บทที่ 363 ทานยาพลังหยางอาทิตย์

บทที่ 363 ทานยาพลังหยางอาทิตย์

ในตอนนี้มีพลังหยางอาทิตย์สีแดงอยู่ภายในเต้าปรุงยามากขึ้นเรื่อยๆ และเลือดสีทองแต่เดิมนั้นก็ลดลงไปเรื่อยๆเช่นกัน

เมื่อเลือดสีทองหยดสุดท้ายได้หายไปจนหมด หัวใจของฉิงเทียนก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมา ในที่สุดขั้นตอนแรกก็ได้ผ่านพ้นไปแล้ว ที่เหลือก็รวบรวมพลังหยางอาทิตย์นำมารวมเข้าด้วยกัน ฉิงเทียนสูดลมหากใจเข้าลึกๆ และปล่อยพลังจิตศักดิ์สิทธิ์ของเขาควบคุมสายฟ้าอัคคีที่อยู่ภายใต้เตานั้น

ภายใต้การเผาไหม้ของสายฟ้าอัคคี พลังหยางอาทิตย์สีแดงที่อยู่ภายในเตานั้นก็ได้เริ่มเข้าหาตรงกลางหม้ออย่างช้าๆ!

ชั่วโมงนึงผ่านไป พลังหยางอาทิตย์ทั้งหมดในเตาก็ได้มารวมกันตรงกลางเตา และพลังสีแดงนั้นก็ได้อยู่ในสภาพกึ่งแข็งกึ่งเหลว ภายใต้การควบคุมของจิตศักดิ์สิทธิ์ อุณหภูมิของสายฟ้าอัคคีก็ค่อยๆเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆจนกระทั่งพลังหยางอาทิตย์ภายในเตาปรุงยาได้กลายเป็นของแข็งขึ้นมา

จริงๆแล้ว พลังหยางอาทิตย์นั้นจะอยู่ในสภาพของเหลวนั้นยังไม่บริสุทธิ์เพียงพอ จำเป็นต้องทำให้กลายเป็นของแข็ง และพลังหยางอาทิตย์นี้จะมีประสิทธิภาพมากที่สุดเมื่อเข้าไปในร่างของซูเสวี่ยแล้วเป็นเวลา 1 ชั่วโมง

“ฟู่” ฉิงเทียนพ่นลมหายใจออกมา และสายฟ้าอัคคีที่อยู่ที่มือทั้งสองข้างของเขาก็ได้หายไปจากห้องนั้นทันที

แล้วใบหน้าของฉิงเทียนก็ได้ยิ้มออกมาอย่างควบคุมไม่ได้และพูดพึมพำกับตัวเอง “ในที่สุดก็ปรุงยาเสร็จเสียที” ขณะที่ท่องคาถาอยู่นั้นก็ได้เปิดฝาเตาออกมา ซึ่งตอนนี้เหลืออยู่เพียงยาเม็ดปีศาจสีแดงอยู่ตรงกลางหม้อปรุงยา

“เนี่ยน่ะเหรอยาพลังหยางอาทิตย์” ฉิงเทียนหยิบยานั้นออกมาจากในเตา แล้ววางเอาไว้บนมือของเขา แล้วไอร้อนก็ได้พุ่งเข้าใส่หน้าของเขาทันที

พลังวิญญาณในกายของฉิงเทียนนั้นก็ได้ร้อนขึ้นมาราวกับน้ำมันเบนซินเจอไฟ พลังวิญญาณของฉิงเทียนนั้นถูกเผาไหม้ในทันที

“นายท่านเจ้าคะ รีบเอายาใส่ขวดหยกเร็วเข้าเจ้าค่ะ!” เพ่าฝูพูดอย่างเร่งรีบ

ฉิงเทียนก็ได้รีบเอายาพลังหยางอาทิตย์ใส่เข้าไปในขวดหยกทันที และพลังของหยางอาทิตย์ก็หายไปทันที ฉิงเทียนก็รู้สึกได้ว่าพลังวิญญาณในกายของเขานั้นไม่ร้อนแล้ว!

