บทที่ 402 การตามสืบของสำนักซูซาน

บทที่ 402 การตามสืบของสำนักซูซาน

เมื่อฉิงเทียนและฉิงหยูกลับมาถึงโรงเตี๊ยม ก็มีสายลับมาจากสำนักต่างๆมารอแล้ว แต่ทว่าฉิงเทียนนั้นหาได้กลัวว่าตัวตนที่แท้จริงของเขาจะถูกเปิดโปงไม่

ฉิงเทียนกับฉิงหยูก็ได้พากันพักผ่อนหลังรับประทานอาหาร อย่างไรเสียมันก็เป็นการต่อสู้อย่างเข้มข้นสำหรับฉิงเทียน

ดังนั้นฉิงเทียนจึงได้ไปที่ห้องพักแล้วนอนก่อน

เมื่อความมืดได้เข้าปกคลุมท้องฟ้า ก็ได้มีคนในชุดดำแอบลอบเข้ามาในโรงเตี๊ยมที่ฉิงเทียนอยู่

ด้านนอกห้องของฉิงเทียน เธอก็ได้หยิบเอาของบางอย่างที่เหมือนกับยาจุดกันยุงออกมาจุด แล้วควันของมันก็ได้ลอยเข้าไปในห้องพัก

“นายท่านเจ้าคะ มีคนอยู่นอกห้องของนายท่านกำลังจุดกำยานอะไรบางอย่างอยู่เจ้าค่ะ” เพ่าฝูเรียกฉิงเทียนในหัวของเขา

ฉิงเทียนที่เพิ่งตื่นขึ้นมา เมื่อได้กลิ่นหอมจางๆที่ลอยเข้ามาก็ได้รีบกลั้นหายใจ

“ขอดูหน่อยสิว่าคนที่มาเป็นใครกัน?” ฉิงเทียนคิดในใจ

แล้วคนชุดดำที่อยู่ด้านนอกเมื่อเห็นว่ากำยานในมือของเขาเกือบหมดแล้ว ก็ได้ค่อยๆเปิดประตูอย่างช้าๆและแล้วปิดอย่างระมัดระวัง แล้วคนชุดดำหยิบอาคมอะไรบางอย่างขึ้นมาแล้วโยนเข้าไปในห้องตรงจุดที่ฉิงเทียนอยู่ แล้วทั้งห้องนั้นก็ได้ถูกปกคลุมด้วยอาคม

“ฮิๆ หยิงเทียนเจ้ามีความลับอะไรซ่อนอยู่กันแน่นะ?” คนในชุดดำก็ได้เดินมาหาฉิงเทียนอย่างช้าๆ แล้วมองไปที่เขาที่กำลังนอนอยู่บนเตียง แล้วมือที่ขาวดุจหยกขาวก็ได้เอื้อมไปที่ถุงเก็บของที่ติดอยู่ที่เอวของฉิงเทียน

หลังจากที่มาที่โลกผู้บำเพ็ญเพียร ฉิงเทียนก็ได้ใช้แต่ถุงเก็บของที่ดูไม่สะดุดตา อย่างไรเสียแหวนเก็บของนั้นก็เป็นของที่หายากมากในโลกผู้บำเพ็ญเพียร

“คนที่มานี่เป็นผู้หญิงอย่างนั้นรึ?” ฉิงเทียนเห็นมือที่ยื่นมาจึงได้พลิกตัวก่อนที่คนในชุดดำจะทำได้สำเร็จ และรีบถอยออกไปอย่างเร่งรีบ

รอจนกระทั่งพบว่าฉิงเทียนนั้นไม่ได้ทำอะไรต่อ คนในชุดดำจึงได้กลับมาที่เตียงของฉิงเทียน

จึงได้พยายามค่อยๆคว้าไปที่ถุงเก็บของที่เอวของฉิงเทียนอีกครั้ง แต่ในคราวนี้ฉิงเทียนได้คว้าแขนเอาไว้ แล้วพลิกตัวและกดทับตัวของคนในชุดดำเอาไว้

“ว้าว ทำไมถึงได้นุ่มขนาดนี้เนี่ย!” ฉิงเทียนรู้สึกได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่นุ่มๆที่หน้าอกของคนในชุดดำและยังอุ่นมืออีกด้วย

ที่แท้ก็เป็นฉิงอวี้เอ๋อไม่ใช่ใครอื่นที่อยู่ใต้ตัวของฉิงเทียน หลังจากที่ฉิงอวี้เอ๋อได้รับคำสั่งมาจากผู้อาวุโสเจี้ยนในตอนกลางวัน ให้เธอมาตามสืบเรื่องของหยิงเทียนและหยิงหยู

หยิงเทียนและหยิงหยูนั้นเดิมทีเป็นชื่อปลอมของฉิงเทียนและฉิงหยู อย่าว่าแต่โลกผู้บำเพ็ญเพียรเลย บนโลกเบื้องล่างก็ยังหาไม่เจอเลยด้วยซ้ำ ดังนั้นฉิงอวี้เอ๋อจึงสืบไม่พบอะไรเลย

ดังนั้นเธอจึงได้แอบเข้ามาขโมยถุงเก็บของของฉิงเทียนในขณะที่เขากำลังหลับ

แต่ไม่คิดว่าจะถูกเขากดทับอยู่บนเตียงเช่นนี้ และพลังวิญญาณในร่างของเธอก็ไม่สามารถใช้การได้เลย ทำได้แค่มองดูชายร่างใหญ่กดทับตัวเธอเท่านั้น

ฉิงอวี้เอ๋อในเวลานี้มีความคิดอยากฆ่าคนมาก เธอนั้นไม่เคยถูกผู้ชายจับกดเช่นนี้มาก่อนเลย ร่างกายของฉิงอวี้เอ๋อนั้นไม่เพียงแต่สั่นเทาแต่ยังหน้าแดงอีกด้วย ถึงแม้ว่าฉิงอวี้เอ๋อนั้นถึงแม้ว่าจะเป็นสาวใหญ่แล้วก็ตาม แต่เธอนั้นเป็นคนที่รักนวลสงวนตัวอย่างมาก

“คุณเป็นใครกันทำไมถึงได้เข้ามาในห้องของผม?” ฉิงเทียนที่กุมประตูชีวิตของฉิงอวี้เอ๋อเอาไว้ก็ได้ถามอย่างโมโห

“ฮึ่ม ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ!” ฉิงอวี้เอ๋อก็ได้ตอบกลับอย่างโมโหเช่นกัน และสองตาของเธอก็ได้จ้องไปที่ฉิงเทียนราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

“เข้ามาในห้องของผมแล้วยังจะทำปากแข็งอีกนะ ต่อให้คุณเป็นผู้หญิงผมก็ทำร้ายคุณได้นะ” ฉิงเทียนพูดด้วยความโกรธ แล้วมืออีกข้างก็ได้ดึงหน้ากากของฉิงอวี้เอ๋อออก

แต่ฉิงอวี้เอ๋อนั้นจะยอมปล่อยให้ฉิงเทียนเอาหน้ากากของเธอออกได้อย่างไร? ไม่มีใครที่ไม่รู้จักเธอในเทียนเฉิงแห่งนี้ ถ้าฉิงเทียนถอดหน้ากากของเธอออกได้ ก็เหมือนเป็นการบอกเขาว่าสำนักซูซานนั้นกำลังตามสืบเรื่องของเขาอยู่

ดังนั้นฉิงอวี้เอ๋อจึงได้พยายามดิ้นให้หลุด แต่มือของฉิงเทียนก็ได้มาถึงก่อน

“แคว่ก!”