บทที่ 389 งานประมูล (2)

บทที่ 389

งานประมูล (2)

“ฉิงอวี่เอ๋อหัวหน้าผู้จัดประมูล ช่างเป็นสาวงามระดับตำนานจริงๆ ทั้งรูปร่างที่เป็นสาวใหญ่และน่าหลงใหลของเธอ ทำเอาหัวใจของเราเต้นตุ้มๆต่อมๆจริงๆ” ฉิงเทียนได้ยินเสียงของผู้บำเพ็ญเพียรผู้หนึ่งที่อยู่ตรงหน้าเขาและพูดชมเธอ

ส่วนฉิงเทียนที่นั่งอยู่ด้านหลังก็ได้คิ้วขมวดและมองไปที่ชายคนที่พูดเมื่อสักครู่ที่อยู่ตรงหน้าเขา ในเวลานี้ชายคนนั้นก็ได้มองไปที่ฉิงอวี่เอ๋อที่อยู่บนเวทีด้วยสายตาที่เร่าร้อน มือข้างหนึ่งของเขาก็ได้ปิดไปที่ปากของเขา และมืออีกข้างก็ได้ขยับอยู่ใต้ร่มผ้าช่วงล่างของเขา

“บ้าเอ๊ย เสี่ยวหยูหมอนั่นกำลังช่วยตัวเองอยู่” ฉิงเทียนพูดสบถเบาๆ แล้วก็เบี่ยงสายตาหลบทันที “ชายคนนี้ช่างหน้าด้านจริงๆ”

“แย่จริงๆ! มองอะไรไม่เห็นอะไรเลย เสี่ยวหยูเราย้ายที่กันเถอะ” ฉิงเทียนพูดบ่น แล้วทั้งคู่ก็ย้ายที่นั่งทันที พวกเขาต่างส่ายหัวและยิ้มอย่างแห้งๆ แล้วสายตาของพวกเขาก็ได้จับจ้องไปที่เวทีกัน มองที่ส่วนโค้งเว้าที่น่าหลงใหลของผู้หญิงคนนั้น ฉิงเทียนกับฉิงหยูก็ได้พูดพึมพำเบา “ช่างเหมือนนางฟ้าอะไรแบบนี้”

“พี่ครับ พี่เจอเสี่ยวซินรึยังครับ?” ฉิงหยูถาม

“ไม่เลย, พวกเราอาจจะต้องรอก่อน” ฉิงเทียนนั้นไม่กล้าที่จะใช้จิตศักดิ์สิทธิ์ส่องที่นี่ อย่างไรเสียเขาก็ไม่รู้ว่าที่นี่จะมีพวกระดับปรมาจารย์มาหรือไม่

แล้วฉิงเทียนก็ได้เงี่ยหูฟังบทสนทนาจากทุกทิศทุกทาง

“นี่สหาย เจ้ารู้หรือไม่ว่าห้องพวกนั้นคืออะไร?” ชายคนหนึ่งชี้ไปที่บริเวณส่วนด้านบนที่ถูกซอยออกเป็นห้องๆเหนือหัวพวกเขา

“สหาย เจ้าคงเพิ่งเคยมาที่เทียนเฉิงสินะ! ห้องพวกนั้นน่ะมีเอาไว้สำหรับพวกสำนักใหญ่ๆในโลกผู้บำเพ็ญเพียรน่ะ”

“สำนักใหญ่ๆในโลกผู้บำเพ็ญเพียร?” ฉิงหยูมองไปที่ห้องส่วนตัวพวกนั้นแล้วก็ส่งโทรจิตไปหาไป๋กงหยางแล้วถาม “ศิษย์พี่ครับ ท่านพอจะตรวจสอบห้องพวกนั้นได้ไหมครับ?”

“ห้องพวกนั้นสร้างด้วยวัสดุพิเศษ ข้าไม่สามารถรับรู้ถึงสิ่งที่อยู่ด้านในได้เลย” ไป๋กงหยางกล่าว

“อะไรนะ แม้แต่จิตศักดิ์สิทธิ์ของศิษย์พี่ใหญ่ก็ยังไม่สามารถมองทะลุได้เหรอเนี่ย?” ฉิงหยูพูดอย่างตกใจ

“ดูเหมือนว่าพวกเราคงต้องค่อยเป็นค่อยไป” ฉิงเทียนกล่าว

ในขณะเดียวกัน ที่ห้องส่วนตัวเหล่านั้น ก็ได้มีคนจากสำนักใหญ่ๆนั่งลงและมองมายังเบื้องล่าง

“หึ นังร่าน!” เหล่าผู้หญิงจากสำนักหมื่นบุปผาที่อยู่ในห้องส่วนตัวของพวกเธอก็ได้มองดูด้วยความริษยา

ในขณะที่เหล่าลูกศิษย์ของสำนักซูซานก็ได้มองไปที่ ฉิงอวี่เอ๋อที่อยู่บนเวทีด้วยสีหน้าช่วยไม่ได้ “เฮ้อ จะว่าอย่างไรดีล่ะ ถึงจะบอกว่าท่านอาจารย์อานั้นชื่นชอบการแต่งตัว แต่นี่มันก็ออกจะ…..”

ในช่วงเวลานั้น ผู้คนในห้องส่วนตัวแต่ละห้องต่างก็มองดูมาที่งานประมูลด้วยอารมณ์ต่างๆกัน

แต่ก็สามารถพูดได้ว่าหญิงที่ชื่อว่าฉิงอวี่เอ๋อนั้นสามารถควบคุมบรรยากาศในนี้ได้ดี ด้วยรอยยิ้มของเธอได้ทำให้บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยผู้สนใจก่อนที่การประมูลจะเริ่มเสียอีก

“ฮิๆ ขอบคุณทุกท่านที่ให้ความสนใจ การประลองยุทธ์ที่จัดทุก 10 ปี กำลังจะถูกจัดขึ้นในเมืองเทียนเฉิงแห่งนี้ และการประมูลในครั้งนี้ทางเราได้ทำการรวบรวมของวิเศษหายากไว้มากมาย เมื่อสักครู่ทางเราก็ได้เพิ่งได้รับยาล้ำค่าเข้ามาค่ะ” ฉิงอวี่เอ๋อพูดด้วยน้ำเสียงที่น่าหลงใหลที่สามารถทำให้โดยรอบสงบลงได้

ยานั้นเป็นสิ่งที่นิยมมากในโลกผู้บำเพ็ญเพียร และไม่ต้องพูดถึงเลยว่าที่ฉิงอวี่เอ๋อพูดเมื่อสักครู่นั้นว่าเป็นของล้ำค่าอีก

“คนสวย มันเป็นยาแบบไหนเหรอ?”

“แบบนี้ไม่ซื้อไม่ได้แล้ว”