่าวอวิ๋นผงกหัวแล้วก็ได้ถามกลับไป: อะไรคือสัดส่วนรึท่านอาจารย์?”

ฉิงเทียนมองดูข้อความที่ส่งกลับมาโดยฮ่าวอวิ๋นก็ได้ตบหัวของเขา เซียนนั้นคงจะไม่เคยได้ยินคำว่าสัดส่วนมาก่อนแน่ๆ ทำไมเราถึงได้พลาดเรื่องสามัญสำนึกเช่นนี้ไปได้เนี่ย

จึงได้รีบตอบกลับไปทางโทรศัพท์มือถือ: สัดส่วนก็คือขนาด หน้าอก, เอว, สะโพกน่ะ

“หา, ฉิงเทียนคนนี้เป็นเสือผู้หญิงหรอกเหรอเนี่ย?” เมื่อองค์หญิงแปดได้เห็นข้อความที่ฉิงเทียนส่งกลับมา หน้าของเธอก็แดงขึ้นมา มีเพียงองค์หญิงใหญ่ที่ทำหน้าเหมือนกับรู้อยู่แล้วและพูดขึ้น “ข้าบอกแล้วว่าผู้ชายคนนี้มันต้องไม่มีเจตนาดีแน่ๆ ถึงได้ถามเรื่องส่วนตัวของท่านแม่เช่นนี้ ถ้ารู้ว่าเขาจะเป็นคนเช่นนี้ ข้าน่าจะเอาสายฟ้าผ่าใส่เขาให้ตาย”

“เดี๋ยวก่อนท่านพี่ ท่านอาจารย์อาจจะมีเหตุผลอะไรก็ได้ถึงได้ถามเช่นนี้ พี่ใหญ่ขอข้าลองถามท่านอาจารย์ดูก่อนกว่าทำไมเขาถึงได้ถามเรื่องส่วนตัวของเจ้าแม่เช่นนั้นก่อนเถอะนะท่านพี่?” ฮ่าวอวิ๋นก็ได้คว้าแขนขององค์หญิงใหญ่ที่กำลังจะเดินออกไปข้างนอก สีหน้าของเธอนั้นแดงฉานและในขณะเดียวกันก็พูดว่าฉิงเทียนในใจ: ท่านอาจารย์ทำไมถึงได้ถามคำถามเช่นนั้นออกมานะ? ไร้ยางอายจริงๆ!

“ก็ได้ ข้าจะให้โอกาสเขาสักครั้ง ถ้าเขาไม่มีเหตุผลที่ดีพอ ข้าจะเอาสายฟ้าผ่าใส่เขาเดี๋ยวนี้แหละ” องค์หญิงใหญ่ยืนกอดอกพูด

ฮ่าวอวิ๋นจึงได้รีบถามผ่านศิลาส่งผ่านเสียง: ท่านอาจารย์ ทำไมท่านถึงได้ถามคำถามไร้ยางอายเช่นนั้นออกมา? 😳

เมื่อเห็นข้อความที่ส่งมาโดยฮ่าวอวิ๋น ฉิงเทียนก็ได้ยิ้มแบบแห้งๆออกมา ทำไมเราถึงลืมได้นะว่าคนบนโลกเซียนนั้นรักนวลสงวนตัว แต่เราดันกลับถามคำถามเช่นนี้ออกไป

ฉิงเทียน: ขอโทษทีที่ถามอะไรห้วนๆไปหน่อย เพราะว่าผมมีวิธีที่จะทำให้เจ้าแม่อารมณ์ดีแล้วน่ะ

ฮ่าวอวิ๋นมองดูข้อความอย่างตื่นเต้นแล้วพูดขึ้น “จริงเหรอเนี่ย?”

แล้วองค์หญิงองค์อื่นๆต่างก็มองดูฮ่าวอวิ๋นที่มีสีหน้าตื่นเต้น แล้วจึงพากันชะโงกหัวมาดูข้อความ

องค์หญิงทั้งเจ็ดต่างก็ไม่เชื่อในข้อความของฉิงเทียน ซึ่งรู้ดีว่าท่านแม่ของพวกเธอนั้นเป็นคนอย่างไร? ถ้าลองได้อารมณ์ไม่ดีแล้วจะทำให้เธออารมณ์ดีง่ายๆได้อย่างไร?

แล้วองค์หญิงใหญ่ก็ได้พูดอย่างโกรธา “โกหก เขาโกหกชัดๆ”

“ท่านพี่ แต่ข้าเชื่อที่ท่านอาจารย์พูดนะ” ฮ่าวอวิ๋นพูดอย่างเชื่อมั่น

“ฮึ่ม งั้นขอข้าดูหน่อยสิว่าเขาจะทำอย่างไร?” หลังจากที่พูดจบ องค์หญิงใหญ่ก็ได้คว้าเอาศิลาส่งผ่านเสียงมาแล้วถามกลับไป “เจ้าจะทำอย่างไร?”

ฉิงเทียนนั้นรู้ดีว่าคำพูดของเขานั้นจะต้องถูกสงสัยอย่างแน่นอน เขาจึงได้หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วดาวน์โหลดภาพนางแบบในชุดกี่เพ้าจากอินเทอร์เน็ตแล้วส่งไปให้พี่ใหญ่นางฟ้า ลองดูสิว่าชุดนี้จะเป็นอย่างไร

แดนสวรรค์ในโลกเซียน

เมื่อองค์หญิงทั้งแปดได้เห็นชุดกี่เพ้า ตาของพวกเธอก็ได้ส่องแสงออกมาทันที เสื้อผ้าเหล่านี้ทำให้คนใส่ดูสะโอดสะองมาก องค์หญิงทุกองค์ล้วนมีความอยากขึ้นมาในใจของพวกเธอ ข้าอยากได้ชุดนี้! แม้แต่องค์หญิงใหญ่ที่ไม่เคยมองฉิงเทียนในแง่ดี คราวนี้ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเช่นกัน