เดิมพันของเด็กสาววัยสิบเก้า Nc

“หมดแก้วนี้แล้วไปเต้นกันไหมแอนนี่!” เสียงเพื่อนสาวตะโกนแข่งกับจังหวะเบสที่กระแทกจนพื้นคลับสั่นสะเทือน

แอนนี่หัวเราะร่า ยกแก้วค็อกเทลสีสวยขึ้นจิบพลางพยักหน้า มือเรียวขยับสายเดี่ยวสีแดงสดที่ร่นลงมาให้เข้าที่ คืนนี้เธอไม่ได้อยากมาเต้นรำหรอก เธอแค่อยากหนีออกจากกรอบ ‘ลูกสาวเจ้าของโรงแรมห้าดาว’ ที่น่าเบื่อต่างหาก

ขณะที่สายตากวาดมองไปรอบๆคลับ เธอก็ไปสะดุดเข้ากับร่างสูงที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์

ผู้ชายคนนั้น ไม่ใช่พวกเด็กมหาลัยหน้าใสที่เธอเจอเป็นประจำแน่ๆ

เขายืนนิ่ง มือหนึ่งถือแก้ววิสกี้ อีกมือล้วงกระเป๋ากางเกง เสื้อเชิ้ตสีเข้มที่พับแขนขึ้นลวกๆ นั่นเผยให้เห็นนาฬิกาปาเต็ก ฟิลิปป์บนข้อมือ รอยยิ้มมุมปากกับหางตาที่ยับย่นนิดๆ ตอนที่เขามองตรงมา ทำเอาแอนนี่เผลอกลั้นหายใจ

สายตาแบบนั้น สายตาของนักล่าชัดๆ เธอคิดในใจพลางเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ไม่ยอมหลบตา

“ขอโทษนะครับ”

เสียงทุ้มดังขึ้นชิดใบหูจนแอนนี่สะดุ้ง กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยมาแตะจมูก เธอหันขวับไปมอง เขาเดินฝ่าผู้คนมายืนซ้อนอยู่ด้านหลังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่

“ถ้าผมจะบอกว่า คุณสวยที่สุดในร้าน มันจะดูเชยไปไหมครับ” เขาก้มลงมากระซิบ สายตาคมกริบจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ

แอนนี่เหยียดยิ้ม แสร้งทำเป็นใจดีสู้เสือ ทั้งที่ใจเริ่มเต้นโครมคราม

“เชยค่ะ เชยมาก แต่หนูชอบฟังนะ”

ผู้ชายตรงหน้าหัวเราะในลำคอ เสียงของเขาทุ้มต่ำและมีเสน่ห์ร้ายกาจ “ผมอัคราครับ เรียกอัคก็ได้”

“หนูแอนนี่ค่ะ”

“แอนนี่” เขาทวนชื่อเธอช้าๆ สายตาไม่ได้มองแค่ใบหน้า แต่มันไล่ระดับลงมาหยุดที่เนินอกวับๆแวมๆใต้ชุดเดรสสีแดง “เสียงเพลงตรงนี้มันเริ่มดังไปแล้ว คุณแอนนี่ว่าไหมครับ”

เขาขยับเข้ามาใกล้อีกนิด จนปลายจมูกแทบจะชนกัน “ไปหาที่เงียบๆ คุยกันต่อไหม”

แอนนี่เม้มปาก มองลึกเข้าไปในแววตาแพรวพราวคู่นั้น เธอไม่ได้ไร้เดียงสาจนไม่รู้ว่า ‘ที่เงียบๆ’ ของผู้ชายวัยสี่สิบกว่าหมายถึงอะไร และเธอก็ไม่อยากปฏิเสธด้วย

“ไปสิคะ” เธอตอบรับสั้นๆ วางแก้วค็อกเทลลงบนโต๊ะ แล้วก้าวเดินตามแผ่นหลังกว้างของเขาออกไปโดยไม่หันไปบอกลาเพื่อนในกลุ่มอีก

ตื๊ด แกร๊ก

ประตูห้องสวีทของโรงแรมห้าดาวยังไม่ทันจะปิดสนิทดีด้วยซ้ำ แขนแกร่งของอัคราก็ตวัดรวบเอวบางของเธอเข้าหาตัวเต็มแรง แอนนี่เซถลา แผ่นหลังกระแทกเข้ากับบานประตูไม้

ปัง!

