บทที่ 1032

”คุณดูไม่เหมือนคนที่จะทำเรื่องอะไรแบบนี้” เจย์พูด

ในความคิดของเขา ผู้หญิงที่จะพับดาวนำโชคมากมายขนาดนี้ต้องเป็นคนประเภทที่ทุ่มเทและผูกใจให้กับความรักมาก

คนเดียวแบบนั้นที่เขาคิดออกก็คือ แม่ของเซ็ตตี้น้อย เธอเป็นผู้หญิงที่ทุ่มเทให้ความรักและเป็นสาเหตุที่เธอจะอุทิศชีวิตที่เหลือน้อยนิดทำเรื่องพวกนี้

แองเจลีนมองเขาอย่างหม่นหมอง “นายอคติกับฉัน จนมันบดบังทำให้นายมองไม่เห็นว่าฉันทำอะไรได้บ้าง”

เจย์ตะลึงไปเล็กน้อย นี่หรือคือสาเหตุ?

“ว่าแต่ คุณพับดาวพวกนี้ให้ใครกัน?” เจย์ถามอย่างสงสัย

ชายที่ทำให้นางมารร้ายคนนี้ตกหลุมรักได้ รับรองว่าต้องเป็นชายแสนพิเศษไม่ธรรมดา

“ผู้ก่อตั้งแกรนด์ เอเซีย”

“แล้วทำไมถึงเป็นดอกเรด สไปเดอร์ ลิลี่?” เจย์จ้องแองเจลีนเขม็ง ด้วยเหตุผลบางอย่างเจย์รู้สึกเหมือนหลอนไปว่าแองเจลีนคือแม่ของเซ็ตตี้น้อย

“มันสวยดี” เธอพูดด้วยเสียงเครือขึ้นจมูก เห็นได้ชัดว่าเธอรู้สึกเศร้ามาก หลังจากพูดจบแองเจลีนก็หันหลังเดินจากไป

ดวงตาเจย์เต็มไปด้วยความฉงนสงสัย

ขณะช่วงพักเที่ยง เจย์ก็เข้ามาที่ห้องสมุดของแกรนด์ เอเซีย

เขาพูดกับบรรณารักษ์ “ผมอยากทราบเกี่ยวกับประวัติการก่อตั้งของบริษัทแกรนด์ เอเซีย”

บรรณารักษ์ทำอะไรไม่ถูกไปพักใหญ่เมื่อเขาเห็นท่านประธานคนก่อนเข้ามา

“เอ่อ เชิญนั่งครับ ผมจะไปหยิบมาให้เดี๋ยวนี้” บรรณารักษ์ไม่กล้าโอ้เอ้ เขารีบไปที่ห้องเก็บหนังสือชุดสำคัญก่อนหยิบหนังสือที่เกี่ยวกับประวัติชีวิตในช่วงแรกของเจย์มาให้

เมื่อเจย์ได้รับหนังสือ เขาอ่านชื่อเรื่องและแปลกใจเล็กน้อย

ชื่อหนังสือนั้นเรียบง่ายมาก : เจย์ อาเรส ความลับการประสบความสำเร็จของชายหนุ่มอัจฉริยะ หนังสือนั้นตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ที่เคร่งครัดและเป็นที่เชื่อถืออย่างสำนักพิมพ์ซิมเมอร์แมน

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขารู้สึกว่าชื่อเจย์ อาเรสในชื่อหนังสือนั้นคุ้นเคยมาก

มีหลายประโยคคลาสสิคของเจย์ถูกบันทึกไว้ในหนังสือ เช่น ‘ธุรกิจก็เหมือนสนามรบ ถ้าคุณไม่ก้าวผ่านขวากหนาม ไม่เสียเลือดเสียเนื้อ ก็จะไม่มีทางได้รับความสำเร็จ’

‘เมื่อชายหนุ่มกลับจากการเดินทางไกลนับพันไมล์ เขาจะกลับมาพร้อมหัวใจอ่อนเยาว์’