บทที่ 370 สังหาร (3)

บทที่ 370 สังหาร (3)

“ตูม!!”

ในชั่วขณะต่อมา หมัดของฉิงเทียนก็ได้ปะทะเข้ากับกรงเล็บของเจ้าผียักษ์นั้น กรงเล็บขนาดใหญ่ของมันก็ได้แตกสลายทันทีที่ปะทะกับหมัดของฉิงเทียน และทั้งแขนของเจ้าผีร้ายก็ได้สั่นไหว

“อ๊ากก!!! เจ็บปวด ข้าจะฆ่าเจ้า” แล้วเจ้าผีร้ายก็ได้พูดบางอย่างออกมาและจ้องไปที่ฉิงเทียน ด้วยตาสีเขียวที่เรืองแสงออกมาและเกลียดชัง

ที่ตัวของมันได้ปล่อยควันสีดำดัง“ฟู่ๆ”ออกมา ซึ่งทำให้ได้ยินเสียงร้องที่โศกเศร้าและโหยหวนออกมาอย่างต่อเนื่อง

“พี่ครับ เจ้าผีร้ายนี้มันสู้ยากมากจะทำอย่างไรดีครับ?” ฉิงหยูที่มองดูอยู่อดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา

อีกทางด้านหนึ่ง “บ้าน่า มันเป็นไปได้อย่างไร?” ผู้นำตระกูลหยูมองเห็นเจ้าผีร้ายที่อยู่ในวงอาคมของเขานั่นแหละสลายด้วยฝีมือของฉิงเทียน ทำให้หัวใจของเขานั้นกลัวขึ้นมาอีกครั้ง

“ตูม! ตูม! ตูม!” ในขณะนั้นเองฉิงเทียนก็ไม่ปล่อยให้เจ้าผีร้ายมีโอกาสได้ตั้งตัว หมัดของเขานั้นราวกลับถูกปล่อยออกมาจากปากกระบอกปืนใหญ่ กระหน่ำยิงเข้าไปอย่างต่อเนื่องซัดใส่เจ้าผีเจ้าผีตัวหนึ่งอย่างไม่ลดละ

ร่างของเจ้าผียักษ์ที่ถูกถล่มใส่ด้วยหมัดปืนใหญ่นั้น ก็ได้แตกตัวออกจนกลายเป็นควันสีดำและลอยออกไปทั่วทุกทิศทุกทาง! หลังจากที่กระหน่ำต่อยไปได้ 3 นาที ร่างของเจ้าผีตัวใหญ่ก็ได้ล้มลงและกลายเป็นควันดำจนหมด

แต่ในขณะที่ฉิงเทียนได้ทำลายเจ้าผีร้ายไปแล้วนั้น ควันดำที่อยู่ในอาคมวิญญาณร้ายก็ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งและกลับกลายเป็นผีร้ายอีกครั้งหนึ่ง แล้วรุกใส่ฉิงเทียนอีกครั้ง

“บ้าน่า….มันเป็นไปได้ยังไง?” คราวนี้เป็นคราวของฉิงเทียนตกใจบ้าง แต่ทว่าฉิงเทียนก็ไม่ได้พูดพร่ำทำเพลงและกระหน่ำชกเข้าไปอีกครั้ง เจ้าผีร้ายก็อยู่ได้ไม่ถึง 3 นาทีและสลายไปอีกครั้ง

แต่ควันดำที่กระจัดกระจายออกไปนั้นก็ได้กลับมารวมตัวกันแล้วกลายเป็นผีร้ายอีกครั้ง

“ไม่เชื่อหรอกว่าฉันจะไม่สามารถจัดการแกได้น่ะ!” แล้วก็วนเวียนอยู่อย่างนั้นอีกหลายรอบ จนฉิงเทียนทำลายเจ้าผีร้ายไปไม่ต่ำกว่าสิบรอบ

“นี่ต้องไม่ใช่วิธีที่ถูกแน่!” ฉิงเทียนคิดในใจ ตราบใดที่อาคมนี้ยังไม่ถูกทำลายลง พลังวิญญาณของเขาคงได้หมดลงก่อนแน่

