บทที่ 1095

เจย์ขมวดคิ้ว เมื่อเขาเห็นท่าทางแข็งขืนของหล่อนเมื่อได้ยินเรื่องการตรวจ DNA เขาก็รู้ทันทีเลยว่าหล่อนต้องไม่ใช่แม่แท้ ๆ ของเขา

เบื้องลึกเบื้องหลังต้องมีเรื่องอะไรอีกแน่

ด้วยสายตาคมกล้าของเจย์ที่มองมา คุณนายอาเรสจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับ “ใช่แล้วลูก แม่เป็นแค่แม่เลี้ยง”

เจย์นิ่งอึ้งและหันไปมองแองเจลีนเพื่อยืนยัน และเห็นว่าเธอก็ยอมรับอยู่ในทีเมื่อดูจากที่เธอไม่โวยวายอะไร

เจย์พูด “ไม่ว่าเธอจะเป็นแม่ผู้ให้กำเนิดผมหรือไม่ ผมก็ต้องมีความกตัญญูให้เธอเพราะว่าเธอก็เลี้ยงดูผมมา”

คุณนายอาเรสตื้นตัน “แม่ดีใจมากเลยที่ลูกยอมรับแม่”

แองเจลีนแค่นเสียง “ใช่แล้ว ผู้หญิงคนนี้เป็นแม่เลี้ยงของคุณ แต่ว่าแม่เลี้ยงในโลกนี้ก็มีทั้งที่ดีและเป็นนางมารนี่ อย่าเพิ่งผลีผลามมอบความรักให้ไปจะดีกว่านะ”

คุณนายอาเรสโมโหมาก “นี่เธอหมายความว่ายังไงกัน แองเจลีน เซเวียร์? เธอบอกว่าฉันจะทำร้ายเขาเหรอ?”

แองเจลีนพูด “แหม ก็ถ้าเขาเป็นลูกชายคุณ คุณก็คงจะไม่ทำอันตรายอะไรเขาหรอก แต่ไม่ว่าเขาจะใกล้ชิดกับคุณแค่ไหน เขาก็คงจะเทียบลูกแท้ ๆ ของคุณไม่ได้ ทีนี้คุณจะทำร้ายลูกเลี้ยงเพื่อลูกแท้ ๆ ของตัวเองหรือไม่ นั่นมันก็อีกเรื่อง”

คุณนายอาเรสตัวสั่น เธอหันไปมองเซร่าดวงแววตาไม่สบายใจ

แม้ว่าเซราจะหัวทึบแต่เธอก็เข้าใจความหมายที่แองเจลีนบอกใบ้ได้อย่างไม่ยาก

“ที่เธอพูดหมายความว่ายังไง แองเจลีน?”

ราวกับว่าแองเจลีนอยากเห็นโลกทั้งใบถล่มอยู่ต่อหน้า เธอพูดว่า “โธ่ เซร่า นี่ก็ผ่านมาตั้งหลายปีแล้วนะแต่ไอคิวเธอไม่เพิ่มขึ้นบ้างเลยเหรอ เธอรับการดูแลห่วงใยจากคุณนายอาเรสที่หล่อนมีให้มากมายอย่างไม่กระดากใจมาตั้งหลายปี แต่ก็ไม่เคยคิดหาสาเหตุบ้างเลยเหรอ?”

ใบหน้าของเซร่าขาวซีดไร้สีเลือด เธอมองคุณนายอาเรสอย่างไม่อยากเชื่อ “ที่พี่สาวหนูพูดหมายความว่ายังไงคะ คุณนายอาเรส?”

คุณนายอาเรสร้องไห้น้ำตาอาบหน้า เธอไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหน

แองเจลีนแสร้งทำเป็นอ่อนโยนและพูดว่า “โธ่ นี่เธอไม่เข้าใจเหรอ? งั้นให้ฉันอธิบายก็แล้วกัน เซร่า เซเวียร์ เธอไม่ใช่ลูกของตระกูลเซเวียร์หรอก เธอเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของคุณนายอาเรส”

หลังจากตกใจไปชั่วขณะ เซร่าก็แอบยินดี

ได้เป็นลูกสาวของตระกูลอาเรสคงดีกว่าเป็นลูกสาวของตระกูลเซเวียร์