บทที่ 1107

เมื่อเซร่าทำร้ายเชอร์ลีย์ ความรักและความเห็นใจสุดท้ายที่ตระกูลเซเวียร์มีให้เธอก็มลายหายไปไม่เหลือ

นายท่านเซเวียร์มีสีหน้าเจ็บปวด “ในเมื่อใจเธอไม่ได้อยู่กับตระกูลเซเวียร์แล้ว ทำไมเธอถึงไม่กลับไปในที่ที่ควรอยู่ล่ะ ความสัมพันธ์ฉันท์พ่อลูกของเราจบลงตรงนี้”

เซร่ากัดริมฝีปาก รู้สึกใจปั่นป่วนเกินบรรยาย เธอเหมือนจอกแหนที่ลอยคว้างในทะเล ซึ่งกลับเข้าฝั่งมาเพียงเพื่อจะโดนโยนกลับออกไปอย่างไร้ความปรานี ให้เธอต้องลอยไร้ชะตากรรมเหมือนเรือไร้สมอ

ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นเพียงชั่วขณะเท่านั้น เซร่าเป็นคนดื้อรั้นและยอมทนลำบากผ่านนรกไปได้โดยไม่ยอมเสียภาพลักษณ์ แม้ว่าเธอจะโดนขับไล่ออกจากตระกูลเซเวียร์ก็ตาม เธอก็จะจากไปอย่างสง่างามและไม่ยอมหวั่นเกรง

“ในเมื่อพวกคุณรู้ตัวตนของฉันและไม่ยอมรับฉัน ถ้าอย่างนั้น ฉันก็จะบอกตรง ๆ ใช่แล้วตอนนี้ฉันเป็นลูกสาวของตระกูลเบล แองเจลีน เซเวียร์ ความเป็นพี่น้องของเราสิ้นสุดลงวันนี้ จากนี้เป็นต้นไป เธอและฉันจะเจอกันในวงการธุรกิจ และฉันจะแสดงให้เธอเห็นเองว่า ฉันทำอะไรได้บ้าง คนที่ชนะหัวเราะทีหลังดังกว่า”

นี่แปลว่าเธอตั้งใจจะแข่งกับแองเจลีนไปตลอดชีวิตใช่ไหม?

แองเจลีนหัวเราออกมาอย่างเหยียดหยาม “โธ่ เซร่า การที่เธอมโนเห็นฉันเป็นศัตรูชีวิตเธอก็น่าเศร้าพอแล้ว เธอไม่รู้ว่าจะหยุดต่อสู้แข่งขันกับฉันได้ยังไง แม้ว่าจะน่าเสียดายนะ ที่ฉันไม่เคยเห็นเธอเป็นคู่ต่อสู้เลยเพราะว่าจุดที่เธอยืนอยู่น่ะ… เธอยังห่างไกลนัก”

เซร่าเดือดดาล

เธอพยายามที่จะเดินหนีออกไป แต่เซย์นก็เข้ามาขวางไว้ เขามองเธอด้วยตาแดงก่ำก่อนคำรามกร้าว “เธอทำร้ายเชอร์ลีย์แล้วยังคิดจะหนีไปไหน?”

เซร่าแถอย่างหน้าไม่อาย “ไหนล่ะหลักฐาน?”

เซย์นบันดาลโทสะจนตบเซร่าฉาดใหญ่จนฟันหลุด เลือดเริ่มไหลทะลักจากจมูกของเซร่า

แองเจลีนพูด “ปล่อยเธอไปเซย์น เราจะจัดการเรื่องนี้ตามกฎหมาย”

ตอนนั้นเองเซย์นถึงยอมรามือ

เซร่ายกมือกุมหน้าแล้วมองเซย์นอย่างชิงชังก่อนหนีไปอย่างน่าเวทนา