บทที่ 459 การพบปะของแกนนำเทียนเจี้ยนกรุ๊ป

บทที่ 459 การพบปะของแกนนำเทียนเจี้ยนกรุ๊ป

หลังจากที่ฟังเสียงเอี๊ยดอ๊าดของเตียง

วันต่อมาฉิงเทียนก็ได้เปิดประตูแล้วเข้าไปในบริษัทเทียนเจี้ยนอย่างสดชื่ด โดยมีซูเสวี่ยที่ตามมาด้วยดวงตาที่เหนื่อยล้า

ที่บริษัทเทียนเจี้ยนกรุ๊ป ผู้จัดการระดับกลางและสูงทั้งหมดต่างก็ได้รับทราบประกาศในตอนเช้านี้ ให้บุคลากรระดับกลางและสูงทุกคนเข้าประชุมร่วมกันในตอนเช้าเวลา 9.30 น.

บริษัทเทียนเจี้ยนนั้นไม่ได้จัดการประชุมขนาดใหญ่เช่นนี้มานานแล้วนับตั้งแต่ตอนก่อตั้งบริษัท ทำให้มีการฮือฮาขึ้นมามากมายในบริษัท

“เกิดอะไรขึ้นกับบริษัทกันแน่นะ ได้ยินมาว่าจะมีการประชุมครั้งใหญ่แน่ะ”

“ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ได้ยินมาจากเลขาก็เพิ่งรับทราบการแจ้งเตือนวันนี้เองเหมือนกันนะ”

“หรือว่าบริษัทจะเจอวิกฤติกันแน่นะ”

“เป็นไปไม่ได้หรอก ผลิตภัณฑ์ของบริษัทเราที่เพิ่งเปิดตัวก็ออกจะไปได้สวย มันจะไปมีวิกฤติได้อย่างไร”

“เธอไม่รู้อะไรสินะ” พนักงานคนหนึ่งพูดอย่างมีเลศนัยราวกับรู้อะไรบางอย่างมา

แล้วพนักงานที่อยู่ก็ใกล้ๆก็ได้หันหน้าไปหาอย่างสนใจ

“รู้อะไรก็รีบๆบอกมา?” พนักงานอีกคนก็ได้เร่งให้ตอบ

“ก็ได้ๆ เดี๋ยวจะบอกให้ฟัง” พนักงานคนนั้นก็ได้ตอบ “ฉันได้ยินมาว่าทั้งบริษัทโนเบิลกรุ๊ปและมู่ชิงกรุ๊ปต่างก็กำลังจะเข้าซื้อบริษัทของพวกเราน่ะสิ แล้วทั้งสองบริษัทนี้ต่างก็เป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ระดับโลก พวกเธอคิดเหรอว่าบริษัทเทียนเจี้ยนของเราจะกล้าปฏิเสธน่ะ?”

“อะไรนะ 2 บริษัทระดับโลก ต่างก็เพ่งเล็งบริษัทเทียนเจี้ยนของเราเหรอ?” มีคนอุทานออกมา

“งั้นก็ไม่น่าแปลกใจที่จู่ๆจะมีการจัดประชุมเช่นนี้ เกรงว่าจะโดนซื้อไปแน่ๆเลย”

“ถ้าเกิดโดนซื้อไปก็ดีเหมือนกันนะ พวกเราก็จะได้กลายเป็นพนักงานของบริษัทระดับนานาชาติเลยนะ”

แต่พอพนักงานคนนี้พูดเช่นนี้ออกไป เธอกับโดนพนักงานคนอื่นบ่นใส่ทันที

“เชอะ ยัยพวกคนประจบต่างชาติ บริษัทเทียนเจี้ยนของเราไม่น่ารับเธอเข้ามาทำงานเลย”

“ทำไมคนจีนอย่างพวกเราต้องไปทำงานให้คนญี่ปุ่นด้วย”

……………

แล้วทั้งบริษัทก็เกิดเสียงฮือฮากันไปทั่วบริษัทเพราะเรื่องการประชุมนี้

ฉิงเทียนที่เป็นตัวเอกในการประชุมนี้กำลังนั่งอยู่ในห้องประธานบริษัท

นี่เป็นครั้งแรกที่เขามาที่ห้องทำงานของประธานบริษัท ซึ่งเป็นห้องทำงานขนาดใหญ่มาก และมีแม้กระทั่งห้องนอนอยู่ในห้องนี้ด้วย

“นี่มันใหญ่เกินไปแล้ว!” ฉิงเทียนตะโกนออกมา

ซูเสวี่ยก็ได้มองดูสีหน้าตกใจของฉิงเทียนแล้วก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มและกล่าว “คุณบอกว่าคุณสามารถบินด้วยกระบี่ได้ ดังนั้นห้องทำงานใหญ่ๆก็น่าจะเหมาะกับคุณ คุณที่เป็นถึงประธานบริษัทเทียนเจี้ยนกรุ๊ป ห้องทำงานของคุณก็เหมือนกับเป็นหน้าเป็นตาของบริษัทนี้ มันก็ต้องใหญ่แบบนี้แหละค่ะ”

“เข้าใจแล้ว” ฉิงเทียนผงกหัวและรู้สึกได้ว่าที่ซูเสวี่ยพูดมาก็มีเหตุผล และไม่ควรให้คนอื่นมาดูถูกได้

ในขณะที่ฉิงเทียนกำลังมองดูห้องทำงานของเขาอยู่นั้น เหล่าผู้ถือหุ้นคนสำคัญของบริษัทเทียนเจี้ยนก็ได้มาที่ห้องทำงานของฉิงเทียน

“น้องสี่ในที่สุดเจ้าก็โผล่หัวมาจนได้นะ ข้าคิดว่าเจ้าจะอยู่ในยมโลกแล้วไม่คิดจะกลับมาแล้วซะอีก?” เสียงใหญ่ๆของจ้าวก่างได้ดังขึ้นมาและพูดกับฉิงเทียนด้วยเสียงดัง

“ผมบอกแล้วไงว่าให้เบาเสียงลงหน่อยพี่ใหญ่ แก้วหูผมจะแตกอยู่แล้วนะ” หวงเห่าพูดด้วยสีหน้ารังเกียจ

ในเวลานี้ร่างกายของพี่ใหญ่จ้าวก่างก็ได้กำยำมากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนพี่สามเองพลังวิญญาณของเขาก็แก่กล้ามากขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน ดูเหมือนว่าพวกเขาทั้งคู่จะบำเพ็ญเพียรกันบรรลุไปขั้นต่อไปกันได้แล้ว