“พลังหยางอาทิตย์นี้สามารถเผาไหม้พลังวิญญาณได้ด้วยเหรอเนี่ย? ถ้าเราช้าไปกว่านี้พลังวิญญาณในกายก็คงถูกเผาไหม้จนหมดแน่ พลังหยางอาทิตย์นี่ช่างมีพลังคุกคามจริงๆ” ฉิงเทียนพูดอย่างหวาดกลัว หลังจากที่หยิบเอายาพลังหยางอาทิตย์ขึ้นมาดูเพียงแค่อึดใจเดียวแล้วต้องเอาใส่ในขวดหยก

“นายท่านเจ้าคะ รีบเอาไปให้ซูเสวี่ยทานกันเถอะเจ้าค่ะ!” เพ่าฝูพูดเตือนเขา

“จริงด้วย!”

ฉิงเทียนเดินออกมาข้างนอกและเมื่อซูเสวี่ยเห็นฉิงเทียนเดินออกมา ซูเสวี่ยก็ได้รีบเดินไปหาเขาทันที ในห้องนั่งเล่นเมื่อสักครู่นั้น เธอรู้สึกได้ถึงพลังวิญญาณมหาศาลที่ไหลทะลักออกมาจากในห้อง ทำให้เธอรู้สึกเป็นกังวลฉิงเทียน

แต่เธอก็ไม่กล้าที่จะเข้าไปรบกวน เมื่อเห็นฉิงเทียนเดินออกมาเธอก็รู้สึกโล่งอก “ฉิงเทียน คุณไม่อะไรใช่ไหม?”

“ไม่เป็นไร ผมสบายดี และไม่เพียงแต่จะไม่เป็นไรแล้ว ผมยังสามารถปรุงยาพลังหยางอาทิตย์สำเร็จด้วย” ฉิงเทียนกล่าวพร้อมกับดึงซูเสวี่ยเข้ามาในอ้อมกอดของเขา แล้วหยิบเอาขวดหยกที่ใส่ยาพลังหยางอาทิตย์เอาไว้ออกมาจากแหวนเก็บของ

“นี่คือยาพลังหยางอาทิตย์งั้นเหรอ?” ซูเสวี่ยที่รับขวดหยกมาอย่างสงสัยและเปิดขวดหยกออกมา และเทเอายาออกมาไว้ในมือของเธอ

ฉิงเทียนนั้นคิดที่จะห้าม แต่ยาพลังหยางอาทิตย์ได้เทลงมาในมือของเธอแล้ว

“เสวี่ยเอ๋อ รีบเอายาพลังหยางอาทิตย์ใส่เข้าไปไว้ในขวดเร็วเข้า?” ฉิงเทียนรีบพูดทันที

“ทำไมต้องรีบเอาใส่ขวดด้วยล่ะคะ? นี่คือยาพลังหยางอาทิตย์งั้นเหรอ? ก็ดูไม่มีเป็นพิเศษต่างจากยาอื่นเลย” ซูเสวี่ยพูดอย่างสงสัยขณะที่มองดูยาพลังหยางอาทิตย์

ฉิงเทียนมองไปที่ซูเสวี่ยที่ไม่เป็นอะไรเลย! ก็ได้พูดขึ้นมาอย่างประหลาดใจ “เสวี่ยเอ๋อ คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

“ก็ไม่เห็นมีอะไรนี่คะ?”

“พลังวิญญาณในร่างของคุณไม่ได้เผาไหม้อะไรใช่ไหม?”

