บทที่ 449 เปิดร้าน

บทที่ 449 เปิดร้าน

เถียงอิงในเวลานี้กำลังถือกาน้ำชา แล้วสูดดมกลิ่นหอมของชา ในใจเขากำลังคิดถึงเรื่องความล่มสลายของร้านสามโลกซูเปอร์มาร์เก็ต เขาคิดที่จะใช้เวลาค่ำคืนนี้อยู่กับบ้านและมีความสุขกับภรรยาของเขา เมื่อคิดถึงสัดส่วนที่ผอมเพรียวของภรรยาที่บ้านแล้ว เขาก็พลันรู้สึกปากแห้งและช่วงล่างก็ร้อนวูบวาบขึ้นมา!

“ปัง!”

ในขณะที่เขากำลังจินตนาการเข้าได้เข้าเข็มอยู่นั้น จู่ๆประตูก็ถูกผลักเปิดออก!

หลังจากที่หันไปมองก็พบว่าเป็นเฉาเหมิ่ง เถียนอิงจึงได้รีบไปที่หาเฉาเหมิ่งพลางคิดว่าเขาคงจะจัดการเรียบร้อยแล้ว แต่ไม่ทันได้สังเกตเห็นใบหน้าที่บูดเบี้ยวของเฉาเหมิ่ง “พี่เฉาเป็นอย่างไรบ้างล่ะ? ถ้าเรียบร้อยดีท่านก็จะได้ไปที่ฮั่วกุ้ยโหลวคืนนี้เลย” เขากล่าวแล้วเอามือไปจับไหล่ของเฉาเหมิ่ง

เฉาเหมิ่งก็ได้ถอยออกมาหลบมือของเถียนอิง

แก เถียนอิงแกทำข้าเกือบตาย แล้วตอนนี้ยังจะมาทำเป็นสนิทสนมกับข้าอีกเรอะฝันไปเถอะ แขนข้าขาดก็เพราะเจ้าแท้ๆ ความแค้นนี้ถ้าไม่สะสางก็ไม่ใช่ลูกผู้ชาย

“ใครก็ได้ ไปจับสายลับคนนี้มาให้ข้าที” เฉาเหมิ่งตะโกนออกไป

แล้วกลุ่มลูกน้องของเขาที่อยู่ด้านหลังก็ได้พากันเข้าไปรวบจับกุมเถียนอิงราวกับเป็นเสือร้ายที่ลงจากเขามาขย้ำ ทำให้เถียนอิงนั้นอยู่ในสภาพตะลึงงันไปชั่วขณะ

ทำไมเขาถึงได้ถูกจับล่ะ? ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะไปจับคนพวกคนในร้านสามโลกซูเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกันหรอกเหรอ?

“นี่พี่เฉา พวกเรามีอะไรเข้าใจผิดกันรึเปล่า? พวกเราเป็นพี่น้องกันไม่ใช่เหรอ ท่านก็ไม่น่าจะมาจับข้าแล้วไปจับพวกคนที่ร้านฝั่งตรงข้ามนั่นสิ พวกเขาต่างหากที่เป็นสายลับ” เถียนอิงตะโกน

นี่เรียกได้ว่าเป็นการพูดที่ไม่ดีเอาเสียเลย เพราะมันทำให้เฉาเหมิ่งนั้นนึกถึงการดูถูกของเขาเมื่อสักครู่ ทำให้เขารู้สึกรังเกียจขึ้นมาทันที

แล้วฝ่ามือของเขาก็ได้ตบที่หน้าของเถียนอิงอย่างรุนแรง ทำให้ใบหน้าของเถียนอิงมีรอยแดง 5 นิ้วทันที

“แกนะแก เป็นเพราะแกทำให้ข้าต้องอยู่ในสภาพอับอายเช่นนี้!” เฉาเหมิ่งพูดอย่างเกรี้ยวกราด “อย่างไรเสียวันตายของแกก็จะมาถึงในไม่ช้าแล้ว เอาตัวมันไป”

หลังจากที่พูดจบ ลูกน้องของเฉาเหมิ่งก็ได้พาตัวเถียนอิงกลับไปยังคุกในเมืองยมบาลทันที โดยที่เขาไม่รู้เรื่องเลยว่าเขาได้ไปล่วงเกินใครเข้า และคนที่จะให้อภัยโทษเขาได้ก็มีแต่สวรรค์เท่านั้น แล้วก็ไม่นานนักร้านขายของร้านนี้ก็ได้ปิดตัวลง แล้วเถียนอิงก็ได้หายไปจากยมโลกนับจากนั้น

ส่วนตุลาการลู่และราชายมบาลต่างก็มองดูเฉาเหมิงที่คุมตัวใครบางคนไป ตุลาการลู่ก็ได้พูดอย่างขึงขัง “หวังว่าข้าจะไม่ได้เห็นคนคนนี้นับจากนี้ไปล่ะนะ”

หลังจากที่จัดการกับเรื่องที่เกิดขึ้นเรียบร้อยแล้ว ฉิงเทียนกับพรรคพวกต่างก็ตกลงกันว่าควรจะลืมเรื่องนี้ไปเสีย

หวาฮาฮาในมือของตุลาการลู่กับราชายมบาลก็ได้เปลี่ยนไปเป็นQQซิง(นมสำหรับเด็กเล็ก)แทนแล้ว ทำไมอายุของพวกเขาถึงได้ตกจาก 10 ขวบไป 3 ขวบกันได้ล่ะเนี่ย!

