บทที่ 1061

ความรักอบอวลในอากาศ

บรรดาพนักงานต่างอึ้งมองเจย์และแองเจลีนอย่างโง่งม

เมื่อเจย์รู้ตัวว่าพลาดเผยความรู้สึกออกไป ก็รีบปั้นหน้าเย็นชาเป็นน้ำแข็งเหมือนเดิมก่อนเดินไปเล่นเลโก้กับไทเกอร์

แองเจลีนจำที่เซย์นบอกเธอก่อนหน้านี้ได้ว่า หากเธอรุกเขามากไป มีแต่จะทำให้เขายิ่งหนี แต่หากเธอไม่ทำอะไรเลยเธอก็คงไม่มีโอกาสสักนิด

เธอยกมือเกาหัวอย่างวุ่นวายใจ ก่อนจะรวบรวมความกล้าเดินเข้าไปหาเขา

เจย์กำลังสอนให้ไทเกอร์ต่อเลโก้เป็นชั้น ๆ อยู่ แต่ไม่ว่าเขาจะต่อขึ้นสูงไปแค่ไหน ไทเกอร์ก็จะผลักมันล้มลงอย่างเริงร่า

ตอนนี้เจย์เริ่มจะหงุดหงิดแล้ว “พ่อกำลังสอนให้ลูกต่อเลโก้เป็นชั้น ๆ อยู่ ทำไมต้องป่วนด้วย”

เดิมไทเกอร์ก็ไม่ได้สนิทสนมกับเจย์อยู่แล้ว เมื่อเจอแบบนั้นเด็กน้อยจึงร้องไห้จ้าพร้อมร้องหาแม่

เจย์เสยผมอย่างขัดเคืองใจ

เขาอยู่เป็นเพื่อนไทเกอร์ในโรงพยาบาลมาหลายวัน แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามมากแค่ไหนก็เหมือนไม่สามารถสื่อความอ่อนโยนออกไปได้ ไทเกอร์ยังคงต่อต้านเขาอย่างมาก

แองเจลีนอุ้มไทเกอร์ขึ้นมา “อย่าร้องสิจ๊ะไทเกอร์ ไปเล่นเครื่องเป่าลูกโป่งดีกว่า”

พอหันเหความสนใจเขาไปที่ของเล่นใหม่ได้ ไทเกอร์ก็หยุดร้องไห้ทันใด

แต่เมื่อเล่นไปได้สักพัก เขาก็เริ่มร้องหาแม่อีกหน

เจย์อุ้มเขาขึ้นด้วยสีหน้ามืดครึ้ม “เอาล่ะ พ่อจะพาไปหาแม่นะ”

จากนั้นเขาก็เดินลงไปข้างล่าง ทิ้งแขกทั้งหมดไว้

ลูมิโน่ การ์เด้นนั้นเป็นที่พักอาศัยอาณาเขตหลายพันไร่

ต้นไม้ใบหญ้าของส่วนที่พักอาศัยให้บรรยากาศแบบสวนดั้งเดิม สองข้างทางเดินเต็มไปด้วยต้นไม้เขียวชอุ่ม มีน้ำตกหินแอบซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้หนา ถนนสายเล็กแยกเป็นซอกซอยแทรกตัวไปตามต้นไม้และพุ่มไม้ต่าง ๆ

เจย์ไม่รู้ว่าตลาดเกษตรกรของย่านนี้อยู่ตรงไหน เขาเลยได้แต่เดินดุ่มไปแบบไร้เป้าหมาย

และเพราะนิสัยเก็บตัวไม่ชอบคลุกคลีกับคนอื่น เขาเลยเลือกเส้นทางที่คนไม่พลุกพล่าน เจย์เลยเลือกเดินไปตามทางสายคดเคี้ยวที่ลัดเลาะในป่าไผ่

เมื่อเขาเดินเข้ามาถึงบริเวณกลางป่า เขาก็ได้ยินเสียงฟังไม่ได้ศัพท์ดังออกมาจากป่า เมื่อเจย์หันหลังเตรียมเดินกลับ ไทเกอร์ก็เริ่มร้องออกมา “ผมจะหาแม่”