บทที่ 1088

เซร่าเกลียดแองเจลีนมาตั้งแต่สมัยยังเด็ก ดังนั้นเธอจึงไม่อยากจะติดหนี้บุญคุณอะไรของแองเจลีน เธอเด้งตัวลุกขึ้นจากโซฟาและเดินไปหายูมิพร้อมพูดอย่างกระตือรือร้น “ถ้าเป็นแบบนั้น เรื่องแต่งงานของฉันคงต้องรบกวนเธอแล้วยูมิ”

แอนน์จ้องเซร่าอย่างหัวเสียและพยายามอธิบายเหตุผล “แม่พยายามทั้งชีวิตเพื่อที่จะเข้าใจแองเจลีนพี่สาวลูก แม้ว่าเธอจะอารมณ์ร้อนและปากร้ายไปบ้าง แต่เธอก็ไม่ใช่คนเลวร้าย แถมเธอยังรู้จักใส่ใจครอบครัว เซร่าลูกก็อย่าไปโมโหพี่เขาเลยไม่งั้นวันหนึ่งจะเสียใจ”

แต่เซร่านั้นรับฟังแม่ของเธอไหม?

เมื่อยูมิเห็นว่าเซร่าทำตัวห่างเหินจากแองเจลีนแค่ไหน รอยยิ้มชั่วร้ายก็เต้นระยิบในดวงตาเธอ

“ฉันมีอะไรจะบอกเซร่า มากับฉันสิ”

เพื่อเก็บให้เรื่องนี้เป็นความลับ ยูมิก็พาเซร่าออกมาที่สวนก่อนกอดอกและมองเซร่าหัวจดเท้า

“เธอนี่สวยไม่เบานะ” เธอพูดอย่างเสแสร้ง

“ถ้ารูปร่างหน้าตาสวย ๆ แบบนี้ไม่เอาไปใช้ให้เกิดประโยชน์ก็เสียดายแย่”

เซร่าจ้องเธอ และพูดอย่างหมดความอดทน “เลิกพูดจาไร้สาระเถอะน่า เข้าเรื่องสักที”

ดวงตาของยูมิฉายแววยิ้มร้าย ทันใดนั้นเธอก็เอนตัวเข้าหาเซร่าแล้วกระซิบเบา ๆ “เธอรู้ไหมว่าเขากลับมาแล้ว?”

เซร่าดูมึนงงและไม่มีทีท่าใด “เธอหมายถึงนายท่านคนก่อนเหรอ? ถ้าเขากลับมาแล้วมันทำไมกัน?”

ยูมิพูด “ฉันแน่ใจว่าเธอไม่รู้ว่าเขาความจำเสื่อมสินะ?”

เซร่าเบิกตาโต…

ยูมิพูดต่อ “พี่สาวเธอเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ เลยไม่มีใครในเมืองอิมพีเรียลนี้กล้าเข้าไปบอกเจย์ หล่อนรักษาเขาไว้เหมือนสมบัติล้ำค่าสักอย่าง แต่ที่หล่อนไม่รู้ก็คือยิ่งเราให้ค่าสิ่งใดมากเท่าไร สิ่งนั้นก็ยิ่งเปราะบางและสูญสลายได้ง่ายเท่านั้น”

“เธอหมายความว่ายังไง?”

“ฉันได้ยินมาว่า เธอก็เคยชอบเขามานานแล้วเหมือนกันกับแองเจลีน เธอจะไม่ลองคว้าโอกาสนี้ดูหน่อยเหรอ? เมื่อก่อนเธอไม่ฉวยไว้แล้วปล่อยให้แองเจลีนได้ตัวเขาไปก่อน ตอนนี้เธอมีโอกาสได้แข่งกับแองเจลีนอีกครั้ง บางทีรอบนี้พระเจ้าอาจจะเห็นใจเข้าข้างเธอ ใครจะรู้ว่าหนนี้เธออาจจะได้เป็นคนคว้าเขามาแต่งงานด้วยก็ได้นะ?”

เซร่าซวนเซเล็กน้อย ความไม่ยินยอมและความผิดหวังเสียใจต่าง ๆ ที่เก็บกักไว้ในใจเริ่มที่จะปั่นป่วนและพร้อมจะลงมืออีกครั้ง

“ตอนนี้หล่อนเป็นประธานของแกรนด์ เอเซีย ฉันจะไปแข่งกับหล่อนได้ยังไง?”