แต่ในเวลานี้ฉิงเทียนได้เพ่งความสนใจไปที่ปีศาจเฒ่าเขาเฮยซานมากกว่า คนคนนี้เป็นปีศาจไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมถึงได้มาอยู่ในยมโลกได้ แล้วไหนจะเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนกับหนิงไฉ่เฉินที่กลายมาเป็นมือซ้ายมือขวาของปีศาจเฒ่าอีก ซึ่งนี่มันต่างไปจากที่เขาเคยดูในหนังเลย

ฉิงเทียนจึงได้ถามตุลาการลู่ “เกิดอะไรขึ้นกับปีศาจเฒ่าเขาเฮยซานกันแน่เหรอครับ?”

ซึ่งกลายเป็นว่าปีศาจเฒ่าเขาเฮยซานนั้นเคยเป็นมนุษย์มาก่อนแล้วถูกวางยาพิษโดยภรรยาของเขาเองหงซิ่ง ด้วยความคับแค้นใจเขาจึงได้มาสร้างขั่วอำนาจเป็นแบบเดียวกันกับเมืองใหญ่ทั้ง 10 ซึ่งเต็มไปด้วยเหล่าผีที่ดุร้ายที่ไม่ได้เข้ามาอยู่ในยมโลก และยิ่งไปกว่านั้นปีศาจเฒ่าก็ได้ไปพบวิชาที่สุดยอดเขา ทำให้ระดับพลังวัตรของเขาเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

นอกจากหัวเมืองทั้ง 10 ในยมโลกแล้ว ตำหนักเฮยซานก็ได้ถูกก่อตั้งขึ้น ซึ่งกลายมาเป็นแหล่งรวมของผู้ที่ไม่ต้องการจะไปเกิดใหม่ในยมโลก ผลคือยิ่งเวลาผ่านไปเรื่อยๆ พวกเขาเฮยซานก็ได้ยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ และพลังวัตรของปีศาจเฒ่าเฮยซานก็ได้แข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆกลายมาอยู่ในระดับปรมาจารย์ กลายมาเป็นตัวตนระดับเดียวกันกับยมบาลทั้ง 10 ในยมโลกที่เสรีและไม่ขึ้นตรงกับใคร

ส่วนเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนกับหนิงไฉ่เฉินนั้นเป็นสองขุนพล และพลังวัตรของพวกเขาก็น่ากลัวมาก

เมื่อได้ยินที่ตุลาการลู่อธิบายแล้ว ฉิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหดหู่แล้วถาม “ไม่ใช่ว่ายมบาลทั้ง 10 ใหญ่ที่สุดในยมโลกหรอกเหรอ? แล้วทำไมยมบาลทั้งสิบถึงได้ปล่อยปีศาจเฒ่าเฮยซานไว้แบบนั้นล่ะครับ?”

“ก็เหมือนกับอาณาจักรหนึ่งนั่นแหละ ที่บางครั้งก็มีพวกโจรออกมายึดภูเขาเอาไว้แล้วตั้งตนเป็นใหญ่เสียเองน่ะ!” ตุลาการลู่อธิบาย แต่จริงๆแล้วมีเหตุผลบางอย่างที่เขาไม่ได้พูดออกมา

ในยมโลกนั้นไม่ได้ต่างไปจากประเทศต่างๆบนโลกมาเท่าไรนัก ยมบาลทั้ง 10 ในยมโลกนั้นต่างก็เป็นตัวตนในระดับเซียนต้าลัว และผีต่างๆที่คิดแข็งข้อก็จะต้องถูกกำจัด

ยมบาลทั้ง 10 นั้นต่างก็เปิดศึกหมายกำจัดปีศาจเฒ่าเฮยซานมาเป็นจำนวนนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว แม้แต่ยมบาลที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างฉิงกวงหวางก็ยังไม่สามารถกำจัดปีศาจเฒ่าเฮยซานได้แถมยังทำให้ตัวเองต้องบาดเจ็บอีก เรื่องนี้จึงได้เป็นความลับรู้กันเฉพาะเจ้าหน้าที่ระดับสูงในยมโลก เพราะเกี่ยวพันถึงหน้าตาของ 10 ยมบาล แน่นอนว่าเขาจึงไม่คิดที่จะเล่าให้ฉิงเทียนฟัง