“ไม่ค่ะ แต่ฉันรู้สึกว่าพลังหยางอาทิตย์นี้มันดูอุ่นๆในมือของฉันอยู่นะคะ” ซูเสวี่ยพูดอย่างจริงจัง

“ดูเหมือนว่าพลังหยางอาทิตย์นี้จะไม่มีผลอะไรกับร่างกายเก้าหยินเสวียนหยินของเสวี่ยเอ๋อสินะ!” ฉิงเทียนพูดในใจ

“ฉิงเทียน งั้นฉันทานเลยล่ะนะ!” แล้วซูเสวี่ยก็ได้เอายาพลังหยางอาทิตย์ใส่เข้าไปในปาก

ทันทีที่ยาพลังหยางอาทิตย์ที่เข้าไปในปากของซูเสวี่ย พลังหยางบริสุทธิ์ก็ได้แผ่ไปทั่วร่างของเสวี่ยเอ๋อทันที

แล้วร่างกายของซูเสวี่ยนั้นก็ได้ปล่อยพลังเย็นออกมา ร่างกายของเธอในตอนนี้ครึ่งหนึ่งเป็นพลังหยางบริสุทธิ์ และอีกครึ่งเป็นพลังหยิน พลังทั้งสองนั้นได้ทำการปล่อยออกมาจากร่างกายของซูเสวี่ยพร้อมๆกัน

“เพ่าฝู เสวี่ยเอ๋อไม่เป็นอะไรใช่ไหม?” ฉิงเทียนพูดอย่างเป็นกังวล

“ไม่เป็นอะไรเจ้าค่ะนายท่าน ก็แค่พลังหยางอาทิตย์นั้นกำลังทำการดูดกลืนพลังหยินในร่างกายของซูเสวี่ยอยู่เจ้าค่ะ”

อย่างที่เพ่าฝูพูด พลังหยินในกายของซูเสวี่ยนั้นลดลงเรื่อยๆ และพลังหยางอาทิตย์นั้นก็ลดลงเรื่อยๆเช่นกัน หนึ่งหยางหนึ่งหยินกำลังทำให้เป็นกลางอย่างช้าๆ

สองชั่วโมงผ่านไป ซูเสวี่ยก็ได้ลืมตาขึ้นมาและพูด “ร้อนๆ ฉิงเทียนทำไมฉันถึงได้ร้อนจนแทบจะอยากแก้ผ้าเดี๋ยวนี้!

“เพ่าฝู เสวี่ยเอ๋อเป็นอะไรไปน่ะ?” ฉิงเทียนถามเพ่าฝู แล้วจับมือของซูเสวี่ยเอาไว้ ซึ่งกำลังร้องไห้ออกมา

ทันทีที่มือของฉิงเทียนแตะไปที่มือของซูเสวี่ย มือของเขาก็ได้ชักมือกลับมาทันที ร่างกายของเสวี่ยเอ๋อนั้นร้อนมาก

“นายท่าน น่าจะเป็นไปได้ว่าพลังหยินในร่างของซูเสวี่ยนั้นได้หมดไปด้วยพลังหยางอาทิตย์แล้วเจ้าค่ะ แต่ทว่าพลังของหยางอาทิตย์นั้นยังคงไม่หมดสิ้นไปเจ้าค่ะ” เพ่าฝูอธิบาย

“แล้วเราจะทำอย่างไรดี?”

“นายท่านจะต้องดูดเอาพลังที่เหลือออกมาเจ้าค่ะ”

“แล้วจะดูดออกมาอย่างไร?” ซูเสวี่ยในเวลานี้ทั้งตัวและหน้าแดงระเรื่อ และปากเล็กๆของเธอก็ปล่อยความร้อนออกมา! ช่างดูเย้ายวนกว่าทุกที

“นายท่านน่าจะรู้ดีเจ้าค่ะ ข้าไปก่อนนะเจ้าค่ะ”

“จะรีบไปไหน? กลับมาบอกก่อนเซ่” แล้วฉิงเทียนก็ได้เข้าใจความหมายของเพ่าฝู และพาซูเสวี่ยเข้าไปในห้องทันที!