“อื้อ คุณอัคขา เดี๋ยวสิค้า อ๊ะ”

คำประท้วงถูกกลืนหายไปทันทีเมื่อริมฝีปากหยักหนาบดขยี้ลงมา แอนนี่เบิกตากว้าง สัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวจากเรียวลิ้นที่สอดแทรกเข้ามาในโพรงปาก เขาต้อนรัด ดูดดึง กวาดชิมความหวานจนเธอต้องเผยอปากรับอย่างเผลอไผล มือหนาลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้า บีบเคล้นสะโพกกลมกลึงผ่านเนื้อผ้าบางเบาจนเธอเข่าอ่อนยวบ

“เด็กดี” อัคราถอนจูบออกช้าๆ หอบหายใจรดปลายจมูกรั้น สายตาคมจ้องมองพวงแก้มที่แดงจัดของคนในอ้อมแขน “คุณกำลังจะทำให้ผมเป็นบ้า เพราะชอบหนู รู้ตัวไหม”

แอนนี่สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ สองมือของเธอยกขึ้นทาบลงบนแผงอกกว้าง สัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อแน่นตึงและจังหวะหัวใจของเขาที่เต้นแรงไม่แพ้กัน

“หนูก็ ชอบคุณค่าา” เธอสบตาเขา แววตาสั่นระริก

อัครายกยิ้มร้าย ช้อนร่างบางขึ้นอุ้มลอยหวือจากพื้น แอนนี่หลุดเสียงอุทาน รีบตวัดแขนกอดคอเขาแน่น ชายหนุ่มก้าวยาวๆ ไปหยุดที่เตียงใหญ่ ก่อนจะทิ้งร่างเธอลงบนฟูกนุ่มอย่างจงใจไม่เบามือนัก

“หนูรู้ไหม ว่ามากับผู้ชายอายุรุ่นพ่อแบบนี้ ต้องเจออะไรบ้าง” เสียงทุ้มเอ่ยถาม มือหนาเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกทีละเม็ด ทีละเม็ด แผงอกกำยำที่มีไรขนอ่อนๆ ปรากฏแก่สายตา

แอนนี่ลอบกลืนน้ำลาย เธอยันตัวลุกขึ้นนั่ง คลานเข่าเข้าไปหาเขาช้าๆ สายตาของเธอไม่ได้มองหน้าเขา แต่มองต่ำลงไปที่เป้ากางเกงสแล็ค มันนูนเด่น ดุนดันเนื้อผ้าออกมาจนเห็นขนาดที่ซ่อนอยู่ชัดเจน

“รุ่นพ่อเหรอคะ งั้น หนูเรียกป๋านะค้า”

“หืมม อยากเรียกแบบนั้นเหรอ”

“ค่าา ป๋าขา” เสียงหวานหยดย้อยดังขึ้นพร้อมกับมือเล็กที่เอื้อมไปแตะหัวเข็มขัดของเขา “ป๋าดู แข็งแรงจังเลยนะคะ”

สิ้นคำยั่วเย้า อัคราก็สบถในลำคอ เขากระชากเสื้อเชิ้ตของตัวเองออก รูดซิปและปลดกางเกงลงไปกองกับพื้น ภาพความเป็นชายที่ผงาดง้ำ ขยายตัวเต็มที่จนเส้นเลือดปูดโปน ทำเอาแอนนี่เผลออ้าปากค้าง

“โอ้โห ป๋าขา ของป๋ามันใหญ่จัง”

อัคราหัวเราะเสียงต่ำ ขยับขึ้นมาคร่อมทับร่างบางไว้ กักขังเธอไว้ใต้เงาร่าง มือหยาบกร้านลูบไล้ต้นขาอ่อน ก่อนจะสอดล้วงเข้าไปใต้กระโปรงตัวจิ๋ว

“อยากลองไหมละคะ” เขากระซิบชิดริมฝีปากเธอ

แอนนี่ใจเต้นระรัว ทั้งกลัวทั้งตื่นเต้น สองมือเล็กแตะลงบนตัวตนร้อนผ่าวตรงหน้า “ป๋าขา หนูอยากลอง อันนั้นของป๋า หนูอยากรู้ว่ามันจะ อื้อ!”

นิ้วแกร่งเกี่ยวแพนตี้ลูกไม้ของเธอรูดลงรวดเดียวจบ กลีบเนื้ออวบอูมเผยอออก อัคราขยับสะโพก บดเบียดลำเอ็นเข้ากับติ่งเสียวข้างนอก ถูไถเน้นย้ำจนความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วร่าง

“อ๊า ป๋า”

“อยากลอง ก็ต้องทำตัวเป็นเด็กดีก่อน” อัคราก้มลงขบเม้มซอกคอหอมกรุ่น สูดกลิ่นกายสาวเข้าปอด “ตอบป๋ามาสิ ว่าหนูชื่ออะไร”

“แอนนี่ อื้อ แอนนี่ค่ะ” เธอบิดเร่า มือจิกผ้าปูที่นอนแน่น

เขากดสะโพกเน้นย้ำลงไปอีก แกล้งถูไถจุดกระสันจนหยาดน้ำหวานเยิ้มติดหน้าขา “แล้วป๋าล่ะ ป๋าชื่ออะไรคะ”

“ป๋าอัค อึก ป๋าอัคขา”

สติของแอนนี่พร่าเลือน แต่ในเสี้ยววินาทีที่อารมณ์กำลังไต่ระดับ จู่ๆ ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว ความคิดที่เธอเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมาสงสัยเอาตอนนี้

เธอหอบหายใจ ปรือตาที่ฉ่ำปรือขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาเหนือร่าง