บทที่ 399 ฉิงหยูจู่โจม

บทที่ 399

ฉิงหยูจู่โจม

พลังหยางบริสุทธิ์ของฉิงหยูคือความแข็งแกร่งของเขา เมื่อพลังหยางบริสุทธิ์ถูกปล่อยออกมา เขาก็ได้รู้สึกถึงพลังของตัวเอง ทำให้ฉิงหยูสามารถรับรู้ทุกๆสิ่งได้ดีขึ้น เข้ารู้สึกได้ว่าเงาของหลินฝานนั้นช้าลง และในขณะเดียวกันเขาก็รู้สึกได้ถึงฝนกระบี่ที่กำลังร่วงหล่นมาจากท้องฟ้า กระบี่ทุกเล่มนั้นน่ากลัวราวกับมันจะฆ่าเขาเสียให้ได้

แต่ในเวลานี้ด้วยความสามารถในการรับรู้ของฉิงหยู ก็ราวกับว่าเขาสามารถมองเห็นวิถีพุ่งของกระบี่แต่ละเล่มได้อย่างชัดเจน แล้วฉิงหยูก็ได้เริ่มขยับตัว ตัวของนั้นก็ได้เหมือนกับเป็นภาพติดตา ที่เป็นเหมือนอากาศธาตุและไม่แน่นอน แม้เขาจะไม่ได้เคลื่อนไหวไปไกลอะไร แต่ทว่าเขาก็สามารถหลบฝนกระบี่ได้อย่างชาญฉลาด ฝนกระบี่เหล่านั้นดูเหมือนจะไม่โดนตัวของเขาเลย ทั้งขยับหัวและขยับตัวหลบไปมา

“ฉิงหยูเคลื่อนไหวเร็วมาก!” ฉิงเทียนตกใจ ความเร็วของวิชาฉิงหยูนั้นรวดเร็วมาก แม้แต่คนในระดับเฟิงเฉินทั่วๆไปก็ไม่สามารถทำได้ การที่ได้ผู้ที่อยู่ในระดับจินเซียนมาสอนวิชาให้อย่างใกล้ชิดเช่นนี้ มันช่างแตกต่างจริงๆ

“ฮ่าๆ มันแน่นอนอยู่แล้วเพราะข้าไป๋กงหยางอยู่ที่นี่ยังไงล่ะ ศิษย์น้องของข้าจะอ่อนแอได้อย่างไร?” ไป๋กงหยางพูดอย่างภูมิใจ เขาใช้เวลาไปอย่างมากกับศิษย์น้องคนนี้ ในเวลานี้ฉิงหยูย่อมแข็งแกร่งกว่าคนในระดับหยวนยิงด้วยกันในโลกเซียนเสียอีก และวิชาที่ฉิงหยูใช้นั้นก็เป็นวิชาที่ยอดเยี่ยมของสำนักหยางพิสุทธิ์

ฉิงหยูในเวลานี้จึงเป็นที่สนใจของผู้คนมาก การที่เห็นเขาสบายๆท่ามกลางฝนกระบี่เช่นนี้ ไป๋กงหยางนั้นไม่ได้ตกใจอะไร

อย่างไรก็ตามการที่ไป๋กงหยางไม่ตกใจนั้น ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะไม่ตกใจด้วย สายตาของคนทั่วทั้งสนามต่างก็จับจ้องไปที่เวทีประลองนั้น

เพราะนี่คือการต่อสู้นัดแรกของศิษย์จากสำนักใหญ่ แล้วเขายังเป็นผู้ใช้กระบี่เซียนของสำนักซูซานอีกด้วย แม้แต่เหล่าเจ้าสำนักทั้ง 6 เองก็ยังจับจ้องไปที่เวทีประลองนี้

“ตาเฒ่าเจี้ยน ฝนกระบี่ของลูกศิษย์เจ้าเนี่ยไม่เลวเลยนะ แต่ดูเหมือนจะทำอะไรเจ้าหนูคนนั้นไม่ได้เลยนะ” นางฟ้าไป่ฮัวหัวเราะขณะที่มองดูที่เวที

“หึ นี่มันยังเพิ่งเริ่มต่างหาก!” ผู้อาวุโสเจี้ยนพูดอย่างโมโห ถึงแม้ว่าชื่อเสียงของสำนักซูซานนั้นจะไม่สู้สำนักคุนหลุน แต่ในโลกผู้บำเพ็ญเพียรนั้น พลังในการต่อสู้ของสำนักซูซานนั้นไม่เคยเป็นที่สองรองใคร แม้แต่สำนักคุนหลุนก็ตามที