ส่วนทางด้านของฉิงหยูเองก็ไม่ได้ดีกว่ากันมากนัก ถ้าไม่ใช่เพราะมีไป๋กงหยางคอยช่วยเหลือเขาอยู่ ฉิงหยูก็คงได้หมดแรงไปนานแล้ว

“ฮ่าๆๆ….ฉิงเทียนฉิงหยู เชิญพวกเจ้าสนุกกับอาคมร้อยภูตให้เต็มที่! ข้าจะไม่ปล่อยให้คนที่จะมาทำลายตระกูลหยูของข้ารอดไปแน่!” ผู้นำตระกูลหยูก็ได้จ้องไปที่ฉิงเทียนและฉิงหยูดั่งอสรพิษร้าย หลังจากที่ผ่านศึกนี้ไป ตระกูลหยูเองก็เสียหายหนักมาก เป็นเรื่องยากที่จะฟื้นฟูให้กลับมายิ่งใหญ่เหมือนเดิมได้

“จะแสดงความยินดีมันยังเร็วไปหน่อยไหม?” ฉิงเทียนพูดอย่างดูถูก แต่ในใจคิดทำไมเจ้าอาคมบ้านี่ถึงได้ยากที่จะทำลายแบบนี้นะ

“เพ่าฝู คุณทำอะไรกับมันบ้างได้ไหม?”

“นายท่านเจ้าคะ จากความเป็นจริงที่ว่าทุกสรรพสิ่งนั้นล้วนมีความเกี่ยวข้องกัน เจ้าผีร้ายนี่ก็น่าจะเกิดมาจากพลังหยินที่แข็งแกร่ง มันจึงน่าจะกลัวพลังหยางที่แข็งแกร่งเจ้าค่ะ” เพ่าฝูกล่าว

ฉิงเทียนก็ได้ตบหัวของเขาแล้วพูด “จริงด้วยสิ ทำไมเราถึงคิดไม่ได้นะ?” จากนั้นเขาก็ได้ตะโกนไปหาฉิงหยู “เสี่ยวหยู ใช้พลังหยางที่ทรงพลัง!”

แล้วเขาก็ได้ทำการเรียกกระบี่อัสนีสวรรค์ออกมาอยู่ในมือของฉิงเทียนอีกครั้ง

ทันทีที่กระบี่อัสนีสวรรค์ออกมา ควันดำที่คละคลุ้งอยู่ทั่วก็ได้พากันแยกตัวห่างออกทันที และควันดำเหล่านั้นก็ได้พากันออกห่างเป็นวงกลม

“ใช่จริงๆ พวกมันกลัวพลังหยาง!” ฉิงเทียนกล่าว

“ตายซะ!” ด้วยเสียงตะโกนดังลั่นกระบี่อัสนีสวรรค์ของฉิงเทียนก็ได้ฟาดฟันใส่เจ้าผีร้ายทันทีอย่างไม่รอช้า

“อ๊า……” เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นมา แล้วเจ้าผีร้ายก็ได้กลายเป็นควันสีขาวก่อนที่จะสลายหายไปราวกับไอน้ำ

“บ้าน่า…..มันเป็นไปได้อย่างไร? วิญญาณร้ายของข้า” ในขณะนั้นเอง ผู้นำตระกูลหยูก็ได้ตกตะลึง แม้แต่เสียงของเขาก็ยังสั่นเครือ ในคราวนี้เจ้าผีร้ายนั้นไม่ได้กลับมารวมดังเดิมอีก!

มองไปที่กระบี่อัสนีสวรรค์ที่ส่องแสงอยู่ในมือของฉิงเทียนนั้น เขาก็ได้สั่นขึ้นมา และนึกถึงตอนที่เขาซื้ออาคมร้อยภูติมา ซึ่งคนที่ขายได้บอกเอาไว้ว่านอกจากแสงอาทิตย์แล้วไม่มีอะไรที่สามารถฆ่าผีร้ายเหล่านี้ได้

แต่ในตอนนี้ ฉิงเทียนกลับสามารถจัดการกับเจ้าผีร้ายพวกนี้ได้! ยิ่งไปกว่านั้นยังทำให้หายไปแล้วไปลับเลยด้วย