บทที่ 1068

”นังจิ้งจอก! ตั้งแต่ฉันได้เจอแก ก็ถูกส่งไปติดคุกแถมตอนนี้ยังเกือบโดนฆ่าตายอีก ฉันนี่มันซวยจริง ๆ”

“หวังว่าไม่ต้องได้พบได้เจอกันอีกแล้วนะ ชาติหน้าก็ไม่ต้องมาเจอกัน!”

มาริลินนิ่งเงียบเมื่อเจอเคนด่าสาดเสียเทเสีย

ทั้งเธอและเคนต่างก็มีบุญคุณและความเกลียดให้กัน

เจย์มองเคนด้วยสายตาทะมึนและจริงจัง ก่อนถาม “ใครทำแบบนี้กับนาย?”

เคนตอบอย่างหงุดหงิด “ฉันบอกไม่ได้”

เขาโดนเกรย์สันข่มขู่มาว่า ถ้าหากกล้าแพร่งพรายให้เบ็นรู้แม้สักน้อย เขาก็จะถูกถลกหนังทั้งเป็นและเสียบประจาน

ใบหน้ามาริลินซีดเผือดไร้สีเลือด เธอหวาดกลัวจนวิญญาณแทบหลุดจากร่างเมื่อได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับเคน

ไทเกอร์วิ่งเขามาหาเธอด้วยขาสั้นป้อม “แม่จ๋า”

มาริลินอุ้มไทเกอร์ขึ้นมาและเอามือปิดตาเขาไว้ พร้อมขอร้องเจย์ “ช่วยส่งเขาไปให้พ้นทีเบ็น อย่าให้เขาทำลูกเราตกใจ”

เจย์มองมาริลินด้วยสายตาเย็นเยียบและมาดร้าย เขารู้สึกขัดใจกับสิ่งที่เธอพูด

แม้ว่าจะเป็นแบบนั้น เขาเองก็ไม่อยากให้เด็กน้อยที่บริสุทธิ์ต้องโดนกระทบจากความขัดแย้งของพวกเขา เจย์จึงบอกกับคนส่งของว่า “ส่งเขากลับไปที่ที่เขาถูกส่งมา”

คนส่งของปิดฝาและห่อเคนกลับโดยไม่ชักช้าลังเล ก่อนเข็นออกไปด้วยรถเข็น

มาริลินได้ยินเสียงเคนร้องด้วยความเกรี้ยวกราด “มาริลิน แกต้องเลิกเห็นแก่ตัวได้แล้ว ไม่งั้นแกไม่ตายดีแน่”

เมื่อคนส่งของเคาะกล่อง เคนจึงเงียบเสียงลง

แม้ว่าเคนจะมาปรากฏตัวเพียงแค่ไม่นาน แต่การมาของเขาก็เหมือนทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้ในหัวใจของมาริลิน เธอรู้สึกเหมือนว่า ตอนนี้เธออยู่ในสถานการณ์ที่พร้อมเป็นตายได้ทุกเมื่อ

“เบ็น ใครทำกับเคนแบบนั้นได้? พวกเขาจะทำกับฉันเหมือนกันไหม?” มาริลินเดินวนไปมาในบ้าน พูดงึมงำกับตัวเอง