เหล่าผู้ชมเองต่างก็ตกใจ “ฝนกระบี่ของสำนักซูซานนั้นกลับไม่โดนชายที่อยู่ในระดับหยวนยิงคนนั้นเลย สุดยอดมาก” ที่พวกเขาพูดนั้นไม่ได้กล่าวเกินจริงเลย ขณะที่เขาเปรียบเทียบตัวเองกับฉิงหยู

สีหน้าของหลินฝานเองก็ได้เปลี่ยนไป โดยเฉพาะตอนที่เขาได้ยินเสียงผู้ชมพูดอย่างตกใจรอบๆตัวเขา ทำให้ความต้องการที่จะฆ่าฉิงหยูนั้นเพิ่มขึ้นมาในใจเขา “ข้าจะฆ่าแกให้ได้!” แล้วในตอนนั้นเองพลังปราณกระบี่ของเขาก็ได้เพิ่มสูงขึ้นจนถึงขีดสุด

แต่ทว่าในชั่วขณะที่หลินฝานมีการเปลี่ยนแปลงนั้น ฉิงหยูเองก็มีการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน เขาเหยียบลงไปที่พื้นแล้วพลังวิญญาณทั้งตัวของเขาก็ได้ไปรวมไว้ที่ขา แล้วในชั่วขณะนั้นเองที่ตัวของเขาก็ได้พุ่งไปตรงหน้าหลินฝาน ด้วยความเร็วที่ไม่คาดฝันนี้ทำให้หลินฝานรู้สึกกลัวขึ้นมา ทำให้ในขณะนี้เขาไม่มีเวลาพอที่จะคิดอย่างรอบคอบได้แล้วทุ่มกระบี่ทั้งหมดของเขาที่ลอยอยู่บนฟ้าลงมาโจมตี

แล้วปราณกระบี่ของเขาก็ได้สลายไปกลายเป็นฝนดาวลงมาถล่มใส่ แล้วในขณะเดียวกัน แขนขวาของฉิงหยูก็ได้ถูกตัดเฉี่ยวไปด้วยของมีคมที่เหมือนกับกระบี่ ปราณกระบี่ที่ตกลงมาตัดผ่านตัวของฉิงหยู ถ้าเขาหลบไม่ทันมันก็คงได้ตัดผ่านตัวเขาไปอย่างแน่นอน “ถึงแม้ปราณกระบี่ของเขาจะไม่ทรงพลังมากนั้น แต่ก็ใช้ในจังหวะยอดเยี่ยมมา ความสามารถในการต่อสู้ของหลินฝานนั้นสุดยอดจริงๆ คนของสำนักซูซานนี้สุดยอดจริงๆ” ผู้คนมากมายต่างก็พากันชมเชยเขา แน่นอนว่าพวกเขาต่างก็ชื่นชมการต่อสู้ของพวกเขา แม้แต่ผู้อาวุโสเจี้ยนเองก็แอบผงกหัวให้กับไหวพริบของหลินฝาน

“ฮึ่ม!” ฉิงหยูก็ได้ยกมือซ้ายของเขาขึ้นมาแล้วกระแทกลงไปที่พื้น จริงอยู่วิชากระบี่นี้ทั้งรุนแรงและเฉียบคม แต่ทว่ามันเหมาะสมกับการต่อสู้ระยะห่างกันในระดับหนึ่ง ในระยะประชิดเช่นนี้ลำพังแม้แต่ฝ่ามือก็สามารถเอาชีวิตได้ และเป็นอาวุธที่น่ากลัวเช่นกัน

ในเวลานี้เองเหมือนกับภูเขาทั้งลูกพุ่งเข้าใส่หลินฝาน และปราณกระบี่ที่รุนแรงนั้นก็ถูกทำลายทันที ฝ่ามือของฉิงหยูรุนแรงมากจนที่ทำให้หลินฝานรู้สึกหายใจไม่ออก ไม่ใช่ว่าเขาอยู่แค่ระดับหยวนยิงหรอกเหรอ? ทำไมเขาถึงได้ปล่อยหมัดที่รุนแรงเช่นนี้ออกมาได้?

พลังฝ่ามือนั้นได้ทำลายทุกสิ่งโดยรอบทั้งหมด ซึ่งทำให้หลินฝานนั้นรู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในความฝัน ผู้บำเพ็ญเพียรระดับเฟิงเฉินกลับถูกผู้บำเพ็ญระดับหยวนยิงทำร้ายเช่นนี้